| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
1505 22 | małym palcu noszę, że byli dziarskie chłopcy, nie czekając nazajutrz, 1506 1 | Jan Ewangelista mawiał: "Dziateczki, kochajcie jedni drugich!" - 1507 8 | kawałka chleba z trzema małymi dziatkami. Apelowała ona do trybunału, 1508 3 | że nawet trudno mu będzie dziatki, których miał dość, w dobrych 1509 23 | ani żony utrzymać, ani dziatwy wychować stosownie do swego 1510 12 | burzliwym, tak go słuchał jak dziecię piastunki. W Zakroczymiu 1511 18 | Ciechanowiecki jeszcze w dzieciństwie u niej umarł, że ciągle 1512 6 | podrapał? Ja pokorny jak dziecko, panie [kochanku]. Ksiądz 1513 12 | że w okolicach Machnówki dziedzice tak bezczelni, że jeden 1514 22 | jest jurysdykcja między dziedzicem a chłopem. Jako dziedzic 1515 18 | a wedle Boga istotnych dziedziców jego włości, przepraszając 1516 9 | posiadłość Siczy zostanie jego dziedzictwem, a on będzie hetmanem kozackim 1517 22 | jedną i drugą miał wioskę dziedziczną i nieco grosza po ludziach. 1518 23 | blisko od półtorasta lat dziedzicznie należące do Rysiów, wyszły 1519 7 | szlachcic i miał swój folwark dziedziczny; był powiernikiem JW. pana, 1520 22 | ostrogskiej należących, a teraz dziedzicznych JO. księcia Marcina Lubomirskiego, 1521 9 | będzie hetmanem kozackim dziedzicznym, jak tylko nakłoni Kozactwo 1522 23 | rąbał, póki nie trafię na dziegciarza!~Te i tym podobne niedorzeczności 1523 23 | co to koło ciebie czuć dziegieć! Czyż tobie na inne perfumy 1524 19 | krążą, a którego imię już z dziejami ówczesnymi tak związane, 1525 19 | tak związane, że sumienny dziejopis opuścić go nie może. Znajdą 1526 24 | było, czyli to tylko wymysł dziejopisarza. Jedni dowodzili rzetelności 1527 13 | prawodawce, statyści, rymotwórcy, dziejopisarze. Nie tak jak u nas, co to 1528 5 | Borowicz.~Po najpokorniejszych dziękczynieniach pan sędzia wyrzekł:~- Wasza 1529 25 | klęcząc spełniłem kielich dziękczynny i nie taję się, żem mu kolana 1530 5 | niesprawiedliwością narody upadają. I ja, dzięki Bogu, w cierpieniach doczekałem 1531 25 | który w Jej imieniu ze łzami dziękowałem i odpijałem wdzięczność 1532 24 | się ucieszyli i czule nam dziękowali, mówiąc, że gdyby sami się 1533 18 | jest okrutnie ich potępiać. Dziękujemy naszemu Zbawicielowi, że 1534 20 | nie zrozumiecie, do jakich dzieł Pan Bóg ich przeznacza i 1535 20 | ostatnim żyjącym, co do tego dzieła należał, może się kiedyś 1536 10 | powietrza umarł w Stambule, dzieląc wygnanie księcia Karola. 1537 4 | zastanowili się nad ich wielkimi dziełami, których skutki ichże samych 1538 10 | umiem wymówić ani napisać, w dziele swoim O nierządzie Polskiej, 1539 24 | potem chowała w Snowiu, była dziełem wędrownego snycerza Niemca, 1540 17 | Szkoła na dwie części się dzieliła, jako dwa wojska z sobą 1541 20 | dla ojczyzny cierpieć. Tak dzielni mężowie dla prawnuków swoich 1542 19 | wiadomymi. Obskaczali go, my też dzielnie jego bronili, a on nam: " 1543 24 | łączy się w jednej głowie i dzielność w uczynkach, i dar przełożenia 1544 12 | nie będzie się cieszyć tak dzielnym i poczciwym synem, jakim 1545 17 | nieprzyjacielski zdobyć. Zwyczajnie dzielono się na Polaków i Moskalów, 1546 8 | kapituły łuckiej, a który dzierżą! z kolacji księcia wojewody 1547 12 | tylko urzędziku, ale wioski dzierżać by nie pozwoliła nieszlachcicowi, 1548 12 | trafić. Pan Sawa zalecił panu Dzierżanowskiemu cofać się przed kawalerią 1549 2 | Zawsze mi mawiał: "Żyj z Dzierżanowskim jak z kolegą, ale do jego 1550 9 | jest najpiękniejszą naszą dzierżawą. Tam bez pracy prawie ziemia 1551 8 | będą, będąc zaspokojoną dzierżeniem tak znacznych majątków. 1552 10 | szlachty, użalające się, iż dziesiąta część ich oprymuje. Książę 1553 4 | tłomacza w Stambule, gdzie lat dziesiątek przepędził, i wierny był 1554 25 | osiadłej na Ukrainie ledwo dziesiąty był prawdziwym szlachcicem, 1555 10 | manifesta zaniesione od dziewięć dziesiątych części szlachty, użalające 1556 9 | pięknością i obszernością sadów. Dziesięcina pszczelna składała dochód 1557 25 | kwoty, co ją odbiorę, opłacę dziesięcinę w połowie kolegiacie, a 1558 24 | małym przestał: osiadł na dziesięciodymnym folwareczku, na którym miał 1559 16 | cały dzień się myśli, a dziesięcioro Bożego przykazania i kwadransu 1560 9 | ciągle z litewska coś plótł dziewce, czym mógłby nas wszystkich 1561 9 | Ratyński był tylko pięknością dziewcząt zajęty i bardzo się do jednej 1562 8 | mi się tegoż samego roku dziewczyna urodziła. Otóż