| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
1002 4 | były tureckie w istocie, czyżby przytomni Francuzi mogli 1003 10 | Snopki zapalone na nich z dachu padały, wokoło nich się 1004 8 | żołądku schronie razem? Dajcie pokój temu spokojnemu chłopcu, 1005 16 | po księżemu: drugim żony dajesz, a sobie nie bierzesz.~- 1006 22 | Widno, że pan bywalec. Dalibyście sobie duchu, gdyby panicz 1007 9 | modlił), układaliśmy naszą dalszą podróż. Trzeba nam było 1008 16 | małżonką, niemniej otuchy w dalsze ich błogosławieństwo, rozpatrując 1009 25 | prośby! Spuścił mnie od dalszego picia wody, ale wina pić 1010 9 | godziny przeznaczonej ku dalszemu pochodowi porządnego wczasu 1011 22 | w której siedziała pewna dama, o której córkę się starał. 1012 4 | dostała szabla, prawdziwy damaszek, na którym można dukatem 1013 5 | sędzinę, a każden z gości damę swoją, poszliśmy drabanta, 1014 11 | nauką księciu indirecte daną, przeciwną delikatności 1015 21 | w duchu myślał: " Timeo Danaos et dona ferentes." Diabeł 1016 7 | myśli, tak szczerze były dane; i dobrze zapłakany powróciłem 1017 25 | korzystając z pozwolenia danego królowi konstytucją 1766 1018 6 | Po śmierci pana Marcina Danejki książę wojewoda wileński 1019 10 | który natychmiast, bez dania mu czasu tłomaczenia, bez 1020 25 | się odnosi do wyobrażeń danych człowiekowi wprost od Boga, 1021 19 | ratunku, wszelka nasza praca daremna; wolimy się z czartem pogodzić." 1022 12 | skargi i domagania się, choć daremne, posłów, aby metryki koronne 1023 9 | przywiązanie do męża utraciła. Po daremnych usiłowaniach, aby odstąpił 1024 17 | posłów ze łzami błaga, aby daremnym oporem nie gubili ojczyzny 1025 9 | udziału mnie nie mogą zrobić z daru matki, gdyż alienując fundusz 1026 25 | wyświadczyć za moje usługi, darem darując, odstąpił mnie tych czternastu 1027 6 | dał pas złoty, mówiąc: "Darujęć, durniu!" - drugiemu kontusz:~" 1028 7 | skrzętny, otrzymałem od niego w darze pas słucki lity, którego 1029 9 | gdy ani łagodnością, ani datkami, ani mękami nie dał się 1030 14 | nigdzie magnaci nie byli tak datni jak u nas i że mieli sobie 1031 8 | posiadanie majątku sine nullo dato et accepto. Napastowana 1032 25 | porywawsia - ne można buło rady daty; tak mene, buwało, położyt, 1033 20 | mu się i wielkie mu czuć dawała boleści, rozdrażniona niewygodą. 1034 4 | mądrego wymyślił, i często dawałem się z tym słyszeć przed 1035 25 | okazującego, że był nawykłym do dawania rozkazów, a jeszcze więcej 1036 6 | mnie tam intratne opactwo dawano, za to że piękne wiersze 1037 20 | robi. Bo to tak u nas z dawien dawna: waćpan się dziś mnie 1038 11 | i mundur albeński, przy dawnej łasce, i odtąd już nigdy 1039 21 | niej większym nad wszystkie dawniejsze umartwieniem. Otóż Pan Bóg 1040 23 | że ludzie z większymi i dawniejszymi zasługami nic u niego wskórać 1041 24 | że ci, którym obmierzł dawny porządek, nie składają cnotliwszej 1042 12 | poszliśmy dalej, zawsze dążąc ku Warszawie; Suwarow, natenczas 1043 6 | waszą łaskę, nie wam o moją dbać, bo jak mnie wypędzicie 1044 22 | bywało, mawiał:~- O życie nie dbaj, bo ono nie twoje. Deus 1045 22 | trzeba pokazać, że o nich dbam. Ale kto ze mną je chleb 1046 15 | visere gestiens ~Qua parte debacchentur ignes, ~Qua nebulae, pluviique 1047 24 | z toporami tak żwawo, że dębisko, duchem zwalone, runęło 1048 24 | dozwolony w sprawach simplicis debit i-ale w ciągu induktu zręcznie 1049 11 | najwłaściwiej niech gospodarz decyduje.~- Z przeproszeniem JW. 1050 7 | konceptu]: Ingentem Boguslao defero cultum, a me minimo excelsus 1051 21 | justum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum?"~ 1052 7 | dobrą (jak ludzie mówili) deklamacją, tak iż zaraz wpadłem w 1053 2 | Drewicz w imieniu carowej deklarował, że kto go żywcem przyprowadzi, 1054 25 | Jak to bywało, mówiono o dekretach, że niektóre z nogami, to 1055 25 | ignorans peccavi . A że mnie dekretami osypano, nie dziw, bo tutejsi 1056 16 | jak delikwenci na śmierć dekretowani. To wiem od pana Fabiana, 1057 13 | na śmierć przez Jego ojca dekretowanym, że nigdy mól serca gryźć 1058 22 | sprawy z Żydami sądził; to na delacje czopowe egzekwował, aż tęskno 1059 11 | panie Leonie, wysłała w delegacji, abym ciebie jakoś przywabił 1060 21 | jej ojciec, będąc jednym z delegatów wysłanych do króla dla powinszowania 1061 11 | wedle praw naszych in loco delicti każdy powinien być karany. 