Part

  1 1 |             wojewoda wileński, ale już nie tak dobrze; ale wszyscy
  2 1 |          godzić, gromić nareszcie, już nie jako wierny katolik,
  3 1 |         kielichu - wielki kłótnik. Już to on i do mnie u stołu
  4 1 |       krwią oblany. Myśliliśmy, że już po nim, ale jakoś przyszedł
  5 1 |        płyńcież na deszczce, kiedy już okręt wygodny przez niedbalstwo
  6 2 |         okropne strzały; i tuż tuż już świtać zaczęło; aż tu widzim
  7 2 |            dyskursu, że gdy wracał już późną nocą z Burzymowa do
  8 2 |           na nowo ponabijał, a tak już wolnym musiał stępać krokiem
  9 2 |           silnie polubił. Kiedy my już bezpiecznie wracali:~- Sewerynie,
 10 2 |       nierząd lubi, że aż zgroza." Już to różnie bywało, ale że
 11 3 |          od Boga ściągały; a teraz już tyle złego się namnożyło
 12 3 |          nie będą. - Oto był u nas już niemłody konfederat, ale
 13 3 |      człeku złe na biedę dojrzewa, już nie wiem, jaką drogą, a
 14 3 |           choć miał ich niemało, i już zabierał się do podróży -
 15 3 |         niech Mu chwała będzie, ać już ja do domu spokojny wrócę.~
 16 4 |          zbrzydził sobie księdza i już do siebie przystępu nie
 17 4 |            by u nas nawet za moich już czasów nie uchodziły; a
 18 4 |       przyjęło naszą wiarę, trzeba już było ich statut na polski
 19 4 |      obrzydzeniu, bo im wystawiało już nie uczucie szlachetne niepodległości
 20 4 |           nasi bohaterowie - dawno już ogłosił Kościół stopień
 21 5 |            wsi, przecie kilka razy już nawiedził dobrego przyjaciela
 22 5 |       czasem w łóżku zastała, choć już i pacierze odbyła, i kawę
 23 5 |            rana na pokojach, gdzie już i sędzina, i sędzianki poubierane
 24 5 |       przestraszeni, zabierali się już do ucieczki, postrzegli
 25 5 |      świadczył i rad mawiał, będąc już stolnikiem, o młodości swojej,
 26 5 |      ostatni wtorek z rana, gdyśmy już w pokoju sędziny byli zebrani,
 27 5 |        orszaku księcia, a ostatnie już okiem dojrzeć nie można
 28 5 |          wojewody służbę otrzymał, już mógł być spokojnym o losie
 29 5 |        jednym.~Kiedy się kalwakata już do omniewickiego dworu zbliżała,
 30 5 |         gdybym był wielmożnym; toć już zdaje się, że mnie nikt
 31 5 |          wąsa do góry pokręcił, bo już był przyrzekł królowi, że
 32 5 |        prędko rozpędzoną została i już nic zabawom naszym nie przeszkodziło -
 33 5 |        swojego, któren lubo młody, już najsędziwszych posiadał
 34 5 |        szczęśliwy, mój Ignasiu, bo już kończy się lat trzynaście,
 35 5 |        wszystkich za stołem, gdzie już sama wesołość panowała.
 36 5 |           w której ostrzegając, że już o zabawach trzeba zapomnieć,
 37 5 |      kiedyśmy wrócili do dworu, to już było koło szóstej, i jako
 38 6 |            w kandydacje wtedy, gdy już tamtego po kilkakrotnie
 39 6 |      refektarz byłby zakrwawionym. Już tedy nie było podobieństwa
 40 6 |          więcej zjadł, niż zrobił. Już to tam i moich parę tysięcy
 41 6 |          na tym, że illacja podana już została z naszej strony
 42 6 |     takowej koligacji wstaje; a że już kompletu nie było, sprawa
 43 6 |         korytarzu, a Nepta warczy; już zaraz ma być pan Wołodkowicz.~-
 44 6 |        grać w francuskie karty, to już się masz za mędrka. Ja nie
 45 6 |      pięćdziesiąt batogów, chociaż już byłem miecznikiem litewskim
 46 6 |           duszę przyjaciela.~- Oto już do mnie waszeć mówisz językiem
 47 6 |            bezkarnie rozbijali. To już i waszeć tą drogą zachodzisz?
