| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
501 25 | szlachty i sług był poufałym i braterskim. Teraz syn ekonomski czy 502 4 | Turczyn tak jest zazdrosny, że bratu rodzonemu nie pozwoli ani 503 7 | mene ne pustyły; a koły ja brechaju, to pisle bijte mene w smert, 504 25 | mene osudyt, a lude nehaj brechajut. Waćpan sobie nie wyobrazisz, 505 23 | dlatego, żeby dowieść, że bredzisz. Na sam nowicjat wileński, 506 20 | będziesz zasługę, niż że brewiarz odmawiasz.~- Panie chorąży, 507 25 | w piwnicy, że aż po pas broda mu urosła. Otóż i wszystkie 508 9 | ciemnobłękitnym, zapuszczonej rudawej brodzie, włosach w okrąg postrzyżonych, 509 15 | że i panom nie uchodzi broić wszeteczeństwa, w wielkiej 510 22 | dokazali. Pan Puławski, broniąc się w Berdyczowie, tuszył, 511 15 | majster uregulował mnie browarek, że na nim wychodzę jak 512 15 | wodorodami, dowodzić, jak sztuka browarna w kolebce u nas, tak mnie 513 15 | na przestrojenie mojego browaru w Litorowiczach. Wydawała 514 8 | odziedziczyły, a przecie żadnego brudnego interesu nie opuścił, byle 515 20 | uciśnienia synów ministra Bruhla, któremu pan Cyriak był 516 5 | ażeby kontusza w podróży nie brukać. Do tego czapka biała, czarnym 517 6 | cieszył się kondemnatą, na bruku osadzony, a książę, jak 518 5 | teraz! I tak z moją Magdusią bryczką krytą (którą mnie W. wojski 519 7 | dworskich napadł był na brygadę moskiewską, w puch ją rozbił, 520 12 | Warszawie; Suwarow, natenczas brygadier, we cztery tysiące ludzi 521 25 | mnie z wymówkami. Ja sześć bryk kazałem naładować Żydami 522 11 | emalii błękitnej, na której z brylancików była cyfra z trzech liter: 523 6 | świnio!" - a temu szpinkę brylantową: "Trzymaj, ośle!" - a innemu 524 15 | farnym kościołem kiełbasy i bryndzy przedawała. Ale była szlachcianką, 525 20 | myśliłem sobie: "Oj, żeby jaki bryś z Poniatowskiego psiarni 526 22 | widząc, że mnie oddaje trzos brzęczący, odezwał się:~- Nie dość, 527 12 | aby dostać się na prawy brzeg Wisły. "Nuż nam się nie 528 23 | jejmości, ona, będąc wtedy brzemienną, powiedziała jemu:~- Jużem 529 20 | zwiastunami rozwiązania długo brzemiennego czasu. Ale wielcy potomkowie 530 8 | oba panowie pojechali do Brześcia dla przyznania sobie transakcji.~ 531 24 | staropolskiego obyczaju urzędnicy brzescy zdali urzędnikom nowogródzkim 532 24 | odprowadziły urząd i szlachta brzeskalitewska, przyjętym został od starszyzny 533 24 | Niemcewicz, podkomorzyc brzeski. Widać było, że król był 534 24 | Niemcewicza, podkomorzego brzeskiegolitewskiego, pod regestrem szaty i sprzęty 535 25 | rozciągnięta nad jej wyraźne brzmienie, niemało pieniędzy ukraińskich 536 12 | siostrzenicą księcia, panną Brzostowską, z tak wysokiego domu, i 537 9 | ugrzecznionym, podobał się pannie Brzostowskiej, kasztelance mińskiej, bogatej 538 22 | porwie gospodarza, na goły brzuch żar mu kładzie i poty dmucha, 539 5 | wytłomaczy jak on kuglarz brzuchem. I inne podobne rzeczy opowiadał, 540 25 | a piję, ledwo trzcina w brzuchu nie wyrosła; nareszcie takem 541 6 | dobrze, że nasza sprawa była brzydka. Ale cóż? Czyj się chleb 542 6 | Niesiołowskiego i będąc pod tak brzydkim procederem nie mógł urzędowania 543 9 | Zaporożec i rolnictwem się brzydzi. Sadem tylko się bawią, 544 24 | wezwyczajony do trunku, owszem, brzydził się w nim zbytkować. Pan 545 12 | pościągał do tych różnych buchalterii, do których szlachta nasza 546 17 | razy ja, niby Moskal, a buchańca oberwę, zdaje mi się, że 547 5 | choć mróz był dobry. Na bucie berlacze sukienne; rękawiczek 548 25 | naładować Żydami śniatyńskimi i buczackimi i te wszystkie bryki przewrócić 549 25 | ne maju i ne budu maty. Buczacz i Sniatyn to mojeho bat' 550 25 | nyszczeńkom pryszły wrahi do Buczacza, mene uchopyły, potaszczyły 551 25 | Podolem na Wołoszczyznę, ja w Buczaczu zacząłem zbierać szlachtę 552 25 | kradesz! A taki nezabud budesz maty.~Kazał położyć dyspozytora, 553 25 | żynki i deti ne ma i ne budet, do śmierci wystarczy, a 554 25 | tego był śmiech, ale ja się budowałem i wielkie powziąłem uszanowanie 555 12 | na zniszczenie, ale na budowanie ojczyzny]. A sam widziałem, 556 15 | się do budowy, i w samej budowie nie będą ściany się walić. 557 15 | a potem weźmiemy się do budowy, i w samej budowie nie będą 558 7 | żebym dla twoich śliwek budził pana? Parę godzin poczekaj, 559 20 | najpiękniejszych dwanaście krów i buhaja, prosił mnie, bym to przyjął. 