Part

 1 1 |          ze mną zwady i innych na próżno o to tentując, aż na koniec
 2 3 |     poszukiwania swej krzywdy, na próżno od króla, pierwszej sprężyny
 3 6 |          od szlachty otrzymać. Na próżno po kilkakrotnie w różnych
 4 6 |   drugiego sławę powstających. Na próżno usiłowali obu stron przyjaciele
 5 6 |   rozprawią, i to natychmiast.~Na próżno się tłomaczył pan Tryzna,
 6 12|      pewno pójść do Warszawy." Na próżno Sawa ofiarował mu z swoją
 7 12|         tak był pewny swojego, na próżno cały szwadron pułku Mirowskich,
 8 17|   przekonawszy się, że to było na próżno, zostawili go, ile że w
 9 17| przedsięwzięcia. Wszystko było na próżno.~- Piotr - mówił - to był
10 21|    najwyższej mądrości doszła. Na próżno diabeł chciał jej tę miłość
11 22|     wojska, opatrzonego w armaty, próżno by było z naszą garścią
12 23|         sobie. Ale starali się na próżno, bo zachowywał sekret najściślejszy,