 48 6 |            tą drogą zachodzisz? To już i bernardyni filutują jak
 49 6 |         albo on z torbą pójdzie.~- Już on poszedł z torbą, książę
 50 6 | strukczaszemu, i pan Michał Rejten już mieli dla niego dobrą nadzieję,
 51 6 |        marszałkiem sejmiku, ale że już było koło pierwszej po południu,
 52 6 |         księciu naszemu da radę? - Już to trzeba wiedzieć, że pan
 53 6 |           noviter reperta piliśmy. Już tam była mieszanina. Jaśnie
 54 6 |    Haraburda dekreta nam pisał, to już z rozpaczy chciałem się
 55 6 |           że piękne wiersze piszę. Już byłem osiadł na Rusi, ale
 56 6 |            Worończy tykają, tak że już można było widzieć, że nazajutrz
 57 6 |     księcia, zawsze na beczce, ale już próżnej, aż do klasztoru,
 58 6 |          ledwo parę godzin minęło, już aż nadto był pewny pan Haraburda,
 59 7 |       wujenka kupiła mnie Alwara i już swobodnie uczyłem się ze
 60 7 |        padliśmy mu do nóg i zaraz, już za pozwoleniem JW. pana,
 61 7 |       udało. Bo kiedy, wyjechawszy już, o ćwierć mili za miastem
 62 7 |            być zawsze na służbie i już nadal utrzymać ten strój
 63 7 |            przyszedłem do tego, że już, pan miał do mnie nieco
 64 7 |      przyjść do tego, by nikt obcy już u nas nie gospodarował.
 65 7 |              Zastałem pana Bohusza już ubranego i piszącego u kantorka.
 66 7 |            kartacz mu urwał. Odtąd już wszystko się u nas mieszać
 67 8 |        dzieckiem ani młokosem, ale już miałem blisko lat czterdziestu.
 68 8 |          raz podzielono, a mój pan już nie żył, jak to powiadają:
 69 8 |            w grodzie nowogródzkim.~Już od roku chodziłem koło pańskich
 70 8 |           ruszył do Lublina, gdzie już finalnie sądzoną być miała
 71 8 |       przyznania sobie transakcji.~Już tedy JW. Ilinicz wyglądał
 72 8 |       śmierci księcia Sierotki, bo już, chodziły wieści raz, że
 73 8 |           Bo kiedy książę Sierotka już wracał do dóbr swoich, w
 74 8 |            na nim nie poznali. Ja, już jako ojciec dzieciom, a
 75 8 |        przewielebnego prezydenta i już razem byli do wieczora.
 76 8 |     skrupić?~Ja im:~- Moi panowie, już ja za stary, abyście wy
 77 8 |      dotknął naszego kamienia, toś już z naszego spichlerza.~-
 78 8 |     płazować ciebie będziem.~- No, już kiedyście tacy zawzięci,
 79 8 |          prawach naszego młyna.~Tu już się zaczął obawiać pan Bartłomiej,
 80 8 |         gniewaj się, W. marszałku, już nie będę żartować, ale serio
 81 8 |            bardzom się nastraszył.~Już tu nie było sposobu poradzić.