1062 8 | wypraszano, jeno oni sami przez delikatność wychodzili. Trybunał zasiadłszy, 1063 11 | indirecte daną, przeciwną delikatności winnej tak wielkiemu mężowi; 1064 16 | narzeczona wyglądaliśmy jak delikwenci na śmierć dekretowani. To 1065 8 | a pan Plichta bronił W. Dembińskiego. To ale były indukta! Ani 1066 8 | koronnego, powodu, z W. Dembińskim, chorążym krakowskim, odwodem, 1067 8 | indukta! Ani Cycero, ani Demostenes lepiej by w podobnej sprawie 1068 10 | konfederacji barskiej przez Demuliera, którego znałem. Był dobry 1069 10 | popełniał, i w tym się godzi z Demulierem, że hasz książę rozumu nie 1070 10 | konfederacji barskiej ani panu Demulierowi nawet nie ustępywali w nauce 1071 6 | ale nemini vox non est deneganda: zatem zapraszam panów braci 1072 21 | zgwałcił, ]est bluźniercą, depcącym wszystkie prawa boskie i 1073 10 | rad być świadkiem, jak się depcze prawa Rzeczypospolitej.~- 1074 8 | jakem się dowiedział potem, dependent pana Koźmiana nazwiskiem 1075 8 | regent ziemski, wziął mnie na dependenta; a przy takim łepaku, kto 1076 16 | tak bym wyglądał jak dziś. Dependowałeś u mnie, to już ci nie powiem, 1077 22 | w którym tysiączne robił deprekacje, że z jego powodu tyle przykrości 1078 12 | sam siebie nobilitując, deptał najkardynalniejsze prawo 1079 23 | tańców niż dokumentów, ta deputacja była powodem, iż raptownie 1080 10 | nie można było zjechać na deputackie sejmiki: kto nie był z partii 1081 8 | czy deputat, czy jakiego deputata żona, to jak zaczną krzyczyć 1082 8 | Upiekłem i po kilkakrotnie deputatował na trybunał. I mógłby sam 1083 10 | Janusz Górecki i Maciej Dereas, co później w konfederacji 1084 24 | się jak lew, że chociaż, desarmacja zastała go podporucznikiem, 1085 11 | panie Leonie, czy już z desperacji nie rozpiłeś się gorzałką?~- 1086 12 | duma szlachecka nie była ad destruendum, sed ad aedificandum patriae [ 1087 23 | owy pogodę, a tymczasem deszcz, jakby na złość? Na co daleko 1088 1 | waszym potomkom; płyńcież na deszczce, kiedy już okręt wygodny 1089 22 | mieć kwaterę w lesie! Z deszczu pod rynnę: ja kryję konie 1090 25 | i Żydów z ich żynkami i det'mi w kuczu nahromadyw, 1091 9 | jakakolwiek będzie moja determinacja, modlić się nie przestaną 1092 6 | strony do trybunału pro determinatione fori, nie zważając na to 1093 11 | między nimi, jako ludźmi determinowanymi, skończyłoby się jeszcze 1094 9 | prywatne miewał u sułtana - determinuje się sam do niego iść; a 1095 25 | korolom. Bude z mene, żynki i deti ne ma i ne budet, do śmierci 1096 5 | podochocenia. Kij był szklanny dęty i gdy go do ust przykładano, 1097 10 | swojego sztabs-oficjera deżurnego, którym na ten dzień był 1098 12 | koniecznie dostać Sawy.~Gdzie diabelska robota, zawsze sam diabeł 1099 8 | następnej sesji trybunał znalazł diabelski dekret tam, gdzie był położony, 1100 5 | powtarza, że kiedyś jakoby diablica miała się oszczenić tam, 1101 22 | Wasilkowa, zakochawszy się w diaczku i dla niego porzuciwszy 1102 23 | bronić, mając jeno popów, diaków, popowiczów, ludzi ani z 1103 14 | czort wie co i kazał swojemu diakowi przeczytać, mówiąc mu:~- 1104 25 | detyna, szest nidył pyw diń i noczu, a smutku ne moh 1105 14 | Puhaczewa nie wiedziałeś? A dlaczegoś ty tak prędko przystał do 1106 24 | narodu, nie ma jeszcze nic dlań rozpaczającego; ale skoro 1107 11 | mówi: "Za-za-za-płać twoje dłu-dłu-dłu-gi a do-do- a dopiero bądź 1108 20 | pan Puławski, zamyślony, i dłubał drążkiem w ognisku, jakby 1109 9 | się nazwać czterdzieści długich drewnianych karczem, pośród 1110 9 | szanował, że w przeciągu długiego pożycia cienia zgorszenia 1111 25 | dostateczną. Śliczna myśl, a długoli ona była stateczną? Spomiędzy 1112 15 | przeczuwali, co z tego wyniknie, długośmy się wypraszali; ale jak 1113 24 | wypłatę sumy z prostego długu należnej, po dwóch kondemnatach 1114 5 | półsetek; wszakem waszecina dłużniczka za tulipany, coś mnie przyniósł 1115 22 | wielmożny pan w inną dudkę dmiesz, a jak puszczę was na słowo 1116 22 | brzuch żar mu kładzie i poty dmucha, póki on mu do ostatniego 1117 14 | godzina inny wiatr mu po mózgu dmuchał. Wszyscy mu radzili, żeby 1118 25 | szczęśliwie po czterech dniach podróży, już po zachodzie 1119 3 | domu, w którym to domu i dnie swoje w wielkiej pobożności 1120 20 | końca on wami dowodził. Już dnieć zaczyna, zapewne pan Puławski 1121 9 | koszowy wielką wyspę na Dnieprze, na której kilka wsi chłopów 1122 4 | przed Moskwą uciekając, za Dniestr przeprawili się, swoim kosztem 1123 3 | Generalności, w Mohilowie nad Dniestrem znajdującej się. A choć, 1124 9 | pod Sawińcami, już blisko Dniestru, którego przejście było 1125 11 | teraz cały frasunek, że już dno u garnca się pokazuje. Pozwolisz 1126 11 | Za-za-za-płać twoje dłu-dłu-dłu-gi a do-do- a dopiero bądź wspaniałym." 