ten antał 1563 15 | czy Francuza. by mu koło dziewczyny patronował: jakoż on miał 1564 9 | przytomnych parobków lub dziewek, natenczas śmiechy i palcem 1565 11 | jak dziś - książę o samej dziewiątej z rana, po mszy świętej, 1566 10 | manifesta zaniesione od dziewięć dziesiątych części szlachty, 1567 5 | całkowity posag synowej mojej, dziewiętnaście tysięcy pięćset, ulokowany 1568 23 | Nietrudno było nakłonić do figla dziewiętnastoletniego młodzieńca, zwłaszcza takiego, 1569 10 | familijnych. A książę, w dziewiętnastym roku zostawszy miecznikiem 1570 20 | doczekawszy, plac ostrzelał; a był dzikiej odwagi. I przysłuchiwał 1571 17 | się posłowie: jedni jakimś dzikim uśmiechem chcą pokryć wewnętrzne 1572 11 | kazałem, aby kilka łosiów i dzików przywieziono na wesele chorążanki; 1573 23 | takiego sposobu myślenia jak dzisiejsi, majątek w puch rozbitym 1574 22 | mniej umiała niż dziatwa dzisiejsza. Tac to szeroko rozprawiają, 1575 7 | dla kraju, którą do dnia dzisiejszego pałać ani chwili nie przestałem.~ 1576 24 | pan kasztelanie krakowski, dzisiejszy nasz pomazaniec, który zaszczyca 1577 9 | działać nie będą. Dodał nam Dziumdzuryk: Kozacy prości sprzyjają 1578 9 | sprzyjającego; a mieliśmy po sobie Dziumdzuryka, pisarza Siczy, który tym 1579 12 | że kule ustawicznie mu dziury robiły w odzieniu, tak że 1580 5 | czy to się godzi takimi dziwactwami duszę mazać? Wszak wasza 1581 24 | legum śladu nie było tak dziwacznego przywileju, upowszechniającego 1582 9 | jaką nasz dom przybrał, i dziwacznych obyczajów, które jezuici 1583 25 | tak dalece że chociażby i dziwacznymi się zdawały, zaraz przychodzi 1584 13 | Chociażbym miał za zrzędę i dziwaka uchodzić, wszelako wyspowiadam 1585 12 | Polsce o szlachectwo." I dziwi się młodzież, że ci sami, 1586 13 | że to byli głupce, i nie dziwiłem się, że ich przepędzono; 1587 22 | że obiad był smaczny, nic dziwnego, bo jakaś popadzia spod 1588 24 | zagranicznemu odziany, ale dziwnej urody, podobniejszy do anioła 1589 23 | księcia wydawała się tym dziwniejszą, że ludzie z większymi i 1590 19 | jedność się przerywała; a co dziwniejsze, że w stateczności i wytrwałości 1591 17 | wielkiej roztropności i dziwnych postępów w naukach. Otóż 1592 12 | domu, i nikt się temu nie dziwował, że sam książę sprawował 1593 19 | rozkazem czynił te wielkie dziwy, co im były wiadomymi. Obskaczali 1594 20 | ona rozwiązana, a ja po dżumach tułam się w Turecczyźnie; 1595 6 | głosem drżącym, w którego dźwięku silny żal się okazywał, 1596 15 | życie są wskazani flintę dźwigać w szeregach moskiewskich 1597 17 | śmierć była mu krzyżem do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką 1598 21 | najezdniczy miał zamiar dźwignąć. Wtedy gubernatorowie nawet 1599 16 | się ta sprawa, na której dzwoniłem, ba, sam komplanacją napisałem, 1600 25 | aż do północy wszystkie dzwony kaniowskie kołysały się 1601 12 | ile że gdy by mu tego n i e dowiódł, podpadał poena 1602 22 | gentes, secundum linguas earum." Bo jak nie ludzi to była 1603 21 | dobrowolnie nie zapłaciłem, pokąd egzekucją mnie nie zmusili. Ani na 1604 9 | pan Roguszewski porządne egzekwie w kościele ojców bazylianów 1605 6 | Wołodkowiczów; a co mesz, egzekwiów, jałmużn, lamp, to tego 1606 22 | sądził; to na delacje czopowe egzekwował, aż tęskno było, że się 1607 15 | może -a dekret na rynku egzekwowany został. Kilka lat przed 1608 6 | Idzi, który był wielkim egzorcystą (a że książę złych duchów 1609 5 | bernardynów miał do nas egzortę, w której ostrzegając, że 1610 24 | naszym rozdał i nieco urzędów egzotycznych. W tym hojnym wylewie szczodroty 1611 14 | że ma zająć Kazań, ale że egzystuje Kazań, nie wiedziałem.~- 1612 11 | wolałbym wina kieliszek.~- Ehe, to wyraźnie już mi przymawiasz. 1613 13 | a że cuius est condere, eius est tollere, więc papieże 1614 8 | Łęczycy, czy w Poniewieżu.~- Ej, porzuciłbyś, panie Bartłomieju, 1615 8 | Radziszewskiego i W. Rupejki, cywuna ejragolskiego, co z przyjaźni dla księcia 1616 25 | choć tak uniosłem się na ekonoma, skoro tylko się złożył 1617 11 | Skirmunt, co był u księcia ekonomem generalnym w Birżach, nie 1618 22 | przyszedł, że otwarcie z ekonomiami w umowy wchodził i one mu 1619 9 | włości za świadectwem swoich ekonomiów wolno było także dla handlu 1620 25 | sobaczy synu, szczoby z ekonomom ne zmawlaty sia na szkodu 1621 25 | szczoby kołyś nyktob ich na ekonomow ne wziaw. Pan Potocki, chorąży 1622 25 | bida. Teperki pokłony sia ekonomowi i podiakuj jemu, szczo on 1623 25 | nie wykole. Ot tepir jak ekonomska detyna nad nami panuje, 1624 25 | i braterskim. Teraz syn ekonomski czy tam wnuk, jak się dodrapie 1625 25 | nie widzimy codziennie, że ekonomskie syny dzisiaj więcej nosa 1626 5 | pokoju, a dwa w alkierzu z ekonomstwem. A co też tego było we dworze! 