Part

 1 1 |      Snarski. Jak długi padł krwią oblany. Myśliliśmy, że już
 2 4 |     cnotliwej Jagiellonki, z krwią polską wziął duszę polską,
 3 6 |     To szabla moja, bo ja ją krwią moją zdobył; przyznaj-że,
 4 8 |    trybunał, przenajświętszą krwią Jego okupiony i w którym
 5 12| nawet. Toteż nasi przodkowie krwią swoją tego zaszczytu dokupili
 6 13|     boski Zbawiciel, a którą krwią swoją przy okupie naszym
 7 17|    kasztelanica głowę, że aż krwią się oblał. Wielki się z
 8 20|   rzecz słyszana, żeby Polak krwią królewską ręce swoje mazał?~
 9 23|  obciążał sumienia mojego tą krwią, co się dziś przeleje.~A
10 25|     Zgoda! Piszę się na to i krwią własną podpiszę! Od pastucha