Part

  1 1 |                 i urzędnicy stali nawet, bo do ławek niełatwo było się
  2 1 |               daj mu wieczny odpoczynek, bo to zacne było panięcie i
  3 1 |             wszyscy śpiewaliśmy ochoczo, bo też było za co Panu Bogu
  4 1 |              Lanckoroną, a ja się smucę, bo ta łaska boska stanie się
  5 1 |               powodem nowej Boga obrazy: bo powiększy waszą pychę, waszą
  6 1 |               krew szlachecką szanowali, bo szermierze byli brance narodów
  7 1 |                  za sobą - tak, za sobą, bo same patrzanie na wasze
  8 1 |               więcej wam nic nie powiem, bo nareszcie i duch Boży znużył
  9 1 |                  śpiewał, ale sam jeden, bo my wszyscy tak się zadumali,
 10 1 |                 starych mocno zadziwiło, bo i nie słyszałem, aby kiedykolwiek
 11 1 |           wiązanie, wiązanie najdroższe, bo go nigdzie otrzymać nie
 12 1 |                  nawet obrazić nie może, bo każden z nich jest kmieciem
 13 2 |                wolność - ale taki życie, bo nie był on z takich, których
 14 2 |                też mu i na dobre wyszło, bo JW. szef w tymże pułku poruczeństwo
 15 2 |              panu Franciszkowi po myśli, bo o dwie mili mniej więcej
 16 2 |                  urodziwa, dobrego rodu, bo jak wiadomo, civis Cracoviae
 17 2 |          nadzieję, to jest z jej strony, bo jej familia była mu przeciwną
 18 2 |             podszył, nic by nie wskórał, bo familia sędziny miała wielką
 19 2 |                  nigdy by nie zezwoliła, bo pana Franciszka miano za
 20 2 |                   abym z niej nie zlazł, bo mu w łeb wystrzelę jak psu.~
 21 2 |              pułkowniku, zaniechaj tego, bo i siebie zgubisz, i sprawę
 22 2 |              skończyło się na mniejszym, bo generał Demulier konie zabrane
 23 2 |                 co mu było i potrzebnym, bo dało mu czas plejzer wygoić.
 24 2 |             pułku i to mi było do smaku, bo i mundur był ładny, i gotowe
 25 2 |               jego pułku nie przystawaj, bo duszę zgubisz; on Pana Boga
 26 2 |                  katolicku, tom świadek, bo i szkaplerz nosił, i pacierz
 27 3 |                 poniżenia od wszystkich (bo komuż jego zdarzenie mogło
 28 3 |                mu też Pan Bóg szczęścił, bo i znacznie majątku przyrobił,
 29 3 |                co mówi za jego światłem, bo wiadomo, że w naszej Litwie,
 30 3 |               jemu z bólem przymieszana, bo kulą dostał w sustawę od
 31 3 |                  Panu Bogu przyobiecał ; bo gdy nas pan Kaźmierz Puławski
 32 3 |                  każden z nich był praw: bo dragan mu gębę przestrzelił
 33 4 |            znajomość niewczorajsza była, bo jeszcze przy początku konfederacji
 34 4 |                zostało im w obrzydzeniu, bo im wystawiało już nie uczucie
 35 5 |                  go często nie rozumiem, bo jakoś się tłomaczy zbyt
 36 5 |                  raczy o nas pamiętać; a bo to tacy byli sędziowie jak
 37 5 |                obudził się przed sędzią, bo to u nas był wielki wstyd,
 38 5 |                 wchodząc w ich godności. Bo choć my, niżsi, umieli czuć
 39 5 |                  swojej szabli wiedział; bo jak tylko jaki senator lub
 40 5 |                nim robił, co się chwali. Bo ksiądz i do świata nas wprowadził,
 41 5 |                  po złotemu tylko grali, bo to była u nas wielka sromota
 42 5 |         lekarstwo dostać nie można było, bo książę tego towaru srodze
 43 5 |                 się okryło, co nie dziw, bo nasze księstwo nowogródzkie
 44 5 |                 dowcip na dobre wyszedł, bo choć zacnie był urodzony,
 45 5 |                jemu nikt nie zazdrościł, bo był człowiek dobry, nie
 46 5 |          gwardianie, najlepszy półsetek, bo oskarżę cię przed kapitułą,
 47 5 |                  Wawrzyńca, kredencerza, bo tego starego sługi cała
 48 5 |                  o nieboszczyku mówiono; bo sędzia jemu wielką do siebie
 49 5 |               się nie bał jego okazywać, bo nikt nie miał powodu z niego
 50 5 |           powiedział:~- Żono, baw gości, bo muszę natychmiast konno
 51 5 |             księcia, a niejeden i oklep; bo choć masztarnia była porządna,
 52 5 |                co się ku niemu zbliżali; bo wielu z nas, i ja najpierwszy,
 53 5 |             wszystkiemu się przysłuchać, bo co tylko nasz książę powiedział,
 54 5 |                   W czystości wykwintny, bo zawsze przynajmniej dwa
 55 5 |            Książę wąsa do góry pokręcił, bo już był przyrzekł królowi,
 56 5 |            Straszne rzeczy - powiedział, bo to było jego przysłowie -
 57 5 |              kasztelan i miał słuszność, bo gdyby się był wahał, toby++
 58 5 |                 jako o słyszanej rzeczy, bo on z nami w Omniewiczach
 59 5 |             zostali. Na mnie się zmełło, bo gdy wizja odkryła, że Adamowiczowi
 60 5 |                  Lecz tegom nie żałował, bo książę pan, pamiętny, żem
 61 5 |                 do czterdziestu tysięcy, bo był pysznym i chciał nie
 62 5 |                  Jakoż się nie zawiodła, bo pewnie o własnych dzieci
 63 5 |               nie mógł dotrwać do końca; bo lubo nie sprzeciwił się
 64 5 |                 więcej uradować księcia, bo co najwięcej lubił, to kojarzyć