1627 16 | znajdą wnukowie. A co po eksdywizjach pracy przepadło! Bóg i ludzie 1628 9 | kościelny, podpadliby w ekskomunikę, że w mojej mocy z nich 1629 24 | Naruszewiczem, by odprawić ekspedycję do Warszawy, a my, zebrani 1630 6 | przeciw nam, i że na darmo ekspensa senatorów nowogródzkich 1631 16 | W percepcie złoty, a w ekspensie srebrny grosz, a przecie 1632 23 | folwarczek stać by mogły. Ekspensy prawie żadnej, bo w domu 1633 6 | księciu o irytację kontraktu i ekspulsję.~Kiedy przyszło do sprawy, 1634 6 | powodowe; a na koniec sprawa ekspulsyjna i uczynkowa w rzeczy samej 1635 8 | podpisawszy osobiście przyznały. Ekstrakty z niej księciu wojewodzie 1636 22 | Alwar niż Towarzystwo Ksiąg Elementarnych. Po dawnych naszych szkołach 1637 22 | której było kilkanaście elizawetnych rubli, i te oddał mu, dodając:~- 1638 11 | czarne z trąbkami, szpinka z emalii błękitnej, na której z brylancików 1639 10 | obywatelskich synów dla emulacji: pana Ignacego Wołodkowicza, 1640 6 | ktokolwiek mógł z nim o ten urząd emulować. Przecie zrobiło się inaczej. 1641 8 | Trocu wyczytałem: "Se battre en diable - bić się po łęczycku."~ 1642 18 | swego, pod pieczą świętego Erazma nad puszczą człuchowską 1643 15 | uczono: Cum bonis bonus eris, cum malis perverteris. 1644 19 | dowiedzieli, i ich, i całą eskortę kauczukami cały dzień bito 1645 8 | tom się starał, ale nowy etat przyjmywał konfederatów 1646 6 | Tryzna był pan świętobliwy", etc.~Otóż pan strukczaszy, prócz 1647 5 | a od nas, palestry, taż etykieta należała się i urzędnikom 1648 1 | powiedział:~- Święty Jan Ewangelista mawiał: "Dziateczki, kochajcie 1649 23 | prośbą, dawał, nie pytając o ewikcję. Co większa, choć ledwo 1650 5 | złotych, które przy zapisaniu ewikcji przez pana stolnika na ogólnym 1651 7 | defero cultum, a me minimo excelsus tibi honor - co mu się 1652 13 | kraju, bo nulla regula sine exceptione; tylko wtedy źle, kiedy 1653 24 | Wszystko idzie ad Caesaris exemplum. Za Sasów byliśmy pijaki, 1654 15 | go nie zarzynał jak dziś. Exspecta cadaver - było to źle zapewne, 1655 15 | late nomen in ultimas, ~Extendat oras.~A trochę niżej:~Quicumque 1656 22 | hajdamaka fabrykanta, ani fabrykant hajdamaki nie zdradzi. W 1657 22 | komitywa: ani hajdamaka fabrykanta, ani fabrykant hajdamaki 1658 22 | pełno hajdamaków. Piją z fabrykantami, nawet dzieci ich do chrztu 1659 10 | rzemienny z boćkowskiej fabryki. Bo on miał trzy nahaje: 1660 22 | widok spelunki i nie leśne facjaty jej mieszkańców co chwila 1661 23 | Kietliczówna, córka owego sławnego facjendarza Kietlicza, który prawie 1662 11 | dostać i różne proponował facjendy, by ją nabyć. Ofiarował 1663 7 | pójdź do mojego alkierza: na fajerce woda się grzeje, znajdziesz 1664 10 | przyjść na odsiecz. Ale Żyd, faktor marszałka trybunału, podał 1665 12 | uszło i via facti [drogą faktu dokonanego] utrzymali się 1666 18 | szlachetność duszy, jeżeli w fałszywej zostaje wierze alboli, co 1667 8 | jego umocowany zaprzysięgał fałszywie komportacją, więc już w 1668 13 | jeszcze konsystorzom podawać fałszywych inkwizycjów, na krzywoprzysięstwach 1669 16 | prozapii odezwał się; bo biorąc familiantkę, byłem rad, iżby wiedziano, 1670 5 | co zrobił, to, że całą familię Wawrzyńca od wszelkiej robocizny 1671 23 | uroczystość czy kościelna, czy familijna. Kontusz z aksamitu czarnego, 1672 12 | innym herbem, dla uniknienia familijnego zamieszania. Toż i hetman 1673 13 | przykłady, że bez pomocy nawet familijnej sam winowajca podawał dobrowolnie 1674 10 | znajomości stosunków i związków familijnych. A książę, w dziewiętnastym 1675 13 | spraw, historia naszych familiów, a na koniec gospodarstwo. 