Part

1 1 |   gospodarzowi jeszcze większy śmiech. Wyszli z izby, a porwawszy
2 5 |       nie zasępił, taki mu był śmiech; on to i koty umiał udawać,
3 11|     przed księciem występować; śmiech tylko z siebie zrobisz.
4 23|       Wtem słyszy wkoło siebie śmiech. Nie wie, co to znaczy;
5 23|      wszystkim jeszcze większy śmiech; książę aż płakał ze śmiechu
6 23|       nie o buty chodzi, ale o śmiech ludzki, coś na mnie ściągnął.
7 25|       pana Leona, będzie potem śmiech, że będąc słabym, przepiłem
8 25|        studenckich." Wszystkim śmiech, a mnie wstyd, ale odtąd
9 25| kułakiem. Może komu z tego był śmiech, ale ja się budowałem i