 65 5 |                 łączą. Zezwól, a prędko, bo jak zaskoczy Popielec, na
 66 5 |               kłopot był dla chorążanki, bo sędzina ją wyprowadziła
 67 5 |                się czyta taka intercyzą; bo był w niej i porządny kawał
 68 5 |                 szczęśliwy, mój Ignasiu, bo już kończy się lat trzynaście,
 69 5 |            ucałował poczciwą żonę swoją, bo każden z nas to samo mógł
 70 6 |            pewnie upominać się nie będę, bo jeślim nie zjadł z nim beczkę
 71 6 |              dopełniło, z nieludzkością, bo pan Tryzna, lękając się
 72 6 |                 jego krzywdę się starać, bo znałem dobrze, że nasza
 73 6 |           przecie umiałem zadośćuczynić, bo gdy przytomny byłem na konferencji
 74 6 |                ziemstwa, a nie do grodu, bo gród jurysdykcją wojewody,
 75 6 |              Pokrewieństwo było dalekie, bo pan Kajetan Uzłowski, sędzia
 76 6 |                  że dlatego uchylił się, bo sędzina chce być na świętego
 77 6 |               przecisnąć się można było, bo prócz księcia, pokotem obok
 78 6 |                koniec interesu z Tryzną (bo szlachta taki na to krzyczała),
 79 6 |                aż miło spać z teologiem, bo i oświeci, i uspokoi. Mój
 80 6 |              mnie zapozwie. Ja był goły, bo nieboszczyk pan był skąpy,
 81 6 |                  Panu Bogu nie odpowiem, bo z bronią w ręku siedm lat
 82 6 |                  jak na grubą zwierzynę, bo jej matkę od niego dostałem
 83 6 |              łaskę, nie wam o moją dbać, bo jak mnie wypędzicie z klasztoru,
 84 6 |                  ojcze Idzi, nie należy, bo waszeć nie wielkopolski
 85 6 |                  że ja się boję odezwać, bo nuż książę pan się obrazi?~-
 86 6 |            odchodź z celi, a śpi ze mną; bo jak do mnie przyjdzie Wołodkowicz,
 87 6 |               nam się nie zdawało łatwo; bo pan Tryzna, choć podupadły,
 88 6 |                  dobrze się nakartowało; bo nazajutrz po tej rozmowie,
 89 6 |         Rdułtowski, chorąży nowogródzki (bo JW. Niezabitowski, podkomorzy,
 90 6 |                 wojewody nowogródzkiego, bo naszych było cztery razy
 91 6 |            zapytywać wielmożnego Tryzny, bo on sam wie, co jemu należy,
 92 6 |            powiedział:~- To szabla moja, bo ja ją krwią moją zdobył;
 93 6 |              turecką z miękkiego żelaza, bo się nie spodziewał, iżby
 94 6 |                  na tym źle nie wyszedł, bo go książę bardzo polubił,
 95 6 |                 chodził. On wielki jest, bo w nim zaszyta unia Litwy
 96 6 |             Radziwille, wracaj do Litwy, bo tu nic nie wskórasz, tu
 97 6 |                 na gruncie swoim siedzi (bo moja prababka była Litwinka).
 98 6 |               mój nadgrodził moją wiarę, bo ja nigdy nie wątpiłem o
 99 6 |                  księdzu Naruszewiczowi, bo choć on był podupadły, ale
100 6 |                naszych szabli nie dobył, bo książę wszystkich nas zaklął,
101 7 |                Opatrzność mną kierowała, bo nic nie mówiło za mną. Mój
102 7 |                 com był winien ich ojcu, bo moją niewielką pomoc Pan
103 7 |                 się ze swego a gorliwie, bo co dzień wujaszek mnie mówił: "
104 7 |              mówił: "Sewerynku, ucz się, bo ty nie masz na czym próżnować.
105 7 |                 chleba darmo nie jadłem, bo pisałem mu relacje pozwowe
106 7 |                 marszałkiem kongregacji; bo jeden marszałek był z konwiktorów,
107 7 |              szczególnie z mojej strony, bo w jednej godzinie dwa razy
108 7 |           wujostwem, a drugi raz z bólu, bo wujaszek, dając mi błogosławieństwo
109 7 |            polskiej dobrze mi się udało. Bo kiedy, wyjechawszy już,
110 7 |            pokojowymi będąc najuboższym, bo oni wszyscy byli obywatelskimi
111 7 |             znosiłem, zawsze cierpliwie, bo postanowiłem sobie nigdy
112 7 |              duszę mego pierwszego pana, bo wiem, co by dla mnie zrobił,
113 7 |                 łatwo było co rozpocząć; bo Moskwa napełniała kraj wojskiem
114 7 |               mego pana, aby coś zacząć, bo jego mieli za wielkiego
115 7 |             węgierek. Na syłu tu prywez, bo Moskali po dorozi, a wsiakij
116 7 |                do jasne osweconoho pana, bo ja ne mohu czekaty.~- Ale,
117 7 |                Bociok. Pustyte, panyczu, bo prysiaj Bohu, że pan na
118 7 |                 do podczaszego należało, bo gwałtem potrzebuje pieniędzy,
119 7 |               potrzebniejszy wam niż ja, bo nikt was tak nie poprowadzi,
120 8 |                naszej, że mnie przeżyje, bo nigdy widzieć nie będzie
121 8 |           koronny był jeszcze okazalszy, bo i starszy był ledwo nie
122 8 |                śmierci księcia Sierotki, bo już, chodziły wieści raz,
123 8 |              dokładniejszych wiadomości, bo pięć księstw i trzynaście
124 8 |                  jego dobrach wytropiła. Bo kiedy książę Sierotka już
125 8 |                  szczerze po nim płakał, bo był czułego serca, jako
126 8 |                 za jego duszę świadczyć, bo Biała. Sławatycze, Zabłudów
127 8 |                  i na ten świat pomogła, bo był wart tego. Ale żona
128 8 |                co mu niemało nadokuczał, bo był najzuchwalszym z ludzi.
