Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Henryk Rzewuski
Pamiatki Soplicy

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)
0to-brano | brate-czyta | czyzb-dzial | dziar-grody | grodz-kapla | kapli-krusz | krwaw-malol | malop-najcn | najda-niero | nieru-odebr | odejm-osiod | osiwi-pleci | plejz-ponie | ponin-prawe | prawi-przyj | przyk-rozja | rozka-siost | sisto-starz | stasi-takto | talar-umiar | umier-widok | widow-wycho | wychw-zabie | zabij-zasta | zaste-znajo | znaku-zza

      Part
1 24 | razem wojewodą wileńskim: "0to jest pierwszy senator naszej 2 5 | Kozarkę, folwark mający 10 dymów, a po mojej śmierci 3 25 | grodzki, w którym rozdział 11, artykuł XXVIII Statutu 4 15 | niemiara, a beczka ledwo 15 garncy wydawała. Ja mu się 5 21 | całą Litwę trapił w roku 1748, stos kamieni w stos bochenków 6 11 | stosując się do konstytucji 1764 r., za sprzeciwienie się 7 1 | KONFEDERACKIE~Było to roku 1769, czwartego listopada, w 8 6 | RADZIWIŁŁ PANIE KOCHANKU~Rok 1781 był pamiętny dla Nowogródka; 9 7 | wprzódy pod Stołpcami na czele 200 szlachty i dworskich napadł 10 15 | Wydawała mnie beczka żyta 27 garncy wódki - miał mnie 11 22 | kiedy nastała Konstytucja 3 maja, za którą każdy z nas 12 3 | rozdziale XIV, artykule 36 Statutu Litewskiego . Na 13 25 | puściłem się do Kaniowa dnia 4 sierpnia, w wigilią Najświętszej 14 9 | że Zaporoże dzieli się na 40 pułków, jeżeliby przypadkiem 15 11 | pod karą abiudicationis ab omni activitate zabroniła 16 23 | temu, kto z tak licznym abecadłem tyle się obezna, się 17 10 | drewnianej było krejdą napisane abecadło. Każdy z uczniów stał o 18 8 | komportacją dokumentów. Pan Abramowicz, jako plenipotent, przysięga, 19 8 | mniejszej kary naznaczyć Abramowiczowi, który był główną sprężyną 20 10 | imienia Massalskich. I oto mój abszyt i świadectwo mojej konduity, 21 10 | warty przyskoczył do oficera abszytowanego imienia Massalskich i zabierał 22 10 | waszeć żądasz?~- Jestem abszytowanym oficjerem wojsk Rzeczypospolitej 23 3 | niech Mu chwała będzie, już ja do domu spokojny 24 8 | majątku sine nullo dato et acceptoNapastowana wdowa, zaufana 25 8 | w archiwach, a że nemini acta impedita, każdemu wolno 26 11 | karą abiudicationis ab omni activitate zabroniła kancelariom przyjęcia 27 17 | chwyta się Rejten:~- Sisto activitatem! - mówi. - Sejm zerwany, 28 11 | większego dowodu wrócenia activitatis król Stanisław konferował 29 24 | obu naszych posłów, pana Adama Rzewuskiego, chorążyca w. 30 5 | wyszturchaliśmy porządnie pana Adamowicza, jego plenipotenta, któren 31 5 | bo gdy wizja odkryła, że Adamowiczowi część czupryny wyrwano, 32 20 | byłem bez obawy.~Mojego Adasia uściskałem; przebył on wprawdzie 33 5 | książę powiedział:~- Jaki addytement roczny będzie się należeć 34 5 | z liczby małej Litwinów adherentów domu Czartoryskich i z ich 35 14 | Zabłockiego, swojego już adiutanta, który pisywał rozkazy, 36 24 | ksiądz Kuncewicz, biskup adnumentański, sufragan nowogródzki - 37 3 | niełacno szlachcie oswoić się z adweną. Ale po wielu leciech, jak 38 23 | Wszakże opłatki, co pod koniec adwentu rozwoził po familii książęcej, 39 8 | śmierć pisarza Chojeckiego i adwokata Chamca, nie może mniejszej 40 12 | była ad destruendum, sed ad aedificandum patriae [na zniszczenie, 41 18 | wzruszywszy w jej sercu afekt macierzyński, wystawiając 42 5 | wręczone mu będą; a ja z afektu wujowskiego dam wyprawy 43 23 | Wilnie, gdzie w tym roku agitował się trybunał litewski, bawiła 44 24 | miejscach swoich, słuchających agitującej się sprawy. Indukt, dopiero 45 5 | wypuszcza w zastaw pannie Agnieszce Haciskiej, a jej posag do 46 5 | piliśmy z trzewiczka panny Agnieszki, piliśmy także z buta księcia 47 22 | naszym lesie jak w raju.~- Aha! teraz "panie Pawliku", 48 9 | przynajmniej siedmdziesięcioletni, aie czerstwy. Twarz jego odznaczała 49 22 | szkół jezuickich, ale z akademii zagranicznych do nas przywędrowały. 50 21 | mogłem, abym dobrowolnie akceptował porządek nieprawy. Tac to 51 24 | podpis zrobić, by nie stracić akcydensu, tak że pan Turkuł, nie 52 23 | się krzątał, zgoła, czy w aksamicie, czy w szaraczku, zawsze 53 6 | głowę włożył, a dał mu swoją aksamitną. Na to hasło wszyscyśmy 54 23 | spinek, ani tak pięknych aksamitów i lam nie miał, a wszystko 55 23 | czy familijna. Kontusz z aksamitu czarnego, żupan atłasowy 56 5 | rzekł sędzia - jej posag aktom wiadomy: ona ma swoich szesnaście 57 17 | Zapraszam panów do zapisania aktu konfederacji.