Part

 1 1 |          co się zrobiło z Bolesta, prawdziwie do dziś dnia nie wiem; ale
 2 4 |     Zygmuncie III, o tym wielkim i prawdziwie polskim królu, któren lubo
 3 5 |        sędziego, wyjeżdżam.~Sędzia prawdziwie był w rozpaczy: klęczał
 4 8 |           poprzestał i wiódł życie prawdziwie chrześcijańskie. A te słowa
 5 9 |           nasz proboszcz, człowiek prawdziwie apostolski i nikogo od prawideł
 6 11|          rozmaite przepisy dla tej prawdziwie szkoły bohaterskiej, a między
 7 16|       dając mu dowód uszanowania i prawdziwie synowskiej wdzięczności
 8 19|          to się dzieje na świecie! Prawdziwie już i cierpliwości nie staje -
 9 22|         mnie, wlokąc nogę za nogą, prawdziwie z pieca na łeb, pod skałę,
10 23|          porcje księcia chorążego. Prawdziwie rysią miał naturę Karolek,
11 24|   dostojnej osoby, jego majestatu, prawdziwie królewskiego, wszystkie
12 24| prześliczną do naszej młodzi mowę; prawdziwie jak ojciec do dzieci przemówił,
13 25|          Polska nie wydały. To był prawdziwie dzień świetny dla naszej