Part

  1 1 |              panom, nie zapominając i o nas, szlachcie, pan Kaźmierz
  2 1 |           porwawszy się do szabel, przy nas bić się zaczęli. Urzędowczycy
  3 1 |               można usłyszeć, a przecie nas była ćma, a żaden z kościoła
  4 1 |               dniu tak dla ciebie i dla nas uroczystym wiązanie, wiązanie
  5 2 |              brat jego najstarszy był u nas marszałkiem i o nim mawiano,
  6 3 |           trzymać nie będą. - Oto był u nas już niemłody konfederat,
  7 3 |           później się spaskudził, ale u nas był bardzo dobrym - był
  8 3 |                ręki. Gdyby to któremu z nas, pewnie by ręka uschła,
  9 3 |               Bogu przyobiecał ; bo gdy nas pan Kaźmierz Puławski na
 10 4 |                 francusku się nosił, do nas akces zrobił i przy łasce
 11 4 |                był rad, kawą i sorbetem nas traktował. Obdarzył pana
 12 4 |           wolności zostawia, jakie by u nas nawet za moich już czasów
 13 4 |                 Tym krokiem Kozactwo od nas się oderwało: to była pierwsza
 14 4 |             nasze zaślepienie na zawsze nas nie przegrodziło od Niego.
 15 5 |                 mu uniżenie, że raczy o nas pamiętać; a bo to tacy byli
 16 5 |            jakieś powinowactwo; a prócz nas jeszcze trzy małżeństwa
 17 5 |               się przed sędzią, bo to u nas był wielki wstyd, ażeby
 18 5 |        dygnitarzów i podkomorzego, a od nas, palestry, taż etykieta
 19 5 |                to samo -tak że każden z nas z jednego kieliszka pił,
 20 5 |           chwali. Bo ksiądz i do świata nas wprowadził, i daj Boże,
 21 5 |                daj Boże, ażeby z świata nas wyprowadził; a potem, panowie
 22 5 |               tylko grali, bo to była u nas wielka sromota zgrywać się
 23 5 |          podobne rzeczy opowiadał, czym nas wszystkich zadziwiał, a
 24 5 |          kasztelana do stołu. I każdy z nas, skłoniwszy się i wziąwszy
 25 5 |             czasem w dworku, Wawrzyniec nas wódką traktuje, a sam, nie
 26 5 |              niemu zbliżali; bo wielu z nas, i ja najpierwszy, nie chcąc
 27 5 |              zażył go, jak by żadnemu z nas lepiej się nie udało, a
 28 5 |       prześwietnej palestry i każdemu z nas coś przyjemnego powiedział,
 29 5 |                 tego wypadku kilkunastu nas jurystów z taktowego regestru
 30 5 |               się rozrzewnili: każden z nas jakby pomimowolnie ucałował
 31 5 |                 żonę swoją, bo każden z nas to samo mógł o sobie powiedzieć;
 32 5 |       powiedzieć; choć wysocy goście na nas patrzali, rozbeczeliśmy
 33 5 |              gdy pora obiadowa złączyła nas wszystkich za stołem, gdzie
 34 5 |       chorążankę, a coraz lepsza ochota nas zagrzewała, piliśmy z trzewiczka
 35 5 |            gwardian bernardynów miał do nas egzortę, w której ostrzegając,
 36 5 |          nadszedł czas pokuty, zaprosił nas do modlitw. Wszyscy my wtórowaliśmy
 37 5 |        przyjęcia popielca; a dopiero po nas kobiety, tak że kiedyśmy
 38 6 |               czterech tysięcy szlachty nas zjechało się na wybory pisarza
 39 6 |                lubionego; a że zwykle u nas wybory były jednomyślne,
 40 6 |                do czyśćca albo, uchowaj nas od tego Jego miłosierdzie! -
 41 6 |                mości uczynność jego dla nas; za przyczyną Najświętszej
 42 6 |             oboje szlachta, zatem niech nas szable rozprawią, i to natychmiast.~
 43 6 |            przed obiadem w przytomności nas wszystkich. Książę jak natarł,
 44 6 |    nowogródzkiego, co tu usadził się na nas, aby nie pan Michał Rejten,
