Part

  1 1 |             tam swoim nie szkodził, co mnie i trochę zaszczytu, i troszkę
  2 1 |          popisali pod Lanckoroną, co i mnie dało wstęp do jego stołu,
  3 1 |                kłótnik. Już to on i do mnie u stołu strzelał przymówkami,
  4 1 |         pamięci zapisałem sobie to, co mnie najwięcej obchodziło w jego
  5 1 |              udzielać nie mógł, wielce mnie pochwalisz, że w tej prawdzie,
  6 1 |             każdemu z was wolno będzie mnie zawstydzić mieniąc mnie
  7 1 |                mnie zawstydzić mieniąc mnie kłamcą. Bóg często dla korzyści
  8 1 |          niebieskiego. Wiele on rzeczy mnie powiedział, których objawić
  9 1 |              więc:~"Marku - powiedział mnie anioł - źle się dzieje z
 10 1 |            będę w Warszawie rządził, a mnie pan Michał Rejten w Nalibokach
 11 2 |                na ordynansie. A ten do mnie:~- Otóż ten szaławiła i
 12 2 |           konie; przez tę chudobę mało mnie kaduk nie spiskał.~Pokazało
 13 2 |             się z nim stało, i dlatego mnie silnie polubił. Kiedy my
 14 2 |              Sewerynie, bracie - mówił mnie - a co też będzie ze mną
 15 2 |             ale pułkownika kocha. A on mnie:~- Mniejszać o regimentarza,
 16 2 |            człowiek był Niemcem), żeby mnie nie kazał na kobyłę drewnianą
 17 2 |                czas plejzer wygoić. On mnie chciał zrobić rotmistrzem
 18 2 |            zasługi; ale ludzie od tego mnie odwiedli, a szczególnie
 19 2 |           znajomy, opiekował się mną i mnie świadczył. Zawsze mi mawiał: "
 20 3 |                a której nazwisko, lubo mnie wiadome, wymienionym nie
 21 3 |             nosi; jak zechce, trafi on mnie, choćbym pod ziemią się
 22 3 |                a gdziem zgrzeszył, tam mnie Pan Bóg dotknął, w czym
 23 4 |              ten dzień zjechało się do mnie łaskawego sąsiedztwa i przyjaciół,
 24 4 |              Witebski, mój pan, posłał mnie z nim do Chocimia, ażeby
 25 4 |               muzułmańskich modlitw; a mnie się dostała szabla, prawdziwy
 26 4 |                jakby był prorokiem! Co mnie po dowcipie, kiedy prawdy
 27 5 |                    PAN REWIEŃSKI~Był u mnie dnia wczorajszego pan Wolski,
 28 5 |           należy.~A właśnie wtedy przy mnie były suscepta; otóż sędzia
 29 5 |          kadencji trzechkrólskiej mówi mnie na sesji:~- Panie Sewerynie,
 30 5 |          Magdusią bryczką krytą (którą mnie W. wojski Jabłoński darował
 31 5 |                wózkami ruszała; ale że mnie brykę dano, czemuż miałem
 32 5 |              byłem natenczas, to kiedy mnie wielmożny sędzia, tak majętny
 33 5 |            pocałował; a przecie, gdyby mnie inaczej przyjął, czułbym
 34 5 |              udawano się:~- Oto książę mnie ukrzywdzić chce, zażalony
 35 5 |           ukrzywdzić chce, zażalony na mnie przez złych ludzi. Ratuj
 36 5 |               przez złych ludzi. Ratuj mnie! A on natychmiast do księcia:~-
 37 5 |             gorących modlitw moich ode mnie twarzy nie odwrócił, pewny
 38 5 |          jestem - i ta pewność osładza mnie bojaźń śmierci, która do
 39 5 |               bojaźń śmierci, która do mnie, starca, tuż tuż nadchodzi.~
 40 5 |                Laus Tibi, Christe, żeś mnie do Omniewicz przyprowadził.
 41 5 |            dłużniczka za tulipany, coś mnie przyniósł w jesieni, a które
 42 5 |          ciągnęli: konfederacją barską mnie to przypomniało, ile że
 43 5 |             czy ja wart tego, żebyście mnie tak przyjmowali?" - i pomimo
 44 5 |            powiedział:~- Zanieś to ode mnie twojej żonie.~Wawrzyniec
 45 5 |           ludzie wiedzą, że książę pan mnie zna i wczoraj od razu mnie
 46 5 |             mnie zna i wczoraj od razu mnie poznał i tak mnie powitał,
 47 5 |              od razu mnie poznał i tak mnie powitał, jak gdybym był
 48 5 |      wielmożnym; toć już zdaje się, że mnie nikt za głupca trzymać nie
 49 5 |               się do niego, powiedział mnie:~- Sewerynie, kolego, waść
 50 5 |           Ponieważ wszyscy dopuszczają mnie krzywdzić, więc ja, nie
 51 5 |                   Panie kolego, odpuść mnie to, com ci żartem powiedział.~
 52 5 |                zapozwanymi zostali. Na mnie się zmełło, bo gdy wizja
 53 5 |             czupryny wyrwano, zarzucił mnie, iż włosy w moim ręku zostały;
 54 5 |          Grzywny chorąży Rdułtowski za mnie zapłacił, ale wieżę musiałem
 55 5 |         cierpiał dla jego sławy, kazał mnie wypuścić Doktorowicze, ale
 56 5 |             się tak wstydzisz, powiedz mnie do ucha, ja powtórzę głośno,
 57 5 |            ucha, ja powtórzę głośno, a mnie uwierzą.~I wziąwszy ją wpół,
 58 5 |               szanowni goście, raczcie mnie wybaczyć, iż w ich przytomności
 59 6 |               uczuł, że jak twierdzili mnie przytomni, przez kilka Zdrowaś
 60 6 |        błagając go, że tak powiem, aby mnie odpuścił, iż z obowiązku
 61 6 |                skończyło, nie przestał mnie zaszczycać swoją przyjaźnią,
 62 6 |       przyjaźnią, a może i podwoił dla mnie szacunek, widząc, jak dla
 63 6 |              prawności naszej; jeno on mnie zaraz zwrócił na drogę mówiąc: "
 64 6 |              mną ją krybrować" - i tym mnie zamknął gębę. Kiedy przyszło
 65 6 |          bernardyn i to było tak, jako mnie pan Burgielski, szatny,
 66 6 |                nieboszczyk Wołodkowicz mnie nawiedza. Na to pan Michał
 67 6 |                nieboszczyk Wołodkowicz mnie w oczach stoi. Co to był
 68 6 |                i dom mu podpaliłem. Na mnie pan Kotwicz namalował sto
 69 6 |              tysięcy pretensji i kazał mnie oświadczyć, że jeżeli mu
 70 6 |              nie wyliczę tej kwoty, to mnie zapozwie. Ja był goły, bo
 71 6 |                tego tak groźny, że raz mnie kazał dać pięćdziesiąt batogów,
 72 6 |             się o tym dowiedział, toby mnie ubił. Co tu było robić?
