Part

 1 22|          grosza po ludziach. Pan łowczy nie tylko, że mi ofiarował
 2 22|          szpichlerzu, tak że pan łowczy w obawie, by mi chudoby
 3 22|          drogę. Opowiadał mi pan łowczy, że w puszczy cudnowskiej
 4 22|       tym dowiedział - dodał pan łowczy -ruszam czym prędzej na
 5 22|          ich nie odsyła; ale pan łowczy na to:~- My nie w Litwie,
 6 22|         nich, którego poznał pan łowczy, że to był sam Pawlik, przystąpiwszy
 7 22|       Mój kochany - odpowiedział łowczy - ty wiesz, że Cudnów nie
 8 22|      panie Pawliku - odrzekł pan łowczy - puśćże mi syna i gościa,
 9 22|     jakoś się porozumiemy. A pan łowczy, jak mu ludzi odeszle, wiem,
10 22|        Budy. Niech mnie szanowny łowczy tu zostawi, a wielmożnej
11 22|    proszę natychmiast o nie.~Pan łowczy dobył z szarawarów sakwę,
12 22|   waćpana. panie poruczniku! Pan łowczy przerwał z pośpiechem:~-
13 22|         Budy odprowadzę.~Tak pan łowczy ze swoim pocztem nazad,
14 22|          co był zabrał, poczciwy łowczy swojej ofiary nie cofnął
15 22| królewskich, i Branicki, wówczas łowczy koronny, oba zauszniki króla
16 24|          panowie, że pan Turkuł, łowczy bracławski, zyskał na mnie