560 25 | raz porywawsia - ne można buło rady daty; tak mene, buwało, 561 25 | nahromadyw, i połowyny ne bułoby toho, szczo on towko maje 562 9 | kilkakrotnie się zdarzyło, więc Bundur Mamałyg, co był natenczas 563 14 | poddanym, nie czuję się być buntownikiem. Na co on skoczył z krzesła 564 7 | tłomaczenie potem było, że buntownikom nikt nie jest obowiązany 565 14 | jakiejś księdze kara na buntowników jest przeznaczona? Jam mu 566 12 | ukraińskich, co nie tylko że do buntu Chmielnickiego należeć nie 567 20 | ogłosić? I dla tej nadziei bunty podniecać w obozie i na 568 22 | cudnowskich. Jej watażką był Bur-czak, najniegodziwszy rozbójnik, 569 11 | raz w tym mundurze u pana Burby, cześnika rosieńskiego a 570 22 | Kiedy w Żytomierzu porwano Burczaka, biesiadującego u kochanki, 571 25 | szramów świadczyło, że w burdach swoich własnego łba nie 572 1 | panować nad wszetecznikami i burdami? Złoży Ona wkrótce tę niegodną 573 6 | Potem wedle relacji pana Burgielskiego nastąpiła cichość, a zaraz 574 5 | podszyty, a po wierzchu burka, niżej szyi przypięta srebrnym 575 8 | magnata. Jej sprawa była jak bursztyn czysta, ale magnat, zobowiązawszy 576 18 | tłomaczyli, że wyznanie burzące spokojność ledwo nie publiczną 577 25 | wieczora, który się jednak bez burzy nie obszedł. Bo woźny, trzy 578 15 | domaganiu się starostw; ciągle burzył się, pokąd nowym udziałem 579 5 | Agnieszki, piliśmy także z buta księcia wojewody i na przemian 580 24 | nie zrozumiał, postawił butelkę na stole. A książę tylko 581 24 | Kiersnowski, cześnik, przynosił butelki i korki dobywał, a pan Antoni 582 25 | buło rady daty; tak mene, buwało, położyt, szczo ny ruku, 583 9 | granic Rzeczypospolitej i buzdygan w ręku naczelnika dla ubezpieczenia 584 9 | wytłomaczyli, że widok tego buzdyganu jest dostatecznym, aby nas 585 18 | świadczyło o ich niegdyś bycie, to tylko pomniki ich wiary. 586 20 | podziękowawszy odesłałem bydełko z moimi ludźmi i tak szczęśliwie 587 8 | zgody między nimi. A ksiądz Bykowski, deputat kapituły łuckiej, 588 24 | sufraganie, że będąc rektorem, byłbyś mnie w ciupie zaparł, gdybym 589 5 | nawet żonę dyspozytora, byleby szlachcianka. Obserwował 590 10 | u pana Świętorzeckiego, byłego sekretarza sejmu 1784, obaczywszy 591 21 | i kiedyś odda za swoje, byleśmy się do niej tulili, bo ona, 592 17 | Moskalów, bo oni niezawodnie byliby go zamęczyli. - To w Gruszówce 593 5 | łowami zajęty. Do tego dowcip bystry, łatwo obejmujący rzeczy, 594 22 | jak poprzednik, a daleko bystrzejszy, nie plamił się podobnymi 595 25 | podobnie kończyć. A moja bytność w Kaniowie nastąpiła z następnego 596 9 | wolno było także dla handlu bywać w Siczy, ale tylko przez 597 21 | jeżeli są poczciwi, i Moskale bywają poczciwi, jeżeli między 598 9 | młodym i burzliwym, nieraz, bywając u matki, nie mogłem nie 599 24 | naszych zakutych Litwinów bywających w Warszawie, a każdy z nich 600 17 | pocisków, tam im powiedział:~- Bywajcie, waćpanowie, zdrowi i próbujcie 601 11 | relacyjnym dworu nieświeskiego. Bywajże zdrów, kochany panie Leonie, 602 22 | do mnie:~- Widno, że pan bywalec. Dalibyście sobie duchu, 603 9 | dwóch innych jezuitów, co bywali w naszym domu, moi towarzysze 604 20 | i chociaż, jak to mówią, bywaliśmy pod wozem, czasem siedzieliśmy 605 3 | zapraszano, ani u niego bywano; a kiedy na jaki sejmik 606 5 | słuchać to, co ja tam rad bzdurzyć o starych rzeczach, wypadło 607 15 | zarzynał jak dziś. Exspecta cadaver - było to źle zapewne, ale 608 12 | który najczęściej iure caduco dostawał się temu, co go 609 24 | radzić.~Wszystko idzie ad Caesaris exemplum. Za Sasów byliśmy 610 7 | powiedział:~- Soplico, ogól głowę całkowicie temu Kozakowi. Coraz w większym 611 9 | moja matka robi donacją całkowitego swojego majątku jezuitom, 612 24 | ściśle zjednoczonemu z całkowitym narodem, jakeś służył tej 613 22 | tylko zajęta tym, by swoją całość zachować, nie miała czasu 614 5 | każdą z uszanowaniem w rękę całował, choć nawet żonę dyspozytora, 615 14 | wmawiając, iż on jest tym carem Piotrem, którego przed laty 616 15 | wydobyli spomiędzy jatek carogrodzkich i która goryczą i hańbą 617 11 | Radziwiłł, że się porwał na carowę, a Borowski, że się porwał 618 14 | równego zrozumie. Żeby waszą carską mość pojąć, drugiego wielkiego 619 14 | wywinął:~- Najjaśniejszy carze! Kiedy Bóg Ojciec co napisze, 620 22 | ażeby coraz więcej zacierać cechy szczególne narodowości, 621 15 | gmach? Wypalmy siebie w cegielni wiary i cnoty, a potem weźmiemy 622 15 | Ojczyzna jest gmachem, a my cegłami. Jeżeli cegły są kruche, 623 24 | nowogródzkie dostali: pan Celestyn Czeczot i pan Józef Barzobohaty; 624 23 | takiego, co w wesołości celował. Z namowy więc księdza, 625 24 | własną ręką rozdawał medale celującym uczniom, gdy go przypinał 626 2 | wielce jego i jego pułk cenił, ale co mu było przykro, 627 12 | my tak nasze szlachectwo cenili. Nie była to pycha, ale 628 25 | Będąc członkiem komisji centralnej w Grodnie, z urzędu mego 629 11 | wariacji. Żegnam cię. Tylko bez ceremonii. Trafię do moich koni.