1127 24 | nieświeskiego, a chcąc w do-mu księcia pana dać dowód szacunku 1128 23 | czepiać się, bo ksiądz nie dobędzie korda, którego nie nosi, 1129 13 | narodem, na przestronnym polu dobierali żon dla synów; dlatego też 1130 20 | boli! Kto w Boga wierzy, dobij mnie, bo dłużej nie wytrzymam! 1131 2 | jeden jeszcze się ruszał.~- Dobijcie tego psa, niech więcej nie 1132 15 | że gębę zamyka innym: tak dobitnie przekonywa. Dawaj wznowu 1133 25 | swoich Kozaków, po nitce dobrał się do kłębka; rozgniewał 1134 23 | Łopotem! Ryś z nią - to dobrana para. I dlatego też rychło 1135 23 | zrobił z jej korkami. Tak dobrane małżeństwo nie mogło się 1136 10 | kniazia Massalskiego. I dobrawszy sobie sześciu najtęższych 1137 11 | łaskawco. Niech ci Bóg odpłaca dobroć twojego serca. A wszystkim 1138 14 | oświecił oraz przekonał i o dobroci serca syna, a razem, iż 1139 24 | naszą życzliwość ku wielkiej dobroczynnej krwi jagiellońskiej, ku 1140 17 | wskrzeszał! On to był szczególnym dobrodziejem ojców jezuitów w Nowogródku, 1141 9 | nie przestaną za synem ich dobrodziejki. I to wyrzekłszy, uniżenie 1142 6 | daruję. On, okryty moimi dobrodziejstwy, on, co półdarmo Kołdyczów 1143 21 | kto tylko u nas urzęduje, dobrowolną, a nie wymuszoną przysięgą 1144 18 | panu Ciechanowieckiemu za dobrowolne z nim podzielenie nędznego 1145 11 | się pana Leona Borowskiego dobrowolnemu opisowi uwalniał go od wieży, 1146 11 | obowiązek przyprowadzić ten dobrowolny opis do egzekucji."~Podpisali 1147 6 | prywatne uczucia ustąpić dobru publicznemu; przekonany 1148 24 | słodkiego uczucia tylko dobrzy, ojcowscy króle doświadczyć 1149 20 | powierzyć, i miałem pokusę dobyć zza nadra parę czerwonych 1150 6 | przykładem pana Michała Rejtena dobyliśmy szable i bylibyśmy w puch 1151 24 | stał przy królu z pałaszem dobytym. Pan Hipolit Korsak i pan 1152 10 | zdradę, ale już poniewczasie; dobywa szabli i próbuje przedrzeć 1153 12 | można we trzy tysięcy ludzi dobywać miasto wielkie, obronione 1154 8 | masz obchodzić. Wstawaj i dobywaj szabli!~- A kiedy mi dobrze 1155 24 | przynosił butelki i korki dobywał, a pan Antoni Zwierowicz, 1156 8 | ogonami, które spod sukien się dobywały. I zaczęli iść po schodach, 1157 9 | Dziesięcina pszczelna składała dochód pisarza i sędziego. Każdy 1158 23 | bynajmniej nie poprzestawał na dochodach swego folwarku i znaczne 1159 11 | na siebie majątek, więcej dochodu rocznego przynoszący niźli 1160 8 | zostawując jej wszystkie dochody; a ona, wywdzięczając się 1161 23 | kolega umie swojej krzywdy dochodzić, mimo siebie puszczając, 1162 5 | ojczyznę, niech wiarę królowi dochowa. Panie kochanku, namnożyło 1163 24 | co ją aż do samego końca dochowałem jemu. I nie tylko ja, ale 1164 20 | wieczne milczenie, tak się ono dochowało, że dotąd nawet całkowity 1165 20 | powierzała, wymagano przysięgi na dochowanie jej w tajemnicy. Jak kto 1166 23 | dostaje, i do krzesła się dochrapie, i z mitrami się koligaci. 1167 21 | ale wy, jeżeli jej się doczekacie, pamiętajcie, co wam mówię: 1168 4 | się dzieje. Ale gdy się doczekało dobrze osiwić, a i siła, 1169 24 | Stanisława Augusta (a my się tego doczekamy), wtenczas obróćmy naszą 1170 11 | miejsce na mojej bryce.~- Nie doczekasz się, abym z twojej łaski 1171 1 | lada dzień zamieni koronę doczesną na wieczną i będzie to, 1172 2 | napisał, to i bies by się nie doczytał, czego on chce; ale o dwadzieścia 1173 13 | warty grzesznikowi nie dodaje, tak i gród dekret tylko 1174 8 | bryki, na której siedziałem, dodali mnie Bartłomieja Chodźki, 1175 20 | panować i jej zawsze ma być dodany jakiś król, to Sas, to Piast!~ 1176 12 | prawdziwemu szlachcicowi dodawało? Jeszcze to nie najdawniej, 1177 12 | nobilitował - zawsze jednak były dodawane w nobilitacjach te wyrazy: 1178 25 | ekonomski czy tam wnuk, jak się dodrapie przestronnego dziedzictwa, 1179 5 | przykładem, odważył się dogadzać żołądkowi, a choć tym małym 1180 23 | płaci, to nie na to, byś nas doglądał.~- Więc pan strażnik klątwę 1181 21 | zbawieniu, wybierzcie sobie dogodniejszy, a który wybierzecie, tego 1182 24 | książę nie byłby zupełnie dogodnym dla całej Rzeczypospolitej, 1183 19 | niebezpieczeństwo, jedynie dla dogodzenia swojemu wielomówstwu, aby 1184 10 | sprawiedliwość, tylko o dogodzenie zemście. Pan Wołodkowicz 1185 22 | wdzięczność zasłużysz, boś im dogodził. Do mnie, jeśli łaska, nie 1186 25 | Wołynecki, odczepy sia, bo dohrajeszsia. " Na konec na mojej zemli 1187 5 | aż sanie samego księcia dojdą. Śniegu było po pas koniom, 1188 23 | sam nie wie, do czego, i dojdzie tam, gdzie się nie spodziewa. 