 45 6 |               kijowskiej, nie tak jak u nas w Litwie, co od antenatów
 46 6 |             dobył, bo książę wszystkich nas zaklął, żeby żaden do gwałtu
 47 7 |                tego, by nikt obcy już u nas nie gospodarował. Zjeżdżali
 48 7 |                 dała, a tak wszystko na nas się zmełło. I cuda waleczności
 49 7 |                Odtąd już wszystko się u nas mieszać zaczęło. Gdyby Odyniec
 50 7 |               los puszczając, mówiąc do nas:~- On potrzebniejszy wam
 51 7 |    sprawiedliwszym.~Wtem jak zaczęli na nas sypać a sypać kartaczami,
 52 7 |             tyłu nie napadło, przestała nas ścigać i dano nam dwa dni
 53 7 |          księciu wojewodzie wileńskiemu nas zebrać i pójść na Ukrainę,
 54 8 |                naszelniki pękły i konie nas poniosły. Pan Bartłomiej
 55 8 |               panowie łaskawi a puśćcie nas spokojnie.~Między nimi był,
 56 8 |                Wychodź, bo inaczej, ilu nas jest, płazować ciebie będziem.~-
 57 8 |            trzymaj język za zębami i do nas z żartami niewczesnymi nie
 58 8 |             panie bracie, tyś zadrwił z nas. Udawałeś gawrona, a tyś
 59 8 |              jest wolny od wszelkiej od nas prepedycji. Jeżeliś temu
 60 8 |                 przyjaciele oprowadzali nas wszędzie i wszystko tłomaczyli.
 61 8 |          Justitias vestras judicabo. To nas uderzyło, że Chrystus Pan
 62 8 |           litością spoglądali i każdy z nas pomyśli! sobie: "Nie zazdrościmy
 63 8 |                i Niemców; a taki nikt z nas do waszych panów nie lezie,
 64 8 |           wielmożnego Radziszewskiego i nas wszystkich, dworzan księcia,
 65 8 |                  A jak pokaże się wyżej nas czy marszałek, czy deputat,
 66 9 |         pomiędzy nieprzyjaciół, wysłano nas czterech młodzieży, na których
 67 9 |             było, bo i pan Azulewicz od nas nie wiekiem, ale wziętością
 68 9 |          ufności nie zawiódł. Otóż było nas czterech jemu dodanych:
 69 9 |               Stambule, i ja; a każdy z nas osobno musiał jechać, dla
 70 9 |          kijowskiego, swojego pana, aby nas opatrzył, co tylko pan Azulewicz
 71 9 |            rekwirować będzie, i chociaż nas z Lwowa wyprawili, każdy
 72 9 |           którzy w r. 1763 rzeczywiście nas zgubili, poczęstowano stryczkiem
 73 9 |            Rządco prawowiernych! Wyrwij nas od ucisku moskiewskiego,
 74 9 |               mógł być zbytek; i nikt z nas od niego zapewne nie był
 75 9 |          koszowego. Ta strata była dla [nas] tym boleśniejszą, bośmy
 76 9 |                pan Roguszewski wyprawił nas z. gorzałką skarbową do
 77 9 |         świadectwa ekonomii natychmiast nas puścili. Dodał nam pan Roguszewski
 78 9 |          niemało nafrasował, bo żaden z nas nie umiał tłomaczyć się
 79 9 |              plótł dziewce, czym mógłby nas wszystkich w niebezpieczeństwo
 80 9 |       natychmiast się chmurzyły. Ale co nas uderzyło, to kilku Kozaków,
 81 9 |               jego miejsce zastępuje. I nas także traktowali z prostą,
 82 9 |                i dziewkami, czym bardzo nas rozśmieszył, osobliwie jak
 83 9 |              jemu zameldowawszy się, on nas uprzejmie przyjął i dodał
 84 9 |        buzdyganu jest dostatecznym, aby nas od wszelkiej przykrości
 85 9 |            dopiero nastąpiona, była dla nas nieodżałowną stratą), częstując
 86 9 |          pierwszy raz widział. Zaprosił nas wszystkich czterech, abyśmy
 87 9 |               wnieśli, i zaprowadziwszy nas do niej, zaczął do nas mówić
 88 9 |   zaprowadziwszy nas do niej, zaczął do nas mówić bardzo czystą polszczyzną.