~- 630 9 | koszowy dla siebie, a połowę cerkiew pułku, do którego nieboszczyk 631 5 | poszliśmy za gwardianem do cerkwi unickiej, niedaleko dworu 632 19 | trudna sprawa wdać się w certamen [spór] z takim, co coś nachwytawszy, 633 25 | pan starosta był przedał certum quantum [pewną ilość] pszenicy 634 12 | do Mszczonowa, skąd Żyda cerulika przywiózł. Ten opatrzył 635 12 | marszałkiem obejście; swojemu cerulikowi kazał nasze rany opatrywać 636 12 | męża, hetmana rzymskiego cesarza i księcia udzielnego, przyjąć 637 15 | kilka brzęczączek: jeżeli cet, to wygra się, jeżeli liszka, 638 21 | między naszymi takich - ceteris paribus Moskal zawsze będzie 639 20 | to trudna sprawa; moje chabety mizerne, a jak na furę trzy 640 7 | sam zerwał się z łóżka, chałat na plecy narzuciwszy, ale 641 9 | zastali siedzącego popod chałupą i tytuń kurzącego. Był to 642 22 | powiesz: "Co to ja temu chamowi mam dotrzymać obietnicy? 643 22 | jakby jakiemu krymskiemu chanowi, lękając się napaści. Kahał 644 2 | PAN DZIERŻANOWSKI~Bitym charakterem na wołowej skórze by nie 645 12 | przekonaliście się, żem nie charakternik. Umówił się cerulik, żeby 646 12 | pomieszali (oni to mieli go za charakternika), podnieśli go, a on z największą 647 6 | tygodnia najlepsza moja charcica, Wiatrówka, zdechła z łaski 648 24 | przyznanie królowi subsidium charitativum, dość długo rozprawiały 649 25 | niezabud darował mnie smycz chartów personatów, co każdy z nich 650 25 | pojedynczo wilka chwytał. Te charty były głośne na całej Litwie, 651 17 | której mieszkał, i trzysta chat w Mozyrskiem z własnego 652 12 | ale oni, obtrząsnąwszy chatę, widzą izbę zamkniętą, wysadzają 653 15 | Zniweczył zamiar króla chcącego sukcesją tronu do nas wprowadzić, 654 12 | do gorliwości narodowej, chcącej wszelkimi środkami rozprzestrzeniać 655 24 | lekkomyślnemu młodzieńcowi, chcącemu go sztuki wojennej nauczyć. 656 9 | zasłużonym; że bardzo mu się chciało kasztelanii bracławskiej, 657 24 | spuścizną. Próżna więc usilność chcieć wskrzesić to, co już nie 658 14 | nawet, zawziętości mało, a chęci przysłużenia się wiele, 659 20 | rozmowie jako i my, i cały czas chędożył broń swoje; zerwał się z 660 14 | sam pan Czapski, starosta chełmiński, jakoż wielu innych; a drugich, 661 14 | to z powodu pana starosty chełmińskiego, któregośmy tam zastali. 662 14 | barskiej starostą grodowym chełmińskim, a którego niewolę w Kazaniu 663 8 | Ustąpcie się, ustąpcie się! JW. chełmski idzie!" I tak ciągle, coraz 664 25 | wyznaję bez obawy, by mię o chełpliwość posądzono - ale pan starosta 665 15 | na rozumnego. On to był chemik wielki. Jak zaczął mnie 666 20 | Szląsku, kiedy raz mnie wzięła chętka popróbować, czy się nie 667 25 | mieszanina pobożności i chimer.~Nazajutrz, jako w niedzielę, 668 14 | Jednak już nie wiem, z jakiej chimery, pana Zabłockiego, co później 669 25 | nie było trudno, bo był chimeryk Przecie miliony miał po 670 24 | Ksiądz Juraha mówi JW. Chlebowiczowi, kasztelanowi wileńskiemu: " 671 25 | pański, a wózek zostawiłem z chłopcem na gospodzie, bo taki nie 672 22 | noszę, że byli dziarskie chłopcy, nie czekając nazajutrz, 673 9 | wiernie dochowywali, raz z chłopczyków kradzionych za granicą Siczy, 674 23 | Jednak to niepospolite chłopię.~A po skończonej kaźni zapytał 675 14 | wziąć za trzynastoletniego chłopięcia. I ten pan Zabłocki do wielkiej 676 21 | możnych uciekał, tylko z chłopkami i nędzarzami przystawał. 677 25 | tak że szlachcic służył chłopowi za ławę. A jak oba wstali, 678 22 | wszczętych przez zbuntowane chłopstwo. W samej rzeczy już tam 679 9 | wszyscy byli ubrani jak chłopy ukraińskie, więc niczym 680 5 | Wielki Piątek dyscypliną się chłostał, za co też wielkich od Boga 681 20 | ubiję i z tego będę się chlubił przed całym światem.~- Dobrze 682 25 | za mną instancja w nader chlubnych o mnie wyrazach, którychem 683 11 | w Warszawie, chodząc jak chłystek koło Rady Nieustającej za 684 17 | potem wyszła za pana Prota Chmary, marszałka oszmiańskiego. 685 12 | był ów przeklęty zbrodzień Chmielnicki (tak to z jednego drzewa 686 12 | co nie tylko że do buntu Chmielnickiego należeć nie chcieli, ale 687 5 | królewszczyzn intratnych.~Tak więc chmura prędko rozpędzoną została 688 9 | najsmutniejszych przygodach żadną chmurką nie oziębiał naszych nadziei. 689 19 | kielich, nim przeżegnał małą chmurkę, nad nami wiszącą.