1189 10 | tłuc z paziami, konia oklep dojeżdżać i z fuzyjki w jaja na powietrzu 1190 11 | gospodarza domu, i z jednym dojeżdżaczem na koniu, pójdą W. Bonifacy 1191 8 | niedziela, bo w drodze, dojeżdżając do Lubartowa, spuszczając 1192 23 | zawierzyć, kiedy niekiedy dojeżdżał do rozmaitych swoich dóbr 1193 24 | sławny wierszopis, już wieku dojrzałego, a tamci trzej młodzi byli - 1194 21 | że się ułudzać daje, ale dojrzałemu rzecz nie do odpuszczenia. 1195 23 | do tego był człowiekiem dojrzałym, walecznym i w podobnych 1196 5 | księcia, a ostatnie już okiem dojrzeć nie można było. Więc my 1197 3 | zawsze człeku złe na biedę dojrzewa, już nie wiem, jaką drogą, 1198 22 | nie był innym, tak też nie dokażą, aby nim być przestał. Nadwątlą 1199 18 | były silnymi, czegóż by nie dokazała nasza wiara, jedynie prawdziwa, 1200 18 | wielkich rzeczy na świecie dokazały; ale co jest największego, 1201 6 | naprzeciw ciebie nic nie dokaże. Wracaj, Radziwille, do 1202 6 | on jeszcze na dziedzińcu dokazywał i stanąwszy przy studni, 1203 14 | cała nasza historia, tak dokładna, jak ta, którą lekkomyślnie 1204 18 | pokuty jest tak jasne, tak dokładne, tak skutkiem usprawiedliwione, 1205 24 | żaden z nas nie umiałby dokładnie przypomnieć sobie, cośmy 1206 12 | było w doświadczeniu - i dokładniej: bo nasi przodkowie lepiej 1207 8 | niecierpliwie musiał oczekiwać dokładniejszych wiadomości, bo pięć księstw 1208 18 | dowiedział z największą dokładnością, a to z przypadku.~Uciekając 1209 12 | i via facti [drogą faktu dokonanego] utrzymali się przy szlachectwie; 1210 23 | omieszkawszy przywdziać swojej doktoratki. Gdy więc, jak to zwykle 1211 23 | to już nazajutrz kilku doktorów przy łóżku. A panna - hic 1212 24 | oficynie, żeby hałas nie dokuczał królowi, całą noc piliśmy, 1213 24 | bardzo było animowane, bo ten dokuczliwy intruz psuł nam zabawę. 1214 19 | sobie zatykamy, tak nam dokuczy, a czasem i oberwie za to. 1215 8 | musiał za niego płacić. Dokuczyło mu to, a że był spadkowie 1216 11 | poszlij po wino, napisz mnie dokumencik, a przy kielichu i uradzim, 1217 11 | obaj przyjaciele. Pan Leon dokument napisał, odczytał go z uwagą 1218 6 | przystoi nad kartami, a nie nad dokumentami mozolić się i że choć pan 1219 22 | berdyczowski, aby i resztę dokupić. Aż tu pan Puławski, starosta 1220 12 | krwią swoją tego zaszczytu dokupili się dla potomków. Hetmani 1221 20 | mnie poznał, lepsza byłaby dola gęsi, com ich przywiózł, 1222 5 | trzy tysiące gotowych, dołączę, a całkowity posag synowej 1223 10 | starostw do niego chciał dołączyć, które to przychody, z monopolium 1224 25 | którym do kapitalnej sumy dołączył najskrupulatniej wszystkie 1225 23 | tymi, co mniej pomyślną dolę mieli. U nas, jak wszędzie, 1226 11 | iż jest przyczyną moich dolegliwości. On nic nie winien, ale 1227 23 | nie tylko że doświadczałem doli pomyślnej, jak państwo strażnikowstwo 1228 5 | przesadzasz; to ja to niby doliczyć się nie potrafię, to ja 1229 6 | choć wielki rachmistrz, nie doliczył! A jednak dusza jego nie 1230 8 | to jak zaczną krzyczyć z dołu wiwat, a niektórzy każą 1231 24 | uciążliwy dla szlachty, i domagać się będę, aby nadać sądom 1232 18 | zrobiła, chcąc się pomścić, iż domagając się o jakieś znaczne wywdzięczenie 1233 12 | że były co sejm skargi i domagania się, choć daremne, posłów, 1234 15 | jurystów, a jakich nadgród domaganie się! Dawniej połowę palestry 1235 15 | Litwie dom nienasycony w domaganiu się starostw; ciągle burzył 1236 1 | sama odpowiedź. Przebrzydłe domatorstwo, nałogowe lenistwo! Byłem 1237 11 | utworzył w Albie, ogrodzie i domie wiejskim pod Nieświeżem, 1238 11 | inskrypcją. Pan Leon chciał, aby domieszczono, że książę wojewoda będzie 1239 12 | lub słyszę: Miserere mei, Domine, secundum magnam misericordiam 1240 25 | Widzisz waszeć timor Domini alias [bojażń Pana, czyli] 1241 15 | gdzie wówczas prezydował pan Dominik Wierzejski, sędzia grodzki, 1242 25 | kapelani, których miał dwóch: dominikana i bazyliana. Nawet szczególnie 1243 16 | kondescensji na gruncie z ojcami dominikanami nowogródzkimi; a że zgodnym 1244 17 | całym dworze, kiedy się jaki dominikanin lub jezuita pokaże! A żaden 1245 6 | co roku suszę. Wieś dałem dominikanom wołkowyskim, u których groby 1246 17 | tameczny ubogi klasztor dominikański jego szczodrotą został jednym 1247 24 | kiedy mu służyłem w jego domku z panem Świętorzeckim, także 1248 9 | Siniuchą i kilku mizernych domostw żydowskich, zjechały się 1249 25 | zajechałem do żydowskiego domostwa na przedmieściu kaniowskim. 1250 25 | sam miał na żupanie płótno domowej roboty, spod którego wyglądały 1251 23 | księdza, kiedy goście i domownicy zaczęli się zbierać na wieczorne 1252 10 | zamku, otoczony sługami i domownikami; przyjmował gości, naprzeciw 1253 20 | możnego obywatela, prócz domowników żywego ducha nie widziałem, 1254 24 | opinia nie dopuści żadnych domowych rozterek w naszej Rzeczypospolitej 1255 25 | która pierwszą zbija - domyśl się wtedy, czyja prawda! 