Part

 1 1 |           człowiek, po wtóre, że do przekonania mówił, a na koniec, prawdę
 2 3 |             ile mógł, do osłabienia przekonania, i stąd wielkie zło wynikło.
 3 5 |        nieprzygotowany, a zawsze do przekonania. W obcowaniu pełen konceptów
 4 5 | sprawiedliwie, a przynajmniej wedle przekonania. Ale książę jego nie lubił,
 5 6 |            i dobroczyńcy z własnego przekonania czyniłem ofiarę. A i przekonaniu
 6 7 |            jako człowiek spokojny z przekonania, a nie z bojaźni.~Tak tedy
 7 9 |           dysydent nie z rzetelnego przekonania, ale przez pychę upiera
 8 19|           rozumnego uchodził, niż z przekonania gruntownego, o tym się przeświadczyłem.
 9 24|         tronu, na którym wedle jego przekonania nieprawnie był zasiadł,
10 24|         poświęceniem nawet własnego przekonania, bo gdzie o powinność chodzi,
11 24|           istnym wynurzeniem mojego przekonania, a król w krótkich wyrazach
12 25|    publicznego, w którym wedle jego przekonania nie godziło mu się być czynnym.