Part

1 11|                że go świat nie widział, wrócił do swojej Wielkopolski,
2 11|               ludzi - że taki sam humor wrócił do niego, jakiego miał,
3 14|                jestem ten sam, któremuś wrócił sławę i życie. Żono i dzieci
4 20|               bo taki koszt podróży się wrócił, i wywiozło się coś do oporządzenia
5 22|               potem zapewnił, że Pawlik wrócił mi, co był zabrał, poczciwy
6 22| Rzeczypospolitej szczęściem do wolności wrócił i nadal ojczyźnie mógł być
7 23|          modlitwy ojców nie opuszczały, wrócił sobie zdrów do obszernego
8 23|             jakoś się ułożyły, a książę wrócił do obszernego dziedzictwa
9 24|             mową i słuchaniem, gdy król wrócił na pokoje z księdzem pisarzem;