Part

 1 8 |      swoimi z głodu nie umrze. Pan Fabian Wojniłowicz, regent ziemski,
 2 15|        konferencji się udadzą. Pan Fabian - świeć mu, Panie, na duszy! -
 3 16|          się spostrzegłem, jak pan Fabian Wojniłowicz wszedł do mojej
 4 16|           intencję. Kiedy więc pan Fabian, co mnie znał od tylu lat
 5 16|            potem mój łaskawca, pan Fabian Wojniłowicz, wpadł do mnie
 6 16|  wyrozumiałości. To prawda, że pan Fabian wszystko za mnie mówił,
 7 16|           mój niegdyś mecenas, pan Fabian Wojniłowicz, regent ziemski
 8 16|     kielichy krążyły gęsto, bo pan Fabian był gospodarzem, i wszyscy
 9 16| gospodarstwa. Dobrze to mawiał pan Fabian, że dobrze z żonką. W percepcie
10 24|          tylko osobie zostaje. Pan Fabian Wojniłowicz właśnie indukował