 82 8 |       poszliśmy do naszej kwatery. Już to ja trochę strofował po
 83 8 |          trybunał i tam zastaliśmy już kilku z tych, cośmy poznali
 84 8 |     niziuteńko i aż dopiero, kiedy już był o kilka kroków naprzód,
 85 8 |            wykierował, tak że miał już gdzieś pod Berdyczowom kilka
 86 8 |            sumienie swoje zupełnie już był zwyciężył.~Jadąc więc
 87 8 |            się i przyśniło, ale że już raz zacząwszy, ambicja każe
 88 8 |        fałszywie komportacją, więc już w tym może sobie sprawiedliwość
 89 8 |            posłał i który w części już się ziścił - co mu wielką
 90 8 |        umarł w podeszłym wieku, bo już i natenczas, kiedym go widział
 91 9 |      świadkiem, jak pod Sawińcami, już blisko Dniestru, którego
 92 9 |             Ale w kilka lat potem, już w początkach konfederacji
 93 9 |        łowczego koronnego, a który już się zaprawiał na krwi rodaków,
 94 9 |      zaufanie u sułtana, na którym już był wymógł, że przekupionych
 95 9 | natychmiast wojnę wypowiedział; bo już tu szło wyraźnie o honor
 96 9 |      humańskich.doświadczonych, co już nieraz gościli w Siczy;
 97 9 |         parę szklanek miodu wypić. Już tu mnie taka wzięła ciekawość,
 98 9 |    zaprzysiągł wieczny traktat, że już nie wolno będzie Zaporożcom
 99 9 |           był jego siedliskiem. Bo już nie goły step, ale gdzieniegdzie
100 9 |           szlachetnością rysów. On już był przygotowany do naszego
101 9 |             A gdyśmy zobaczyli, że już zaczynają mózgownice tak
102 9 |         Ale starszyzna prawie cała już zepsuta. Popi im wmawiają,
103 9 |        zgorszeniu. Po śmierci ojca już żadnej przeszkody nie mieli
104 9 |     otrzymałem obietnicę jej ręki. Już był dzień szlubu naznaczony
105 9 |          dla szukania schronienia. Już nie było mi czego siedzieć
106 9 |   bliskości tej ojczyzny, w której już nie mogłem mieszkać bezpiecznie.
107 9 |        znalazłem w niej znaczenie. Już lat przeszło czterdziestu,
108 10|        zbytku; i książę Karol miał już rok piętnasty, kiedy czytać
109 10|            czasu pewnym prawidłom, już z własnej ochoty wyuczyli
110 10|          paliło; nie wiedzieć, jak już oddychali; aż nareszcie
111 10|          odwagi dali? Nikt by temu już dziś i nie uwierzył.~Otóż
112 10|        bezkrólewie nastało, książę już był wojewodą wileńskim i
113 10|      stolnikowi Poniatowskiemu, co już jawnie szedł do korony,
114 10|         część ich oprymuje. Książę już nie miał nadziei, tylko
115 10|         Rożnieckiego. Ale wszystko już było przygotowane do jego
116 10|            Wołodkowicz zdradę, ale już poniewczasie; dobywa szabli
117 10|            wszelkie drogi do niego już były przeciętymi, a płoty
118 10|     rzucając, tak go obrzucili, że już ruszać się nie mógł, i dopiero
119 10|   uderzeniem pięści w skronie. Ale już nic nie pomogło: związanego
120 10|      powinno go było czekać Ale tu już nie chodziło o sprawiedliwość,
121 11|     przyszło mnie na myśl, że może już nikt dziś nie wie, co znaczyła
122 11|      Nazajutrz przed piątą jeszcze już wszyscy byli w kniei. Usłyszano
123 11|         przed wprowadzeniem sprawy już tobie moje konie przysądził;
124 11|        rzecz nasza skończona i mam już niezaprzeczone prawo posiadania
125 11|            mną łatwa sprawa: że ty już bez koni, ja ci ofiaruję
126 11|       albeński z oświadczeniem, że już do tego zgromadzenia, skażonego
127 11|           do Rady Nieustającej. Tu już książę dopiero się obraził;
128 11|          Kto mnie szczerze kochał, już nie żyje. Gdyby żył Zawisza
129 11|            naszej powinności, jako już bywały tego przykłady. Bo
130 11|        wiejską do Pohulanki, gdzie już nie dochodziła jurysdykcja
131 11|     majątek, a wszystkie moje pasy już po Żydach zastawione. Dało
132 11|        oblicz mi się pokazał; tego już dawno nie bywało, więc zmartwieniom
133 11|          cóż to, panie Leonie, czy już z desperacji nie rozpiłeś
134 11|      kieliszek.~- Ehe, to wyraźnie już mi przymawiasz. Gadać o
135 11|     pozywać się będę kiedykolwiek? Już mi się dał proceder we znaki
136 11|            teraz cały frasunek, że już dno u garnca się pokazuje.