 73 6 |                  I czy to jeden raz za mnie się poświęcił? Kiedyś to
 74 6 |               się poświęcił? Kiedyś to mnie (pan Wołodkowicz jakby przeczuwał,
 75 6 |           Książę Karolu, ty dłużej ode mnie żyć będziesz; jak mnie przeżyjesz,
 76 6 |             ode mnie żyć będziesz; jak mnie przeżyjesz, pamiętaj o mojej
 77 6 |           pokazał Wołodkowicz, prosząc mnie za biskupem, i powiedział
 78 6 |               dusza jego nie przestaje mnie nawiedzać. Moja Nepta tak
 79 6 |               imienin. Ojcze Idzi, daj mnie ku temu radę, a ja za to
 80 6 |              przyjaciela.~- Oto już do mnie waszeć mówisz językiem księdza
 81 6 |          Kantenbrynga, co całe życie u mnie za kiepskimi sprawami patronuje.
 82 6 |          ksiądz Kantenbryng jak zaczął mnie prawić antyfony z ojców
 83 6 |              diabli mi nadali, że ktoś mnie wmówił, że on wielki teolog -
 84 6 |          Kantenbrynga; on by rad, żeby mnie we własnym domu bezkarnie
 85 6 |          wypaplaj: ale szczęście, że u mnie furdyga próżna i na nikogo
 86 6 |                a ja u was na gościnie: mnie o waszą łaskę, nie wam o
 87 6 |                wam o moją dbać, bo jak mnie wypędzicie z klasztoru,
 88 6 |                udam na nocleg?~- Kiedy mnie książę pan pozwala do siebie
 89 6 |                 nikogo nie ukrzywdził. Mnie wszyscy krzywdzą, a ja im
 90 6 |           nikogo nie podrapał, chociaż mnie ta małpa wielkopolska, ten
 91 6 |              Ksiądz Kantenbryng ciągle mnie z ambony wytyka, a przecie
 92 6 |             złości nie mam, na nikogo; mnie wszyscy krzywdzą, ja nikogo.
 93 6 |             katedralnej nie ma; jeżeli mnie dokażesz, że mam na kogo
 94 6 |            milczał.~- Kiedy książę pan mnie tak ośmielasz, to powiem,
 95 6 |             Kołdyczów trzymał, odmówił mnie ludzi na obławę i jeszcze
 96 6 |              moich z błotem zmieszał i mnie głupcem nazwał' Albo ja,
 97 6 |                Ależ, książę...~- Cicho mnie zaraz! Poszedłbyś precz,
 98 6 |                a śpi ze mną; bo jak do mnie przyjdzie Wołodkowicz, z
 99 6 |        puszczając, ile uciążliwych dla mnie przewłok z tego kroku wyniknąć
100 6 |   strukczaszego, ale ten krok jego dla mnie życzliwości i zaufania będę
101 6 |                 On moich sług ofukał i mnie nazwał szalonym. My oboje
102 6 |       zwierzyna. To, panie, jak zaczął mnie prześladować książę biskup
103 6 |               się do Korony wynieść. I mnie tam intratne opactwo dawano,
104 6 |          Jezusowi w Boremlu, On się do mnie odezwał: "Radziwille, wracaj
105 6 |            szlachcie nowogródzkiej ode mnie. "A ja Mu na to upadłszy
106 6 |               powracać na Litwę, kiedy mnie Twój biskup prześladuje!"
107 6 |              biskup prześladuje!" A On mnie:~"To nie mój biskup, to
108 6 |          Radziwille, do Litwy, a niech mnie diabli porwą, jeżeli ty
109 7 |             chcieli wstawić, ale co do mnie, mogę powiedzieć, Opatrzność
110 7 |              mówiło za mną. Mój ojciec mnie odumarł w piątym roku, a
111 7 |              ojczym nie bardzo był rad mnie w domu trzymać, będąc ubogim
112 7 |         zlitował się nade mną i zabrał mnie z zaścianku do Nowogródka,
113 7 |               czwartej klasie, wyuczył mnie czytać i pisać, tak że księża
114 7 |               że księża jezuici wprost mnie przypuścili do infimy, nie
115 7 |               ale potem wujenka kupiła mnie Alwara i już swobodnie uczyłem
116 7 |         gorliwie, bo co dzień wujaszek mnie mówił: "Sewerynku, ucz się,
117 7 |                 a pałasz po ojcu oddał mnie wujaszek, że jakoś w niedzielę
118 7 |               zasługiwał się, mianował mnie marszałkiem kongregacji;
119 7 |              co w czasie nabożeństwa o mnie się wypytał u księdza rektora.
