Part

501 24|           żal do nieboszczyka króla za odmówienie mu buławy litewskiej
502 24|       przekonał się, iż jako tonący za brzytwę się chwyta, kiedy
503 24|      tydzień dotrzymał, tak tęsknił za Nieświeżem. A przecie król
504 24|             naszych ustaw, nie chcą za przykładem naszego księcia
505 24|             odpowiedział, dziękując za przywiązanie szlachty oświadczone
506 24|           powiedział takiego, co go za serce uchwyciło. Nawet gdy
507 24|             króla, a nas, szlachtę, za ba, i bardzo, macie?" Dopiero
508 24|            hymnie poszliśmy wszyscy za królem do szkoły wojewódzkiej.
509 24|     przyjmując to jego oświadczenie za dowód życzliwego poddaństwa,
510 24|        Więcej nas tysiąca siedziało za stołem. Przykro nam było,
511 24|    urzędnicy, nie odstępując króla, za nim pojechali. Król obiecał
512 24|     królewską usługą, więc pojechał za nim do Nieświeża wraz ze
513 24|           pisarz wielki litewski, a za nimi rozmaite karety, z
514 24|           padł mu do nóg, dziękując za zaszczyt przyniesiony jego
515 24|          było dość mężów z Warszawy za królem przybyłych. Odznaczali
516 24|    nowogródzki, jak widzę, masz nas za obcego; wszakeśmy rodowitym
517 24|             Niesiołowski, dziękując za łaskawą pamięć najjaśniejszego
518 24|            Litwie. To było w Wilnie za księcia biskupa Pocieja.
519 24|          Jego Kościoła, aby chodzić za baśniami i czartowskimi
520 24|          zobaczył lud, że jemu nic, za nim z toporami tak żwawo,
521 24|           ziemię. My ciekawi, co to za pan tak odważny i piękny,
522 24|         idzie ad Caesaris exemplum. Za Sasów byliśmy pijaki, tchórze
523 24|        dzieci więcej mają nauki niż za naszych czasów wysokie urzędniki.~
524 24|            poszedł na gumno. Gdyśmy za przykładem i pozwoleniem
525 24|       najjaśniejszego pana zasiedli za stołem, zwrócił uwagę królewską
526 24|        Niech on nam służy na zawsze za dowód, że w zacnym~narodzie
527 24|          stojącemu, jako gospodarz, za krzesłem królewskim:~- Najjaśniejszy
528 24|       Zaczęła się animować kompania za hasłem przez gospodarza
529 24|           co opinię publiczną mieli za sobą.~Po skończonej konferencji
530 24|           nam przeciwny; ani wam to za winę przypisujemy, boś szedł
531 24|             przypisujemy, boś szedł za swoim przekonaniem. Spodziewamy
532 24|             Doktorowicz, co to była za radość żony i czeladki!
533 25|         mocarz silny i przezorny, a za nami przyjaciel nieszczery
534 25|             kilkunastą laty bił się za równość ziomków, tak spyszniał,
535 25|      przynosiło, bo któż by miał mu za złe, że męstwem i zasługami
536 25|             wyniósł. Ale co to była za duma, co za nadętość! Obwiniają
537 25|          Ale co to była za duma, co za nadętość! Obwiniają naszych
538 25|         było rzeczywiście. Cóż stąd za wniosek? Że obywatele źli
539 25|         procederu pan Tur, wziąwszy za to kamienicę na Antokolu
540 25|             zjechał na trybunał, by za przyjacielem forsować. O
541 25|           pod pewnym względem służy za dowód, że była u nas sprawiedliwość.
542 25|  zaspokojenia księżnę Radziwiłłowę. Za wstawieniem się przyjaciół
543 25|          chcąc mi łaskę wyświadczyć za moje usługi, darem darując,
544 25|            swoimi mógł być uważanym za głowę domu Potockich; chciałem
545 25|          jednak własną ręką napisał za mną list instancjonalny,
546 25|           mu lulkę kozaczek, mający za pasem nahaj w srebrną skuwkę
547 25|           marsa.~- To znowu wymówki za Żyda, co go w Kaniowie powiesili;
548 25|            powiesili; pan podczaszy za Żydem się ujmuje jakby za
549 25|           za Żydem się ujmuje jakby za rodzonym bratem, aż albeńczyka
550 25|          Ukrainie we zwyczaju nahaj za pióro, a skórę szlachecką
551 25|           pióro, a skórę szlachecką za papier uważać. Ja jestem
552 25|             nie było wymówek, tylko za mną instancja w nader chlubnych
553 25|           dworanin, to ty ne hirszy za mene; ja by sam u niego
554 25|             swojej milicji. A szczo za dwir jeho! Marszałek bilszy 
555 25|         jeho! Marszałek bilszy  pan za mene. Wiesz waszeć, mospanie
556 25|            pan Wołodkowicz ujął się za nim: "Ano ze mną, mospanie
557 25|           łyznuw. Szczoż robyty! Ja za nym płakał jak detyna, szest
558 25|             ne było uże po wsim. To za teje, jak wpade w moje ruki
559 25|       pytaju sia, zwydki, a woddaju za swoje. Jakiś Żyd pokazał
560 25|       dziedzińcu morafskiego zamku. Za jednego Żyda widdaju  bilsze
561 25|           przybliżył, pan Leon mnie za rękę: "Nie uchodzi drwić
562 25|             jednemu ze swych paziów za to, że ziewnął podczas jednej
563 25|        Nazajutrz, jako w niedzielę, za przykładem pana goście,
564 25|       uszanowanie dla pana starosty za to, że tak poczciwie wierzył.
565 25|           szlachcic służył chłopowi za ławę. A jak oba wstali,
566 25|          Wszyscyśmy poszli do stołu za panem starostą. Co było
567 25|        kilkadziesiąt osób siedziało za stołem. Mnie niedaleko siebie
568 25|  wileńskiego, po którego spełnieniu za danym hasłem wszystkie armaty
569 25|     Litwinów pił zdrowie i kazał mi za powrotem moim ich uwadomić,
570 25|             i odpijałem wdzięczność za to zachowanie, co jej syny
571 25|          wdzięczności, po pierwsze, za cześć kilkakrotnie wynurzoną
572 25|          być ugoszczonym. Po wtóre, za tę zaszczytną pamięć, co
573 25|         kolegowałem, a nawet wprost za siebie samego kilkakrotnie
574 25|        tylko że jedna kolej obeszła za szczęśliwe powodzenia szlachty
575 25|             pan starosta - niech go za to Pan Bóg stokrotnie i
576 25|       szlachcicem się robi, a potem za moje pieniądze zostaje osiadłym.
577 25|    szlachtycz mojej roboty. Jeszcze za to na mnie psy wieszają,
578 25|            i pan starosta kaniowski za życia nie był świętym. Ale