1676 4 | polską skazić. Był to, mówią, fanatyk, przez jezuitów rządzony, 1677 9 | stopień wyniosła. On jest fanatykiem w syzmie i wmówił sobie, 1678 15 | starożytne obyczaje, mianując je fanatyzmem i ciemnotą. Bo łatwiej szydzić 1679 2 | się wdać. I choć nadrabiał fantazją, mocno to go sromało, gdyż 1680 11 | żarcikami, a pan Bonifacy fantazji nie tracił, mówiąc tylko:~- 1681 22 | wcale smacznym obiadem na farfurze mnie poczęstował; a dla 1682 15 | perverteris. A po co my z tym farmazonem, co się Pana Boga nie boi, 1683 19 | Poniatowskiego; tam znajdziesz dość farmazonów i przekrztów, co ci potakiwać 1684 25 | gorsza niż Sodoma: same farmazony i lutry. Boha ne bojut sia, 1685 23 | odkazałem i odliczyłem; nie z fartuszkowego majątku, jak śmiał szczekać 1686 23 | nie należy (dam ja jemu fartuszkowy majątek!), ale z własnej 1687 23 | chleb je? Żeś się wzmógł fartuszkowym majątkiem, to myślisz, że 1688 19 | na jutro; to lepiej niż fatałaszkami trąbić w uszy tym, co te 1689 15 | bardzo się godzi odmawiać fatygi swojej wdowom, więc pan 1690 24 | złożył nasze stolnikostwo in favorem [na korzyść] pana Hipolita 1691 17 | bronić sławy narodu. Polski Fawoniusz, Michał Korsak, został kolegą 1692 8 | członków trybunału, zyskał faworem siebie dekret wbrew prawu 1693 20 | uściskałem; przebył on wprawdzie febrę, ale już był zdrów, znacznie 1694 14 | nie jest poddany carowej? Feldmarszałkowie, urzędnicy pierwszej klasy, 1695 20 | zapisane imię Stanisława Ferdynanda, bo co dzień za tobą się 1696 21 | Timeo Danaos et dona ferentes." Diabeł wielki lichwiarz: 1697 13 | jego urzędowania musiał ferować dekret śmierci na obywatela 1698 18 | tocząc, sąd wyrok śmierci ferował. Pan starosta go potwierdza 1699 5 | Cum jejuniatis, nolite fieri sicut Pharisaei", wszyscyśmy 1700 8 | mówicie, i że u was łatwo o figielki stalowe i kościane. Co by 1701 23 | Nietrudno było nakłonić do figla dziewiętnastoletniego młodzieńca, 1702 15 | Otóż razu jednego, że lubił figle płatać, zastawszy mnie u 1703 1 | pobożny, dobrodziej szlachty i filar naszej barskiej konfederacji, 1704 15 | sądów zadwornych i jednym z filarów bandy albeńskiej, a on sam 1705 25 | quantum [pewną ilość] pszenicy filiponom kaniowskim. Otóż w jednym 1706 22 | Krymu za rybą soloną? Czy na Filipówkę nie kazałem wam wydać na 1707 6 | worał w moje grunta? A pan filozof, co tu śpi, Michał Rejten, 1708 4 | mądrością światową, nie filozofami on spolszczył ruskie dzierżawy, 1709 6 | zachodzisz? To już i bernardyni filutują jak jezuity? Tylko tego 1710 8 | ruszył do Lublina, gdzie już finalnie sądzoną być miała jego sprawa 1711 15 | nie stolica, poszkapił się fircyk, bo stara, nasadziwszy ukrytych 1712 6 | kotła zajadał krupnik i flaki, a potem w refektarzu z 1713 17 | jeszcze wtenczas odurzała flakowate umysły. Ale pan Tadeusz 1714 5 | być najznaczniejszym (i flaszę z kieliszkiem), a ten to 1715 15 | na całe życie są wskazani flintę dźwigać w szeregach moskiewskich 1716 18 | kalumniatorkę i wedle prawa fołdruje na jej gardło. A pan Łopaciński, 1717 23 | Kojdanowie, za nie lada folwarczek stać by mogły. Ekspensy 1718 24 | osiadł na dziesięciodymnym folwareczku, na którym miał dożywocie 1719 16 | pracując, a nie tylko o folwarkach nie myślę, ale kiedy za 1720 20 | zastanie, zaraz go stawi nad folwarkiem, a tak, żeby gościniec było 1721 23 | z wózka i szli sobie ku folwarkowi. Książę siedział za oknem 1722 5 | wrócą, a pan stolnik pójdzie fora z dwora.~Książę wąsa do 1723 6 | trybunału pro determinatione fori, nie zważając na to sąd 1724 8 | radził nie testamentem, ale formalną transakcją rozporządzić 1725 23 | księcia Hieronima uczył formować charakter, przez co też 1726 10 | łamał szeregi, ale nowe się formułowały, bo obiecano żołnierzom 1727 20 | beze mnie tego aż nadto, że fornalka idzie noga za nogą. A gdzież 1728 20 | odrzekniesz się podróży, i na fornalkę nie siadaj jak piecuch. 1729 19 | mię tylko odprawiono za forpoczt.~Pan Puławski kazał panu 1730 15 | tak odpowiem: Była czasem forsa mieszająca bieg sprawiedliwości; 1731 25 | trybunał, by za przyjacielem forsować. O żadnej innej prepotencji 1732 17 | nim sami księża jezuici forsowali. To pan Tadeusz, bywało, 1733 6 | bowiem był sejmik bardzo forsowny: więcej czterech tysięcy 1734 22 | pan Puławski siedział w forteczce karmelitańskiej jak mysz 1735 22 | była dobra, bo choć oddał forteczkę i broń, ludzie swobodnie 1736 8 | wojny, w której wszelki fortel uchodzi, byle zwyciężyć, 1737 2 | pułku i wszystkich oficerów fortragowania, a wkrótce pan Franciszek 1738 24 | jak on, bo toczysz koło fortuny polskiej i litewskiej.~Co 1739 24 | pozwól, niech no wyprawię forysia do pani miecznikowej z doniesieniem 1740 8 | dobrze panu Kurdwanowskiemu forytował pisarz Chojecki, a który 1741 9 | ubezpieczywszy Humań wokoło fosami głębokimi i ostrokołami, 1742 22 | zawsze go do tego namówił fraczkowy dworak, pełen poloru i oświaty. 