1256 9 | gdzie i z czym jedzie, bo domyślał się, że z czymś ważnym; 1257 17 | lekarze mówili, bo po nim tego domyśleć się nie można było, tak 1258 20 | objaśniło; co piszą, to tylko domysły. I ja bym milczał, ale będąc 1259 21 | myślał: " Timeo Danaos et dona ferentes." Diabeł wielki 1260 18 | sądzili), jak mu wicesgerent doniósł spełnienie wyroku, padł 1261 5 | aż ściany się trzęsły. Donośny głos księcia wojewody i 1262 9 | zgłaszając i o każdej rzeczy jej donosząc. A dla przesyłania wiadomości, 1263 2 | zaczęło; aż tu widzim chmurę Donów. Jak huknę: "Nacieraj! Bóg 1264 19 | wozie z dwoma setnikami dońskimi najdoświadczeńszymi, a dwadzieścia 1265 19 | zniknęli: chyba wiatr ich by dopędził; ale setników kazał zaprowadzić 1266 24 | ludzie, co im się opierają, dopełniają swojej powinności, ale nigdy 1267 9 | rok jeździł do Kopysia dla dopełnienia swoich obrządków, ale tak, 1268 24 | ma nic wspólnego między dopełnieniem powinności a przeczuciem 1269 12 | ale jednak jego rozkaz dopełniłem, bo szkaplerz zdjąłem i 1270 24 | ten dąb porwać i rozkaz dopełnionym nie został, a zabobony, 1271 14 | Kazania nie mógł i ustąpił, dopełniwszy cudów waleczności, bośmy 1272 25 | szuka świeżego, żeby z nim dopić; co to, mospanie, pół garnca 1273 16 | wszedł do mojej izby, i dopierom się opamiętał, jak on się 1274 24 | całej Rzeczypospolitej mógł dopisać, czy znajdziecie jakiego 1275 6 | prosząc szlachtę, aby mu dopisała, żeby pana Michała Rejtena 1276 15 | był cnotliwy, jak jemu los dopisywał, że aż jeden wielki i uczony 1277 6 | nieroztropni, jakoś tak cierpko dopominali się u niego, iż go w niecierpliwość 1278 23 | bliźniego, ale owszem, żeby dopomóc synowi nieboszczyka mego 1279 9 | namówić, aby mnie w zemście dopomogli. Uzbrojeni, wpadliśmy w 1280 6 | i o to z mojego miejsca dopraszam się.~Tu zaczęliśmy wszyscy 1281 23 | być pierwszą pobudką, nie doprowadzał do następstw krwawych, ze 1282 6 | który go do pomyślnego kresu doprowadzi, na boku zostawując moją 1283 25 | względem niego nie ważył się dopuścić. Ale niech no się pokaże 1284 24 | Rozumie się, że ta imość nie dopuściła księciu takowy podpis zrobić, 1285 23 | słuszności jego sprawy nie wprzód dopuściłem pojedynku, aż wyczerpawszy 1286 18 | podnieść może, kiedy wielkich dopuściwszy się zbrodni, niezupełnie 1287 11 | tobie instynktuje i nie dopuszcza na ciebie nowej wariacji. 1288 15 | nieludzkości zaczęto się dopuszczać z poddaństwem ruskim, o 1289 23 | żeby się uścisnęli, nie dopuszczając wspólnego a ciężkiego grzechu, 1290 10 | żadnego okrucieństwa nie dopuszczali się, ile że przy wielkiej 1291 10 | z partii króla, tego nie dopuszczano, a że mało kto na Litwie 1292 22 | wielkie szczęście, iż nie dopuszczę, aby pan ode mnie smutną 1293 15 | że śladu nie można było dopytać. Dopiero pan regent na pana 1294 10 | lepszych nie mógł znaleźć doradców. A co się tyczy zarzutu, 1295 11 | voce consultativa [z głosem doradczym], na żądanie samego księcia. 1296 25 | Mam sąsiada Wołyneckoho, dorobił się dziedzictwa, ale ladaszczo. 1297 16 | zwyczajnie jak u szlachcica w dorobku; a przecie grosz grosza 1298 4 | Sołomereccy, Zbarascy, Dorohostajscy, Ogińscy, potomkowie mocarzów, 1299 18 | najmłodszy z jego synów już był dorosły. Dopiero, zwoławszy wszystkich 1300 7 | tu prywez, bo Moskali po dorozi, a wsiakij zaderżuje, a 1301 15 | obywatelka z dwoma córkami, wcale dorzecznymi, że ma jakąś ważną sprawę 1302 2 | inni Dony mieli czas jego doścignąć, ile że, poplątany końmi, 1303 11 | obywatela synem, w kordy, w dosiadywaniu koni najdzikszych, w sztuce 1304 25 | Żadna rzecz ludzka nie jest doskonałą, a co tylko ludzie wymyślą, 1305 12 | przyszło do wysokiego stopnia doskonałości), dośledziłi więc, że cerulik 1306 1 | zatracić, i tym sposobem dośledzić granic cierpliwości Bożej? 1307 12 | wysokiego stopnia doskonałości), dośledziłi więc, że cerulik mszczonowski 1308 2 | za nałogowego kartownika. Dośledzono, że w Krakowie po całych 1309 23 | tylko ubiór z łaski księcia dostając, nie miał ani szeląga przy 1310 14 | Polaka do służenia ojczyźnie. Dostaliśmy się w krakowskie województwo, 1311 16 | interesa i Doktorowicze dostały mi się w dzierżawę. Ja siedzę 1312 9 | dla dostatków, których nie dostaną, bo Moskwa żadnemu zdrajcy 1313 11 | wcześniej czy później po skórze dostanę. Nic nie brakuje, tylko 1314 10 | oprzeć mamiącej nadziei dostania go w swoje ręce. A że przy 1315 12 | za naszych czasów aniby dostąpił, wynoszą postęp teraźniejszego 1316 23 | wojny więcej miliona zarobił dostarczając żywność