Part

1 5 |  hukniem wszyscy razem: "Niech żyje nasz książę, sława prowincji
2 9 |  szlacheckich. Pokąd Majboroda żyje, nie ma nadziei, abyście
3 11|       szczerze kochał, już nie żyje. Gdyby żył Zawisza lub Wazgird,
4 15|      Siedmdziesiąt lat i kilka żyję, a nigdy przed dniem wczorajszym
5 20|   cierpiał dla niej; tylko się żyje, aby jej się wywiązać. Żebym
6 21|       ja wiem, że moja królowa żyje i że tylko jej jestem poddanym,
7 21| ustawami obcymi ich obyczajom. Żyje się z urzędnikami naszymi,
8 22|       powiedział Pawlik -każdy żyje ze swego: szlachcic z pańszczyzny,
9 24|       wskrzesić to, co już nie żyje. Lepiej po szlachetnym oporze