Part

 1 4 |         zyskuje, że wychodzi z ust człowieka ubranego w zawój i szarawary?
 2 5 |          dożywociem porządnym i na człowieka go wykierował, co jemu nikt
 3 8 |           życiu moim nie widziałem człowieka takiej siły ani tak szablą
 4 12|       pańszczyznę. Pletą o prawach człowieka to, co pochwytali z zagranicznych
 5 12|          mężowi, jakiego wielkiego człowieka mają w swym domu, cały dzień
 6 12|           od rany oderwanym, że do człowieka nie był podobny. Każde ruszenie
 7 14|            furmana syna wyszedł na człowieka, [wniósł sobie], że ponieważ
 8 15|           podnosić ich do godności człowieka. Ale męczeństwem po rozbrykanym
 9 18|            łączyły, by zaślepiwszy człowieka, w potwór go zamienić. I
10 20|           wam kolegom, że tak tego człowieka nienawidzę, że ile razy
11 21|            rozum? Pan Bóg stworzył człowieka, więc o nim zapomnieć nie
12 22|       żeśmy jednego tylko utracili człowieka, a tym właśnie był Pawlik.
13 24|      liczyć księcia Lubomirskiego, człowieka z umysłem pomieszanym, a
14 24|      podobniejszy do anioła niż do człowieka, widząc te korowody, porywa
15 25| dziedzictwa, ani patrzy na zacnego człowieka pokrzywdzonego losem; nie