 89 9 |             każdej potrzebie znajdziesz nas wszystkich od siebie nieodstępnych."
 90 9 |            zgorszenia jej nie dał. Było nas dwoje dzieci: ja i siostra
 91 9 |                zezwolił mój ojciec, aby nas w wierze macierzystej wychowano,
 92 9 |                że przewiduję, iż Moskwa nas pochłonie, ale tuszę, że,
 93 10|                    PAN WOŁODKOWICZ~To u nas wielkie złe, że zagraniczni
 94 10|                 zagraniczni ludzie chcą nas uczyć tego, co się u nas
 95 10|                nas uczyć tego, co się u nas działo; a co gorszego, że
 96 10|       podowiadywałem się, że Francuzi o nas takie dziwolągi piszą, że
 97 10|                 Demulier, wszystkiemu u nas naganiając i tylko siebie
 98 10|            światło przyrodzone, które u nas zawsze w kąt zaprze światło
 99 10|               swojego narodu, i tej dla nas ważnej nauki -znajomości
100 10|            przez lochy ciemne prowadził nas do Krakowa, gdzie garnizon
101 10|             waży ratować, pokąd jeden z nas rannym nie będzie." To wyrzekłszy,
102 10|             strachem spoglądali. Nikt z nas odezwać się nie śmiał; a
103 10|                kryminał, który nie mógł nas wszystkich nie gorszyć,
104 10|              szlachtą polską, i żaden z nas nie był rad być świadkiem,
105 10|          wypogodzonym obliczem, prosząc nas z sobą na pokoje. Massalczyk
106 10|        przepędzili, ani on, ani żaden z nas nie wspominając o tym zdarzeniu,
107 11|             błaźnić się nie chcę. Niech nas, kto chce z naszych sądzi,
108 11|        rozstrzygnienie interesu, kto ma nas osądzić.~- Ja na samego
109 11|         Bonifacy - niech nasz naczelnik nas sądzi. JW. generał miał
110 11|              list, kazał go głośno przy nas wszystkich sobie czytać.
111 11|          księcia, nie tylko że nikomu z nas nie był na przeszkodzie,
112 11|            Jeszcze to pan ciwun Rupejko nas wszystkich rozśmieszył,
113 12|               byli równi między sobą. U nas pan był szlachcicem bogatym,
114 12|                  że co tam się pisze, u nas było w doświadczeniu - i
115 12|           takowe szlachectwa nie były u nas poważane, bo zdawało się
116 12|                Toteż takich paskudztw o nas nie piszą. Tłomaczę jaśnie,
117 12|             mogła. Więc to od nich i po nas rozeszło się; przyznaję,
118 12|                 ludzi oddzielił się, by nas ścigać, i zastąpił nam drogę
119 12|               wielki przedzielał ich od nas, a grobla długa prowadziła
120 12|       najokropniejszych bólach do ataku nas wszystkich prowadził, złamał
121 12|             zaczęli więc dawać ognia na nas, sam pan Sawa pomiarkował,
122 12|          doczekać się, aż co do jednego nas wszystkich ubiją. A że boleści
123 12|   przedzieliwszy się wsią od ścigającej nas kawalerii moskiewskiej,
124 12|           przyniesie.~I na jednym wozie nas obydwóch przywieziono do
125 12|               pisząc płaczę.~Przywieźli nas do Mszczonowa, gdzie miał
126 13|                 być obywatelem. Jakoż u nas każdy obywatel prawie był
127 13|             rządzi, i tak wszędzie. A u nas nie tak było.~W Nowogródku
128 13|                 słuchać prawa była to u nas hańba, że bywało, na kim
129 13|             prawem pospolitym i jakby u nas zwierzchności nie było;
130 13|                 z krewnymi się żenić. U nas przez długi czas monarchowie
