Part

 1 5 |        nastarczyć: więcej jak w pięćdziesiąt koni ruszyliśmy. Droga była
 2 6 |   groźny, że raz mnie kazał dać pięćdziesiąt batogów, chociaż już byłem
 3 6 |         jeżeli nie dokażesz, to pięćdziesiąt dyscyplin weźmiesz na intencję
 4 8 |      ale ciężką, bo w niej było pięćdziesiąt czerwonych złotych, z których
 5 10|      pan Wołodkowicz swoją ręką pięćdziesiąt nahajów odliczył panu Matusiewiczowi
 6 12|         taki wzięliśmy przeszło pięćdziesiąt jego huzarów, których wszystkich
 7 12|         ich miał jeszcze, ledwo pięćdziesiąt się wyratowało, a wszystko
 8 12| impresją zrobił, że chociaż już pięćdziesiąt lat i więcej minęło, ile
 9 15|  Dopiero kazał mi się położyć i pięćdziesiąt batogów mnie odliczył; a
10 16|       się, że mi na rok drugi i pięćdziesiąt złotych nie zostaje. A przecież
11 18|        w pamięci, lubo przeszło pięćdziesiąt lat, jakem się o nim dowiedział
12 22|       ośm, a już odtąd przeszło pięćdziesiąt lat minęło - i przecie nie
13 22|         się na mojej metryce, a pięćdziesiąt ośm lat się skończyło, jak
14 22|       dobrze pokryta, bo więcej pięćdziesiąt towarzystwa, a ledwo nie
15 23|     sekundanci rozstawili ich o pięćdziesiąt kroków. Pan Moniuszko, przeżegnawszy
16 24|       do mnie z powinszowaniem!~Pięćdziesiąt kwart gorzałki dałem gromadzie,
17 25|    sucho nie uszły. Nasz książę pięćdziesiąt tysięcy musiał bezwarunkowie
18 25|         wysiedzieć, że musiałem pięćdziesiąt tysięcy zapłacić, a tak