129 8 |               okoliczności, to nie dziw, bo od deszczki do deszczki
130 8 |               burdę, którą lubił szukać; bo on zawsze u mnie stał, jako
131 8 |                  się panicz utemperował; bo na popasach i noclegach
132 8 |                nazajutrz była niedziela, bo w drodze, dojeżdżając do
133 8 |                tylko przez pół dopełnić, bo książę kazał z rana przyjść
134 8 |               przywilejami od nuncjusza, bo inaczej byłbym mszą świętą
135 8 |                  mleć którego z waszych, bo zboże litewskie dobrze osuszona
136 8 |                tego nie będzie. Wychodź, bo inaczej, ilu nas jest, płazować
137 8 |             Łęczycaninem, a nie z panem? Bo powiadają, że Łęczycanie
138 8 |              szczęśliwymi z moim kolegą, bo to jest pierwszy rębacz
139 8 |                  niż wprzódy pokochałem, bo taki honor prowincji litewskiej
140 8 |                 województwa wołyńskiego (bo ten interes był z Wołynia),
141 8 |                 tam, gdzie był położony, bo żaden z kancelarii ruszyć
142 8 |         woźniowie im krzesła przynieśli. Bo ministrów i senatorów nawet
143 8 |               innych spraw na tej sesji, bo JW. marszałek bardzo był
144 8 |              trochęm się zniecierpliwił. Bo człowiek był rad o sztuce
145 8 |               bawili jeszcze w Lublinie, bo jak przyjechał JO. brat
146 8 |        tabakierkę papierową, ale ciężką, bo w niej było pięćdziesiąt
147 8 |                 Węgra, antałka maślaczu, bo mi się tegoż samego roku
148 8 |                 mu za niego coś kapnęło. Bo to był z tych, jakich niektórym
149 8 |                  plenipotent, przysięga, bo taki W. Kurdwanowskiego
150 8 |                może i sumiennie osądził, bo taki się sądzi z dokumentów,
151 8 |           Kurdwanowski w dobrej nadziei, bo wsparty dekretem ziemskim
152 8 |                mu wielką zjednało sławę; bo przyznanie się do winy,
153 8 |                ściśle z swoim sumieniem, bo zawsze się spodziewał śmierci
154 8 |                 umarł w podeszłym wieku, bo już i natenczas, kiedym
155 8 |                  jego była do zazdrości, bo można powiedzieć, że się
156 9 |                robić nad jej pięknością, bo wtedy gdy po porażce naszej
157 9 |                ustnie mogły przechodzić, bo nie było sposobu w papierki
158 9 |                  spuścić się można było, bo i pan Azulewicz od nas nie
159 9 |                  wziętością był starszy, bo, biegły w językach bisurmańskich,
160 9 |           męczennikiem miłości ojczyzny. Bo natrafiwszy na komendę pana
161 9 |                   gdzie i z czym jedzie, bo domyślał się, że z czymś
162 9 |               który ciągle mu szył buty, bo jego członkowie mało co
163 9 |          natychmiast wojnę wypowiedział; bo już tu szło wyraźnie o honor
164 9 |                  dać się potępić za nią! Bo pan podczaszy był bardzo
165 9 |                  jego my nie zapomnieli, bo pan Roguszewski porządne
166 9 |                 nakłonił Semena Kozudrę, bo był człowiekiem bardzo przebiegłym,
167 9 |                 mnie niemało nafrasował, bo żaden z nas nie umiał tłomaczyć
168 9 |                oni ne z soboju prywezły, bo w Siczy ne hodyt tak ubyraty
169 9 |       niecierpliwie wyglądałem wieczora, bo dopiero przed samym zachodem
170 9 |               potrzeby tak długo czekać, bo jeszcze dwóch godzin nie
171 9 |             perswazjów, żeby się wyspał, bo przez całą noc chodzić nam
172 9 |            ekonomia humańska nie straci, bo byle kufę, choć próżną,
173 9 |             powiedział: że Lachy ubogie, bo choć żonki sami mają, dla
174 9 |                Zaporożcy jeszcze ubożsi, bo choć popom dają żonki, a
175 9 |         obchodzić; a Moskale najbogatsi, bo mają żonki i dla siebie,
176 9 |              który był jego siedliskiem. Bo już nie goły step, ale gdzieniegdzie
177 9 |               się bawią, i to niektórzy, bo próżniactwo jest ich największą
178 9 |                śmierć popiją prócz mnie; bo w dzień wyboru koszowego
179 9 |              Kozaków nie ma co rachować, bo wszystkie popy są rozjątrzeni
180 9 |               prości sprzyjają Polszcze, bo są przywiązani do swoich
181 9 |          dostatków, których nie dostaną, bo Moskwa żadnemu zdrajcy nigdy
182 9 |            wzięli wstęp do naszego domu, bo mój ojciec, pomimo wstrętu
183 9 |                może dłużej ze mną bawić, bo spieszy do konfesjonału.