wojsku moskiewskiemu, 1317 22 | co będę mógł, szlachty dostarczę. Lepiej w kilkadziesiąt 1318 25 | które pajęczyna prawa jest dostateczną. Śliczna myśl, a długoli 1319 10 | podatkiem konsumpcyjnym, byłyby dostateczne, aby dwakroć sto tysięcy 1320 9 | widok tego buzdyganu jest dostatecznym, aby nas od wszelkiej przykrości 1321 23 | była, jakoś umiemy robić je dostępnymi do jej mózgownicy. Bo kto 1322 25 | Kiedyś to szlachectwo nasze dostojeństwie było zaszczytem nad zaszczytami, 1323 24 | uprzedzenia, ale na widok jego dostojnej osoby, jego majestatu, prawdziwie 1324 1 | wiązaniu tobie ofiarowanym inni dostojni koledzy twoi w przewodnictwie 1325 1 | szanując i gospodarza, i dostojnych gości, wszystko mimo się 1326 20 | taka wilgoć, że ognie nas dosuszyć ledwo mogły. Byliśmy zmęczeni; 1327 22 | Korsak, człowiek stary i doświadczony, miał mnóstwo dykteryjek 1328 5 | dotąd momentu smutku nie doświadczyłam.~Sędzia rzucił się w jej 1329 16 | mnie od lat kilkunastu, a doświadczywszy mnie lat dwoje w swoim domu. 1330 17 | pracy przyjaciele z Litwy mu dosyłali. Jak to u nas zwykle, po 1331 10 | najpierwszych w Rzeczypospolitej doszedłby zaszczytów. Był J.W. Żaba, 1332 22 | Mikołaja Staniewicza - i doszedłem szczęśliwie do Cudnowa, 1333 12 | kierunek rzeczy by wzięły. Ale doszedłszy do Bolimowa, pan Kwilecki 1334 20 | a my wszyscy na koń -i doszliśmy aż do Częstochowy. Ale pan 1335 15 | szperając dokumenta matki, córki doszperają się do waszych serc; wszakżeście 1336 25 | starosta, co wszystkiego zawsze doszperał przez swoich Kozaków, po 1337 18 | jurysdykcji to się działo, sam dotknięty do żywego, pomaga mu potajemnie, 1338 5 | jako wuj, ale nie mógł dotrwać do końca; bo lubo nie sprzeciwił 1339 22 | kilka dni umarł. A gdyby był dotrwał w powinności, byłby żył 1340 9 | zdrajcy nigdy obietnicy nie dotrzymała.~Przed moim odjazdem odważyłem [ 1341 2 | było, nigdy nam placu nie dotrzymano. A ludzi tak zręcznych jak 1342 16 | zaryzykujesz, a potem placu nie dotrzymasz, pamiętaj, że to rzecz z 1343 22 | pokój mieli. Ty umowy nie dotrzymujesz z leśniczym: ziemięś jadł 1344 18 | ile jest lekkomyślnie im dotuszać, o tyle jest okrutnie ich 1345 25 | świeżo utworzonym, ale co się dotyczy tych, co już przeszły przez 1346 8 | kołem. Kto się tego kamienia dotyka, musi wyjść z niego abo 1347 5 | wierzchołku głowy, ucha nie dotykając się, choć mróz był dobry. 1348 8 | odpłacając ukłony, prawie ziemi dotykające, licznych pacjentów. Aż 1349 24 | ziemskie i dobrze urodzeni] dotykali się naszego pomazańca. Była 1350 18 | jeżeli coś się zostało, co by dotykalnie świadczyło o ich niegdyś 1351 25 | co mnie jeszcze bliżej dotykało, bo jakom wspomniał, świeżo 1352 8 | prawa pamiętało, reszta się douczy. Nie święci garnki lepią. 1353 11 | dychteryjki pan Leon, ale tak dowcipne, że nie tyle garniec, ale 1354 19 | Jakby Jego nauka była tylko dowcipnym wymysłem, bynajmniej nie 1355 8 | Zapytuje, kogo to prowadzą - dowiaduje się, że przed dwoma dniami 1356 24 | pan tak odważny i piękny, dowiadujemy się, że to pan kasztelanie 1357 4 | pracując, nie miał nawet czasu dowiadywać się po szczegółach, co też 1358 9 | podwod byli w Humaniu, a tam dowidatysia, co ich koszowy pomer; tak 1359 23 | rozmaitych swoich dóbr dla dowiedzenia się naprędce, co się z gospodarką 1360 14 | nas z więzienia. Carowa dowiedziała się, że gubernator smoleński 1361 8 | poznać, a nie bardzo jednak dowierzając panu Bartłomiejowi obiecanego 1362 24 | interesa Rzeczypospolitej, nie dowierzał sobie i nie odważył się 1363 25 | na gospodzie, bo taki nie dowierzałem panu staroście, by nie była 1364 24 | rozumu, ani zdatności, nie dowierzali atoli tyle tym przymiotom, 1365 19 | starszy czynem. W Sybirze dowiesz się, jak płacą tym, co kule 1366 11 | zdjęła; a dla większego dowodu wrócenia activitatis król 1367 19 | między niby mędrcami, co lubo dowodzą Jego bytu, tak Mu działalność 1368 25 | spuszczali. Bywały czyny dowodzące przemocy magnatów, ale nie 1369 8 | tłomaczącego całą rzecz i dowodzącego z wymową najgromliwniejszą, 1370 8 | przerażony), jak instygator dowodzi, że pisarz wziął tysiąc 1371 22 | Krożach z chorągwią, której dowodziłem, jakby dziad do roboty niezdatny. 