1743 22 | sobie podgalali. Między fraczkowymi to, między tymi, co po polsku 1744 2 | ten ordynans nie był panu Franciszkowi po myśli, bo o dwie mili 1745 25 | kiedy po upłynionych latach Francja przyszła do naszej Litwy, 1746 5 | skończył. A w Nieświeżu francuskich kart na lekarstwo dostać 1747 25 | codziennie odnosić się do francuskiego gubernatora. Jak mówiono, 1748 4 | Staś, mój wnuk, dobrze z francuszczyzną obeznany i który dopiero 1749 8 | Tyle mi się zostało z całej francuszczyzny. Otóż rad bym się przekonał, 1750 23 | sprowadził madam, chociaż Francuzkę, ale bardzo roztropną; na 1751 8 | pokaże, to ani się opędzić od Francuzów, Włochów i Niemców; a taki 1752 11 | śmią nazywać barbarzyńcem Francuzy!~ 1753 17 | Nowogródku ani w Warszawie. Frasował się nieraz, że mu tak ciągła 1754 20 | się dało kilka niemieckich fraszek, i z niezgorszym procentem 1755 20 | pociągnąć, bo przysięga nie fraszka. Dawno to wszystko minęło; 1756 21 | cierpienia, że wszystkie nasze są fraszki, a nad wszystkie cierpienia 1757 13 | Herburty, Maksymilianowie Fredry, Wacławy Rzewuscy, Ignacowie 1758 9 | białego atłasu, pas jedwabny x frędzlami złotymi i czapki wysokie 1759 24 | nowogródzki, trzymał jedną ręką frędzle, a drugą strzemię. U drzwi 1760 7 | zielony z kwiateczkami i fręzlami złotymi, czapka zielona 1761 12 | prostego, jak on, włościanina - Fryderykowi pruskiemu służył i niepospolitą 1762 23 | się rzemiosła i kupieckich frymarczeń, cierpi niedostatek obok 1763 15 | jaka zwodnica próbowała frymarczyć dziewczętami, niedługa jej 1764 11 | niemiecku z ogromną upudrowaną fryzurą i z kulczykiem na lewym 1765 8 | rannego, gdzie palestra nam fundowała hulankę, tak że dobrze podochoceni 1766 23 | farnego kościoła, a ta jego funkcja niezgorszym kawałkiem chleba 1767 6 | nierzetelność w pełnieniu swych funkcji] przez JW. wojewody Niesiołowskiego 1768 9 | to kulę, ważącą dwanaście funtów, kazał podnieść, a później 1769 6 | którym kilkanaście stało fur z krupami, mąką, słoniną 1770 9 | zarabotka i z porożnemi furami na Kahorlik wracajut do 1771 22 | mi kopią około zamku, a w furdydze nocują.~Jam okazał podziwienie, 1772 6 | ale szczęście, że u mnie furdyga próżna i na nikogo się nie 1773 20 | chabety mizerne, a jak na furę trzy kojce pełne nałożę, 1774 2 | koni, a on między nimi, jak furman na wozie.~- Panie pułkowniku, 1775 5 | potem lat kilka był u niego furmanem i woził go raz do Warszawy. 1776 20 | kiedyś sługiwał, i lat kilka furmanką się bawił), wymówił się, 1777 11 | interesu, to jest, jaką furtką trafić do księcia, tu nad 1778 21 | zostawicie, bądźcie pewni, że furtkę gotową otworzycie nieprzyjacielowi. 1779 11 | to nie twój interes, a fuzji ci nie dam.~- Słuchaj! tu 1780 10 | konia oklep dojeżdżać i z fuzyjki w jaja na powietrzu trafiać. 1781 19 | podróży, ale oni ciągle go gabali; a że była między Moskalami 1782 22 | mnie, że ciebie w lesie nie gabam. Niedawno pan regimentarz 1783 22 | zostanie.~- Ale, mój Pawliku, gadajmy po ludzku, czy ty zemstą 1784 3 | Warszawie, czy tu?", to mu gadano o rozdziale XIV, artykule 1785 25 | Leonem nie nakrywał.~Po tej gadce przybliżyli się do pana 1786 17 | zmęczony, jakby się żywymi gadzinami nakarmił:~- Pozwólcie, niech 1787 9 | gdzieniegdzie okazywały się gaje, a jary zieleniały olszyną 1788 22 | się do chałupy jakiegoś gajowego, gdzie gospodyni w malignie 1789 17 | rozpierzchła się, że tylko gajowi doczekali się, że przynajmniej 1790 12 | Poprzebierał mnie i Kozaków za gajowych, pościel swoją w zamkniętej 1791 23 | na św. Karol, czy na inne gale, nikt się naprzód dowiedzieć 1792 23 | chcę robić. Ale życzę ci, gałganie, jak najdłużej trzymać się 1793 25 | zakładać, że tak zbiera gałgany?" Warszawa gorsza niż Sodoma: 1794 9 | szarawary granatowe z złotym galonem, półkontusze pąsowe z wylotami 1795 9 | dość wykwintne w stroju: galony sute i kosztowne, korale 1796 23 | okoliczny szlachcic. Ale na jego galową suknię warto było popatrzyć, 1797 23 | to jedynie na utrzymanie galowego ubioru, który w dni świąteczne 1798 14 | cudzoziemcy do nich się gamą, którzy przynajmniej tyle 1799 24 | karety, zastał nas przed gankiem na nogach, lubo dobrze chwiejących 1800 8 | on na nich poglądał jak gap. Jużem poznał, że to będą 1801 9 | w Siczy, ale tylko przez Gardę, gdzie była straż zaporoska 1802 5 | sędzina ją wyprowadziła z garderoby; trzeba było wraz z narzeczonym 1803 18 | sądzie o skazanie jej na gardle, czego on, zapatrując się 1804 22 | na każde zawołanie gotów gardłować za ojczyznę. Czyby siebie 1805 17 | swoje prawidła, którymi gardzić się nie godzi. Ta przeklęta 1806 13 | gryźć mu nie przestał, że gardził prawem ojczystym i ód wyroku 1807 13 | jak się ludzie zaczęli garnąć do wiary, którą nam przyniósł 1808 22 | pobierał w jego imieniu garncarz miejscowy, jego kum; a z 1809 6 | kto chciał, kielich lub garnek nastawiał, a książę czop 1810 22 | hultajstwo ze wszech stron się garnęło, aż na końcu robił trudności 1811 23 | z kwaczkiem w ręku i z garnkiem pełnym dziegciu czatował 1812 22 | próżno by było z naszą garścią o jakąś korzyść się pokuszać. 