131 13|              miała, zwłaszcza że oprócz nas i Węgrzynów wszędzie nie
132 13|                 szlachty francuskiej do nas, co tu umknęli w czasie
133 13|                 gorszego się doczeka. U nas magnaci nie składali stanu
134 13|            dziejopisarze. Nie tak jak u nas, co to Lwy Sapiehy, Piotry
135 13|               na przodków urzędach.~I u nas zdarzało się, że magnat
136 13|               jak po zagranicach. Ale u nas, chwała Panu Bogu, niełatwo
137 13|                  a pan Baworowski, co u nas był konsyliarzem, otrzymał
138 14|                nie byli tak datni jak u nas i że mieli sobie za największe
139 14|                 robił Puhaczew, a kto z nas był rosły, tego brał do
140 14|               rzucił, gdzie go wzięto i nas. Jego podobno na pal wbito,
141 14|                 podobno na pal wbito, a nas do Smoleńska zapędzono,
142 14|            Smoleńska zapędzono, gdzie z nas inkwizycją ciągniono, czy
143 14|             bywało, rozmawiamy, a który nas uprzejmie przyjmował; stąd
144 14|            uczonymi, więc cała rzecz na nas musi się opierać, i że nas
145 14|              nas musi się opierać, i że nas trzeba wybadywać wszelkimi
146 14|            kazał nam siąść, a każdemu z nas dawszy po dwadzieścia pięć
147 14|           naszych kolegów, co już mieli nas za przepadłych.~A aż potem
148 14|               za powód, że wyprowadzono nas z więzienia. Carowa dowiedziała
149 14|         nadgrodzi! Dobrze, że nie kazał nas podusić, boby jeszcze lepiej
150 15|             sztuka browarna w kolebce u nas, tak mnie zbałamucił, żem
151 15|             sobie, a jakie lekceważenie nas, dawnych jurystów, a jakich
152 15|                 tylko szczebiotliwością nas zaciera. A my, starzy, widząc,
153 15|                A my, starzy, widząc, że nas za nic mają, ręce opuszczamy.
154 15|               nie przestają krzyżować u nas rozpustą, oszukaństwem,
155 15|              chcącego sukcesją tronu do nas wprowadzić, zbrojnie na
156 15|              wspomnieć! Toteż Pan Bóg i nas samych poddał pod jarzmo
157 15|               dostawało. Ale jakoś to u nas nie uchodziło i taki, rad
158 15|               uchodzić, zaczął obydwóch nas prosić, abyśmy go wyręczyli,
159 15|              ciężaru przyjąć, więc tedy nas prosi, byśmy raczyli naszych
160 15|              wypraszali; ale jak zaczął nas prosić a zaklinać, raz,
161 15|               było pod wieczór. Wiedzie nas, wiedzie aż na przedmieście.
162 15|               zaprowadził i przedstawił nas jakiejś pani w podeszłym
163 15|                Na to jejmość, uprzejmie nas przywitawszy i dziękując
164 15|                zaczęto; a jejmość nagli nas, bysmy pozwolili się traktować
165 15|                zdradę wymyślił, umknął, nas zostawiwszy na boską opiekę.
166 15|             Panie Sewerynie, a gdzie to nas ten łotr zaprowadził? Siedmdziesiąt
167 15|           Sewerynie! My winni. Wszak to nas w szkołach uczono: Cum bonis
168 15|                się? Skarżmy siebie, aby nas Pan Bóg nie skarał!~Dopiero
169 16|              zrobił. Panie Sewerynie, u nas w Polsce księdzu i żołnierzowi
170 16|                przybywają, i cały dzień nas swoją bytnością zaszczycają,
171 17|             TADEUSZ REJTEN~Śmieją się z nas, starych, że my radzi zawsze
172 17|                już i tak małej liczby u nas nie było, aby ojczyznę ocalić?