184 10|                  nie umiem po francusku, bo człowiek w ich książkach
185 10|               książek rozumieć nie mogę, bo niczego bym się z nich nie
186 10|               kąt zaprze światło nabyte, bo taki lepszy rozum z głowy
187 10|                czytać jeszcze nie umiał, bo każdy nauczyciel, co go
188 10|          szlachta była z niego kontenta, bo nikomu się nie dawał powodować,
189 10|                nigdy nie było procederu, bo ponoszący stratę sowicie
190 10|                  jednomyślną Połotyńców, bo to jedno było województwo,
191 10|         rzemienny z boćkowskiej fabryki. Bo on miał trzy nahaje: rzemienny
192 10|                obojętnie na to patrzała, bo prawie całkowita była złożoną
193 10|                  było do niego strzelać, bo trzeba było koniecznie sądownie
194 10|                ale nowe się formułowały, bo obiecano żołnierzom sto
195 10|                  najprędzej go uchwycić, bo książę wojewoda wileński
196 10|           śmiercią karane być nie mogło, bo jurysdykcja kapturowa, będąc
197 10|                rozjechali się, i w porę, bo książę wojewoda wileński,
198 10|             książę o nieszczęściu swoim. Bo zawsze później mawiał: "
199 10|                  wszystkich nie gorszyć, bo lubośmy z duszą i z sercem
200 11|                  oddalił pana Skirmunta, bo sam ściśle przestrzegał
201 11|              Bonifacy nicpotem strzelał, bo miał krótki wzrok, ale z
202 11|               niedźwiedzia tęgo chodził, bo~był silny i nieustraszony.
203 11|              wręczmy go panu generałowi. Bo jak ubiję zwierza, to ty
204 11|                 się podoba, ja podpiszę, bo wiem, że chyba zwierz na
205 11|                Nie strasz jurysdykcjami, bo my obydwaj z albeńczyków
206 11|                na twoje pozwy nie stanę, bo błaźnić się nie chcę. Niech
207 11|                moją, poddaję ją pod sąd. Bo wedle opisu naszego rzecz
208 11|                  się przekonać pan Leon, bo co do tej okoliczności jednomyślnie
209 11|                grodem, ale każdy osobno, bo pan Leon tak był rozjątrzony
210 11|           wyraźnie coś było przystąpiło, bo zaczął ciągnąć księcia po
211 11|              książę dopiero się obraził; bo tej jurysdykcji nienawidził
212 11|         krajowych i władz prawodawczych. Bo jakaż może być powaga sejmów
213 11|                Leon niczego nie wskórał, bo Rada Nieustająca odmówiła
214 11|               już bywały tego przykłady. Bo książę z uniesienia tylko
215 11|          przyjaciół swoich przywiązania. Bo kiedy książę Michał Radziwiłł,
216 11|               pamiętają dobrze w Wilnie, bo chodził po niemiecku z ogromną
217 11|                  w duchu tęsknił za nim; bo choć na niego odgrażał się
218 11|                  tym cię traktować będę, bo nie ma z czego. Patrz! -
219 11|                   a było jeszcze gorzej, bo w Warszawie, chodząc jak
220 11|          biedakowi wykierowałem interes, bo Fejbisza nastraszyłem grodem,
221 11|                cały dwór za tobą tęskni, bo nie ma komu za kim do księcia
222 11|                ci prawdę mam powiedzieć, bo ty wiesz, że in vino veritas,
223 11|                do przeproszenia księcia; bo wszyscy radzi by mieć po
224 11|              Nepcie. Był w złym humorze, bo sapał, nic nie mówił, tylko
225 11|                  Trzeba uciekać z Litwy, bo doczekam się tego, że w
226 11|                książę ciągle był wesoły, bo pan Leon zawsze go umiał
227 12|                było szlachectwo polskie. Bo szlachcic, choć najuboższy,
228 12|            doświadczeniu - i dokładniej: bo nasi przodkowie lepiej tworzyli,
229 12|              metryki koronne im składać, bo król zamiast kilku kilkuset
230 12|           któremu nie można było sarkać, bo stworzone było do gorliwości
231 12|                 nie były u nas poważane, bo zdawało się nam, iż stan
232 12|                  barskiej.~Znał mnie on, bo prawie na moim ręku skonał;
233 12|                 rodu jestem szlachcicem (bo każdemu w metrykach koronnych
234 12|            gnębić senatorskiego syna?" - bo wszyscy mieli Sawę za równego
235 12|                 Warszawy - mówił Sawie - bo ten tchórz Poniatowski,
236 12|                pomylił się pan Kwilecki, bo jak tylko gruchnęła wiadomość,
237 12|             wszystkiemu [był] przytomny; bo wiem to i od samego pana
238 12|       marszałkiem swoim ogłosiła Kozaka; bo nasza duma szlachecka nie
239 12|                 nie był charakternikiem. Bo już kiedy nasze zaczęły
240 12|                   Dobrze się udało było, bo zaraz uderzył na nich, że
241 12|               ten jej rady dać nie mógł; bo jak się spostrzegli, że
242 12|                 oślep do chałupy weszli; bo trzeba koniecznie było w
243 12|                  nam szło przez tydzień, bo pan marszałek już zaczynał
244 12|                stała komenda moskiewska; bo przed Suwarowem pan wojewodzie
245 12|              niewolą z mnóstwem naszych, bo z około trzechset ludzi,
246 12|                 się - odpowiedział mąż - bo czuję, że wszystko się kończy;
247 12|                  jego rozkaz dopełniłem, bo szkaplerz zdjąłem i ciągle
248 13|                zbawienne, ale nie prawa. Bo żeby prawo było prawem,
249 13|               świętobliwym być powinien, bo prawdziwe prawo nie jest
250 13|           dlatego prawnikiem nie będzie. Bo żeby być prawnikiem, trzeba
251 13|         prawnikiem, a czasem prawodawcą, bo takiemu Pan Bóg instynktu
252 13|                  częścią religii naszej, bo i one od Boga pochodziły.