1813 14 | Wojejkow bronił mu się z garstką swoich, ale utrzymać Kazania 1814 14 | za to są zawojowani przez garstkę cudzoziemców, co ich za 1815 19 | takimi słowy rozżarzył już gasnący związek.~- Ojcowie - kazał, 1816 11 | słudzy księcia zrobiliśmy gatunek sejmu, aby jakoś tak wszystko 1817 8 | skończyć, że prawność jest gatunkiem wojny, w której wszelki 1818 20 | wielką bibliotekę i różnego gatunku zbiory. To jakieś kwiatki 1819 22 | nabytego tertius haeres non gaudebit! Toteż pan Korsak, bywało, 1820 22 | że Panie Boże przebacz, gawęda dla mnie zaczęła przybierać 1821 20 | rupiecie i nimi się bawi, że mu gawędy nie potrzeba. My, szlachta, 1822 8 | zadrwił z nas. Udawałeś gawrona, a tyś rębacz czternastej 1823 8 | masłem zjeść.~- Poczekaj, gburze, dam ja tobie! - odezwał 1824 6 | wasz klasztor czerepicą gdańską pokryję.~- Niech Bóg odpłaci 1825 5 | obrazić. Rozgniewał się wójt gdański na króla polskiego! Toteż 1826 16 | było sposobu. Razu jednego, gdym zaczął rozpamiętywać, że 1827 11 | patentu, ważył się ten mundur gdziekolwiek wdziać na siebie, był pewny, 1828 13 | szarym końcu siedziałem (gdzieś-my pieczeń z konia zajadali, 1829 5 | masztarnia była porządna, gdzieżby wszystkim nastarczyć: więcej 1830 25 | że zapomniałem języka w gębie. Zaraz wszelako przyszedłem 1831 23 | samych tylko organistów w genealogii rachuje.~Ale ten żart w 1832 7 | litewska, i JW. Morawska, generał-lejtnantowa, same z pałaszem w ręku 1833 11 | podpisanych JW. Mikołaj Morawski, generał-major W. Ks. Litewskiego, bierze 1834 9 | wyprawił mnie pan Azulewicz do General-ności z doniesieniem, że sam puścił 1835 11 | JW. Mikołaja Morawskiego, generała-majora W. Ks. Litewskiego, gospodarza 1836 11 | bezkrólewia, lubo konfederacja generalna pod karą abiudicationis 1837 2 | dobrej sprawie przychylność, Generalność zrobiła go pułkownikiem 1838 22 | słowy: "Et separavit Deus gentes, secundum linguas earum." 1839 11 | zasłużył, aby mnie szarą gęś przypięto. Pan generał przed 1840 5 | z powodu zgody jeszcze gęściej kielichy krążyły; nawet 1841 18 | rozpaczy, jak się po gościńcach gęścili pielgrzymy, jak jaskinie 1842 15 | Hunc tangat armis, visere gestiens ~Qua parte debacchentur 1843 10 | wleciał w ogród, próbując gęstwiną z niego wysunąć się aż do 1844 22 | zaszliśmy ponad Teterów, w taką gęstwinę, że słońca widzieć nie można 1845 22 | dwóch hultajów, wyszedłszy z gęstwiny, zbliża się do nas i krzyczy: " 1846 22 | hultajstwem dalej; a takimi gęszczami, że zsieść musiałem i piechotą 1847 22 | Aż tu przywołuje mnie JW. Giedrojć, strażnik litewski, od śmierci 1848 17 | rozbito przez zdradę pana Giełguda. Tam kartacz zgruchotał 1849 17 | nawet ponury; nie miał tej giętkości towarzyskiej, innym niezbędnej 1850 10 | powierzyć, a uniwersyteta i gimnazja świeckim, a przy królu żeby 1851 15 | łatwiej walczyć za ojczyznę i ginąć za nią niż całe życie mieć 1852 24 | Hipolit Korsak i pan Michał Ginter, jeden stolnik, drugi podstoli, 1853 9 | go powiesić kazała.~Islam Giraj był zapalonym przyjacielem 1854 9 | Ogiński wysłał go do Islam Giraja, chana krymskiego, aby przy 1855 7 | i wy powstawajcie. Islam Girej mnie upewnił, że jak Korona 1856 7 | chana krymskiego, Islam Gireja, na którą co chwili czeka. 1857 14 | wymyślał - i wziąwszy krejdę na giwerze swoim pomazał czort wie 1858 20 | będącego. Zaszliśmy aż w głąb puszczy. Było nas przeszło 1859 1 | pogańscy panowie, patrząc, jak gladiatory się zabijali. A i ci przecie 1860 10 | na jurysdykcją, co ma ius gladii w ręku, nie napadaj!