Part

1 3 |       ten, acz wielkich cnót, widno, że z pierwiastkowego luterskie-go
2 11|  wszyscy dobrze życzą, to już widno, że Bóg ze mną. Upadam do
3 20| Porozpalaliśmy ognie, że było widno jak wśród dnia, chociaż
4 22|      przystąpiwszy do mnie:~- Widno, że pan bywalec. Dalibyście
5 22|      tak rozjaśniało, że było widno jak wśród dnia na podwórku.
6 22|       tym właśnie był Pawlik. Widno, że koń, w którego ufał,
7 24|       chociaż wielki prawnik, widno, że nie najlepiej sprawy
8 24|    tych weteranów, o których, widno, iż żartując, tak lekko
9 24|  gospodarstwa i szlachty, ale widno było, że mu to nie służyło,