137 11|            więcej. Będzie ze mnie! Już konie moje popasły i koniecznie
138 11|           wszyscy dobrze życzą, to już widno, że Bóg ze mną. Upadam
139 11|            swoje brykę, a pan Leon już w dobrej nadziei i wesołym
140 11|            otaczali, nie wiedzieli już, co z sobą robić. Aż tu
141 11|      wszyscy się rozpłakali. Potem już książę ciągle był wesoły,
142 11|         przy dawnej łasce, i odtąd już nigdy pan Leon księciu się
143 12|          służył razem i ojczyźnie. Już dziś panów nie ma w Polsce
144 12|        nierównie gorzej. Na Litwie już bojarów zmusili do robocizny,
145 12|       przysadził pan Sakowicz. Ale już teraz miarkuję, skąd coś
146 12|            był charakternikiem. Bo już kiedy nasze zaczęły się
147 12|          prowadziła do miasteczka. Już jazda moskiewska przeszła
148 12|           uciekać w nieporządku, i już ich był oderżnął, ale nad
149 12|            wszystko było za późno. Już i piechota moskiewska, i
150 12|          tydzień, bo pan marszałek już zaczynał przychodzić do
151 12|        nodze skacząc przenosił się już z łóżka do kufra pani Kleczkowskiej,
152 12|        impresją zrobił, że chociaż już pięćdziesiąt lat i więcej
153 12|        wody, wziął jej do ust, ale już przełknąć me mógł, i coś
154 12|          wolności, jak że ojczyzna już nie będzie się cieszyć tak
155 13|          wyspowiadam myśl moją, że już dziś nigdzie nie ma praw
156 13|        dlatego siły potrzeba. Więc już nie prawo, ale siła rządzi,
157 13|        czystym; bo kto karę odbył, już nie miał sobie nic do wyrzucenia
158 13|          ludzie rozrodzili i można już było znaleźć żonkę i za
159 13|     podobniejsze niż do królów, że już ludy zaczynają wstydzić
160 13|            umyśle zupełnie upadli. Już za granicą tylko mieszczuki
161 13|      kwitkiem powrócić. Ale że się już zapamiętał w namiętności,
162 13|          lat wiele minęło, i o tym już nikt nie pamiętał; i nikomu
163 13|        grodzie na takiego, co może już dawno umarł. Dość że majątek
164 13|        urząd pokazuje się człowiek już w wieku podeszłym i stawi
165 13|            na rynek, na którym kat już go czekał. Tam, wziąwszy
166 14|          go za niezdatnego. Jednak już nie wiem, z jakiej chimery,
167 14|          pana Zabłockiego, swojego już adiutanta, który pisywał
168 14|        Puhaczew, czyli przypadkiem już po gotowej rzeczy dowiedzieliśmy
169 14|            mnie bawił w Smoleńsku, już i sam domyślałem się nieco
170 14|   uściskaliśmy naszych kolegów, co już mieli nas za przepadłych.~
171 15|            lat posiedzi, powraca i już krocie rachuje. A Bóg świadek,
172 15|          się na Boga i szemrzą, że już jej nie wraca, co by mógł
173 15|        jednak w zupełności utracić już nie mogą.~I ja patrzałem
174 15|          nastąpił upadek ojczyzny. Już od dawna magnaci psować
175 15|      barkach jego opiera, nie może już nowego ciężaru przyjąć,
176 15|            szambelanem poszliśmy - już to było pod wieczór. Wiedzie
177 15|       zostawiwszy na boską opiekę. Już świtać zaczęło, kiedyśmy
178 15|  publicznie szczycić się mogłem; a już dziś moja starość zhańbiona.