~A pan 1861 25 | naprowadzisz; przy kielichu jutro gładziej pójdzie, a tylko panny o 1862 20 | szybami rozpalonymi mnie głaskali? Niech mnie bolić przestanie, 1863 22 | ogromną przestrzeń wykutą w głazie i wyrytą w ziemi: to było 1864 24 | vitae" - a przecię, lubo głęboki mędrzec i nadzwyczajny krasomówca, 1865 22 | Szląsku, czy na Litwie, czy w głębokiej Niemczyźnie, szkoła szkole 1866 9 | ubezpieczywszy Humań wokoło fosami głębokimi i ostrokołami, a wyćwiczywszy 1867 18 | puszcze napełniały. Więc były głęboko wyryte w sercach wyobrażenia 1868 10 | sążnia szerokości, a tyleż głębokości. Raz cała banda albeńską 1869 20 | po szlachcie bywa, ale na glinie z drewnianych łyżek jemy 1870 8 | Ale ta wdowa, nazwiskiem Glinkowa, wyraźnie zbyć nie chciała 1871 17 | doby siedzieli zamknięci o głodzie, a potem nareszcie osłabionych 1872 25 | jak to ludzie mówią, ale głogów i cierni. Jeszcze dominikan 1873 21 | otrzyma. Niech, kto chce, głosi się moim panem, niech mnie 1874 24 | de liberi vocis [o wolnym głosie] zniósł przywileje narodu, 1875 5 | pół godzinie skończył. Po głośnym onej przeczytaniu a przez 1876 8 | okoliczności, z których wynikła, głośnymi są w historii litewskiej. 1877 6 | wetowania.~Szlachta zaczęła głosować, ale ledwo parę godzin minęło, 1878 24 | litewscy jednomyślnie z dworem głosowali. Jakoż na pamiętnej sesji 1879 8 | Abramowiczowi, który był główną sprężyną całej tej zbrodniczej 1880 10 | wielkim litewskim, a [był] głównym nieprzyjacielem księcia 1881 13 | ale że on na wszystko był głuchym, więc o takowe porubstwo 1882 5 | zdaje się, że mnie nikt za głupca trzymać nie może.~A że ja 1883 13 | naszych, poznałem, że to byli głupce, i nie dziwiłem się, że 1884 11 | Rady Nieustającej za moim głupim interesem, którego nie mogłem 1885 1 | przemocnie usadowili? Nie, o głupstwa, aby wam, panowie, czas 1886 21 | twoje szemrania, jako na głupstwo, więc one ci się na nic 1887 17 | spostrzegli, boby go jak głuszca byli położyli. To on dopiero 1888 15 | cegły i wapno! Ojczyzna jest gmachem, a my cegłami. Jeżeli cegły 1889 19 | mądre i zbawienne ustawy dla gminu, których człowiek światły 1890 1 | aż do Myślenic Suwarowa gnali, a i ja tam swoim nie szkodził, 1891 22 | zapytać, czy i ten koń mój gniady, z którego zleźć musiałem, 1892 14 | i moglibyśmy do naszych gniazd trafić, ale natura wilka 1893 23 | prawił, a im więcej się gniewał, tym więcej się śmiano, 1894 6 | próżna i na nikogo się nie gniewam.~- Ja bym się odezwał z 1895 11 | Nieświeża w niepohamowanym gniewie i zajechawszy do Niehoryły, 1896 13 | Jan Zborowski, kasztelan gnieźnieński, brat rodzony pana Samuela, 1897 7 | piszą, że Augustowie byli gnuśni, że rozpoili Polskę, że 1898 18 | gwałtownych, jedynie w podłych gnuśnieć), z drugiej - wielkie było 1899 10 | zakrytą ogromnym kobiercem gobelinem, wyrażającym polowanie na 1900 15 | czasów umieli czuć, co jest godność i powaga chrześcijańskiego 1901 24 | mocno o sławę wielu naszych godnych mężów, którzy nie poprzestając 1902 12 | wszystkich relacje na jedno godzą się. Dość że ta sama szlachta, 1903 24 | Ogińskiego, że na pół darmo, godząc się z nimi, czterdzieści 1904 24 | ich wszystkich widziałem godzących się na królewicza, tak pomimo 1905 24 | niespełna liczymy do Nieświeża. Godzi-li się przepomnieć naszego 1906 24 | Świętorzecki na to się [nie] godził, jako utrzymywał, że powierzyć 1907 19 | daje, aby się z czartem nie godzili! Pan Bóg znajdzie czas na 1908 8 | dwóchset lat trwała, w kilku godzinach się skończyła. Książę wojewoda 1909 2 | gumbińczykami! Było cicho, ale ledwo godzinęśmy ubiegli, aż tu wznowu okropne 1910 23 | kościele Bożym nakręcone jak godzinnik: kanonicy piszą, plebani 1911 18 | szlachetnego, potężnego nawet godziwie, wszystko to natchnęła wiara 1912 25 | Polsce temu tylko pojazd godziwy, kto ma krzesło w senacie 1913 24 | upór w zamiłowaniu rzeczy godziwych i świętych, ale do których 1914 22 | oczy; będzie tego dobrego gołemu za pazuchę. Ja wielmożnemu 1915 7 | zadziwieniu zacząłem jego golić; ale ledwo goła skóra się 1916 7 | bom w życiu nikogo nie golił. Ale pan mnie powiedział:~- 1917 7 | pany, wysyłali do siebie gońców poufałych i wszystko się 1918 11 | południem, z trzema sforami gończych psów, z których jedna jest 1919 11 | pana Leona poniesioną w gończym psie, co go pan Bonifacy 1920 22 | który już raz był w ręku Gontara i niezawodnie by wisiał, 1921 5 | dzieci, gdzie dwa lata z górą biedowałem, i, w wolnym 1922 25 | a wszystko się modliło gorąco. Dałby pan starosta temu, 1923 5 | ojczyzny obrócił; a że w czasie gorących modlitw moich ode mnie twarzy 1924 4 | po szczegółach, co też za górami się dzieje. Ale gdy się 1925 23 | zatrzyma; potem, wzbiwszy się w górę, ród jego czasem podupadnie, 1926 10 | zatraconymi zostały. Byli Janusz Górecki i Maciej Dereas, co później 1927 19 | Puławski kazał panu Januszowi Góreckiemu, komendantowi obozowemu, 1928 25 | w nim nie