120 7 |               u księdza rektora. Kazał mnie przyjść do siebie, wypytywał,
121 7 |             wypytywał, co umiem; kazał mnie napisać coś, aby widzieć,
122 7 |               i powiedział mu, że chce mnie przyjąć do swego dworu.
123 7 |               dwadzieścia pięć batogów mnie swoją ręką odliczył, które
124 7 |              koniuszemu podróżnemu dać mnie konia, bym na nim asystując
125 7 |         podstarostą słonimskim), oddał mnie pod jego dozór, mianując
126 7 |               pod jego dozór, mianując mnie pokojowym, a razem oświadczył,
127 7 |           umiał utrzymywać. Naznaczono mnie lafy trzysta tynfów na rok
128 7 |            kobiercu moim kolegom, a na mnie ani się nigdy nie skrzywił.
129 7 |             nią oberwałem guza: dobrze mnie za to wystawił przed panem
130 7 |         wystawił przed panem moim i to mnie dało wziętość u moich kolegów,
131 7 |                pancernemu nie było dla mnie tym samym, czym się porwać
132 7 |              tego, że już, pan miał do mnie nieco zaufania (chociaż
133 7 |               pana, bo wiem, co by dla mnie zrobił, gdyby mu śmierć
134 7 |                Kozak z Murafy, prosząc mnie, aby natychmiast mógł się
135 7 |         śniadanie zjeść niż nalegać na mnie.~- Spasi Bih za waszu myłost',
136 7 |                z Murafy." JW. wojewoda mnie powiedział:~- Zaraz przyprowadź
137 7 |                   Zaraz przyprowadź do mnie Bohusza i sam przychodź
138 7 |             rozmowy odezwał się pan do mnie:~- Soplico, pójdź do mojego
139 7 |              nikogo nie golił. Ale pan mnie powiedział:~- Połóż to,
140 7 |              powstawajcie. Islam Girej mnie upewnił, że jak Korona z
141 7 |              wyjdę piechotą, czy wezmą mnie lub ubiją, mniejsza dla
142 8 |             zapomnę wrażenia, jakie na mnie sprawił trybunał lubelski,
143 8 |           biednej młodzieży naszej, że mnie przeżyje, bo nigdy widzieć
144 8 |          święci garnki lepią. Pomagali mnie ludzie; w Polsce, kto się
145 8 |     Wojniłowicz, regent ziemski, wziął mnie na dependenta; a przy takim
146 8 |               Właśnie wtenczas na rękę mnie poszło, że pan Stefan Oborski,
147 8 |     przypomniawszy sobie, że i widywał mnie w bitwach, i że parę razy
148 8 |              której siedziałem, dodali mnie Bartłomieja Chodźki, co
149 8 |             nad nim przewagi i wierzył mnie. To bywało, nieraz umityguję
150 8 |           lubił szukać; bo on zawsze u mnie stał, jako u sługi jednego
151 8 |                czemu?~- Temu, że kiedy mnie w szkołach męczono, to w
152 8 |               intencją, że jak Pan Bóg mnie wyratuje z niebezpieczeństwa,
153 8 |                 Uprosiłem księdza, aby mnie wyspowiadał, ale pora była
154 8 |      interymalnie sprawował, więc przy mnie, jako plenipotencie, zostawało
155 8 |               mówisz. Poczekajże tu na mnie, a ja pójdę do gospody i
156 8 |                 Ja im się ukłonił, oni mnie i wszedłem do szynku. Opowiedziawszy
157 8 |     przybliżyłem się do niego, a on do mnie, mazgaja minę zrobiwszy:~-
158 8 |         dobrodzieju, coś ci panowie do mnie mówią koroniarzowskim językiem,
159 8 |              jeden z pąsowych panów do mnie:~- Waćpanowie może nie wiecie,
160 8 |                za stary, abyście wy ze mnie żartowali, ale Bóg świadek,
161 8 |             się nie może.~- Jakże mleć mnie macie, kiedyście mnie nie
162 8 |             mleć mnie macie, kiedyście mnie nie ze swego spichrza dostali?~-
163 8 |               spichlerza.~- A jakże wy mnie mleć będziecie?~- Słuchaj
164 8 |           woleli piwska się napić, ode mnie odczepić się, a mleć którego
165 8 |              dobrodzieje, posłuchajcie mnie, od was wszystkich wiekiem
166 8 |               Litwy, po drodze Cyganka mnie wywróżyła, że z rąk wielkiego
167 8 |         czynienia z Łęczycaninem, masz mnie.~Tu trochę dłużej trwało,
168 8 |               cały głos w izbie: "Żeby mnie diabli sądzili, sprawiedliwszy
169 8 |                zacznę słuchać, to koło mnie taki hałas, że ani sposobu
170 8 |               Lubomirskim, co była dla mnie wielka radość, bom jeszcze
171 8 |           wielkiego koronnego, wręczył mnie z rozkazu swojego pana tabakierkę
172 9 |         wyznanie twojego proroka. Masz mnie tu w zakładzie, a w dniu
173 9 |                ratunku ojczyzny. Gdyby mnie za to miłosierdzie Boże
174 9 |             piekle sam szatan musiałby mnie szanować.~Na te słowa świętobliwy
175 9 |                do jednej zalecał, czym mnie niemało nafrasował, bo żaden
176 9 |                zajęty, że od niego nic mnie oderwać nie mogło. Z niego
177 9 |           szklanek miodu wypić. Już tu mnie taka wzięła ciekawość, że
178 9 |        powróćcie do mojej chałupy i na mnie czekajcie. Będzie uczta
179 9 |             się na śmierć popiją prócz mnie; bo w dzień wyboru koszowego
180 9 |          nastąpiło.~Nazajutrz wyprawił mnie pan Azulewicz do General-ności
181 9 |             żywota ani wypadków, które mnie tu zapędziły. Jestem szlachetnie
182 9 |               dzieci: ja i siostra ode mnie młodsza; zezwolił mój ojciec,
183 9 |                z moim ojcem, tak i ode mnie jej serce odwrócił. Wmówił
184 9 |               rychtowano wszystko, aby mnie ogołocić z majątku. Ja,