179 16|         wileńskiego, jednak miałem już uczciwy kawał chleba, bo
180 16|         najęcie dworku zapłacę, to już mi się zdaje, że wielki
181 16|            Dependowałeś u mnie, to już ci nie powiem, jak do mnie
182 16|            naprzykrzyło się? Dawno już bym próżnował, gdyby było
183 16|          niej rozrywkę znaleźć, bo już i zdrowia nie staje; a cóż
184 16|           kwadransu nie rozmawiał. Już piąty krzyżyk mi wschodzi,
185 16|         krzyżyk mi wschodzi, a czy już pora uczyć się podobać pannom?
186 16|          uczyć się podobać pannom? Już szpakowacieć zaczynam, a
187 16|            przybrałem,~kiedy mnie, już pod wąsem będącego, bierzmował
188 16|            mnie z doniesieniem, że już wszystko się ukartowało
189 16|          opuściliśmy Gruszówkę. Że już było późno, w karczmie nocowaliśmy;
190 16|           bo było wielu takich, co już przez to przeszli. Jeżeli
191 16|           Dwa lata nie upłynęły, a już i dworek, któregom najmywał,
192 16|         majątek się robił. Coś się już dało, a po śmierci i folwarki,
193 17|      sprawiedliwych znalazło; czyż już i tak małej liczby u nas
194 17|         jego szczęście. Z rodziców już bogaty; majątek ciągle wzrastał,
195 17|            tego taki był zdrów, że już mu było niedaleko ośmiudziesiąt
196 17|           szluby z żołnierzami, co już swe lata odbywszy, na wysłużonym
197 17|            się tym opowiadaniom, i już nic z zadumania rozerwać
198 17|         wpatruje tak zamyślony, że już nic koło siebie nie słyszy,
199 17|            między konwiktorami był już w czwartej klasie pan Władysław
200 17|           jego matka była rada, bo już ojciec nie żył) i ze szwagrem
201 17|      dzierżaw, niedługo zasypiała. Już była zhańbiła część narodu,
202 17|            mogą; abo ten i ten ich już nie nauczyli na pamięć?~
203 17|          było mu czego iść, bo tam już byli goście, co mu dom zrabowali
204 17|     prawość.~Zbierał się sejm, ale już było wiadomo, że się gotował
205 17|  jurgieltnicy moskiewscy zamilkli; już większa część izby poczuła
206 17|            a Po-niński, ośmielony, już z laską w ręku, śmie sejm
207 17|           guberni białoruskiej, ja już carowej poddany. Proszę
208 18|          być wzniesione, w kurzawę już się zamieniły, jak zwłoki
209 18|            Tak więc w młodym wieku już pierwsze dostojeństwa piastował.
210 18|            jego córki się zgłosił. Już był go sobie zobowiązał
211 18|         przed grodem (w asystencji już nie pamiętam jakiego obywatela,
212 18|         Zagrożony taką sromotą (bo już inni Ciechanowieccy brali
213 18|            najmłodszy z jego synów już był dorosły. Dopiero, zwoławszy
214 18|        zwoławszy Ciechanowieckich, już podupadłych, a wedle Boga
215 19|      dzieje na świecie! Prawdziwie już i cierpliwości nie staje -
216 19|             człowiek poczciwy, mam już tyle się dać owładać, abym
217 19|         oczyma na to, co on robił, już byłoby mnie przekonało,
218 19|           naocznych tego świadków. Już w tym był cudownym mężem,
219 19|         klęsce stołowickiej, którą już wielu ostygać zaczynali. -
220 19|           I takimi słowy rozżarzył już gasnący związek.~- Ojcowie -
221 19|        związek.~- Ojcowie - kazał, już nie pamiętam, w jakiej okoliczności -
222 19|        lubo bez szwanku wstał, ale już utraciwszy konia swojego.
223 19|        Marek do brewiarza.~A kiedy już dobrze ciemno się zrobiło,
224 19|          żebyś i w cwał leciał, to już jego żywym nie zastaniesz.
225 19|     ludziach krążą, a którego imię już z dziejami ówczesnymi tak
226 20|          świata obaczył, drugi raz już się nie chwytał tak niespokojnych
227 20|      skarżyć, iżby wedle obyczajów już na pół zniemczałych nie
228 20|          Dawno to wszystko minęło; już i ojczyznę przeżyliśmy,
229 20|            odbił pana Puławskiego, już w rękach Dońców będącego.
