Part

1 1 |   wstyd! A nie bez słuszności, bośmy wszyscy wiedzieli, o co
2 7 |   cofać przerzedzonymi rotami, bośmy utracili większą połowę
3 9 |         nas] tym boleśniejszą, bośmy na nim wielką nadzieję pokładali,
4 9 |  niebezpieczeństwo wprowadzić, bośmy mogli natrafić jeszcze na
5 11|       przeszywały jakby nożem, bośmy i pana Leona lubili, pomimo
6 12|       książę sprawował wesele, bośmy wszyscy byli równi między
7 14| dopełniwszy cudów waleczności, bośmy na to patrzali. A tak Kazań
8 20|       mamy się czego wstydzić, bośmy w niczym nie przestąpili
9 24|   żeśmy się naprzykrzyli jemu, bośmy chwili mu wolnej nie zostawili.