173 17|                 jego nie zaginie. On to nas postawił w tym stopniu,
174 17|           stanowiły, do których każdy z nas miał należeć. To pan Tadeusz,
175 17|                 spuśćmy się na Tego, co nas nie będzie pytać, czy my
176 17|             Litwy mu dosyłali. Jak to u nas zwykle, po wybuchnięciu
177 17|                jeszcze ohydzić to, co u nas było najślachetniejsze,
178 17|               naszym wrogom, jakoby dla nas sprawiedliwymi być chcieli.
179 17|              oni co do jednego policzyć nas mogą; abo ten i ten ich
180 17|            potrafi, co carowa jejmość o nas napisała.~Pan Tadeusz osiadł
181 17|                 tak dalekie, że żaden z nas się [nie] doczeka, a bieda
182 18|                nie rozbierze, bo co się nas tyczy, to jest pewne i niezawodne -
183 18|                naszemu Zbawicielowi, że nas oświecił i że wprost dał
184 18|                jeżeli tak jest, żaden z nas nie ma prawa do tego majątku,
185 19|         zaprosił na wielki obiad, a dla nas, niższych, na dziedzińcu
186 19|             Moskwa pokusiła się stamtąd nas wykurzyć i była o to perepałka,
187 19|                za człowiek i jak on dla nas był lepszy niż sto armat.
188 19|                 za tych łotrów jak i za nas. A że czasu mało, o to pokój.
189 19|               ty, co czarami czartów na nas zwabiasz? -i zbliżali się
190 19|                nikt się księdzu Marku u nas nie opierał, pan starosta
191 20|          RZEWUSKI~Powszechnie wszyscy o nas mówią, że jesteśmy lekkomyślni,
192 20|                  czymże się rozerwie? U nas bibliotek nie ma, a choćby
193 20|            Ucieszył się, iż jego krwi u nas się powodziło, i zaprosił
194 20|              była zupełnie taka [jak] u nas, co to gospodarz rad by
195 20|                 obszernych włości jak u nas nie posiada. To mnie mocno
196 20|                 widzieć ich u siebie. U nas by obywatel zwędził się
197 20|                to więcej trzechset było nas w zmowie; ale żeśmy przysięgli
198 20|                 aż w głąb puszczy. Było nas przeszło tysiąca ludzi niedobitków,
199 20|                 i taka wilgoć, że ognie nas dosuszyć ledwo mogły. Byliśmy
200 20|                  Byliśmy zmęczeni; duch nas tylko pokrzepiał, ale członki
201 20|       rozdrażniona niewygodą. A każdy z nas by mu rad swojego zdrowia
202 20|                 życia umierając żaden z nas nie straci, rozszerzywszy
203 20|         skarbnicy. A jeżeli niektórzy z nas haniebnie odstępują - im
204 20|           gospodarz dobry szlachcic i o nas inaczej trzymał, jakoż bo
205 20|                albo z sąsiadem. Ale jak nas dwóch zobaczą przy koniach,
206 20|             przysługę robi. Bo to tak u nas z dawien dawna: waćpan się
207 20|                 wzmożesz, bo wszystko u nas być może, a mnie już nie
208 20|              potrzeba, a przy rogatkach nas nie zatrzymano; zostawiłem
209 20|               że jak wiesz, wszystkie u nas klasztory zawsze za dobrą
210 20|               Ze wszystkich stron króle nas przypierają, daliby nam,
211 20|                nazywa bratem królów, co nas przypierają, moją ręką jego
212 20|                  i królowa węgierska do nas przyjdą, a tu z jednymi
213 20|              sobie życzym, to niech pan nas nie straszy, że od nas odstąpi.