230 20|     umierał, będzie papier biały i już nie będziesz nigdy cierpiał.
231 20|          dla niej nie chcesz?~- To już nadto, księże Marku! Ja
232 20|       pozwól na biedę popłakać, bo już ci ja nie z żelaza. Ja do
233 20|           odnowionej ojczyźnie, bo już stara, ta, w którą patrzym,
234 20|       ludzie, jak się pokażą! A ja już zawczasu za nimi się modlę,
235 20|     następnych czasów, to i ból ci już znośniejszy - a przecie...~
236 20|       czynności. Pieśń Bogurodzicy już powitała była nadchodzące
237 20|        mówił pan chorąży litewski, już nieco uspokojony, ale jednak
238 20|         chcą od niego konfederaci. Już to wiesz, panie Kaźmierzu,
239 20|    wszystko u nas być może, a mnie już nie będzie, pomagaj moim
240 20|       zapłacił, co zaceniła, bo ja już był to ukartował. I pożegnałem
241 20|            on wprawdzie febrę, ale już był zdrów, znacznie podrósł.
242 20|            końca on wami dowodził. Już dnieć zaczyna, zapewne pan
243 20|         później w Nieświeżu, kiedy już było po wszystkim. A księdza
244 20|         wszystkim. A księdza Marka już odtąd nigdy nie widziałem.~
245 21|            tego powodu, iż byliśmy już pod gwarancją carowej, a
246 21|           jakby na swojej dłoni. A już i Pan Bóg nie miałby potrzeby
247 21|           O, młodzi rodacy moi, ja już nie będę widział Polskiej,
248 22|          często się powtarzają, że już im wierzyć trzeba. Ja przyznam
249 22|        siedmdziesiąt, miał wnuków, już obywateli osiadłych, a przecie,
250 22|           lat siedmdziesiąt ośm, a już odtąd przeszło pięćdziesiąt
251 22|       bracia, a raczej synowie, bo już, chwała Panu Bogu, nie rok
252 22|          Ale szynkarz jeden, który już raz był w ręku Gontara i
253 22|          niezawodnie by wisiał, bo już miał stryczek na szyi, jeno
254 22|           się dały gwizdania... To już mi nic dobrego nie zwiastowało.
255 22|    bazarnego opłacić? Cóż to, czyż już nam nie wolno na targu półdrabek
256 22|        każę.~- Ja wielmożnemu panu już nie wierzę. Wszakżeśmy obiecywali
257 22|          gościa i dlatego, com raz już powiedział, teraz powtarzam:
258 22|          ma kilka tynfów, czy i te już mu zabierzesz? Nie godzi
259 22|         godzi się!~- Wielmożny pan już za sobą mówił, a panu porucznikowi
260 22|        schodził z rozbójnikiem, bo już do niego nie miałem żalu
261 22|      nadszedł, gdy z sobą różaniec już odprawiali: a jak nie bądź,
262 22|         komisarzem dopuścił. Wtedy już silna zgraja hajdamaków
263 22|           ćwiertować go kazał. Ale już Pawlik odwagą i sprytem
264 22|           majętnego obywatela syn, już pod wąsem, do szkół jezuickich
265 22|            bo w całej okolicy nikt już chłopa nad inwentarz nie
266 22|        takiego, co pode mną służy? Już masz zasługi, których pewnie
267 22|     wolność i wiarę zawiązanej: bo już jesteś dla mnie Pawlikowskim
268 22|        cztery armaty. Myślałem, że już po nas, ale przytomność
269 22|          chłopstwo. W samej rzeczy już tam Żeleźniak koliszczyznę
270 22|    postępując.~My nazajutrz, kiedy już dobrze zmierzchało, o ćwierć
271 23|            to przyda? Wszystko się już skończyło. A zresztą, choćbym
272 23|            Moi rówiennicy, których już niewiele, pamiętają jeszcze
273 23|         Lubo od piątego roku życia już go zaczął poufalić z organami,
274 23|        warta: kiedym go poznał, to już był niemłodym, a jednak
275 23|           tak dobrze jak zaręczona już panu Łopotowi, któremu szczególnie
276 23|      piątek ryby zje odrobinkę, to już nazajutrz kilku doktorów
277 23|            dostała się w ich ręce.~Już książę chorąży nie żył,
278 23|             że familia nieboszczki już zabierała się do odezwania
279 23|   majątkiem, który był pański, bo, już z siebie potężny, bez wielkiej
280 23|         dworze nieświeskim, którym już władał książę Karol Radziwiłł,
281 23|       możnemu obywatelowi, któremu już wówczas rachowano około
282 23|  zadziwiając wykwintnością ubioru. Już za mojej pamięci, bywało,
283 23|    podobnym obuwiu wystąpili, było Już za późno, gdyż nie wystarczało
284 23|         jak począł robić kwerendy, już nie wiem, jakim sposobem,
285 23|          mocy mojej cofnąć, co się już wykonało. Odpuśćże mnie,
286 23|             żeby pan Scypion, jako już go raz publicznie przepraszał
287 23|         pod klątwą kościelną.~- To już z nowego bicza trzasnąłeś!