~W tym 690 9 | wszystkie inne natychmiast się chmurzyły. Ale co nas uderzyło, to 691 4 | pan, posłał mnie z nim do Chocimia, ażeby konia, w bogaty rząd 692 25 | Łopuski! proczytaj no, czoho choczet wid nas pan podczaszy.~ 693 8 | blisko lat czterdziestu. Chodem starzec, nie zazdroszczę 694 17 | był fundacji Jana Karola Chodkiewicza, jego obraz w kościele wisiał, 695 22 | zmierzchało, o ćwierć milki od Chodorkowa spotkaliśmy Dońców prowadzących 696 22 | jezuickich w Żytomierzu chodzący, za jakąś psotę w szkole 697 17 | tysiąca chłopców do szkół chodzących. Jezuici wpadli na myśl 698 13 | przypatrywanie się sądom, chodzenie koło spraw, historia naszych 699 8 | nowogródzkim.~Już od roku chodziłem koło pańskich interesów, 700 10 | było czekać Ale tu już nie chodziło o sprawiedliwość, tylko 701 5 | rana, bywało, na atencją chodzimy do sędziego, którego choć 702 25 | wszystkimi panuje. Poznać pana po cholewach. Jego czupryna czarna i 703 8 | odbywał się pod laską JW. Chołoniewskiego, starosty kołomyjskiego, 704 14 | wojewodzie wołyński, pan Chomętowski, podczaszy lubelski, pan 705 10 | starannie zachowuję. - Był JW. Chomiński, co później został wojewodą 706 17 | odstąpił. Co się potem pan chorążyc nie namęczył, aby go zwrócić 707 17 | ze szwagrem swoim, panem chorążycem Jeśmanem, pojechał do domu 708 11 | kilka niedziel obłożnie chorował; a pan Raczyński, wyleżawszy 709 13 | rzeczy czytamy, jakieś nikłe, chorowite, bojaźliwe, do szewców podobniejsze 710 19 | sobą przywiózł, a którego chory pożył, ocalił mu duszę i 711 10 | sam w dzień terminu się chowa! W niebyt-ności sędziego 712 10 | jakiej niedobytej twierdzy. Chował się w lochu dla odpoczynku, 713 4 | poświęcił, i taką do dziś dnia chowam, którą po śmierci mojej 714 6 | zmrużył: takie okropne było chrapanie księcia, ojca Idziego i 715 23 | potrzebuję; na twoją skórę mam chrapkę. A że ci jej dotąd nie wytatarowałem, 716 8 | księcia, ożeniwszy się z panią Chrapowicką, bogatą wdową [której wprzódy 717 5 | odezwał się:~- Laus Tibi, Christe, żeś mnie do Omniewicz przyprowadził. 718 15 | swojego wyobrażenia) złego chroni się grzechem, to pewnie 719 15 | życie mieć siebie w straży, chronić się od sprośnych zysków, 720 15 | się, ile że mnie na rany Chrystusowe zaklął, abym go szczerze 721 15 | gubernator, nieżyczliwy Chrystusowi Panu, zrobił sędziemu nadzieję, 722 24 | służby, a na czele ich W. Chryzostom Rdułtowsld, nasz chorąży. 723 2 | jak wystrzeli, to Dony jak chrząszcze padają. Nadokuczał on tyle 724 4 | to niby wystawia Turków i chrześcijan w czasie krucjatów. Właśnie 725 20 | dotąd mówiłem z tobą jako z chrześcijaninem, z człowiekiem; a teraz 726 16 | roztropności, ani o jej cnotach chrześcijanki i szlachcianki, a przecież 727 8 | i wiódł życie prawdziwie chrześcijańskie. A te słowa we śnie usłyszane: " 728 15 | co jest godność i powaga chrześcijańskiego szlachectwa, nim zaczęto 729 18 | że prawodawstwo naszej chrześcijańskiej pokuty jest tak jasne, tak 730 15 | się działo w królestwie chrześcijańskim! Ale co z tego wynikło? 731 10 | domu, ze wszystkimi tronami chrześcijańskimi spokrewniona, była pani 732 23 | strażnikówna, że była po chrześcijańsku wychowana, wiedząc, iż głos 733 3 | cię miano hetmanem całego chrześcijaństwa? Tac to nie tam, gdzie z 734 17 | które pod Wiedniem całe chrześcijaństwo z ostatniej wydźwignęło 735 23 | Karolek wręczył go JO. ojcu chrzestnemu jakoby na wiązanie. Ale 736 25 | lecz ich dziadowie w palce chuchali dla ogrzania się w zimie; 737 15 | sprośnych zysków, kiełznać swoje chuci i zamiast uciskania poddanych, 738 25 | neboże, ne dokażesz, żeby chudemu pachołkowi było to samo 739 2 | oto ich konie; przez tę chudobę mało mnie kaduk nie spiskał.~ 740 22 | pan łowczy w obawie, by mi chudoby nie zabrali, radzi wyprawić 741 20 | występując; trzeba się było chudopacholstwa jeszcze trzymać. Tak ja 742 24 | poprzestając na tym, co już chwalebnie dopełnili dla zachowania 743 23 | Co się nie mówi, by się chwalić lub jakby się żałowało tego, 744 8 | panów nie lezie, chociaż chwalicie się, że u was wszystko porządniej 745 22 | spotkało, lubo się z tym nie chwalił, tylko mówił, że niemiłosiernie 746 5 | szulerki, ale to im się nie chwaliło. Książę biskup Massalski 747 13 | bardzo ich z wielkiego rozumu chwalono. Wielu z nich widziałem, 748 25 | meżdu senatory posadyw? Chwałyty Bohu z jeho łaski nyczoho 749 24 | gankiem na nogach, lubo dobrze chwiejących się. Dopiero znowu nowe 750 20 | gawędka całą naszą rozrywką w chwilach wolnych od zatrudnień. Szlachcic 751 17 | Widać, że nasz