~- Zdrajco! - 58 11 | że in vino veritas, cała Alba mnie do ciebie, panie Leonie, 59 5 | obdarła się, w łatanych albach za dobrodziejów Boga prosim, 60 25 | jakby za rodzonym bratem, albeńczyka na mnie sprowadził. A wiesz, 61 11 | a chciał między swoimi albeńczykami jedność, ile można, zachować, 62 25 | litewskim szlachcicem, a do tego albeńczykiem, i mam przy sobie pałasz, 63 11 | litewskim utworzył w Albie, ogrodzie i domie wiejskim 64 17 | wprawdzie sprawie publicznej, aleby rada widziała rzeczy pewniejsze, 65 24 | Trembecki uważał to być alegorią. Rozpierali się, jak to 66 17 | leżącego pod koniem pana Aleksandra Odyńca, rannego, który pod 67 17 | swoim dawnym [towarzyszem] Aleksandrem Odyńcem wystąpił w pole. 68 1 | prawda, jak w czyśćcu - alem go jeszcze kilkanaście lat 69 6 | coś chciałeś wystrzelić, aleś spudłował. Słuchaj, bernachu! 70 21 | Massalskim, że to jest przeciwko aliansowi - poddanych duchownych carowej 71 21 | powiedział, aby się nie narazić aliantce naszej. Tak to wszystko 72 9 | zrobić z daru matki, gdyż alienując fundusz kościelny, podpadliby 73 Inc| Polonus sum~Poloni nihil a me alienum puto~ ~ 74 5 | mieściło się w pokoju, a dwa w alkierzu z ekonomstwem. A co też 75 22 | skończyło. Oj, lepszy nam był Alwar niż Towarzystwo Ksiąg Elementarnych. 76 5 | karmazynowe, pas srebrny w amarantowe kwiateczki, szabla w jaszczur 77 6 | że został w hajdawerach amarantowych i w koszuli, na której wisiał 78 21 | cóż dopiero świeckich; ambasador moskiewski na to użalił 79 21 | zniewala go być uległym ambasadorowi. A biedny bazylian, co był 80 22 | nas zaczepić, w dzień św. Ambrożego zebraliśmy się u pana Korsaka 81 22 | żałości,~Zdrowaś Maryja! Amen.~Tak to się JW. hetmanowi 82 6 | strukczaszego, primo voto była za Ancutą. Jednak takowa obmowa zastanowiła 83 6 | sędzia grodzki, miał za sobą Ancutównę, a nieboszczka krajczyna 84 20 | swoje żony zadzierżawiają. Anie łatwiejszego jak tego babiarza 85 25 | stanowił, gdyby ludzie żyli jak anieli? A i te czynności, o których 86 24 | panią chorążyną. Zaczęła się animować kompania za hasłem przez 87 5 | ciągle w przecudnym sosie i animował do kielicha, tak że płakał 88 24 | obiadu zabawa była dość animowana. I panowie z królem przybyli, 89 24 | towarzystwo nie bardzo było animowane, bo ten dokuczliwy intruz 90 23 | że był wspaniałomyślnego animuszu, stu tysięcami nadawszy 91 13 | kiedy człowiek - że nie jest aniołem -przeciw Panu Bogu zgrzeszy, 92 24 | nadzieje, bo i twarz jakby aniołka, i przy wielkiej zdatności 93 8 | rozumu bez naszych pieniędzy! Aniście mieli, ani mieć będziecie 94 19 | Jędrychowem, gdzie mieszkał JW. Ankwicz, kasztelan sandecki, pan 95 21 | działo. Tylko błogosławionej Annie Pan Bóg zachował w pamięci, 96 21 | dusze, że i błogosławionej Anny rozbiłaby się na sam widok 97 25 | Wołodkowicz ujął się za nim: "Ano ze mną, mospanie kaniowski!" " 98 2 | Larzaka, do którego miał ansę, dom zrabowawszy, z konfederatami 99 8 | był nasz książę i jego JO. antagonista; i tam się robił początek 100 8 | dziewczyna urodziła. Otóż ten antał wyprawiłem z transportem 101 6 | beczkę soli, to pewnie z pół antała z nim wypiłem jego własnego 102 8 | kupienie u Jokisza, Węgra, antałka maślaczu, bo mi się tegoż 103 8 | niektórym potrzeba; jego antecesor za dwanaście srebrników 104 8 | dziad pani Glinkowej od antecesorów pana Kurdwanowskiego nabył 105 5 | nieświeski, a gdzie się podzieli antenaci jego, tam i książę pójdziesz; 106 6 | żurowieckiego była darem Tryzny, antenata strukczaszego. W kantyczkach 107 6 | w sukcesji mam po moich antenatach. Jeszcze go mój protoplasta, 108 6 | jak u nas w Litwie, co od antenatów każdy na gruncie swoim siedzi ( 109 25 | wziąwszy za to kamienicę na Antokolu i ustępstwo starostwa sutorowickiego, 110 24 | butelki i korki dobywał, a pan Antoni Zwierowicz, podczaszy, nalewał 111 24 | hetmana polnego koronnego, Antoniego Puławskiego itp., itp.? 112 24 | swoim dla kraju księciu Antoniemu Czetwertyńskie-mu? Byłże 113 25 | pryhodyła, sej proklaty pip  anyb jeho łyznuw. Szczoż robyty! 114 8 | trzema małymi dziatkami. Apelowała ona do trybunału, który 115 23 | pojechał do Rzymu ad limina Apostolonim, a kanonicy bez pasterza 116 9 | proboszcz, człowiek prawdziwie apostolski i nikogo od prawideł miłości 117 21 | zupełnie w tym porządku jak i apostolskie, bo święty Piotr nim wyrzekł: " 118 15 | odkryło, zamiast wody czysty arak był kipiący, ale tak osłodzony, 119 11 | Każda strona po jednym arbitrze dodała JO. księciu cum voce 120 6 | w swoim domu nakarmił go arbuzem, więc dogadzając zemście 121 8 | teraz złożony w oryginale w archiwach, a że nemini acta impedita, 122 9 | tęgo pili, ale tak, że Żyd arendarz wiadrami na ich rozkaz gorzałkę 123 11 | przyjąć w powozie, i wolał u arendarza podwodę nająć i samopas 124 2 | jego na dziesięć dni do aresztu zaparł, co mu było i potrzebnym, 125 21 | et ambula", powiedział: "Argentum et aurun non est mihi"~Zmieszał 126 9 | wystrzałami karabinowymi, a kula armatnia padła o kilka kroków od 127 15 | terminus obstitit,~Hunc tangat armis, visere gestiens ~Qua parte 128 9 | niego się dowiedziałem, że Artem Jełowicki, pan czternastu 129 3 | gadano o rozdziale XIV, artykule 36 Statutu Litewskiego . 