288 23|           wyświadczył, nie miałbyś już potrzeby bakałarzować. Co
289 23|          lekarza, który się podjął już nie rękę mu wrócić, bo ta
290 23|     błogosławieństwo, zostawiał go już starostą sądowym lidzkim
291 24|           starodawne cnoty zanadto już były zbutwiałe, byśmy się
292 24|         niewiele o nas trzyma, ale już i to wiele, że sobą władać
293 24|            o powinność chodzi, tam już nie ma miejsca na rozumowanie.
294 24|            chcieć wskrzesić to, co już nie żyje. Lepiej po szlachetnym
295 24|       wszystko wtedy przepadło; bo już to jest oznaka oczewista,
296 24|       nawet żyć nie może, ponieważ już się oderwał od korzenia,
297 24|            poprzestając na tym, co już chwalebnie dopełnili dla
298 24|          ale do których cały naród już smak był utracił.~W r. 1784
299 24|      Trembecki, sławny wierszopis, już wieku dojrzałego, a tamci
300 24|           księcia biskupa Pocieja. Już byłem rektorem w kolegium
301 24|        pokłony bije i ofiary pali. Już jego poprzednik bywał o
302 24|          Przybyliśmy tedy w las, a już z całej okolicy spędzono
303 24|   nadspodziewanie poszczęścił: był już z Jego łaski majątek i dziatwa,
304 24|          powiedział mnie:~- Panie? Już teraz spokojnie umrzeć mogę,
305 25|        zepsują. Lecz te rzeczy, co już w obyczaj weszły, częstokroć
306 25|       wylęgły się w czasach, kiedy już prawodawstwo wątlić się
307 25|        kiedy u prawodawców uczucia już z serca do głowy przenosić
308 25|            co się dotyczy tych, co już przeszły przez probierczy
309 25|       niektóre powyrastały tak, że już stały się ogromniejszymi
310 25|       przyszło do uczynków, toć to już nie prepotencja; na całym
311 25|     Naprzód, panie Sewerynie! Czyż już dla wilka nie iść do lasu,
312 25|        strachu nie opuści, chybaby już oczu nie pokazać między
313 25|           czterech dniach podróży, już po zachodzie słońca, zajechałem
314 25|       starosta to spostrzeże, temu już bieda, zwłaszcza jeżeli
315 25|        zbierać szlachtę i Kozaków. Już było wszystko gotowym do
316 25|            mnie wodę. Gładko szło. Już wszyscy byli podochoceni,
317 25|            na ekonomii - a któremu już kilkakrotnie udało się ujść
318 25|           starosta po sztuce mięsa już rozpoczął zdrowia kolejnym
319 25|            żem mu kolana ucałował.~Już dawno było po obiedzie,
320 25|            każe:"Bracie kaniowski, już waszeć dawno starostą; pojedź
321 25|         mówić o moim interesie, bo już w dniu tym był koniec zabawom,