Part

1 6 |     nie ucz rozumu tych, co i waćpanu ze swego udzielić by mogli.
2 11| przywykły z drugich żartować, waćpanu się zdaje rzecz nieznośną,
3 16| wszystkim zapomina.~- A jakaż waćpanu bieda siedzi za kołnierzem?~-
4 20|     Bóg świadek, że chciałbym waćpanu pomóc."~Potem naradziwszy
5 20|      nie ma komu, a ja za rok waćpanu. A jak się kiedy wzmożesz,
6 20|      Marek - a co to za wiatr waćpanu do głowy zawinął, panie
7 22|   żebyś sam miał pociechę, to waćpanu powiem, że jak z tym się
8 24|     że mieć zawsze będziemy w waćpanu wiernego sługę i przyjaciela.~