130 7 | jazdy), ale tak silną mieli artylerię, że nie było sposobu. W 131 14 | Augustowi, miał u siebie oddział artylerii, a chorąży, co nad tym oddziałem 132 17 | tym stopniu, że ani Grekom Arystydesów, ani Rzymianom Katonów zazdrościć 133 23 | się zbierać na wieczorne asamble, pan Scypion, w przedpokoju 134 9 | stał nowy koszowy, co był asaułą w tymże pułku. Z wielkimi 135 9 | łapania ryb, i tam zastaliśmy asaułę, przy którym w niebytności 136 20 | mnie z sobą, azaliż przy asędzieja szczęściu służby nie znajdę 137 10 | poczciwego na Litwie.~Dla asekuracji trybunału stał w Nowogródku 138 8 | zaczynać.~- A kiedy ja się asindzieja boję. Wolę przeprosić niż 139 22 | tymi, co do tej rangi sami aspirowali. I inne podobne rzeczy mówił 140 6 | poszły.~Do dziesiątej w nocy asystowaliśmy księciu, pijąc, tańcując 141 4 | widziałem tego Woltera. At, zwyczajnie Francuz, pochwytał 142 7 | pałaszem w ręku po kilkakrotnie atakowały na czele jazdy), ale tak 143 12 | najokropniejszych bólach do ataku nas wszystkich prowadził, 144 12 | przejdzie, i skrzydłem atakując, od grobli oderżnąć. Na 145 9 | poniósł Tymosz Podkujko, ataman i poeta zaporoski, którego 146 21 | głośne na Litwie misje ojca Atanazego Nowochackiego, bazylianina 147 21 | wszystkim wiadomo, ojciec Atanazy od blisko pięćdziesięciu 148 14 | darmo jeść? Zaraz mi czytaj! Aten:~- Kiedy car ze mnie żartuje, 149 5 | dzień z rana, bywało, na atencją chodzimy do sędziego, którego 150 17 | Wojskiego, niby dla oddania mu atencji, ale w istocie, aby lepiej 151 8 | wielkiego koronnego jego spraw atentowali. Plecy miał mocne za sobą: 152 8 | trybunał przywołuje was do atentowania i słuchania spraw. Dziś 153 8 | kraju zasługi powierzył mi atentowanie wszystkich spraw, jakie 154 23 | grzechu, by za buty, chociaż atłasowe, krew chrześcijańska i szlachecka 155 11 | chodził? Ja wolny szlachcic! Audaces Fortuna iuvat, timidosque 156 21 | conspectu Dei vos potius audire quam Deum?"~Książę biskup 157 7 | Tac to szeroko piszą, że Augustowie byli gnuśni, że rozpoili 158 20 | tego, co go pan starosta augustowski, szanowny wódz. nazywa bratem 159 21 | powiedział: "Argentum et aurun non est mihi"~Zmieszał się 160 15 | sieniach gubernatorów Rosji i Austrii. Był na Litwie dom nienasycony 161 20 | Rzeczypospolitej.~- Deus avertat!  - wykrzyknął pan Puławski. - 162 12 | Sawa ofiarował mu z swoją awangardą samemu napaść na stolicę, 163 12 | serca Sawa musiał prowadzić awangardę ku Wyszogrodowi, gdzie się 164 8 | chorążym krakowskim, odwodem, o awulsa z margrabstwa pińczowskiego 165 20 | dobrodzieju, zabierz mnie z sobą, azaliż przy asędzieja szczęściu 166 9 | naszego przyjęcia i z panem Azulewiczem rozmawiał jako z poufałym 167 9 | bardzo nam smakowały, i panu Azulewiczowi, który oprócz wieprzowiny, 168 5 | udawać, i jak się dziady z babami kościelnymi poswarzą; a 169 20 | Anie łatwiejszego jak tego babiarza na nasze gody zaprosić.~- 170 23 | to raz nam wypada mówić babie o prawach, kiedy ma proceder, 171 21 | Żydzi zachowali w niewoli babilońskiej i teraz zachowują, bo 172 23 | bywało, czy na wieczory bachusowe, czy na św. Karol, czy na 173 25 | mołodec i z rodu  takoho ne baczyw! Bywało, sablu jak sykiru 174 25 | zowią, a każdego wysłuchał i badał, tym łatwiej, że po ukraińsku 175 19 | ich postępki rozsądnego badania nie wytrzymają. Obrządki, 176 24 | nimi mój Karolek, pięciu bagnetami pchnięty . Pogrzeban został 177 9 | potom pobyje.~Jak skończył bajarz śpiewać a nadstawił czapkę, 178 3 | wychowanie, że dziada poczciwego bajarzem trzymać nie będą. - Oto 179 20 | się nie utrzyma. W każdej bajce jest prawdy połowa, ale 180 10 | i nadludzka siła dziś za bajeczkę uchodzić by mogły; ten był 181 14 | jak ta, którą lekkomyślnie bajeczną nazywają. objawia) trwa 182 25 | nie usnuto pajęczyny na bąka, wszędzie bieda z bąkami. 183 23 | nie miałbyś już potrzeby bakałarzować. Co się nie mówi, by się 184 25 | na bąka, wszędzie bieda z bąkami. Każdemu narodowi można 185 9 | doniesieniem, że sam puścił się do Bakczysaraju, gdyż cała nadzieja na Tatarach; 186 5 | bez waty, którą czapkę na bakier nosił na samym wierzchołku 187 25 | się ogromniejszymi od tych bąków, które się naprzykrzyły. 