253 13|                 wojska mogliby utrzymać. Bo każdy wie, że to wszystko
254 13|                 grodu wieże odsiadywali; bo jak ksiądz, kiedy u spowiedzi
255 13|                domu z sumieniem czystym; bo kto karę odbył, już nie
256 13|    sprawiedliwości u prawa i znalazł ją, bo go osadził przez dwanaście
257 13|           siedział, ale i gorsze rzeczy: bo kiedy kto był osądzony prawnie
258 13|                 dekret się wyegzekwował, bo obywatel ścięty z woli prawa
259 13|                  później na banicją, ale bo sami niemało złego nabroili
260 13|                pieczeń z konia zajadali, bo nie była pora wymyślać),
261 13|                  to nie było a grzechem, bo inaczej być nie mogło, ale
262 13|                  jak w nim dalej będzie; bo że nie mają papieża, który
263 13|                 krewnych unikać musieli, bo za takie kazirodztwa papieże
264 13|              papieża, aby temu poradził, bo taki królowi spadkowemu
265 13|                poszła tam w poniewierkę, bo ledwo czytać umie. To kiedy
266 13|                 się, że ich przepędzono; bo rządzący powinien mieć więcej
267 13|                nawet pociecha dla kraju, bo nulla regula sine exceptione;
268 13|               taki dyspensy nie wskórał. Bo trzeba było dowieść, że
269 13|      wyspowiadawszy się po kilkakrotnie, bo nikt jego, jak za granicą,
270 13|                gdzie by mu się podobało, bo warty nie było - przyszedł
271 14|               szeląg, najmilszą mu była, bo dała więcej niż każdy inny;
272 14|                 Bóg nad nim się zmiłuje, bo w nim jest wielki duch poświęcenia.
273 14|             wszech miar godnym zawiązał. Bo trzeba wiedzieć, że rodowici
274 14|                  któregośmy tam zastali. Bo kiedy go przyprowadzono
275 14|                 każdej innej zapomnieli. Bo Moskale umieją obowiązać,
276 14|                Opływaliśmy we wszystkim, bo prócz generała gubernatora
277 14|              prosty Kozak, nieokrzesany, bo ani pisać, ani czytać nie
278 14|              winien swojej przytomności.~Bo raz w początkach swojej
279 14|               Kiedy car ze mnie żartuje, bo to nie jest pismo. Tak Puhaczew:~-
280 14|                Duch Święty go przeczyta, bo tylko równy równego zrozumie.
281 14|                wszystko źle się skończy, bo chociaż byli panowie nieżyczliwi
282 14|             domyślałem się nieco o niej, bo gubernator, ciągnąc inkwizycje,
283 14|                  z niektórymi więźniami; bo byli Polacy, co mieli u
284 14|                 nad którymi się pastwił (bo z innymi dość ludzko się
285 15|       powiedziawszy, mają oni słuszność, bo na taki skład rzeczy, jaki
286 15|                 a dopiero się ona zbawi. Bo tak droga rzecz lada czym
287 15|           postępowaniu jakiegoś przodka; bo jeżeli kto od jakiegoś (
288 15|                aby ją zmusić do rozwodu, bo taka była myśl jego; jeno
289 15|              nasze nad nimi kiedyś było, bo my się opamiętali na koniec
290 15|             wyobrażenia nawet nie mieli. Bo nie tylko, że całkowitą
291 15|           stolica, poszkapił się fircyk, bo stara, nasadziwszy ukrytych
292 15|                obyczajności się chowała, bo i Boga się bała obrażać,
293 15|                lubo i te go nie omijały, bo wziętością wuja swojego,
294 15|                  go ono tam nie ominęło; bo z taką wymową i praw znajomością,
295 15|                je fanatyzmem i ciemnotą. Bo łatwiej szydzić i potwarzać
296 16|                już uczciwy kawał chleba, bo zawsze było coś do roboty;
297 16|                 w niej rozrywkę znaleźć, bo już i zdrowia nie staje;
298 16|                 rozgłosiło przed czasem;~bo jak się nie uda, co mnie
299 16|                zawiódł, panie Sewerynie; bo jak mnie zaryzykujesz, a
300 16|         niezbędne wydatki żeniącego się. Bo i za szlub trzeba zapłacić,
301 16|                odważyłem się jej podjąć, bo Panu Bogu szlubowałem, że
302 16|      nieprzyjaciela, ale gorzej jeszcze: bo tam człowiek z kolegami
303 16|           przeprawa. Ale byłem śmielszy, bo było wielu takich, co już
304 16|              mojej prozapii odezwał się; bo biorąc familiantkę, byłem
305 16|                  kielichy krążyły gęsto, bo pan Fabian był gospodarzem,
306 16|                 na wspólnych nadziejach, bo nadzieja była całym naszym
307 16|               niż kiedy byłem kawalerem, bo taki co dzień ktoś był,
308 17|              dawnych ludziach. Ale kiedy bo i czasy, i ludzie byli lepsi
309 17|                  mało było mu podobnych; bo i rozum nadzwyczajny, i
310 17|                    wyrzekł - sobiem rad, bo Pan Bóg pamięta o mnie."
