Part

1 1 |           My wszyscy natężyliśmy uszy: raz, że i łaknąć trzeba
2 1 |          by oddał; ale uczciwszy uszy, jakże to siedzieć w Warszawie,
3 3 |         to powiem, żem na własne uszy słyszał, jak z generałem
4 4 |          o Wolterze prawiono, aż uszy bolały jedno słyszeć. Gdzie,
5 4 |        nazwisko obiło się o moje uszy. Pamiętam, w Preszowie,
6 16|    północny przestał mnie wiać w uszy! Żeby przynajmniej moi wnukowie
7 19|         tłomaczyć - to my nieraz uszy sobie zatykamy, tak nam
8 19|        niż fatałaszkami trąbić w uszy tym, co te rzeczy lepiej
9 21| nieprzyjaciela. Zatykajcie sobie uszy, jak ci bezbożnicy usta