188 5 | ustach nosił i nikt się nie bał jego okazywać, bo nikt nie 189 23 | tańcując na często powtarzanych balach zamkowych, bądź wszystkich 190 19 | gorszycie tylu półgłówków, co bałamucąc się waszym rozumkowaniem, 191 16 | zasłużył, byś mnie trzymał bałamutem? Prędzej bym się śmierci 192 6 | wojewody nowogródzkiego bali się, by ich nie podpalono. 193 11 | królewskiej w Szawlach, na balu. Ale na swoje nieszczęście 194 14 | od niego, widząc, że to bałwan i więcej nic. Motłoch tylko 195 24 | a ten ostatnie szczątki bałwochwalstwa zniszczył. Pan Bóg mu to 196 24 | której go przekonywał, że to bałwochwalstwo porzucić trzeba, a przestać 197 12 | pokłutego; z głową spuchniętą, z bandażem od rany oderwanym, że do 198 10 | synowie i wnuki żyją, składali bandę albeńską nazwaną. Zdaje 199 12 | dworach służył za kozaka; bandurkę zarzucił, a nawykł do innych 200 12 | na jakiego rzeźnika lub bandurzystę, co sam siebie nobilitując, 201 11 | PAN BOROWSKI~Pisałem o bandzie albeńskiej, a przyszło mnie 202 11 | dekret abiudicationis i banicji, na niego przez kaptur nowogródzki 203 2 | się nie wiedzieć jak był w baranią skórę podszył, nic by nie 204 9 | sterczał do góry, i w krymkach baranich odznaczali się twarzą ogorzałą 205 9 | pieczeniami wieprzowymi i baranimi, z których każdy drewnianą 206 9 | czapki wysokie z siwego baranka, a z wierzchu których wisiał 207 9 | związane, opończe ciemne, barankami podszyte, zgoła strój skromny, 208 15 | wpadli w poddaństwo ludów barbarzyńskich, nieokrzesanych i których 209 12 | zmieszał generał oficera za barbarzyńskie jego z nami obydwoma, a 210 19 | uwierzył, z jaką to ciemnotą i barbarzyństwem mieli i do czynienia.~Taki 211 8 | swemu. A że w kraju, gdzie barbarzyństwo pogańskie panuje, gdzie 212 22 | co mówić, sprytny chłop a barczysty, że nie życzyłbym trzem 213 9 | będzie naruszoną, a tym bardziej zagładzoną.~ 214 8 | spojrzał na W. marszałka, bardzom się nastraszył.~Już tu nie 215 15 | natłoku spraw, jaki się na barkach jego opiera, nie może już 216 20 | obywatel, chociaż był u Niemców baronem. Ale tego samego dnia, oprowadzając 217 2 | jak i ile razy konfederaci barscy popisywali się. Gdzie tylko 218 7 | Pókiś mały, ja ci daję barszcz i opończę, ale jak wyrośniesz, 219 9 | około kotłów napełnionych barszczem, kaszą jaglaną, kluskami, 220 8 | będziesz płakać po twoim Bartku!~Tak ja:~- Panowie dobrodzieje, 221 8 | jednak dowierzając panu Bartłomiejowi obiecanego przezeń statku, 222 22 | i zaprowadziłbym ich do Baru. Poprzestańże na tym; a 223 22 | podnosi konfederacją w Barze i zaczynają biegać po kraju 224 24 | Celestyn Czeczot i pan Józef Barzobohaty; także kilka starostw król 225 13 | na wieży, a tak wielkie basarunki na nim zyskał, że nie potrzebując 226 8 | trzydzieści tysięcy przeszło basarunków musiał za niego płacić. 227 1 | było panięcie i dziwnie basem śpiewał, choć jak starzy 228 24 | Kościoła, aby chodzić za baśniami i czartowskimi wymysłami, 229 4 | konfederacją się złączyli. To ów basza wedle ich obyczaju okazał, 230 4 | ubranego, oddać w podarunku baszy tamecznemu (któren się nazywał 231 15 | się położył, oddawszy mnie batog, i musiałem jemu takąż samą 232 25 | szlachcicem, bym dał sobie mówić o batogach.~- JW. starosto! - powiedziałem 233 7 | swoją ręką odliczył, które batogi dotąd mi stoją w myśli, 234 6 | ziemską; ja sam jeden z moją batorówką całą partię Haraburdy rozpędzę.~ 235 24 | własnym kraju? Dlaczego Batory Prus Książęcych z Polską 236 25 | mieli innej rozrywki, tylko batożenie szlachty, że gwałt był ciągłym 237 8 | w Trocu wyczytałem: "Se battre en diable - bić się po łęczycku."~ 238 5 | uradowanym i powiedział:~- Żono, baw gości, bo muszę natychmiast 239 25 | Dla miłości Pana Boga, bawcie się u mnie; choć mi pić 240 20 | podobne rupiecie i nimi się bawi, że mu gawędy nie potrzeba. 241 9 | brzydzi. Sadem tylko się bawią, i to niektórzy, bo próżniactwo 242 10 | bez żadnego przymusu, ich bawiąc - a to tym sposobem: na 243 24 | zaprowadziła go do obszernej sali bawialnej, która w okamgnieniu się 244 22 | powiem, że z tym tylko się bawię, komum rad; a do waćpana 245 23 | agitował się trybunał litewski, bawiła na opiece u stryja panna 246 22 | panowie bracia! Trzy doby bawiłem u Pawlika na gościnie, nie 247 22 | robili, czy nie chcieli bazarnego opłacić? Cóż to, czyż już 248 19 | co go nam przełożył jeden bazy lian, będący z nami! Nikt 249 11 | Paweł Siemieradzki i pan Bazyli Czeczot, obydwa albeńczykowie 250 5 | kondescensję na gruncie z ojcami bazylianami nowogródzkimi) puściłem 251 23 | bardzo się mylają, JW. panie. Bazylianie na przykład, że nie tak 