185 9 |                 nic dla siebie ani dla mnie nie wyłączając - i osiada
186 9 |              mojej narzeczonej, widząc mnie wyzutym ze wszystkiego,
187 9 |            wszystkiego, zerwali mówiąc mnie: "Wybaczaj, panie chorąży,
188 9 |                choć część jaką majątku mnie dali, że sama ludzkość tego
189 9 |              pogan. Że żadnego udziału mnie nie mogą zrobić z daru matki,
190 9 |          uniżenie kłaniając się prosił mnie o przebaczenie, że nie może
191 9 |             więc było ich namówić, aby mnie w zemście dopomogli. Uzbrojeni,
192 9 |              czy później nie ominęłaby mnie kara przeznaczona zbójcom
193 9 |             szczerze nasze ustawy i to mnie tylko teraz udręcza, że
194 9 |             się nie doczekam. Wierzcie mnie, panowie bracia, żem szczerze
195 10|                byłoby w zysku. Mówiono mnie o opisie konfederacji barskiej
196 10|                sędzia kapturowy, co ma mnie sądzić? Pisarz kapturowy
197 10|              mój patron przed waćpanem mnie bronić będzie.~Dopiero pan
198 11|         bandzie albeńskiej, a przyszło mnie na myśl, że może już nikt
199 11|                konie, a jeżeli nie, to mnie oddasz strzelbę.~- Zgoda! -
200 11|         zwierza, to ty żarcikami gotów mnie zbyć: my się nie od wczorajszego
201 11|               pan Borowski - ty za psa mnie zapłacisz, a pokaż mi zająca,
202 11|               domu opis; a ponieważ do mnie przywiązano przez strony
203 11|             generał od mojej własności mnie wyzuje, mamy jurysdykcje,
204 11|           wyzuje, mamy jurysdykcje, co mnie sprawiedliwości nie odmówią.
205 11|           zapisał, tobym zasłużył, aby mnie szarą gęś przypięto. Pan
206 11|               a ty swoim żartem chcesz mnie konie zabrać. Wstydziłbyś
207 11|               ty mądry! Nie wmówisz we mnie, abym odstąpił od tego,
208 11|             tego więc powodu obligował mnie pan Leon, abym od niego
209 11|             pan Leon coś się bardzo na mnie rozchimerował, ale jakoś
210 11|                sług wiernych. Pan Leon mnie ukrzywdził, a nikt się za
211 11|             się za mną nie ujmuje. Kto mnie szczerze kochał, już nie
212 11|              mu po przywitaniu - gdzie mnie czort zapędził! I dwudziestoletnie
213 11|                odłużył, że z miasta by mnie me wypuszczono, gdyby poczciwy
214 11|               niełaskę księcia, to ode mnie stronią jak od zapowietrzonego.
215 11| zapowietrzonego. Bóg ci odpłaci, żeś o mnie nie zapomniał.~I nalawszy
216 11|             dziś się kończy, jak tu do mnie przybył szlachcic Rac. Wszak
217 11|       tutejszego. A nie mając tu, jeno mnie znajomego, garniec wódki
218 11|        znajomego, garniec wódki starej mnie przywiózł prosząc o pomoc.
219 11|          nowogródzkich bez pożytku dla mnie; a czterdzieści tysięcy
220 11|             znaki tak, że teraz, gdyby mnie nawet kto imparitatem zadał,
221 11|             coś pozastawiał, potraktuj mnie dobrym winem, jeśliś mnie
222 11|              mnie dobrym winem, jeśliś mnie rad, a wrócisz mnie pieniądze
223 11|             jeśliś mnie rad, a wrócisz mnie pieniądze w Nieświeżu.~-
224 11|              przyjął monetą, która dla mnie przygotowana w Nieświeżu,
225 11|             wcześniej czy później i tu mnie znajdzie.~- Co mamy na sucho
226 11|                poszlij po wino, napisz mnie dokumencik, a przy kielichu
227 11|             wiedzą, że masz więcej ode mnie rozumu. Robię, co każesz.~
228 11|           księcia pierwszy impet: każe mnie na śmierć obatożyć, jak
229 11|               skórze chcę dać, a on by mnie miał żałować? Nadto mu się
230 11|                ma rady, on wszelkie do mnie przywiązanie utracił.~-
231 11|                vino veritas, cała Alba mnie do ciebie, panie Leonie,
232 11|            dobrodzieju, dość o tym! Co mnie Pan Bóg natchnie, to się
233 11|               kropli więcej. Będzie ze mnie! Już konie moje popasły
234 11|              wszystkim kłaniaj się ode mnie. Kiedy mi wszyscy dobrze
235 11|       Radziwiłła kapcański obiad. Nikt mnie nie słucha, drwią ze mnie;
236 11|              mnie nie słucha, drwią ze mnie; odkąd mnie pan Leon skrzywdził
237 11|           słucha, drwią ze mnie; odkąd mnie pan Leon skrzywdził bezkarnie,
238 11|          bezkarnie, za Boże stworzenie mnie nie mają. Trzeba uciekać
239 11|               własnym domu pan Leon da mnie w skórę, a moi przyjaciele
240 11|       przyjaciół, co z panem Leonem za mnie się porachują, a Litwy i
241 11|                 że i kijem z Nieświeża mnie nie wypędzisz - i kląkł
242 12|            dawniej po szlachcie, mocno mnie była zastanowiła i temu
243 12|            konfederacji barskiej.~Znał mnie on, bo prawie na moim ręku
244 12|            posłuszny. A nie tylko ja i mnie podobni, ale JW. Potoccy,
245 12|                podzielił. Poprzebierał mnie i Kozaków za gajowych, pościel
246 12|                  Pierwszy z was, co do mnie przystąpi, w łeb mu wystrzelę.~
247 12|               naszym zasłonić; ale jak mnie jeden Moskal szablą dał
248 12|               szablą dał po łbie, krew mnie oblała i przygłuszony zostałem,
249 12|      przygłuszony zostałem, a kilku na mnie wpadło z postronkami i związali
250 12|               z postronkami i związali mnie, żem ruszyć się nie mógł.