upadek tylko chwilowy, że to jest zawieszenie 752 25 | oczywiście dla osobistych a chwilowych okoliczności napisanymi 753 25 | szczo to ja soroci spod chwosta wyliz, szczoby mene Poniatowski 754 9 | środków, takowego na końcu się chwycił: posiadał doskonale język 755 5 | każden zaprzężonego konia chwyciwszy i okulbaczywszy pierwszym 756 17 | letargu. W wielu województwach chwycono się oręża; konfederacja 757 22 | nich rzecz, dalej do wozów chwytać broń i uzbrajać się czym 758 2 | a Dony nam odosobnionych chwytali. Ale ten ordynans nie był 759 25 | dla strachu nie opuści, chybaby już oczu nie pokazać między 760 25 | bo że w tym roku jarzyna chybiła w Kaniowszczyźnie, poślad 761 11 | markotny, z powodu iż się chybiło prawidłom gościnności: Wielkopolanina 762 23 | żywność wojsku moskiewskiemu, ciągnącemu przez Litwę do Prus. A ta 763 22 | Ja go nie bardzo za język ciągnąłem, ale można było domyślić 764 6 | na beczce, a wóz szlachta ciągnęła po ulicach Nowogródka. Wóz 765 5 | my ledwo nie sznurem się ciągnęli: konfederacją barską mnie 766 13 | przekonanie wewnętrzne i sumienie ciągnęło. I dlatego prawodawca nie 767 12 | wożą, którego cwałem konie ciągnęły, było dla mnie istną torturą, 768 14 | trafić, ale natura wilka ciągnie do lasu, a Polaka do służenia 769 17 | Polaków i Moskalów, a losy ciągnione stanowiły, do których każdy 770 14 | gdzie z nas inkwizycją ciągniono, czy my w Polsce wprzódy 771 9 | idąc przy podwodach wołami ciągnionych, tę nie najdłuższą podróż 772 24 | siedzącego na wozie, dwoma wołami ciągnionym, a naładowanym kołami, któremu 773 21 | nie przyszedł, wrócicie do ciał, które na was czekają. A 774 12 | podobny. Każde ruszenie ciasnego wożą, którego cwałem konie 775 10 | wywrócono, by go coraz w ciaśniejszym ostępie ściskając, na koniec 776 24 | na ogromnym półmisku z ciasta i cukru misternie zrobiony, 777 15 | ruskie; a jakkolwiek ono jest ciążące, nie tyle, ile nasze nad 778 5 | nieboszczka wojska chodziła w ciąży z W. sędzią, Cyganka jej 779 6 | Burgielskiego nastąpiła cichość, a zaraz potem koncert zwykły 780 18 | taką sromotą (bo już inni Ciechanowieccy brali się do korzystania 781 18 | zaprowadził; a zwoławszy Ciechanowieckich, już podupadłych, a wedle 782 18 | obywatela, co od nieboszczyka Ciechanowieckiego nabył wieś, w której ona 783 18 | było wywiązanie się panu Ciechanowieckiemu za dobrowolne z nim podzielenie 784 23 | swojego zdrowia; bo takie cięcie dostał wyżej łokcia, że 785 16 | za to kiedyś nie oberwać cięgi. Gdyby była żonka, człowiek 786 4 | imion; niepłodną zajęci ciekawością nad rzeczami obcymi - dzieci 787 20 | siebie, jak sami zechcemy.~- Ciekawy jestem wiedzieć, jak ty 788 21 | postów i innych umartwień cielesnych, czemu się poddała z największą 789 20 | wśród dnia, chociaż noc była ciemna; ale późna jesień i taka 790 9 | była jedynym szczątkiem ciemnej czupryny. Wielkie szarawary, 791 24 | byliśmy pijaki, tchórze i ciemni, teraz jesteśmy trzeźwi, 792 14 | kwartalny wpada do naszej ciemnicy i z niej mnie, jakoż i pana 793 14 | nimi byli obydwaj bracia Ciemniewscy, pan Szumlański, wojski 794 9 | poznał po długim sarafanie ciemnobłękitnym, zapuszczonej rudawej brodzie, 795 19 | Wedle ich, cuda są urojenia ciemnoty. Bóg porządku przez siebie 796 4 | cudze wymawiać nazwiska. Ciemny, pomimo twego światła, Polaku, 797 8 | siąść na tym kamieniu pod cieniem i napić się piwka.~- Dobrze 798 8 | robiącego. Miał on pałasz cieniutki, który smyczkiem nazywał, 799 3 | razy znajdował się, gdzie ciepło, a na każdy raz nosi na 800 25 | ludzie mówią, ale głogów i cierni. Jeszcze dominikan jakoś 801 20 | uspokojony, ale jednak jeszcze cierpiący (blisko ich zjadałem chleb 802 17 | przeniosła nie mogąc znieść cierpień syna. Jakoż wkrótce skończył 803 20 | pracą, krwi przelewem, cierpieniami, choćby nawet tylko ciągłym 804 20 | człowiekowi kiedy Pan Bóg cierpienie posyła, daje mu wielki skarb, 805 17 | zbawim ojczyznę; stali, cierpieniem za nią wysłużym ją u Boga." 806 1 | kiedy zapomniawszy o Bogu, z cierpkich przymówek przyszło do ograżania 807 23 | ustępie zaczął samemu księciu cierpkie robić wymówki; a kiedy książę, 808 6 | nieroztropni, jakoś tak cierpko dopominali się u niego, 809 7 | przytyczki znosiłem, zawsze cierpliwie, bo postanowiłem sobie nigdy 810 19 | pobłogosławi. Miejcież równą cierpliwość i w ważniejszych rzeczach. 