1372 14 | wziętość, a chociaż to samo dowodziło, że nie najpoczciwiej szli, 1373 9 | korale gęsto się okazywały i dowodziły, że ich mężowie i rodzice 1374 23 | swoje pacierze, a do tego dozie-rając księcia hetmanowicza, aby 1375 23 | co z sobą mieszkali; ale doznałem z nią pospołu i niemałych 1376 9 | plonem, bydło tuczy się bez dozoru, najpiękniejsze konie i 1377 24 | Księstwu Litewskiemu jest dozwolony w sprawach simplicis debit 1378 5 | przekonanym będąc, że z nią dożywotni związek największe mu szczęście 1379 8 | szwagier, miał wkrótce w dożywotniej parze łączyć się z księżniczką 1380 5 | gości damę swoją, poszliśmy drabanta, po skończeniu którego-natychmiast 1381 22 | szczerze pomagali naszym drągami. Kozacy, kilkunastu swoich 1382 3 | każden z nich był praw: bo dragan mu gębę przestrzelił w oczach 1383 23 | koń mógł wyskoczyć, istny dragon w spódnicy, a z tym wszystkim 1384 25 | Wielkopolską rządzi: wsio drań pry Borowskim. I książę 1385 8 | na kamieniu, odezwał się drapiąc się po głowie:~- A, to waćpan 1386 18 | pielgrzymy, jak jaskinie drapieżne bestie ustępowały różnego 1387 20 | Puławski, zamyślony, i dłubał drążkiem w ognisku, jakby się nim 1388 15 | i kwita. Jakiś to rozum drążkowy, na kształt tych województw 1389 17 | odbyte, to zranienie na j drażliwszych uczuciów znacznie mu zdrowie 1390 21 | znajdowali. Ta myśl ciągle ją dręczyła i ze łzami błagała Zbawiciela, 1391 1 | tworzycie, abo do gotowego drew przykładacie. Czy wy sadziliście 1392 12 | moskiewskie, nawet pod Jedlińskiem Drewiczaśmy zbili i może byśmy go samego 1393 12 | dopełnił jego rozkazu, czym Drewiczowi udało się wyjść prawie z 1394 12 | chciał na nim pomścić wielu Drewiczowskich huzarów, którym ręce i nosy 1395 10 | sposobem: na wielkiej tablicy drewnianej było krejdą napisane abecadło. 1396 20 | napracuje w polu, to te swoje drobiazgi przepatrzy, przeczyści, 1397 20 | popod nimi przejeżdża z drobiem albo ze mną, albo z sąsiadem. 1398 5 | zostawił żonę z czworgiem drobnych dzieci, a i ta, niedługo 1399 24 | Nie mitrężąc czasu tak drogiego przy kończącym się sejmie, 1400 10 | pierwsze -podział kraju, drugie-rozstrzelanie Wołodkowicza." I nigdy nie 1401 21 | wielką szkodą naszą nie był drukiem ogłoszony, to z tego powodu, 1402 5 | się odezwał:~- Na co pan drużba ma ewikcją obciążać swój 1403 7 | księcia Radziwiłła i zbieraną drużyną szlachecką ośm godzin trzymali 1404 11 | obiad. Nikt mnie nie słucha, drwią ze mnie; odkąd mnie pan 1405 25 | mnie za rękę: "Nie uchodzi drwić z ludzi, panie starosto; 1406 23 | był narodził, co by nie drżał przed księciem chorążym, 1407 5 | za rękę chorążankę, która drżała jak liść osiny, i zapytał 1408 12 | choć magnaci całą gębą, drżali przed nim. Razu jednego 1409 12 | Chmielnicki (tak to z jednego drzewa może być i krzyż, i motyka!), 1410 9 | stepami, ani pagórka, ani drzewka nigdzie nie widząc, tylko 1411 23 | pana strażnika jak wyżeł na dubelta. Wchodzi nareszcie pan Ryś, 1412 11 | się rozstanę niż z moją dubeltówką.~- Na co ci się ona zda, 1413 1 | urzędowskim na kontraktach dubieńskich, z głęboką wprawdzie krysą, 1414 5 | Rdułtowski aż grę prześlepił i dublę dostał, a przecie się nie 1415 24 | materii zawsze było przeciwne duchowi naszego prawodawstwa, że 1416 8 | sądach, świętokupstwa w duchowieństwie, a pieniactwa w szlachcie. 1417 15 | Grecy uznawać zwierzchności duchownej chrześcijańskich papieżów 1418 23 | Ba, gdyby tylko w stanie duchownym chrześcijanin mógł być zbawiony, 1419 23 | Dość, że organista Ryś, dudlając po klawiszach a jeżdżąc 1420 23 | się odgraża do nahajów, dufając, że mocny, to i ja niesłaby!~ 1421 4 | damaszek, na którym można dukatem pisać jak krejdą po tablicy, 1422 21 | rubli kupisz Moskala, tyle dukatów trzeba dać Polakowi. "Obydwaście 1423 1 | nie będę ich na sesji w Dukli uczyć". A pan krakowski? " 1424 16 | człowiek nad sobą zacznie dumać, a go smutek kole, to oprócz 1425 12 | dzieciństwa umiał śpiewać dumki i grać na bandurce, pan 1426 15 | kościelną rozerwać niż ofiarę z dumy uczynić, za to wpadli nie 1427 5 | swoim dworem pojechał do Dunajczyc, rezydencji kasztelana, 1428 23 | błoniu między Klockiem a Dunajczycami.~Wielu z nas udało się na 1429 6 | złoty, mówiąc: "Darujęć, durniu!" - drugiemu kontusz:~"Na, 1430 19 | cietrzewiło, a my innych dusili. Otóż co zaczną nacierać 1431 21 | wszystko było na tychże duszach wyrażone, że i błogosławiona 1432 25 | mospanie, pół garnca wina duszkiem w żywot wleje, ani oddechne. 1433 21 | powiedział tym wszystkim duszom:~- Jeszcze na was ostateczny 1434 5 | nos długi, oczy błękitne, duże i najczęściej pełne wesołości. 1435 5 | doświadczał błogosławieństw. Pił dużo i mało który mógł mu placu 1436 5 | włosów tylko zostawało; wąs duży i zawiesisty, którego głaskał, 1437 7 | pisle oddajut. Toho było zo dwadciat razy; a szczo myni sływok 1438 12 | zapalić. Wpadliśmy ja i dwaj Kozacy i wynieśliśmy pana 1439 7 | Potockoho: on mu prysyłaje dwi fury sływok węgierek. Na 1440 25 | swojej milicji. A szczo za dwir jeho! Marszałek bilszy 1441 14 | nie. Otóż gubernator nam dwóm, nad którymi się pastwił ( 1442 8 | i starszy był ledwo nie dwomaset laty, i nierównie więcej 1443 5 | pan stolnik pójdzie fora z dwora.