311 17|                jakby żarcik Opatrzności, bo doby nie minęło, aż odbiera
312 17|               upadło jak kamień z nieba, bo ani się starał o to, ani
313 17|           cierpiał (jako lekarze mówili, bo po nim tego domyśleć się
314 17|                błogosławiły tej ustawie, bo większej sprawiedliwości
315 17|          urodziwa, z domu karmazynowego, bo przed stoma laty jej przodek
316 17|              czemu jego matka była rada, bo już ojciec nie żył) i ze
317 17|         Berezdowa nie było mu czego iść, bo tam już byli goście, co
318 17|                mu wpaść w ręce Moskalów, bo oni niezawodnie byliby go
319 17|                 a najwięcej z dworskich, bo każdy nowogródzki szlachcic,
320 17|                 mu krzyżem do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką
321 17|              oddał. Jestem mu wdzięczny, bo tam Ponińskich nie ma.~I
322 17|                 oddał. Mówię: Panu Bogu, bo w kilka godzin przed skonaniem
323 17|                   Nie chcę was zasmucać, bo co ma być dobrego, tak dalekie,
324 18|                co gorzej, żadnej nie ma. Bo człowiek w sobie nie posiada
325 18|                 błogosławił jego pokutę. Bo nikt Panu Bogu nad możność
326 18|              nawet jaśnie nie rozbierze, bo co się nas tyczy, to jest
327 18|               niż te, na które patrzymy (bo żywotność naszych przodków
328 18|        rozpaczającego dla społeczeństwa. Bo ten tylko w niewinności
329 18|                zakonnikiem nie zostałem, bo dziwnie podobał mi się tryb
330 18|                  Zagrożony taką sromotą (bo już inni Ciechanowieccy
331 18|              jeden o wszystkim wiedział (bo inni sędziowie w dobrej
332 18|               było zazdrościć szczęścia, bo nikt nie widział, co się
333 18|              miał zakon wielką pociechę, bo i wielce byli pobożni, i
334 19|                usiłowania nie przepadną, bo on je pobłogosławił."~-
335 19|                  tego śmiem wam naganić, bo i bogactwo jest darem Bożym;
336 19|             dzieci i wnuki będą wolnymi; bo bez ojczyzny, bez wolności
337 19|                  nich łapczywą zdobyczą, bo wiedzieli o nim, co to był
338 19|             słuchać? I to nam posłużyło, bo wielu się za nim cietrzewiło,
339 19|             interes?~- I wielki interes, bo Pan Bóg mnie tam woła, ale
340 19|         przynajmniej jakiego mego konia, bo daleko nie zajedziesz z
341 19|               otaczała namiot, do niego, bo go poznano, gdyż byli tam
342 20|               wielkie niebezpieczeństwo, bo po prawdzie powiedziawszy,
343 20|               zajmuje się gospodarstwem, bo taki Pan Bóg przykazał,
344 20|         powiedziawszy, nie straciło się, bo taki koszt podróży się wrócił,
345 20|              objaśnienie, jakiego żądał. Bo on wyprowadzał się z domu
346 20|                letnią milę od Namysłowa, bo to był obywatel możny -i
347 20|                  po swoim gospodarstwie, bo wedle ich zwyczajów to był
348 20|              choć sąsiadów miał mnóstwo, bo tam żaden magnat nawet takich
349 20|              nudów, a on się nie nudził, bo miał wielką bibliotekę i
350 20|                Panny, że ani się zatnie, bo on to wszystko mnie pokazywał
351 20|                  się coś i nie wymówiło, bo serce do ust się przedziera.
352 20|               niż kogokolwiek pociągnąć, bo przysięga nie fraszka. Dawno
353 20|              chorąży litewskie i stękał, bo rana, którą był dostał w
354 20|                swojego zdrowia udzielić, bo to był pan z rzadkim sercem,
355 20|                 Boga wierzy, dobij mnie, bo dłużej nie wytrzymam! Księże
356 20|                  bydlę cierpi, żal mnie, bo ono doświadcza nienagrodzonej
357 20|               mniej się o tobie frasuję, bo wiem, że niezadługo będziesz
358 20|                   ni kartacz nie chwyta; bo sam widziałem nieraz, że
359 20|                pozwól na biedę popłakać, bo już ci ja nie z żelaza.
360 20|          uwieńczoną będzie pamięć wasza, bo Pan Bóg wzbudzi wieszczów,
361 20|                  w odnowionej ojczyźnie, bo już stara, ta, w którą patrzym,
362 20|              imię Stanisława Ferdynanda, bo co dzień za tobą się modlę.
363 20|              zawczasu za nimi się modlę, bo im kto większy między ludźmi,
364 20|               milcząc patrzali na niego, bo coś było w nim, że nie można
365 20|       którycheśmy, nie znając, miłowali; bo to będą nasi mściciele,
366 20|                 tym wiernym towarzyszom, bo kiedy jeździec swojego konia
367 20|          wspominasz, panie regimentarzu, bo bijąc się ciągle, nie miałeś
368 20|             szlachcic miał o czym mówić, bo i po klasztorach kiedyś
369 20|                to ja piechotą iść muszę, bo i beze mnie tego aż nadto,
370 20|               mnie. Ale wstrzymałem się, bo taki diabeł nie śpi, a coś
371 20|                 tu trzeba być ostrożnym, bo chociaż gospodarz dobry
372 20|               nas inaczej trzymał, jakoż bo nawet był ofuknął żonę: "
373 20|                imość znają na rogatkach, bo co dwie niedziele popod
374 20|                 niech cię to nie obraża, bo nie taisz się z tym, że
375 20|              kupnym owsem gęsi karmiemy, bo całe nasze gospodarstwo -
376 20|              koni krzycz, a nie zacinaj, bo żona takiego wrzasku narobi,
377 20|               Lis, co ci przysługę robi. Bo to tak u nas z dawien dawna:
378 20|                  jak się kiedy wzmożesz, bo wszystko u nas być może,
379 20|               który mnie od razu poznał, bo bywał w Podhorcach na kweście
380 20|             targu zapłacił, co zaceniła, bo ja już był to ukartował.
