Part

 1 1 |   monarchowie! A więcej wam nic nie powiem, bo nareszcie i duch Boży
 2 1 |             co mi się godzi, to wam powiem bez ogródki, a anioła rzecz
 3 3 | przyprowadził; a że był światły, to powiem, żem na własne uszy słyszał,
 4 3 |            się niedobrze prowadził. Powiem tylko, że ta pani była urodziwą,
 5 6 |        zalałem, błagając go, że tak powiem, aby mnie odpuścił, iż z
 6 6 |          pan mnie tak ośmielasz, to powiem, że był zacny obywatel,
 7 8 |           staniemy, ja księciu panu powiem, jakie waćpan chcesz kwerendy
 8 16|  Dependowałeś u mnie, to już ci nie powiem, jak do mnie pieniążki płynęły:
 9 17|          się wiedzie; jęczą, że tak powiem, pod niezmordowaną pomyślnością
10 17|             go naczelnikiem, że tak powiem, narodu. Nawet nad wojskiem
11 18|           umiemy jego łaskę, że tak powiem, zniewalać, że prawodawstwo
12 21|                Zrób, księże, by jak powiem: "Surge et ambula", chromi
13 22|             wielmożnemu panu krótko powiem, co być może. Niech pan
14 22|           miał pociechę, to waćpanu powiem, że jak z tym się pochwalisz
15 22|           łgać nie umiem i otwarcie powiem, że z tym tylko się bawię,
16 23|            jedynie przez grzeczność powiem mu, że mam Scypiona za uczciwego
17 24|             naszymi magnatami. Otóż powiem wam, że jako ich wszystkich