~Książę wąsa do góry pokręcił, 1444 22 | do tego namówił fraczkowy dworak, pełen poloru i oświaty. 1445 3 | choć, od młodości będąc to dworakiem, to urzędnikiem, sędziwego 1446 25 | obdarzyć, króla osądzić, dworaków się pozbyć, uwolnić się 1447 4 | któren u króla Poniatowskiego dworakował, ale że w duszy dobrze ojczyźnie 1448 12 | mnóstwo było panów z licznymi dworami; a że wielcy panowie, co 1449 25 | pan nad pany! koły ty jeho dworanin, to ty ne hirszy za mene; 1450 15 | Tam dopiero do jakiegoś dworeczku zaprowadził i przedstawił 1451 24 | inną liberią, z rozmaitych dworów obywatelskich zebraną dla 1452 22 | i zaraz pobiegł dać znać dworowi.~- Jakem się o tym dowiedział - 1453 24 | niedługo czekaliśmy na karetę dworską, z której wysiadł król, 1454 22 | tam moje konie wyprawił z dworskimi Kozakami, a nazajutrz samiśmy 1455 24 | nas myślić, że wszystkie dwory obojętnie na nas patrzą, 1456 7 | wyuczyłem się, a między dworzanami i pokojowymi będąc najuboższym, 1457 11 | obojętnie przyjęli; ale dwu dni nie upłynęło, kiedy 1458 23 | Co większa, choć ledwo dwudziesty czwarty rok mu się kończył, 1459 22 | pozabierał i dwie niedziele w dybach trzymasz, jakby jakich szkodników. 1460 11 | się bawić. Opowiadał różne dychteryjki pan Leon, ale tak dowcipne, 1461 9 | kniaź Ostafi Czetwertyński, dydycz Komajgrodu i połkownik korola 1462 25 | a takie teper senatory i dygnitary, szczoby kołyś nyktob ich 1463 5 | względem ministrów, senatorów, dygnitarzów i podkomorzego, a od nas, 1464 22 | doświadczony, miał mnóstwo dykteryjek do opowiadania, bo niejedną 1465 23 | klin w głowę zabić i ta dykteryjka o Rysiu długo powtarzała 1466 8 | zaczął pisać dekret, jaki mu dyktowano - i dekret był zupełnie 1467 22 | tydzień nie minie, a tok z dymem pójdzie. Z początku ze dwa 1468 9 | dopiero po jego śmierci książę Dymitr najechał zamek ostrogski; 1469 5 | stolnik powiedział:~- Ja dymituję synowi Kozarkę, folwark 1470 5 | Kozarkę, folwark mający 10 dymów, a po mojej śmierci będzie 1471 7 | kontusza gredyturowego, żupana dymowego i pasa półjedwabnego, a 1472 7 | najprzód z książek pana dyrektora, ale potem wujenka kupiła 1473 7 | zakonu, ja na jego miejscu dyrektorem zostałem. Brałem po trzydzieści 1474 23 | czegóż parafianie? Synowi sam dyrektorował; jeżeli miał jaki wydatek, 1475 6 | dokażesz, to pięćdziesiąt dyscyplin weźmiesz na intencję Wołodkowicza.~- 1476 6 | Pas będzie nasz, a ja taki dyscyplinować się będę na intencję nieboszczyka; 1477 20 | pacierze posty, a wreszcie dyscypliny.~- Każdą pokutę zniesiesz, 1478 23 | prawniczych mozołach, szukano w dyskursie rozrywki, jakoś zapytał 1479 17 | a pan Tadeusz, co temu dyskursowi się przysłuchiwał, przerwał 1480 13 | Panu Bogu, niełatwo było o dyspensę nawet magnatowi, a szlachcicowi 1481 13 | swojego domu, sam siebie dyspensując, i zaczął z nią mieszkać 1482 13 | niemało kosztu poniósł, a taki dyspensy nie wskórał. Bo trzeba było 1483 19 | Trzeba mnie go na śmierć dysponować.~- Mój księże, ty lepiej 1484 10 | osądzony, dekretowany i dysponowany na śmierć, a nareszcie rozstrzelany: 1485 25 | zawołany gospodarz, a nie tylko dyspozytorowie nagromadzili się, ale i 1486 19 | wedle swego zwyczaju na dysputę i dowodził mu po swojemu, 1487 23 | doktoratka były dla nich oznaką dystynkcji. Książę hetman go lubił, 1488 9 | rzetelność swojej religii i każdy dysydent nie z rzetelnego przekonania, 1489 8 | są silni, oni rej wodzą dysydentami obydwóch narodów, a w Litwie 1490 24 | hasło niepolityczne przeciw dysydentom? Wszystkie takowe zadania 1491 6 | przywileje wytargowała dla dysydentów, za które ja, jako pierwszy 1492 7 | prawie Litwie. Ale cóż? Dywan został przekupiony przez 1493 9 | jadł, co oni, ale oprócz dzbanka wody nie miał innego napoju 1494 25 | szarym końcu stał miód w dzbankach na stole, ale tak obficie, 1495 7 | tak się boję, bywało, aby dziadem kościelnym nie zostać, że 1496 4 | i pracy tłomacza, którą dziadowi życzliwość okazał, i niektórym 1497 25 | lubo teraz możni, lecz ich dziadowie w palce chuchali dla ogrzania 1498 4 | się odezwał:~- Ale, mój dziaduniu, wszakże to nie historią 1499 5 | umiał udawać, i jak się dziady z babami kościelnymi poswarzą; 1500 5 | Ignacym Rewieńskim, który po dziadzie jego, a swoim teściu otrzymał 1501 3 | zrobić, a zapewnił go, że działając w związku za wiarę i ojczyznę 1502 1 | Bogu o ojczyźnie, ale tak działajcie, jak gdyby ona tylko jedynie 1503 19 | dowodzą Jego bytu, tak Mu działalność i potęgę okrajają, że na 1504 12 | i wisiał przy dworze JW. Działyńskiego, marszałka trybunału, że