214 20|              pan nas nie straszy, że od nas odstąpi. Strachy na Lachy!
215 20|              pana, daj Boże, byś zawsze nas prowadził, ale kiedy pana
216 20|          Cyriaku? Czy nie waćpan chcesz nas prowadzić zamiast pana Puławskiego?
217 20|           sprzątniem, to wszyscy się na nas rzucą, ja mówię, że nikt
218 20|             jestem wiedzieć, jak ty byś nas urządził, panie Cyriaku?~-
219 20|        wszystkim się dzieje. A za cóż u nas Najświętsza Panna nie miałaby
220 20|                 Sasa. A ksiądz Marek na nas z góry:~- A cicho, dzieci,
221 20|          litewski z księdzem Markiem od nas się odłączyli zaraz po wyjściu
222 21|               wielu innymi zapisał, aby nas przekonać, że najlepsza
223 21|                 jest ta, której sam Bóg nas nauczył: "Bądź wola Twoja,
224 21|                i miłosierdzie ochroniły nas od zguby, za którą nasza
225 21|               Jakoż od lat pięciu, co u nas gubernatorowie Polacy, więcej
226 21|               nieprawością: kto tylko u nas urzęduje, dobrowolną, a
227 22|                że ciemnota nasza robiła nas niesposobnymi do postawienia
228 22|                uczucia uczciwości, iż u nas miano za zaszczyt brać jurgielta
229 22|             Augusta III? Czy kontuszowi nas poddali pod gwarancją carowej?
230 22|               akademii zagranicznych do nas przywędrowały. Kiedy to
231 22|                3 maja, za którą każdy z nas był gotów dać się umęczyć,
232 22|            Rzeczypospolitej, dla której nas hodowano. Mieliśmy nasze
233 22|             obroty wojskowe i wprawiano nas do religii, na której się
234 22|                  A nade wszystko uczono nas, aby nie rozprawiać o powinnościach,
235 22|            ścisnęli w ostępie, a oni do nas dali z rusznic, pan Szeliga
236 22|                hultaje, po parę razy do nas spudłowawszy, co do nogi
237 22|              wiosnę Moskwa odważyła się nas zaczepić, w dzień św. Ambrożego
238 22|               mu rocznicy imienin. Było nas kilkudziesiąt z różnych
239 22|           Porodziłaś bez boleści, ~Zbaw nas smutku i żałości,~Zdrowaś
240 22|                samiśmy wyruszyli konno: nas dwóch, syn pana łowczego,
241 22|                to:~- My nie w Litwie, u nas hajdamaczyzna ciągła. Gdybym
242 22|                 gęstwiny, zbliża się do nas i krzyczy: "Stój!" Każdy
243 22|                przysięgając, że w lesie nas zaczepiać nie będziesz;
244 22|         ukrzywdzisz? Niech no któremu z nas włos aby jeden spadnie z
245 22|                dzieje w Hałacie. Lepiej nas puść z Bogiem i licz na
246 22|                 pal wsadzą? Lepiej puść nas z Panem Bogiem, a ja twoich
247 22|       obiecywali nie dokuczać sobie. Od nas ekonomia cudnowska krzywdy
248 22|              złego się nie stanie, że u nas przenocuje.~- Panie Pawlik,
249 22|           oporządził. Wszystko by się u nas dało zrobić, gdyby ościenni
250 22|             armaty. Myślałem, że już po nas, ale przytomność Pawlika
251 22|           objąwszy dowództwo, prowadził nas ze zwykłą jemu odwagą i
252 23|            wszędzie, ale szczególniej u nas, fortuna się na kole toczyła:
253 23|             wzrastającymi bogactwami. U nas, jako nieraz patrzało się
254 23|          podniesie. I tak ciągle szło u nas, by nikt w szczęściu nie
255 23|            mniej pomyślną dolę mieli. U nas, jak wszędzie, niewiele
256 23|          niewiele było znacznych, ale u nas jednych wszyscy byli zacni.