251 12|                zakłuć kazał, i ci przy mnie skonali mając oczy obrócone
252 12|            przywieziono do Mszczonowa: mnie z głową obwiązaną i związanego,
253 12|               konie ciągnęły, było dla mnie istną torturą, a cóż dopiero
254 12|        odprawiał psalmy pokutne i taką mnie głos jego impresją zrobił,
255 12|                się ocknął i powiedział mnie:~- Oto mam na sobie szkaplerz,
256 12|               nosił, jako ostatnią ode mnie pamiątkę.~Potem zażądał
257 12|           nieprędko nastąpiło. A potem mnie wraz z innymi niewolnikami,
258 14|        bezbronnego pana Sawy, powieźli mnie do Kazania z panem Moszczeńskim,
259 14|              do niego:~- Czy poznajesz mnie waćpan, panie Czapski? On
260 14|           czytaj! Aten:~- Kiedy car ze mnie żartuje, bo to nie jest
261 14|                 Tak Puhaczew:~- Co? Ty mnie kłamstwo zadajesz? Ja, car,
262 14|          ludzko się obchodził, jeno do mnie i do pana Grużewskiego się
263 14|               wszelkimi sposobami. Nim mnie o tej okoliczności oświecił
264 14|             wołyński, który dłużej ode mnie bawił w Smoleńsku, już i
265 14|          inkwizycje. Na przykład pytał mnie: jak śmiałem wojować przeciwko
266 14|          grubiańskich wyrazach, zaczął mnie bić kułakami po twarzy,
267 14|         Przysięgam, że póki z Polskiej mnie nie wzięli, nie tylko, że
268 14|           muszę słuchać.~Dopiero kazał mnie bić, abym się przyznał o
269 14|           panem Grużewskim; i trzymano mnie w więzieniu, gdzie prócz
270 14|            drudzy po mieście chodzili, mnie i pana Grużewskiego trzymano
271 14|               naszej ciemnicy i z niej mnie, jakoż i pana Grużewskiego,
272 15|              chemik wielki. Jak zaczął mnie tumanić jakimiś kwasorodami
273 15|          browarna w kolebce u nas, tak mnie zbałamucił, żem go użył
274 15|                Litorowiczach. Wydawała mnie beczka żyta 27 garncy wódki -
275 15|            żyta 27 garncy wódki - miał mnie podwoić wydatek i tym mnie
276 15|             mnie podwoić wydatek i tym mnie złapał. Jak zaczął psuć
277 15|                 a przestrajać - kosztu mnie narobił co niemiara, a beczka
278 15|                a wydatek coraz gorszy, mnie wódki potrzeba, a ten mnie
279 15|             mnie wódki potrzeba, a ten mnie argumenta i rozprawy sypie.
280 15|               Żydek majster uregulował mnie browarek, że na nim wychodzę
281 15|           kiedyś nosiłem, i szczególną mnie zaszczyca przyjaźnią, na
282 15|                widząc się ze mną, mówi mnie:~- Mój cześniku, byłeś przyjacielem
283 15|                figle płatać, zastawszy mnie u pana Fabiana Wojniłowicza,
284 15|         położyć i pięćdziesiąt batogów mnie odliczył; a potem sam się
285 15|              sam się położył, oddawszy mnie batog, i musiałem jemu takąż
286 15|               wy-wzajemnić się, ile że mnie na rany Chrystusowe zaklął,
287 16|               że pókim czerstwy, praca mnie żywi, ale jak stargam siły
288 16|           wszystko nic, ale przyszłość mnie trwoży.~- Bardzo dobrze
289 16|               jak dziś. Dependowałeś u mnie, to już ci nie powiem, jak
290 16|              już ci nie powiem, jak do mnie pieniążki płynęły: daj ci
291 16|                regentem ziemskim) mało mnie wnosiła? Ptasiego mleka
292 16|               sam pan Eliasz ofiarował mnie dziesięć tysięcy rocznie
293 16|              mu nie dostaje. Posłuchaj mnie, starego. Wszak, choć nie
294 16|                ale czy zechce pójść za mnie?~- O to pokój. Pani podkomorzyna
295 16|               za ciebie się oświadczę, mnie nie odmówią; a tak spokrewnim
296 16|               dobrodziej tak łaskaw na mnie, bądź mi ojcem. Ale żeby
297 16|                 bo jak się nie uda, co mnie ludzkie języki nafrasują,
298 16|              po spowiedzi. Tylko żebyś mnie nie zawiódł, panie Sewerynie;
299 16|                panie Sewerynie; bo jak mnie zaryzykujesz, a potem placu
300 16|        dobrodzieju, czym zasłużył, byś mnie trzymał bałamutem? Prędzej
301 16|          ciebie ożenim,~I tak zostawił mnie samego, ale w dobrej myśli,
302 16|            jego imię przybrałem,~kiedy mnie, już pod wąsem będącego,
303 16|               chętnie porzucić, jeżeli mnie coś przeciw niemu zainstynktuje.