252 21 | Atanazego Nowochackiego, bazylianina w Słuczyźnie, że nawet mnóstwo 253 10 | rządowym, żeby pijarom i bazylianom wyłącznie wszystkie szkoły 254 8 | licznych pacjentów. huk bębnów i gęste wystrzały oznajmiły 255 19 | przeżegna, Kozak na ziemię bęc jak długi, a koń jego w 256 17 | szlachta, jak on przestał im bechtać nad uszami o powinności, 257 6 | bo jeślim nie zjadł z nim beczkę soli, to pewnie z pół antała 258 6 | nastawiał, a książę czop od beczki odtykał i perorował, prosząc 259 5 | unickiej, niedaleko dworu będącej, i tam ojciec gwardian miał 260 22 | go, przekładając, że mu, będącemu szlachcicem, a zatem ze 261 20 | chodzi, co z łaski tego bękarta mnie odsądzili - mniejszać 262 23 | A panna - hic mulier i bekasy w lot biła, i zająca szczwała, 263 11 | gniewu, a pan Bonifacy za beki trzymający się od śmiechu. 264 22 | będzie. Si vis pacem, para bellum; ja bym rad moją chorągiew 265 16 | gospodarstwo; wielmożna Bemowiczowa, cześnikowa nowogródzka, 266 17 | jej ciotki, W. cześnikowej Bemowiczowej, z którą i dom Rejtenów 267 24 | pobytu tylko posessionati et bene nati [posiadający majątki 268 24 | Rdułtowsld, nasz chorąży. Pan Benedykt Imieniński, mleczny nowogródzki, 269 8 | tak że miał już gdzieś pod Berdyczowom kilka wiosek, które potem 270 1 | was; powrócę do klasztoru berdyczowskiego, z którego bogdajbym nigdy 271 17 | nocą z sosny zlazł, a do Berezdowa nie było mu czego iść, bo 272 17 | natenczas znajdywał się w Berezdowie, gdzie mógł się oddać samotności 273 4 | wolał utracić dziedziczne berła niżeli narodowość polską 274 5 | mróz był dobry. Na bucie berlacze sukienne; rękawiczek nie 275 24 | Kruszwicy wojewodowie koronę i berło przynoszą. Ta cudna robota, 276 18 | jak jaskinie drapieżne bestie ustępowały różnego rodzaju 277 6 | pijany, zaczął się rozbierać, besztając szlachtę z dobrego serca. 278 6 | Jagiełło. Sierotka z nim do Betleemu chodził. On wielki jest, 279 10 | przed sobą; coraz więcej betów rzucając, tak go obrzucili, 280 10 | dostali. Kazano wszystkie bety żydowskie poznosić i rzucać 281 21 | Zatykajcie sobie uszy, jak ci bezbożnicy usta otworzą; wszystko przebaczcie, 282 19 | jaki z niego się zdawał bezbożnik! Ale jak mawiał ksiądz Marek: 283 15 | na korzyść, samolubny i bezbożny obywatel nie waha się pożerać. 284 12 | Zakoli jego!~My, choć bezbronni, rzuciliśmy się, by go ciałem 285 19 | z nich, widząc, że lubo bezbronny, ani żelazo, ani ołów jego 286 22 | poprzestawał na łupieniu, a bezbronnym śmierci nie zadawał. Znacznie 287 12 | Machnówki dziedzice tak bezczelni, że jeden drugiemu psy i 288 5 | było kogo żałować, gdyż był bezdzietnym i prócz porządnego spadku 289 10 | nie uwierzył.~Otóż kiedy bezkrólewie nastało, książę już był 290 9 | gołym pasą się niebem. I tak bezludną przebywszy przestrzeń, stanęliśmy 291 19 | podejmowali tych na pozór bezowocnych trudów i Pan Bóg w porze 292 21 | strofował, on naraża bezpieczeństwo Rzeczypospolitej, dodając, 293 17 | zwiedzionych, którym się zdało, że bezprawiem można ojczyznę pokrzepić 294 22 | nie masz siły, by takowemu bezprawiu koniec położyć. Ale cóż, 295 7 | sześćdziesięciu. Za królów Sasów był bezrząd, ale była swoboda, było 296 17 | ciągłych zadumaniach nocy bezsenne przepędzał, jednak śladu 297 23 | Maria nie trwała. Bo gdy bezskutecznie dawszy ognia z pistoletów, 298 25 | pięćdziesiąt tysięcy musiał bezwarunkowie zapłacić panu Zarembie, 299 11 | może być sędzią, jak tylko bezwarunkowym. Dał się przekonać pan Leon, 300 16 | księdzu i żołnierzowi dobrze w bezżeństwie; a szlachcic, czy to rolnik, 301 15 | sprawie raz powie czarno, raz biało, jak mu wypadnie. "Takie 302 16 | przez całe życie z żadną białogłową kwadransu nie rozmawiał. 303 5 | pocałowawszy w rękę wszystkie białogłowy, począwszy od samej gospodyni 304 6 | się na kompromis u pana Białopiotrowicza, odtąd my tylko sejmikiem 305 17 | ojczyzny, usiłował w lasach białoruskich zaprowadzić wojnę zażartą. 306 17 | Tak, Berezdów w guberni białoruskiej, ja już carowej poddany. 307 9 | szlachetności ich rysów i czystości białych koszul, na których czarność 308 1 | niech no się obmuruję w Białymstoku, to o ojczyźnie pomyślę." 309 20 | czymże się rozerwie? U nas bibliotek nie ma, a choćby i były - 310 20 | nie nudził, bo miał wielką bibliotekę i różnego gatunku zbiory. 311 23 | kościelną.