Part

1 4 |        wtóre, że przy starszych zbyt lubił rozprawiać, mawiał
2 5 | rozumiem, bo jakoś się tłomaczy zbyt mądrze, ale go szczerze
3 10|        jeden nie nadto, a drugi zbyt mało nic posiadał, a z przewyżki
4 11|     bardzo uszło być z księciem zbyt śmiałym. Po tobie tęskno
5 16|       Jako juryście, wybacz, że zbyt ostrożny. Mam twoje słowo,
6 20|       swoim miejscu pokazać się zbyt trudnym. Czule podziękowawszy
7 23|       księciu do Włoch, chociaż zbyt śliska była nadzieja odebrania
8 24|     okolicznościach zawiłych; a zbyt rzadko łączy się w jednej
9 24|    grzech pierworodny, na który zbyt ciężko chrzest wynaleźć;