304 16|              Kiedy więc pan Fabian, co mnie znał od tylu lat i który
305 16|                tylu lat i który zrobił mnie jurystą, a nigdy do mnie
306 16|               mnie jurystą, a nigdy do mnie nic podobnego nie mówił,
307 16|               a tu i żonę wynalazł dla mnie, i jeszcze brał na siebie
308 16|                o nią się starać, i tak mnie namawiał, bym wziął jego
309 16|          wojewodą Niesiołowskim. Grubo mnie ofiarowano, bym jechał do
310 16|           wojski nowogródzki, zaprosił mnie na odbycie kondescensji
311 16|              napisałem, pan wojski dał mnie brykę na pasach, którą sobie
312 16|            ksiądz prowincjał ofiarował mnie tysiąc złotych. Kiedy więc
313 16|           Fabian Wojniłowicz, wpadł do mnie z doniesieniem, że już wszystko
314 16|                w nią skoczył. Ośmielał mnie, jak mógł, towarzysz podróży
315 16|              że pan Fabian wszystko za mnie mówił, mruczałem, sam nie
316 16|              zaczęli na sądach kosmato mnie witać i sędziowie, i koledzy,
317 16|                przeszli. Jeżeli czasem mnie nadokuczano tymi winszowaniami,
318 16|           Wielmożny strażnik Łęski dał mnie dwie krów na nowe gospodarstwo;
319 16|              się zasłużyć, beczką wina mnie obdarzył - tak że było i
320 16|              czym przyjąć, czyja łaska mnie nawiedzieć. I dnia 25 listopada,
321 16|              naszym województwie. A za mnie odpowiadał niezmordowany
322 16|           odpowiadał niezmordowany dla mnie w życzliwości szanowny mój
323 16|                Najświętszej Pannie, że mnie obdarzają tak poczciwą małżonką,
324 16|          wiadomością niepłonną, znając mnie od lat kilkunastu, a doświadczywszy
325 16|           kilkunastu, a doświadczywszy mnie lat dwoje w swoim domu.
326 16|               szanownego męża była dla mnie zaszczytną, a i niemniej
327 16|                w szczęściu, którego do mnie przyniosła. Przez cały przeciąg
328 16|                czasem za chwilą, która mnie złączy z moją Magdusią.
329 16|                wiatr północny przestał mnie wiać w uszy! Żeby przynajmniej
330 17|                rządzą, a on mawiał: "U mnie Pan Jezus gospodarz, a Najświętsza
331 17|              rad, bo Pan Bóg pamięta o mnie." A to był jakby żarcik
332 17|               że Bóg przecie do żywego mnie dotknął. Dopiero zaczynam
333 17|            przyszłym moim losie, kiedy mnie tu boli; dawniej sam siebie,
334 17|           siebie, teraz mój Pan łaskaw mnie chłoszcze." Toteż Pan Bóg,
335 17|               i nie przeproszę, choćby mnie zabić miano; a każdego uderzę,
336 17|            miano; a każdego uderzę, co mnie powie, że godzi się w zmowy
337 17|                wskórała, a ta myśl tak mnie jakoś opanuje, że bronić
338 17|           Tadeusz odpowiedział mu: "Co mnie waćpan rozumowania naprzeciw
339 17|       ośmieliłem się go nawiedzić, gdy mnie jemu oznajmiono, przypomniał
340 17|                oznajmiono, przypomniał mnie sobie:~- Seweryn Soplica
341 17|              niech wnijdzie.~Uprzejmie mnie powitał i z początku spokojnie
342 17|                carowej poddany. Proszę mnie mojego zaszczytu nie odejmywać:
343 17|               zaszczytu nie odejmywać: mnie sejm oddał. Jestem mu wdzięczny,
344 17|            słudzy nie przytrzymali, na mnie by się rzucił. Ze łzami
345 17|             miałem o wierze. Tuszę, że mnie miłosierdzie i zasługi Jego
346 17|                nie ominą; a cierpienia mnie, nędznego, ofiaruję Tobie.
347 18|          miłosierni zakonnicy zawieźli mnie z sobą, ledwo przytomnego,
348 18|               Kiedym ich pożegnał, tak mnie opatrzyli, że mogę wyznać,
349 19|                O, to bym zasłużył, aby mnie do bonifratrów zaparto!~
350 19|               swojego zbawienia? Co do mnie, gdyby nie tyle innych,
351 19|                co on robił, już byłoby mnie przekonało, że są ludzie,
352 19|               JJWW. panowie, pozwólcie mnie jedne wnieść zdrowie, po
353 19|              on nam: "Nie uważajcie na mnie, a swoje róbcie; oni dziś
354 19|               a swoje róbcie; oni dziś mnie rady nie dadzą." My go usłuchali:
355 19|                zawołanie.~- Oto proszę mnie pozwolić wyjść z obozu.~-
356 19|             wielki interes, bo Pan Bóg mnie tam woła, ale z klasztoru
357 19|             pozwala wychodzić. Pan Bóg mnie objawił, że we wczorajszej
358 19|                pragnąć księdza. Trzeba mnie go na śmierć dysponować.~-
359 19|           lepiej znasz swoją rzecz ode mnie, ale pozwól sobie powiedzieć,
360 19|               to pokój. Kiedy Bóg każe mnie z sobą tam iść, poradzi
361 19|               dałem, ale trzeba, żebyś mnie pan rozkazał.~- Kiedy tak,
362 19|           tobie każe, ale pamiętaj, że mnie w największej niespokojności
363 19|              swobodnie ich puścić: oni mnie tu zawieźli; na moją wdzięczność
364 19|               ciele zdrowym. Mniejszać mnie o zdanie niedowiarków, nad
365 20|              był na Szląsku, kiedy raz mnie wzięła chętka popróbować,
366 20|                stron obywatelem, który mnie widząc w kontuszu, sam ze
367 20|              się powodziło, i zaprosił mnie do zamku swego, o letnią
368 20|               zniemczałych nie był dla mnie wylany. Nie od tego byłem,
369 20|                trochę wypocząć, ile że mnie konie były się rozchorowały.~
370 20|            rozchorowały.~Oprowadzał on mnie po swoim gospodarstwie,
371 20|             pilnują.~- Jeszcze, widząc mnie porządnie ubranego, z pasem
372 20|              krwi pochodzi, oświadczył mnie, z wielką jednak delikatnością,
373 20|               do mego kontusza i pasa. Mnie ruszyła ambicja, żem nie
374 20|             prosiłem go, by raczył ode mnie przyjąć ofiarę z mojego
375 20|            domy kołem zaczepię, którzy mnie i w kapocie radzi będą.