~- To już z nowego bicza trzasnąłeś! Szczęście, żeś 312 9 | której z Siczy wyszedł, i z biczem w ręku, dobrze pijani, wyszli, 313 25 | sia wykpyt, a tobi bude bida. Teperki  pokłony sia ekonomowi 314 23 | nią pospołu i niemałych bied, pokądeśmy do dobrego nie 315 11 | wódki jego wypiłem, a potem biedakowi wykierowałem interes, bo 316 5 | zacnym małżonkiem, polecając biedne sieroty pieczy brata swojego, 317 23 | żalu, a ukląkłszy przed biednym Tadeuszem, z oczami zalanymi 318 5 | dzieci, gdzie dwa lata z górą biedowałem, i, w wolnym narodzie wolny 319 8 | LUBELSKI~Blisko ośmdziesiąt lat bieduję na tym padole płaczu, ale 320 15 | czasem forsa mieszająca bieg sprawiedliwości; ale i w 321 22 | konfederacją w Barze i zaczynają biegać po kraju uniwersały powołujące 322 11 | zapraszające po całej Litwie biegały. Żeby nieproszonemu przyjechać 323 10 | zaczynają się spuszczać, do góry biegł, szablą ich kaleczył i do 324 10 | Sohazy był od niego jeszcze bieglejszy, jakoż i Kellerman, co całą 325 5 | to przypomniało, ile że biegłem patrząc na najdostojniejszego 326 4 | za prawdziwą, z większym biegli zapałem bronić ogólnej równości 327 17 | obywatelstwo nowogródzkie biegło do Gruszówki oglądać swojego 328 24 | obwarował dla Rzeczypospolitej biegnąc na ratunek Wiednia? Dlaczego 329 5 | mojego szczupłego dziedzictwa biegnę go przyjmywać.~Ledwo to 330 17 | i nikczemnikiem, że nie biegnie do Warszawy ojczyzny ratować. 331 5 | przynajmniej dwa razy na dzień bieliznę odmieniał; a był ubrany 332 3 | naprędce, porządną kolasą na Bielsk się wywiózł, to tam ledwo 333 15 | patronowie tutejsi, i że bierzemy na siebie kierunek jej procedury. 334 16 | już pod wąsem będącego, bierzmował ksiądz Pancerzyński, biskup 335 3 | zwyczaju jak do króla na biesiadę. Miał taratatkę pąsową z 336 8 | pacjentowie i palestra biesiadowali, okrom tego nie mieliśmy 337 22 | bezkarnie gospodarują i biesiadują na Rusi, pod bokiem prawie 338 23 | Gdy więc, jak to zwykle biesiadując, a zwłaszcza po prawniczych 339 22 | Żytomierzu porwano Burczaka, biesiadującego u kochanki, która podobno 340 20 | mi milsze nad wszystkie biesiady nieświeskie. Ale gdyśmy 341 11 | Słonimiu. Wykroczyłem, to bij, książę, ale ostrzegam, 342 8 | ciągle słyszeliśmy harmaty, bijące na wiwat tym, których zdrowia 343 20 | rzeczy nie wdawajcie się. Bijcie się, a starsi uradzą. A 344 23 | hic mulier i bekasy w lot biła, i zająca szczwała, co koń 345 4 | tablicy, którą to szablę na Bilsku po naszemu kazałem oprawić. 346 25 | Za jednego Żyda widdaju  bilsze sto, a odczepy sia! A pan 347 25 | za dwir jeho! Marszałek bilszy  pan za mene. Wiesz waszeć, 348 7 | ręce, co ruble moskiewskie biorą, a temu poczciwemu Odyńcowi 349 23 | do zgody nakłonić, jako biorę was wszystkich za świadków, 350 11 | księcia ekonomem generalnym w Birżach, nie będąc do tego upoważnionym, 351 8 | Krewni twoi, Radziwiłłowie birżańscy, silni, oni rej wodzą 352 11 | na frasunek dobry trunek, bis repetita placet. Do waćpana, 353 9 | mi jest świadkiem, księże biskupie - odpowiedział podczaszy - 354 6 | on za moje wiersze dostał biskupstwo smoleńskie.~A tu szlachta 355 9 | pan Mikosza, co dobrze bisurmańczyzny wyuczywszy się, został później 356 23 | Ależ znowu, gdyby wtedy bisurmanie napadli, nikt by się od 357 17 | wojsko, to wojsko, postrach bisurmanów, a które pod Wiedniem całe 358 9 | starszy, bo, biegły w językach bisurmańskich, posiadał szczególną ufność 359 15 | zwierzchność, ale w kajdany bisurmańskiego papieża. A Rzym, pokąd był 360 8 | że z dżumy umarł, raz, że bisurmany go ubili, a że był łakomy, 361 12 | mówiąc: "Leżaszczaho nie bit' "- i dopiero się zreflektował [ 362 17 | ojczyzny." Kilkakrotnie był bity, a nic go przemóc nie mogło. 363 2 | PAN DZIERŻANOWSKI~Bitym charakterem na wołowej skórze 364 25 | Jak mówiono, był on kiedyś blacharzem, co mu nie krzywdę, ale 365 10 | się stał jak skamieniały i blady gdyby trup. Ponure milczenie 366 7 | szlachcicowi i panu ze swoimi błądzić jak mieć słuszność przy 367 17 | do sali posłów ze łzami błaga, aby daremnym oporem nie 368 21 | płacz przed Nim, proś, błagaj, póki Go nie zmiękczysz, 369 21 | ciągle dręczyła i ze łzami błagała Zbawiciela, aby od tej 370 20 | umarłych, dla których spoczynku błagam, a patrz, jak wielkie niektóre 371 12 | omdlewał. Nazajutrz z rana błąkając się po lesie natrafiliśmy 372 15 | domu, ale którego wówczas blask z jego się nie równał. Kazał 373 13 | pokażą! Z korzennych i z bławatnych sklepów wychodzą tam prawodawce, 374 11 | winien, ale ja jak ostatni błazen postąpiłem. Jakem wpadł 375 11 | waćpana całe życie tylko błazeństwa się trzymają. Kto waćpana 376 11 | pozwolić, aby mię gubić błazeństwem.~- Nie strasz jurysdykcjami, 377 8 | wywróżyła, że z rąk wielkiego błazna mam zginąć; dlatego jakem 378 11 | twoje pozwy nie stanę, bo błaźnić się nie chcę. Niech nas, 379 18 | wystawili. A jeżeli wiary, choć błędne, ale istotne, tak były silnymi, 380 24 | ziomkami to, co uważają być błędnym.