381 20|               miałem powodu się obawiać, bo ich miłość ojczyzny nie
382 20|                  panu służę do Warszawy, bo jużeś doświadczył, jak teraz
383 20|                  Puławskiego słuchajcie, bo Pan Bóg chce, aby do końca
384 20|              tylko skutku nie otrzymała, bo pan pułkownik Łukawski -
385 21|             spuszczać się na Opatrzność, bo bez jej pomocy na co się
386 21|                  póki Go nie zmiękczysz, bo On jest Pan dobry, miłościwy,
387 21|              porządku jak i apostolskie, bo święty Piotr nim wyrzekł: "
388 21|               pieniędzy mieć nie będzie, bo Pan Bóg swoje, a diabeł
389 21|                  nic to nie zaszkodziło, bo duchowieństwo obrządku ruskiego,
390 21|             niemu za daleko się posuwać, bo chodziły wieści, że czasem
391 21|             grzechowych okolicznościach, bo to wszystko było na tychże
392 21|                potrzeby te dusze sądzić, bo każda sama siebie by osądziła
393 21|                   Strach był tam wielki, bo póki z ciałem, dusza sama
394 21|               dusza okrutnie się go boi, bo tam takie cierpienia, że
395 21|                  którego im przeznaczył, bo w żadnym innym się nie zbawią.
396 21|                 niebie, tak i na ziemi", bo On nam zawsze da, co nam
397 21|           doczesne rzeczy dobrze prosić, bo z Niego i doczesne korzyści,
398 21|               jako szlachcica polskiego, bo ona jest królową polską
399 21|              byleśmy się do niej tulili, bo ona, co zechce, u syna swojego
400 21|            Moskal zawsze będzie lepszym, bo mniej bojaźliwym w tym,
401 21|       babilońskiej i teraz ją zachowują, bo odsunięci byli i są od urzędów,
402 21|           wypędźcie jego z waszej ziemi, bo nigdy z niego prawy Polak
403 21|              korzystnym dla samowładców, bo nim upadlają ludzi niepodległych,
404 22|                 secundum linguas earum." Bo jak nie ludzi to była rzecz
405 22|               narodami bardzo światłymi, bo jużci też tam rządy nie
406 22|                  sześć lat się trzymała. Bo kiedy marszałek jeneralny
407 22|                wiekiem się nie wymawiał, bo pamiętał, że zostawszy towarzyszem,
408 22|                wszelako dziś by nie żył; bo kiedy padł pod Częstochową,
409 22|              mawiał:~- O życie nie dbaj, bo ono nie twoje. Deus me custodiat (
410 22|                 pfe! Nam nie zaszkodził, bo hultaje, po parę razy do
411 22|                  życia nawet nie ocalił, bo błądząc po lesie, zmęczony,
412 22|               dykteryjek do opowiadania, bo niejedną książkę można było
413 22|            zawodu w naszej konfederacji, bo on był z pierwszych, co
414 22|                bracia, a raczej synowie, bo już, chwała Panu Bogu, nie
415 22|           chorągiew była dobrze pokryta, bo więcej pięćdziesiąt towarzystwa,
416 22|                 potrzeby księciu służył, bo jedną i drugą miał wioskę
417 22|                 i niezawodnie by wisiał, bo już miał stryczek na szyi,
418 22|               moim ręku, z tego mi zysk; bo jakby szkodę zrobili, bez
419 22|                   teraz "panie Pawliku", bo strach ma wielkie oczy;
420 22|               siedział póki wola pańska, bo ja go nie wypuszczę, pokąd
421 22|                  panie, weselszej myśli, bo smutek szkody nie wróci.
422 22|         wielmożny pan znowu nie zaczepi, bo ja pewnie nie zacznę. Pana
423 22|                   aby był nieobyczajnym, bo i z wielką grzecznością
424 22|                szczegóły naszej podróży, bo i nie było czego uważać.
425 22|               był smaczny, nic dziwnego, bo jakaś popadzia spod Wasilkowa,
426 22|                pod bokiem prawie urzędu (bo do Żytomierza i dwóch mil
427 22|         nafrasuję. A musiałem go ukarać, bo mnie niesprawiedliwość wyrządził;
428 22|                 schodził z rozbójnikiem, bo już do niego nie miałem
429 22|          koronnego, dziedzica Trojanowa, bo w jego zamku się urodził
430 22|             Pawlik osiadł jak na lodzie. Bo oboźny małoletnie dzieci
431 22|                swoją komendę powiększył, bo do niego hultajstwo ze wszech
432 22|                  mu się złego nie stało, bo ekonomia piatecka nie śmiała
433 22|                  potrzeby tego ponawiać, bo w całej okolicy nikt już
434 22|              musu, ale z własnej ochoty; bo jeszcze tej samej nocy przybyli
435 22|              wolność i wiarę zawiązanej: bo już jesteś dla mnie Pawlikowskim
436 22|                  z Moskalami była dobra, bo choć oddał forteczkę i broń,
437 22|              Otóż tu popisał się Pawlik. Bo jakkolwiek mnie to przypisują
438 22|            komendami nieprzyjacielskimi, bo każdy krok ich był nam wiadomy.