811 1 | ciągle z panem miecznikiem Ciesielskim pić w Szorstynie, kiedy 812 19 | siebie dla nich pozbawiacie; cieszcie się więc, że choć trudy 813 17 | szczególnie, Nowogródzanie, cieszmy się naszym ziemianinem, 814 23 | dalece że gdybym miał syna, cieszyłbym się widzieć go we wszystkim 815 19 | dziedzińcu były zastawione jadła. Cieszyliśmy się wszyscy w Bogu; a na 816 21 | gubernatorowie nawet byli Polacy! Cieszyły się niektóre podściwe dusze, 817 19 | posłużyło, bo wielu się za nim cietrzewiło, a my innych dusili. Otóż 818 16 | mi się zdaje, że wielki ciężar z serca spadł, a przecie 819 15 | opiera, nie może już nowego ciężaru przyjąć, więc tedy nas prosi, 820 23 | dopuszczając wspólnego a ciężkiego grzechu, by za buty, chociaż 821 22 | psuła wesołość; po wtóre, ciężył na sercu smutek po własnej 822 25 | wszystkich tych, co dotąd ciężyli na równości obywatelskiej - 823 17 | skonfederowanych stanów, tego ciosu wytrzymać nie mógł - i rozum 824 17 | poznawszy ją w domu jej ciotki, W. cześnikowej Bemowiczowej, 825 17 | oburzył, że porwawszy kamień, cisnął nim na kasztelanica głowę, 826 2 | dobrego rodu, bo jak wiadomo, civis Cracoviae nobili par - a 827 11 | Litwie obić. Jeszcze to pan ciwun Rupejko nas wszystkich rozśmieszył, 828 23 | teologii nie umiemy, czemuż po ciwuń-sku nie masz nam rzeczy tłumaczyć? 829 25 | nagromadzili się, ale i ciwunowie, których tam przysiężnymi 830 1 | usłyszeć, a przecie nas była ćma, a żaden z kościoła nie 831 22 | zaczynał antyfonę:~O Maryjo, cna dziewica, ~Porodziłaś królewica, ~ 832 18 | wielkie było wyobrażenie o cnocie i o pokutach, którymi się 833 17 | ojczyzny.~Gdyby najznakomitsza cnota ludzka mogła przeważyć wyroki 834 24 | szlachty oświadczone mu przez cnotliwe usta nieskażonego w zawodzie 835 25 | Owszem, musieli być bardzo cnotliwi, kiedy prawodawcy na ich 836 24 | dawny porządek, nie składają cnotliwszej części narodu, gdyż namiętność 837 15 | papieża. A Rzym, pokąd był cnotliwy, jak jemu los dopisywał, 838 1 | ty, marszałku, natomiast cobyś miał mitygować, godzić, 839 1 | wolności zawiązanej, zamiast, cobyście mieli dobry przykład dawać 840 14 | Polacy wzajemnie sobie służą codosłownie. Ten za przyjaciela interesem 841 23 | charakter, przez co też codzienne miewał stosunki z księdzem 842 1 | bez konferencjów prawie codziennych z jurystami? A pan Mniszech, 843 12 | że do swojej piechoty się cofa. Pan Sawa ją przywitał kartaczami 844 20 | Panie regimentarzu, nie cofaj tego, coś pierwej powiedział, 845 12 | aby każdy inną drogą się cofał ku krakowskiemu województwu 846 23 | urodzenia nigdy z bojaźni nie cofnęło się, co się raz wyrzekło, 847 13 | potrzeba żony; a że cuius est condere, eius est tollere, więc 848 8 | dwa dekreta trybunalskie conformiter zapadłe stanowią dopiero 849 21 | odpowiedzieli:~"Si justum est in conspectu Dei vos potius audire quam 850 11 | dodała JO. księciu cum voce consultativa [z głosem doradczym], na 851 8 | jurystów: jeden pro, drugi contra stawał, ale z dziwnym dowcipem 852 23 | męża, powiwszy mu jedyną córeczkę, on ledwo że nie zupełnie 853 15 | wieku i jej jakoby dwom córkom, urodziwym pannom, mówiąc, 854 24 | którycheśmy uchwalili fundusz na coroczne wybicie medalu złotego a 855 1 | jako poczciwy gospodarz, cożeś uczynił najlepszego? Toś 856 2 | rodu, bo jak wiadomo, civis Cracoviae nobili par - a bogata: pomimo 857 8 | prezydent zaintonował Veni Creator, a deputaci duchowni i niektórzy 858 25 | szlachectwo, tym więcej cuchnąca duma. Alboż to nie widzimy 859 3 | spodziewać nie mógł. A toż to nie cud oczewisty? To dopiero był 860 21 | świętobliwość błogosławił cudami. Jakoż w Lidzie w czasie 861 24 | koronę i berło przynoszą. Ta cudna robota, która długo się 862 22 | spadnie z głowy, a ekonom cudnowski o tym się dowie, na pal 863 22 | pan łowczy, że w puszczy cudnowskiej ma swoje siedlisko zgraja 864 22 | hultajami pokazali się na targu cudnowskim z furą półdrabków, niby 865 19 | przepraszając, iż ważyli się gnębić cudotwórcy. A potem ze łzami zaczęli 866 14 | mógł i ustąpił, dopełniwszy cudów waleczności, bośmy na to 867 3 | chcecie." A na cóż Pan Bóg ma cudowne kary zsyłać, kiedy w Boga 868 19 | tyle podań, tyle mądrych a cudownych mężów, tyle cnót nadzwyczajnych, 869 19 | świadków. Już w tym był cudownym mężem, że najdumniejszych 870 14 | obowiązać, kiedy chcą, i dlatego cudzoziemcy do nich się gamą, którzy 871 2 | dostawszy ich, powiązał ich cugle do swoich; szczęście, że 872 13 | spadkowemu potrzeba żony; a że cuius est condere, eius est tollere, 873 16 | Oprócz pary sukienek i cukiernicy srebrnej nie wziąłem nic 874 24 | ogromnym półmisku z ciasta i cukru misternie zrobiony, wizerunek 875 7 | Ingentem Boguslao defero cultum, a me minimo excelsus tibi 876 12 | ruszenie ciasnego wożą, którego cwałem konie ciągnęły, było dla 877 9 | dostatki odtąd będą obrócone na ćwiczenie młodzieży w bogobojności 878 23 | Scypionowi przekonać księcia, tak ćwiczonego w szlacheckich prawidłach. 