~Te były słowa tego wielkiego 381 4 | ale ohydne przypomnienie błędów i wątpliwości zbawienia. 382 11 | trąbkami, szpinka z emalii błękitnej, na której z brylancików 383 11 | słomianego koloru, żupan błękitny, pas, umyślnie na to w Słucku 384 20 | gęsiami do blichu, gdzie blicharz, na dewocji mieszkając, 385 20 | ze wszystkimi gęsiami do blichu, gdzie blicharz, na dewocji 386 12 | przypuścić, aby był tak bliskim śmierci. A potem niby zasnął 387 9 | aby żyć przynajmniej w bliskości tej ojczyzny, w której już 388 17 | pamięta, żeś mi chłopca taką blizną obznaczył; ale szczęśliwa 389 11 | przed zachodem być u JW. Bliźnia, podkomorzego słonimskiego, 390 24 | dwóch konfederacjach; a tym bliższy wstęp miałem do niego, że 391 16 | będzie twoim dalszym lub bliższym koligatem.~- Kiedy pan regent 392 20 | miękkości nawykłych, leżących na błocie.~Ksiądz Marek siedział na 393 9 | uroda wieśniaczek świadczą błogość ich życia. Słyszałem, że 394 23 | głosem Bożym i że wielkie błogosławieństwa spadają na dzieci spuszczające 395 21 | nędzarz nędzarzem, i wszyscy błogosławili Pana nad pany, że żadnemu 396 17 | dyskrecji studentów, ale wkrótce błogosławiły tej ustawie, bo większej 397 6 | odpust do Pińska, uczcić błogosławionego Boboli; zgoła, że piechotą 398 19 | lituję - a niech będzie błogosławiony Pan nad pany, co przez swojego 399 23 | odbył nazajutrz na obszernym błoniu między Klockiem a Dunajczycami.~ 400 11 | takiego, co swoje pracę w błoto rzuca. Kiedy ci chcę pieniędzy 401 20 | Pan Bóg się pastwi~- Nie bluzń, panie chorąży, i nie wchodź 402 11 | Panie Leonie, porzuć bluźnić. Wszak wiesz, że ja nigdy 403 21 | zamiarze, aby zgwałcił, ]est bluźniercą, depcącym wszystkie prawa 404 19 | ojczyzny zrobionej jest to bluźnierstwo ledwo nie takie, jakby mówić, 405 6 | bronią w ręku siedm lat temu bluźnierstwu się opierałem. Ale Panu 406 19 | tym momencie jak zaczęło błyskać a grzmieć, raz po raz siedm 407 3 | Komu nie potrza, toć tak błyszczącego zobaczy. Przebierz się, 408 25 | polska. Małe oczy, czarne, błyszczały jakby jaszczurcze w twarzy, 409 6 | uczcić błogosławionego Boboli; zgoła, że piechotą gospodarz 410 6 | niedźwiedzi wybił w Nalibokach i bobrów wyłowił w Ła-chwie? A ja 411 7 | wypuścił w posesją starostwo bobrujskie, które do podczaszego należało, 412 5 | mi było, żem był opodal, bobym rad był wszystkiemu się 413 21 | 1748, stos kamieni w stos bochenków chleba przemienił znakiem 414 7 | Meni treba zara ichaty do Bociok. Pustyte, panyczu, bo prysiaj 415 25 | to musisz wiedzieć, że Boćki do pana podczaszego należą 416 10 | ten był nahaj rzemienny z boćkowskiej fabryki. Bo on miał trzy 417 21 | krzyżyki, stopnie - oto jest bodziec, który ich napędza do urzędów. 418 25 | nic nie znajdą, z siebie bogaci. Na co tłusty połeć smarować!"~ 419 13 | nie potrzebując z nich się bogacić, obrócił je na chwałę Pana 420 23 | ciągle wzrastającymi bogactwami. U nas, jako nieraz patrzało 421 9 | których strój znacznie bogactwem się różnił od wszystkich 422 19 | śmiem wam naganić, bo i bogactwo jest darem Bożym; byle uczciwie, 423 11 | przyjaciół częstował. Teraz, czym bogat, tym rad.~- Ja ci pieniądze 424 9 | Brzostowskiej, kasztelance mińskiej, bogatej pannie, która zależąc od 425 9 | zapytałem, co to za Kozacy tak bogato ubrani i tak hojnie traktujący.~- 426 20 | niewieleśmy od waćpana bogatsi nie swoim, ale kupnym owsem 427 17 | szczodrotą został jednym z bogatych na Litwie. Bywało, co miesiąc 428 5 | przyszło do tego, że gościa, bogdajby najzacniejszego, przyjmuje 429 1 | berdyczowskiego, z którego bogdajbym nigdy nie był wyszedł! A 430 21 | będę. Jakoż odkąd cudze bogi weszły na naszą ziemię, 431 9 | na ćwiczenie młodzieży w bogobojności i nawracanie pogan. Że żadnego 432 20 | ruchu i czynności. Pieśń Bogurodzicy już powitała była nadchodzące 433 7 | własnego [konceptu]: Ingentem Boguslao defero cultum, a me minimo 434 7 | wojewodzie było na imię Bogusław, napisałem z własnego [konceptu]: 435 15 | chciał uniknąć. Był wielki bohater w dziejach naszych, ale 436 17 | uwieczniać pamięć naszego bohatera. Ubogich kilka panien, wyposażonych 437 4 | podbojów niż najwięksi nasi bohaterowie - dawno już ogłosił Kościół 438 11 | dla tej prawdziwie szkoły bohaterskiej, a między innymi, że dwóch 439 9 | stanęliśmy w Gardzie nad Bohem, gdzie zaczynają się posiadłości 440 4 | pochwytał koncepta od księdza Bohomolca i tym baki świeci.~Trzeba 441 4 | Trzeba wiedzieć, że ksiądz Bohomolec napisał był książkę bardzo 442 7 | Przybliżył się JW. wojewoda z W. Bohuszem i wyczytali następne słowa: " 443 17 | borysowskie, Korsakowi i Bohuszewiczowi kasztelanie i intratne królewszczyzny 444 16 | siedzi za kołnierzem?