376 20|              słucki do tysiąca złotych mnie kosztował, rad byłem go
377 20|              się jemu. Że był podobnej mnie tuszy, ubrał się zaraz za
378 20|              samego dnia, oprowadzając mnie po swoim gospodarstwie,
379 20|        dwanaście krów i buhaja, prosił mnie, bym to przyjął. Ja mu się
380 20|              mu moją starzyznę, ale on mnie tłomaczył, że jako od koligata
381 20|              nie wahał się przyjąć ode mnie to, co mu tak jest szacownym,
382 20|              ofiaruje. Jakoż przekonał mnie, iż nie było na swoim miejscu
383 20|              jak u nas nie posiada. To mnie mocno zadziwiło: jak można
384 20|              zatnie, bo on to wszystko mnie pokazywał i tłomaczył. To
385 20|             tak mu czas schodzi. A jak mnie mówił, to każdy u nich obywatel
386 20|               Kto w Boga wierzy, dobij mnie, bo dłużej nie wytrzymam!
387 20|             twoje cuda: zrób tak, żeby mnie noga nie bolała; większą
388 20|             Boga, byś cierpiał.~- Otoś mnie dopiero pocieszył, księże
389 20|                Kiedy bydlę cierpi, żal mnie, bo ono doświadcza nienagrodzonej
390 20|              spowiednik lepiej wie ode mnie, a coś nabroił, to diabeł
391 20|                 że niezadługo będziesz mnie przypominać, jak dobrze
392 20|            golenia szybami rozpalonymi mnie głaskali? Niech mnie bolić
393 20|       rozpalonymi mnie głaskali? Niech mnie bolić przestanie, a ja wolę
394 20|             kiedy dla niej większy ode mnie męczennik? Ojciec i brat
395 20|               w Sybirze, moja żona ode mnie rozłączona, moje dzieci
396 20|       znachodzę. Radomska konfederacja mnie uwalnia, a tu mnie ojca
397 20|        konfederacja mnie uwalnia, a tu mnie ojca w kajdanach wleczą.
398 20|             cię nieco obraził; ale ile mnie to pociechy robi, żeś się
399 20|   kilkadziesiąt się narodzą, a których mnie Pan Bóg objawił. Co to będą
400 20|                chleb ze schabem, co go mnie był udzielił pan Korsak,
401 20|                   Ale, ale! Dobrze, że mnie o tym wspominasz, panie
402 20|                z panem Zarębą, ale ten mnie pokazał wyraźny rozkaz od
403 20|     czynszowego szlachcica prosząc, by mnie dla miłości Pana Boga przyjął.
404 20|         miłości Pana Boga przyjął. Był mnie rad gospodarz, gorzałeczką
405 20|             rad gospodarz, gorzałeczką mnie poczęstował, prażuchami
406 20|              ach, dobrodzieju, zabierz mnie z sobą, azaliż przy asędzieja
407 20|            Panie bracie - odpowiedział mnie - to trudna sprawa; moje
408 20|          piechotą iść muszę, bo i beze mnie tego aż nadto, że fornalka
409 20|          prosić go, by Żydka najął dla mnie. Ale wstrzymałem się, bo
410 20|               miała serce, powrócił do mnie z tym, co uradzili: "Panie
411 20|          dawien dawna: waćpan się dziś mnie kłaniasz, choć nie ma komu,
412 20|             wszystko u nas być może, a mnie już nie będzie, pomagaj
413 20|         dobrych znajomych, a co są dla mnie wylani; raz, że ich klasztor
414 20|               z Poniatowskiego psiarni mnie poznał, lepsza byłaby dola
415 20|                z ich kanalarzem, który mnie od razu poznał, bo bywał
416 20|             prosząc, by się mężowi ode mnie kłaniała. Cały dzień u gwardiana
417 20|               był mi niepotrzebny, ten mnie nie poznał. Otóż późno nocą,
418 20|        spotkałem, jakby jaka pokusa do mnie przystępowała, że żałowałem,
419 20|               Ale jeżeliście ufność we mnie stracili i chcecie po swojemu
420 20|              Na to pan Cyriak:~- Co to mnie za król, co go ktoś tam
421 20|        szczerze się przed swoimi mówi; mnie to nie o starostwo moje
422 20|                co z łaski tego bękarta mnie odsądzili - mniejszać o
423 20|              mam słuszność za sobą: on mnie nie stanął, gdziem go po
424 20|               potem... żartuj sobie ze mnie, jak chcesz, księże Marku,
425 20|           papieżam widział, i mówił do mnie - a ksiądz Marek tam nie
426 21|            głosi się moim panem, niech mnie łupi i dręczy, ja wiem,
427 21|            zapłaciłem, pokąd egzekucją mnie nie zmusili. Ani na żadnym
428 21|                nie powstała, namawiano mnie do urzędów, szlachta gwałtem
429 22|            zdrów. Na całe życie to dla mnie było nauką. Ja tu będę uciekał
430 22|           przed śmiercią, która może o mnie i nie myśli, a sam gdzieś
431 22|          niewielka była sztuka śmierci mnie znaleźć. Jakoż ukąsiła mnie
432 22|            mnie znaleźć. Jakoż ukąsiła mnie ona kilka razy, ale jeszcze
433 22|          szeregowych. Aż tu przywołuje mnie JW. Giedrojć, strażnik litewski,
434 22|           towarze zęby zjadł.~Odliczył mnie JW. strażnik sześćset czerwonych
435 22|                iść, gdzie każą. - A on mnie:~- Niech pan porucznik konie
436 22|             nie przestając, sam chciał mnie przeprowadzić do Szyjeckiej
437 22|            słońce zaszło, a dopiero by mnie była bieda z Pawlikiem;
438 22|                ręku. Pan łowczyc, koło mnie będący, dobył pistoleta
439 22|               Pawlik, przystąpiwszy do mnie:~- Widno, że pan bywalec.
