Part

 1 5 |       ziemskiego, a osobliwego mego łaskawcy. Wnuk ten, kawaler
 2 5 |      każdą z nich na łono Boga mego upuściłem, błagając Go,
 3 5 |   roczny będzie się należeć do mego skarbu, połowę z niego daruję
 4 6 |      nie woda, panie kochanku; mego prapradziada Tryznianka
 5 7 |     bardzo podobało. Posłał po mego wuja i powiedział mu, że
 6 7 |  przestanę się modlić za duszę mego pierwszego pana, bo wiem,
 7 7 |       Pac naglili a naglili na mego pana, aby coś zacząć, bo
 8 14|    więc pocieszać i nalegać na mego, aby mu się powierzył z
 9 19|     Weźże przynajmniej jakiego mego konia, bo daleko nie zajedziesz
10 20|       i jakby się przemówił do mego kontusza i pasa. Mnie ruszyła
11 23|       tego, bym od całego domu mego pana miał przegryzki znosić.
12 23|    dopomóc synowi nieboszczyka mego kolegi, który został skrzywdzony.
13 25| centralnej w Grodnie, z urzędu mego musiałem codziennie odnosić