~- Bój się Boga, panie regencie! 445 7 | naszych. Szczęście, że Moskwa bojąc się, aby powstanie mińskie 446 13 | jakieś nikłe, chorowite, bojaźliwe, do szewców podobniejsze 447 21 | będzie lepszym, bo mniej bojaźliwym w tym, o co prawo pozwala 448 12 | odważył się pójść wstępnym bojem. Mszczonów był w ręku Moskali; 449 25 | farmazony i lutry. Boha ne bojut sia, a takie teper senatory 450 5 | pewnie ani jedna butelka na bok nie poszła. A do tego psy 451 20 | następnych czasów, to i ból ci już znośniejszy - a przecie...~ 452 25 | egzekucji dnia tego, chociaż boląca, nieco mnie rozśmieszyła. 453 12 | przy najokropniejszych bólach do ataku nas wszystkich 454 20 | tak, żeby mnie noga nie bolała; większą u Boga mieć będziesz 455 4 | Wolterze prawiono, uszy bolały jedno słyszeć. Gdzie, bywało, 456 3 | wielka pociecha, a jemu z bólem przymieszana, bo kulą dostał 457 17 | głowy częsty przy innych boleściach cierpiał, a w ciągłych zadumaniach 458 12 | zgubę idą, choć udręczony boleściami, kazał wynieść kołyskę z 459 4 | znać nie chce, ale jak jest boleśnie, że Polacy nawet siebie 460 9 | strata była dla [nas] tym boleśniejszą, bośmy na nim wielką nadzieję 461 20 | mnie głaskali? Niech mnie bolić przestanie, a ja wolę pokutować 462 12 | wzięły. Ale doszedłszy do Bolimowa, pan Kwilecki odebrał wiadomość, 463 12 | na naszą stronę pod samym Bolimowem, który doniesieniem świeżym 464 15 | położyli jeden i drugi pakiecik bomażek, a gubernator, nieżyczliwy 465 8 | twoje dobra i napełnią ich bombizami. Ja bym ci radził nie testamentem, 466 2 | prosząc o wsparcie, pan Boner spolitykował mówiąc:~- Moja 467 2 | sędzina Sulejowska, z domu Bonerówna, pierwszego ławnika krakowskiego 468 11 | komornikiem słonimskim, a W. Bonifacym Sołohubem, koniuszym nowogródzkim, 469 22 | doświadczyłem, i prosił, bym na bonifikatę mojej szkody przyjął od 470 11 | ośmdziesiąt jednak odtrącił, bonifikując szkodę przez pana Leona 471 15 | nas w szkołach uczono: Cum bonis bonus eris, cum malis perverteris. 472 15 | szkołach uczono: Cum bonis bonus eris, cum malis perverteris. 473 23 | Scypion, udawszy się do pana Borejszy, porucznika chorągwi księcia 474 6 | się modlić Panu Jezusowi w Boremlu, On się do mnie odezwał: " 475 5 | Jagusi, do czasu wykupna Borowicz.~Po najpokorniejszych dziękczynieniach 476 5 | a gdy pan stolnik wybrał Borowicze, tęgi folwark w Słuczczyźnie, 477 11 | za ogon ubitego psa pana Borowskie-go, mówiąc:~- Proszę o konie, 478 9 | zabrali, zrabowawszy kościół boruński.~Ale w kilka lat potem, 479 9 | ofiarował Najświętszej Pannie boruńskiej, gdzie widziano zawieszoną 480 17 | mniejszą litewską i starostwo borysowskie, Korsakowi i Bohuszewiczowi 481 5 | sprzeciwił się powołaniu boskiemu, tak go za serce ścisnęło, 482 20 | dzieciach pamiętać, żeby boso nie chodziły. Ale jak się 483 18 | zaprowadziła dwóch ojców karmelitów bosych, wracających z kapituły 484 1 | dośledzić granic cierpliwości Bożej? Wy się cieszycie z wygranej 485 5 | rozwiązanej, o nieszczęśliwych braciach naszych, którzy za grzechy 486 18 | z nimi uczynił, i umarł braciszkiem w bardzo podeszłym wieku. 487 8 | nazwiskiem Czarkowski, z Bracławskiego, który wiedział o interesie 488 9 | się chciało kasztelanii bracławskiej, którą jemu król przyobiecał. 489 5 | miał jeszcze czym dzielić z braćmi; a wypuszczając mu wieś, 490 7 | czyszcząc, to w kościele z bractwem śpiewając, to w ogrodzie 491 11 | skórze dostanę. Nic nie brakuje, tylko tego. Wybaczaj, ale 492 17 | sejm, wszystko na siebie brało postać, jakoby głos sumienia 493 25 | niej wprost do zamku. Przed bramą spostrzegłem trzy słupy 494 23 | u boku. Zajechawszy pod bramę, wysiedli oba z wózka i 495 20 | zostawiłem imość przy Żelaznej Bramie, obiecując jej, że kupca 496 20 | ojca mojego, do Żelaznej Bramy i pani Małużeńskiej przyprowadziłem 497 19 | obozie, że dostali takiego brańca. Wyprawiono go natychmiast 498 22 | zdrady, zatrzymując jako brańców tych, co obowiązali się 499 25 | przysłowie quinque  diabłów, i z Branickim, kiedy jeszcze był łowczym 500 10 | czynność została wróconą i brano się do urządzenia trybu-nału.


0to-brano | brate-czyta | czyzb-dzial | dziar-grody | grodz-kapla | kapli-krusz | krwaw-malol | malop-najcn | najda-niero | nieru-odebr | odejm-osiod | osiwi-pleci | plejz-ponie | ponin-prawe | prawi-przyj | przyk-rozja | rozka-siost | sisto-starz | stasi-takto | talar-umiar | umier-widok | widow-wycho | wychw-zabie | zabij-zasta | zaste-znajo | znaku-zza

IntraText® (V89) Copyright 1996-2007 EuloTech SRL