Part

 1 8 |  brzegu gościńca leżał wielki kamień młyński. Pan Bartłomiej
 2 8 |       jest młyn palestry, oto kamień, a my kołem. Kto się tego
 3 8 |     Tamten tylko miał czas za kamień wyskoczyć i dobył swojego
 4 17|    weselili. To mu upadło jak kamień z nieba, bo ani się starał
 5 17|     się oburzył, że porwawszy kamień, cisnął nim na kasztelanica
 6 22| nadzieja uzbrojenia ludzi jak kamień w wodę upadła! Toteż na
 7 22|       Pawlik, jak krzyknie:~- Kamień u szyi przywiązać trupowi
 8 23|  oduczyła, bo trafiła kosa na kamień. Razu jednego, gdy w sypialni,
 9 23|       twoja cięży na mnie jak kamień młyński. Ale przyjm w restytucji
10 25|     przeszły przez probierczy kamień czasu, dla nich jestem przejęty