879 22 | nie tracąc czasu, urząd ćwiertować go kazał. Ale już Pawlik 880 11 | której z brylancików była cyfra z trzech liter: K. X. R. 881 7 | Bohusz, raz za Żyda, raz za Cygana, raz w swojej postaci, objeżdżał 882 23 | pan Scypion uczuł, że nie cygańska, ale stara szlachecka krew 883 20 | a nie możemy przyjść do cynowego naczynia, jak to po szlachcie 884 8 | Radziszewskiego i W. Rupejki, cywuna ejragolskiego, co z przyjaźni 885 13 | Ignacowie Potoccy, Tadeusze Czaccy, Rejowie z Nagłowic, wszyscy 886 22 | ściśle zaprzyjaźniłem z panem Czajkowskim. łowczym kijowskim, a gubernatorem 887 7 | wojewodzie i podał mu list na czapce. ~- Soplico, weź go i przeczytaj 888 19 | Moskalami:~- A to ty, co czarami czartów na nas zwabiasz? - 889 8 | pana Koźmiana nazwiskiem Czarkowski, z Bracławskiego, który 890 25 | cholewach. Jego czupryna czarna i kędzierzawa, u spodu podgolona, 891 15 | samej sprawie raz powie czarno, raz biało, jak mu wypadnie. " 892 9 | białych koszul, na których czarność siermięgi wdzięcznie się 893 5 | przy karczmie w uroczysku Czarnoszczenie (tak nazwanej z tego, iż 894 5 | brukać. Do tego czapka biała, czarnym barankiem okolona, a kitajką 895 15 | łokcia wstążki czerwonej z czarnymi lub żółtymi brzegami - przekonany 896 20 | pomsta wzięła, przebrzydła czarownico!" - pomyśliłem sobie - tu 897 24 | aby chodzić za baśniami i czartowskimi wymysłami, a po skończonym 898 24 | Napatrzyłem się na niego: było coś czarującego w tych rysach pięknego oblicza. 899 6 | był ludzki, wesoły, ale czasami popędliwy. Otóż razu jednego 900 15 | zabrała, z którego małej cząstki nie chciał poświęcić; a 901 23 | garnkiem pełnym dziegciu czatował na pana strażnika jak wyżeł 902 9 | mogiły Kozakom służą i za czaty, i za sposób niezbicia się 903 5 | Kochajmy się!" - to nie było czcze słowo, ale można było być 904 6 | zgody! - krzyknęli Jeśmany, Czeczoty, Słuszkowie, ale głosy były 905 5 | kilka razy udało mu się, czegom sam był świadkiem.~Przy 906 12 | Woronicz, wówczas starosta czehryński, przywiózł go małego do 907 9 | im wmawiają, że starostwa czehryńskie i czerkaskie między nimi 908 9 | Kozactwa przed karczmą pułku czehryńskiego, gdzie stał nowy koszowy, 909 12 | magnatami.~Sawa urodził się w czehryńskim starostwie, skąd był ów 910 21 | wrócicie do ciał, które na was czekają. A jeżeli stan, w którym 911 9 | mojej chałupy i na mnie czekajcie. Będzie uczta wielka u koszowego, 912 24 | przyjedzie. Jakoż niedługo czekaliśmy na karetę dworską, z której 913 8 | świeżego piwa, a ja na niego czekam czytając po oknach różne 914 7 | osweconoho pana, bo ja ne mohu czekaty.~- Ale, mój kochany, czy 915 24 | to była za radość żony i czeladki! Zsiadając z bryki, pierwsze 916 9 | regestrowych towarzyszów, jako ich czeladzi, którym się podobało w kureni 917 25 | przysiężnym, kilkanaście korcy czelnej pszenicy w poślad wmieszał 918 2 | były za piękne mundury! Czemerki i szarawary błękitne, a 919 23 | księdza nie było sposobu czepiać się, bo ksiądz nie dobędzie 920 6 | a ja za to wasz klasztor czerepicą gdańską pokryję.~- Niech 921 9 | starostwa czehryńskie i czerkaskie między nimi będą podzielone, 922 9 | ich rodzonego siostrzeńca, czernca motryniańskiego monasteru, 923 16 | z własnego doświadczenia czerpam rady dla przyjaciół. Żebym 924 14 | później widziałem podkomorzym czerskim, i sam pan Czapski, starosta 925 2 | nigdy z pistoletu tuza czerwiennego nie chybił. JW. Mniszech, 926 2 | że Kozak większy niż tuz czerwienny, wszystkich czterech położył; 927 10 | Weźcie serce z papieru czerwonego i przyszpilcie go! -Oficer 928 15 | wyrobi ćwierć łokcia wstążki czerwonej z czarnymi lub żółtymi brzegami - 929 24 | krajali. Pan Jan Kiersnowski, cześnik, przynosił butelki i korki 930 11 | tym mundurze u pana Burby, cześnika rosieńskiego a rządcy ekonomii 931 24 | mu Magdusia oznajmiła, że cześnikiem zostałem, powiedział mnie:~- 932 24 | ominęła: dostało mi się cześnikostwo parnawskie. A sposób, w 933 16 | wielmożna Bemowiczowa, cześnikowa nowogródzka, dała dwa obrusy 934 17 | ją w domu jej ciotki, W. cześnikowej Bemowiczowej, z którą i 935 9 | dodanych: pan Michał Ratyński, cześnikowicz miński, pan Wojciech Mas-salski, 936 24 | urzędem zaszczycić. Mościa cześnikowo parnawska, pocałujże swojego 937 22 | nie żył; bo kiedy padł pod Częstochową, miał lat siedmdziesiąt 938 9 | nas nieodżałowną stratą), częstując u siebie oficerów moskiewskich, 939 24 | kraju księciu Antoniemu Czetwertyńskie-mu? Byłże większy obywatel 940 3 | wielu leciech, jak to zawsze człeku złe na biedę dojrzewa, już 941 23 | zachowuje winnego względu dla członka familii, z której powstał, 942 10 | czasu księciu biskupowi ani członkom trybunału umknąć, jak wybuchnie 943 9 | ciągle mu szył buty, bo jego członkowie mało co lepsi byli od tych, 944 19 | on je pobłogosławił."