257 23|              masz między nami. Wolałbyś nas oświecić niż ramionami ruszać
258 23|                płaci, to nie na to, byś nas doglądał.~- Więc pan strażnik
259 23|                 pomiarkował, że żaden z nas nie był rad pomagać przeciw
260 23|                 a Dunajczycami.~Wielu z nas udało się na to widowisko,
261 23|         widowisko, ponieważ pan Tadeusz nas wszystkich zaprosił, byśmy
262 23|             także przeżegnawszy się, do nas tak przemówił:~- Lubo jestem
263 23|             zachować.~Ile dotąd gorszył nas pan strażnik swoją zaciętością,
264 23|                 swoją zaciętością, tyle nas zbudował potem czułym sercem.
265 24|               papier pod książki, jak u nas szlachta rolę pod żyto i
266 24|                 że dom saski przestał o nas myślić, że wszystkie dwory
267 24|            wszystkie dwory obojętnie na nas patrzą, przekonał się, iż
268 24|               monarchicznego domu mogło nas ocalić. Ale jeśli ma być
269 24|               król Stanisław niewiele o nas trzyma, ale już i to wiele,
270 24|     Rzeczypospolitej, obojętna była dla nas rzecz niezdatność do korony
271 24|           poradzić, kiedy doświadczenie nas uczy, że na koniec słuszność
272 24|                bardzo się obruszyli, że nas nie wzywają. Pan Łukasz
273 24|           godnymi podejmowania króla, a nas, szlachtę, za ba, i bardzo,
274 24|                 macie?" Dopiero każdy z nas, co mógł, sypał, a szczerze,
275 24|           nowogródzkiego, że kiedy król nas opuścił, to chociaż po królewsku
276 24|                 mówić JW. kasztelan, od nas witał króla jegomości pan
277 24|               rodowitym, czym do reszty nas zawojował. Potem od każdej
278 24|               ojców dominikanów. Więcej nas tysiąca siedziało za stołem.
279 24|                  Starszyzna nie chciała nas zagrzewać do kielicha, aby
280 24|                 kielicha, aby któremu z nas coś się nie wypsnęło, bo
281 24|           popisać się lepiej. Uwiadomił nas chorąży, że król Jmć bardzo
282 24|            nowogródzki, jak widzę, masz nas za obcego; wszakeśmy rodowitym
283 24|             pomazaniec, który zaszczyca nas swoim majestatem, a który,
284 24|             ludem, którego, śmielszy od nas wszystkich, na drogę zbawienia
285 24|           naocznych świadków, a wielu z nas o tym wiedziało, ale tylko
286 24|                 to waćpan myślisz, że u nas w zakonie jak między szlachtą,
287 24|                  gdzie każdy starszy? U nas wara młodzikowi, co by się
288 24|          światło rozprowadzić;~I myślić nas nauczył, i po trzeźwu radzić.~
289 24|                 królewska mość jest dla nas zupełnym Piastem, nawet
290 24|                 jak w gorączce: żaden z nas nie umiałby dokładnie przypomnieć
291 24|               wsiadał do karety, zastał nas przed gankiem na nogach,
292 24|                 aż król jegomość raczył nas i urzędem zaszczycić. Mościa
293 25|                naszej Litwy, był to dla nas czas wielkich nadziei, ale
294 25|                 nich się zlała. Uchowaj nas Boże od podpan-ków, od takich,
295 25|                 zimie; bo im świeższe u nas szlachectwo, tym więcej
296 25|              Niejednemu się zdaje, że u nas były ciągłe najazdy, że
297 25|               służy za dowód, że była u nas sprawiedliwość. Wszak ci
298 25|        proczytaj no, czoho choczet wid  nas pan podczaszy.~Odczytał
299 25|          Łopuski, szczoby pan Soplica u nas wsiu maw wyhodu! Bo to Radziwiłłowska
300 25| najznakomitszych magnatów tej strony od nas oddalonej. Byłem przejęty