439 22|                 wszystkiemu zapobiegała. Bo gdy moskiewski jenerał kazał
440 22|              drugi stopień w szwadronie, bo on najwięcej się przyczynił
441 22|                   nie utonie. On utonął, bo nie miał wisieć, jak chciał
442 22|                 ufał, musiał go zawieść; bo kiedyśmy na przeciwnym brzegu
443 22|               zginął, wysoko by zaszedł; bo to był rodzimy żołnierz,
444 23|               jąć od stanu małżeńskiego; bo wedle ich wyobrażeń, ani
445 23|                  z mitrami się koligaci. Bo jak powieje wiatr szczęścia
446 23|                go ordynatem nieświeskim, bo on był piątym czy szóstym,
447 23|                  Ekspensy prawie żadnej, bo w domu organista żył sobie
448 23|                 dni świąteczne wdziewał; bo co dzień i w domu chodził
449 23|           kształt paliuszu i doktoratka; bo gdy organiści, jako ludzie
450 23|            której sprawy wchodził i Ryś, bo właśnie jego łąka była na
451 23|                  rzecz, panie organisto, bo księdza nie masz między
452 23|            dostępnymi do jej mózgownicy. Bo kto co sam zna tak, jak
453 23|               Pan Bóg napisał na niebie; bo każda gwiazda jest literą.
454 23|             rubrycele, z tego kantyczki. Bo wszystko w kościele Bożym
455 23|         objaśnienie parsknął od śmiechu, bo był sam uczony; ale niejednemu
456 23|          kantyczkową nutą kwilić będzie, bo z miecza, jako i z kądzieli
457 23|             księcia w zamku nie zastali, bo ten krył się przed swoimi
458 23|                  sustawach - i nie dziw, bo jeszcze na Litwie taki się
459 23|                 mu pięćset łóz odliczyć, bo wiadome były porcje księcia
460 23|             odwagi, a szczególniej siły, bo podkowy łamał jak trzcinę,
461 23|                 Pojedynki miewał częste, bo był zuchwały. Będąc dworzaninem
462 23|            powinieneś nazywać się kotem, bo kot jest ryś swojski - tak
463 23|                  szkodą swojego zdrowia; bo takie cięcie dostał wyżej
464 23|                 miły jak samemu księciu, bo nie mając dzieci, mam go
465 23|            Rysiowi, nawet na przyszłość; bo jak książę Karol odziedziczył
466 23|           porobił, a wszystko na stroje, bo niczego nie oszczędzał na
467 23|         pieniędzy i zawsze ich dostawał, bo każdy, jakby oczarowany
468 23|                 ją odkochał. I nie dziw. Bo pan Łopot, acz zacny i godny
469 23|               poważany w całym powiecie, bo był gościnnym i uczynnym,
470 23|                 ona go od tego oduczyła, bo trafiła kosa na kamień.
471 23|             majątkiem, który był pański, bo, już z siebie potężny, bez
472 23|          refleksją, jakoś się opamiętał; bo największy żal się umityguje
473 23|               się od jasyru nie uwolnił. Bo kim tu się bronić, mając
474 23|        przyjaciół, a te go nie zawiodły, bo każdy wedle swojej możności
475 23|              sowitych dowodów przyjaźni, bo czymże innym mógł okazać
476 23|               naśladują go wykwintnisie. Bo kto z niego nie brał wzoru,
477 23|               byli, jak wystąpi pan Ryś; bo wiedziano, że w podobnych
478 23|               Ale starali się na próżno, bo zachowywał sekret najściślejszy,
479 23|           Scypion, ze starożytnego domu, bo aż od dawnych konsulów rzymskich
480 23|               grosz grosza nie dopędzał, bo trzeba było co dzień odziewać
481 23|              Pobladł ze złości i wstydu, bo o ubiór dbał jak o własną
482 23|                było sposobu czepiać się, bo ksiądz nie dobędzie korda,
483 23|                najuniżeniej przepraszam. Bo cóż więcej mogę uczynić?
484 23|                 Nieświeża nie wyjeżdżać, bo dzień, w którym przestaniesz
485 23|                  A wszyscy pójdą za mną, bo w mojej osobie całą ubogą
486 23|                 własną krzywdę poczytam, bo sam jestem szlachcicem;
487 23|        niecierpliwością czekał wyzwania, bo czując się być upokorzonym,
488 23|             wszystkim do niego podobnym. Bo co prawda, to prawda. Tym
489 23|               się w cudzą rzecz wtrącał; bo nie tylko powołanie moje
490 23|                 życzę, i jemu daj pokój, bo że książę wojewoda waszeci
491 23|                 mnie od siebie odłączać. Bo gdyby waszeć w chleb kościelny
492 23|                 by te nawiedźmy skrócił, bo nie mam czasu dłużej mu
493 23|        sekundanta na dworze nieświeskim, bo pomiarkował, że żaden z
494 23|                Zdrowaś Maria nie trwała. Bo gdy bezskutecznie dawszy
495 23|                  już nie rękę mu wrócić, bo ta aż w dzień ostatecznego
496 23|                ci tę jedną wynadgrodzić, bo krzywda twoja cięży na mnie
497 23|                  ta uległość kosztowała, bo pan Tadeusz, lubo pozbawiony
498 23|           zaufaniem w miłosierdzie Boże, bo do wieczności i długo, i
499 23|                  pana Tadeusza Scypiona, bo kiedy mu dawał ostatnie
500 24|            rodzaju. Ja ich nie czytałem, bo oprócz swojego i nieco łacińskiego