~- Człowiecze, Pan Bóg bez ciebie ciebie 945 18 | ciężko zapadłem na zdrowiu w Człuchach, w powiecie orszańskim. 946 18 | świętego Erazma nad puszczą człuchowską wznoszącego się. Ci miłosierni 947 18 | KLASZTOR CZŁUCHOWSKI~Niechaj mędrkowie, jak chcą, 948 18 | funduszem chce na puszczy człuchowskiej wystawić i w nim swe życie 949 25 | Mospane Łopuski! proczytaj no, czoho choczet wid nas pan podczaszy.~ 950 24 | podobało, ale starzy trochę czoła na-marszczyli; jeno że król, 951 24 | popisów.~Król, otoczony czołem województwa i tłumem szlachty, 952 22 | tak niski, że ledwo nie czołgając się weszliśmy. Ale ten otwór 953 1 | Vivat powiat urzędowski, czoło województwa lubelskiego!", 954 24 | i mocno go rozrzewniła czołobitność nasza. Nie obawa to była, 955 25 | Morafy, raz dla złożenia czołobitności ziomkom poświęconemu panu, 956 25 | stanąć może - oj, se mołody czołowik, ale krepi także - a prócz 957 6 | garnek nastawiał, a książę czop od beczki odtykał i perorował, 958 22 | Żydami sądził; to na delacje czopowe egzekwował, aż tęskno było, 959 10 | tytuniu, z opłaty podniesionej czopowego z podymnym, z wpływem ceł 960 25 | Oto nawiżenny Łytwak, czorta by nałykaw. Widzę, żeś prawdziwy 961 24 | przybyłych. Odznaczali się jego czterej szambelani, nieodstępni 962 1 | Panu Bogu dziękować. Przed czterma dniami, w sam dzień Wszystkich 963 8 | Udawałeś gawrona, a tyś rębacz czternastej próby. Wedle praw naszego 964 25 | ich pełno. W czasie Sejmu Czteroletniego my wszyscy się zapalali 965 6 | Witebszczanina Syrucia, starosty czuchłowskiego, wyszła - więc poniekąd 966 20 | naszych. Ten sam duch, to samo czucie i ich będzie ożywiać. Jako 967 17 | ale i dzieci, i żona nawet czuj duch byli przed nim. Nadzwyczajne 968 24 | panowie urzędnicy, sami tylko czujecie się być godnymi podejmowania 969 24 | wojewoda, który go powitał czułą mową. A król, nieprzygotowany, 970 6 | odezwał się, iż on nadto czułby się szczęśliwym dodać swoję 971 5 | gdyby mnie inaczej przyjął, czułbym siebie być ukrzywdzonym. 972 8 | szczerze po nim płakał, bo był czułego serca, jako kroniki o nim 973 7 | zapłakany, wziął to jedynie za czułość moje, chociaż to nie było 974 25 | pana po cholewach. Jego czupryna czarna i kędzierzawa, u 975 23 | przyjmę, kiedy wiek nieco czuprynę przyprószył. Zatem, mój 976 10 | i sami popieczeni, i ich czuprynom się dostało. A któż by naliczył, 977 9 | hojnie traktujący.~- A wy czużyi, szczo ne znajete zaporoskich 978 23 | zapaśnicy, przeżegnawszy się, czwałem na siebie natarli. Bitwa 979 17 | by nie mogły. Popołudnia czwartkowe były przeznaczone na sądy, 980 5 | sposobu zostawił żonę z czworgiem drobnych dzieci, a i ta, 981 24 | siebie odganiać. A potem, czybyście dokazali, żeby fałdów przysiedział 982 22 | jedni, dokąd ruszamy i za czyim rozkazem, Pawlik odpowiedział, 983 15 | pojedzie do Petersburga za czyimś interesem, tam równie parę 984 6 | sprawa była brzydka. Ale cóż? Czyj się chleb je, tego bronić 985 23 | zuchwale odpowiadasz, obaczymy, czyje będzie na wierzchu.~I natychmiast 986 10 | kto wymyślił zapamiętalszy czyn odwagi, tym większy szacunek 987 19 | Wielki Bóg ruski starszy czynem. W Sybirze dowiesz się, 988 23 | urzędem. Cóż dopiero miał czynić chudy pachołek! Ale książę 989 6 | dobroczyńcy z własnego przekonania czyniłem ofiarę. A i przekonaniu 990 11 | wszelkich manifestów przeciw jej czynnościom, on, zastępując miejsce 991 18 | Wiśniowieckiego, jedną z pierwszych czynnościów nowego króla było wywiązanie 992 24 | nie podziwiać, że on, tak czynny przeciwnik partii Czartoryskich, 993 20 | zaszedłem na przedmieście do czynszowego szlachcica prosząc, by mnie 994 14 | carowej; a ty, co żadnego czynu nie masz, śmiesz mówić, 995 5 | postanowieniami wzgardziwszy, Bogu czystość swoją ofiarowała. Sam byłem 996 13 | powracał do domu z sumieniem czystym; bo kto karę odbył, już 997 7 | ja, to dyrektorowi buty czyszcząc, to w kościele z bractwem 998 23 | pasterza lada po jakiemu czytali.~Pan podkomorzy na takowe 999 4 | Serce się kraje, ile razy czytam lub słyszę o Zygmuncie III, 1000 10 | wyuczyli się i pisać; a trochę czytaniem, a więcej jeszcze obcowaniem 1001 23 | tyle się obezna, iż się w czytaniu nie pomyli.~- I bardzo się