Part

 1 5 |              na tym kasztelan i miał słuszność, bo gdyby się był wahał,
 2 7 |              swoimi błądzić jak mieć słuszność przy pomocy zagranicznego
 3 11|         książę nie tylko że przyznał słuszność panu Sołohubowi i Wierzejskiemu,
 4 11|          wszyscy przytomni przyznali słuszność panu Bonifacemu. Tak więc
 5 11|           przed księciem panem, jako słuszność do tego powinna by go zniewolić
 6 15|              powiedziawszy, mają oni słuszność, bo na taki skład rzeczy,
 7 20|            jest szacownym, więc sama słuszność każe mi uprzejmie przyjąć
 8 20|            jeśli go bym ubił, to mam słuszność za sobą: on mnie nie stanął,
 9 24| doświadczenie nas uczy, że na koniec słuszność jest przy nich? Nie żałuję
10 25|       podczaszy, a sam osądź, czy ma słuszność. Kiedy wasz książę przed
11 25|               przyznawszy mi wszelką słuszność, powiedział:~- Jeszcze dziś