440 22|               rynku się pokaże i o nim mnie dadzą wiedzieć, jeszcze
441 22|             jego nie ścigał? Ty nie do mnie miej żal, ale do mojego
442 22|             lub gdzie go znajdziesz, a mnie daj czysty pokój, a nawet
443 22|               pokój, a nawet podziękuj mnie, że ciebie w lesie nie gabam.
444 22|            szpary patrzymy, a teraz na mnie napadasz. Myślałem, żeś
445 22|                Jeszczem go prosił, aby mnie skałek przywiózł, anim mu
446 22|                cóż na tym zyskasz, jak mnie ukrzywdzisz? Niech no któremu
447 22|              mało łask doświadczył ode mnie. Czy wam bronię leszczynę
448 22|           łyżce wody chcesz topić? Jak mnie bez syna obaczy, to jak
449 22|             Wielmożny pan znasz to, że mnie łatwo wziąć za serce. Wracajże
450 22|                 Panie Pawliku, nie rób mnie tej krzywdy, żeby mój gość
451 22|             mój gość miał narzekać, iż mnie zaufał. Kiedyś taki nieludzki.
452 22|              taki nieludzki. wolejże i mnie, i syna zatrzymać, a jego
453 22|                jego puszczaj. Niech na mnie raczej największe nieszczęście
454 22|          ozwałem się - niech pan się o mnie nie troszczy, a z godnym
455 22|                Wdzięczny mu jestem, iż mnie oszacował godnym być zakładem
456 22|       dobrodzieja, i za dobrą opinią o mnie bardzo mu dziękuję. U niego
457 22|                pan Pawlik grzeczny, iż mnie sam odprowadzi do Szyjeckiej
458 22|              do Szyjeckiej Budy. Niech mnie szanowny łowczy tu zostawi,
459 22|                o to będzie spokojny: u mnie, kto na gościnie, więcej
460 22|                mu, dodając:~- Rozbierz mnie do koszuli, kiedy wola;
461 22|               Pan Bóg dał język - i do mnie obracając się: - Czy pan
462 22|                i podał mi rękę.~- Otoś mnie zagadł, panie Pawliku! To
463 22|           przyjaźń, tak i będzie, póki mnie wielmożny pan znowu nie
464 22|           piechotą ruszać. Pawlik obok mnie i wszystko pyta, czym nie
465 22|               nie znużony, powiada, że mnie nieść każe, i próbuje ze
466 22|             trzosa, że sto kuglarzy by mnie nie rozerwało. Co to, panowie,
467 22|               Mospanie Pawliku, zostaw mnie w pokoju. Ja teraz na waszej
468 22|             Niewielka sztuka przymusić mnie, abym dął w waszą dudkę.
469 22|                mi pieniądze, które dał mnie mój rotmistrz na kupno koni
470 22|         zasłużysz, boś im dogodził. Do mnie, jeśli łaska, nie gadaj.
471 22|              nie będę; ale niech pan o mnie, jak chce, trzyma, ja pana
472 22|               z wielką grzecznością do mnie mówił, i tak czystą polszczyzną,
473 22|              humoru popsuł zrabowawszy mnie do szczętu, że nie mogłem
474 22|            podawszy mi rękę, prowadził mnie, wlokąc nogę za nogą, prawdziwie
475 22|           gościnie, mógłbym myśleć, że mnie jaki możny obywatel przyjmuje.
476 22|           napadł: a pan Pawlik zapytał mnie, czy pozwolę, by ze mną
477 22|           smacznym obiadem na farfurze mnie poczęstował; a dla zakropienia
478 22|              Boże przebacz, gawęda dla mnie zaczęła przybierać powabu.~-
479 22|         podobało, że pomimo tego, iżeś mnie ledwo ze skóry nie obdarł,
480 22|                mi siąść z sobą, to dla mnie tak wielkie szczęście, iż
481 22|             nie dopuszczę, aby pan ode mnie smutną wynosił pamiątkę.
482 22|               A musiałem go ukarać, bo mnie niesprawiedliwość wyrządził;
483 22|              ze mną je chleb i sól, do mnie żalu mieć nie będzie. Wracam
484 22|             wam, panowie bracia, że to mnie tak rozczuliło, że i podziękować
485 22|             uścisnąłem. Ale aż mróz po mnie przechodzi, jak wspomnę
486 22|              naszego stołu, widząc, że mnie oddaje trzos brzęczący,
487 22|             nowo siadł u stołu, mówiąc mnie: - Niech pan porucznik nie
488 22|             sobie: kaduk was bierz; co mnie tam wasze prawa obchodzić
489 22|                i rozmowa przyjemna. On mnie się wyspowiadał z całego
490 22|            Panie poruczniku - mówił do mnie - nie myśl pan, bym tylko
491 22|         rozbójnikiem wojennym; masz we mnie wielkiego sprawcę sprawiedliwości.
492 22| sprawiedliwości. W całej Polszcze przy mnie jednym jest jurysdykcja
493 22|             ukrzywdzi chłopa, a ten do mnie się uda ze skargą, zaraz
494 22|          Cudnowa odesłani, z listem do mnie od szanownego łowczego,
495 22|             dni ugościwszy odprowadził mnie Pawlik do Szyjeckiej Budy,
496 22|                a on ciągle o wszystkim mnie donosił, że ani patrolów,
497 22|               panu przyznam się, że na mnie w grodzie żytomierskim leży
498 22|              dalej, a kto z tych stron mnie pozna, to żeby mnie czasem
499 22|              stron mnie pozna, to żeby mnie czasem konfederacja nie
500 22|          zawiązanej: bo już jesteś dla mnie Pawlikowskim i ciebie inaczej