przelanie mieć gorliwego i poświęconego sługi, który 1929 24 | Pękalski, który mojego dobra gorliwiej niż własnego pilnował, którego 1930 24 | Pociej, równie światły jak gorliwy, że tak na pedogrę cierpiał, 1931 6 | który postępek nawet wielu gorliwych przyjaciół Radziwiłłowskich 1932 6 | wszystkim zakonnikom być tak gorliwymi jak on katolikami. On za 1933 13 | tylko wieżę siedział, ale i gorsze rzeczy: bo kiedy kto był 1934 13 | innego monarchy - i mniej się gorszono, kiedy który z nich żył 1935 15 | poprawiać, a wydatek coraz gorszy, mnie wódki potrzeba, a 1936 10 | mógł nas wszystkich nie gorszyć, bo lubośmy z duszą i z 1937 19 | naprzeciw Niemu obracacie i że gorszycie tylu półgłówków, co bałamucąc 1938 13 | kościelnemu poddanym, a nie gorszyli ich. Ale jak potem wymyślono, 1939 3 | miano za żart, to i ludzi gorszyły, i widoczne kary od Boga 1940 11 | skończyłoby się jeszcze na gorszym. Książę, że ich obydwóch 1941 20 | daj Boże, aby wszyscy nie gorszymi byli, masz z Panem Bogiem 1942 5 | przyzwoicie kończyło.~Po gorzałce i zakąskach zaczynały się 1943 5 | Wszyscy my wtórowaliśmy mu Gorzkie żale, aż ściany się trzęsły. 1944 15 | przepędzili. W ponurym i gorzkim milczeniu wyszliśmy z tej 1945 1 | temu, gdy w celi mojej, gorzko płacząc nad ojczyzną naszą, 1946 11 | że widział po wszystkich gościach, że w tym interesie sprzyjali 1947 9 | doświadczonych, co już nieraz gościli w Siczy; a myśmy się im 1948 18 | nędzy i rozpaczy, jak się po gościńcach gęścili pielgrzymy, jak 1949 9 | tego rynku wychodziły trzy gościńce: jeden popod chałupę koszowego, 1950 13 | skrzywdzony został na publicznym gościńcu przez pana Potockiego, starostę 1951 1 | A że, jako prawy Polak, gościnne i uczynne twoje serce żadnej 1952 20 | przesiedziałem. A lubo jego gościnność nie była zupełnie taka [ 1953 9 | byliśmy, koszowy z wielką gościnnością trunki rozsyłał i w misach 1954 5 | dyspozytora o owies dla gościnnych koni, kiedy mu ten powiedział:~- 1955 17 | rodziła ostatnia z domu Gosiewskich, znaczną swoją ojcowiznę 1956 17 | zaczęto mówić o hetmanię Gosiewskim, o jego sławie i zasługach. 1957 23 | dowiedzenia się naprędce, co się z gospodarką działo. Tak tedy sobie hulał 1958 23 | zapuścił; a tak zaniechał gospodarkę, że gdyby ówcześni słudzy 1959 7 | nikt obcy już u nas nie gospodarował. Zjeżdżali się pany, wysyłali 1960 9 | omijając się z grzecznością gospodarską, w żadną ścisłość z nim 1961 5 | kasztelan zaczął zdrowie gospodarskie, chorąży gospodyni, a gospodarz 1962 22 | konstytucji złodzieje bezkarnie gospodarują i biesiadują na Rusi, pod 1963 24 | literatów, nie zaciera nimi gospodarzów. A na księcia jenerała skarżą 1964 8 | tu na mnie, a ja pójdę do gospody i każę go tu wynieść.~Jakożem 1965 19 | odszedł, by się do mszy gotować, pan Dzierżanowski kazał 1966 9 | Kozaków, co chleb piekli, jeść gotowali i gorzałkę szafowali dla 1967 25 | albeńczyk, panie bracie. Samopas gotoweś mnie najechać w moim zamku. 1968 9 | podzieliliśmy się znaczną gotowizną. Potem rozeszliśmy się, 1969 25 | odstąpiłem panu Łopuskiemu, ten gotówką spłacił mnie sumę. A tak 1970 11 | nazajutrz do Nieświeża z wszelką gotowością. A książę na dzień następny 1971 5 | szacunek wyprawy, trzy tysiące gotowych, dołączę, a całkowity posag 1972 19 | a teraz idź do siebie i gotuj się na jutro; to lepiej 1973 8 | krakowskie. Mości panowie, gotujcie się!~Regent trybunalski 1974 6 | A przecie i pan Tryzna gracz; dwanaście świc łojowych 1975 8 | się przekonał, czy lepsi gracze w Łęczycy, czy w Poniewieżu.~- 1976 23 | rad będąc spróbować się z graczem, za jakiego uchodził pan 1977 4 | ojczyźnie życzył, więc, choć go grafem nazywano i po francusku 1978 23 | organistowie śpiewają i grają, wierni wtórują, a tak wszystko 1979 5 | ludzie, po złotemu tylko grali, bo to była u nas wielka 1980 7 | tak że przed wakacjami na gramatykę uzyskałem promocję. I tak 1981 2 | królem. Ale pan Franciszek z gramatyki uciekł i przystał na szeregowego 1982 25 | hajdawery, długą kurtkę granatową z potrzebami, a żupan był 1983 9 | innych. Nosili szarawary granatowe z złotym galonem, półkontusze 1984 5 | wileńskiego, to jest: kontusz granatowy kusy, żupan i wyłogi karmazynowe, 1985 10 | Był w kontuszu mundurowym granatowym, z pomarańczowym kołnierzem 1986 8 | człowiek był rad o sztuce granej dowiedzieć się i na koniec 1987 14 | krzywdą rozszerzyli swoje granice, a za to są zawojowani przez 1988 8 | komediantów, aby przerwali granie, póki nie skończą zdrowia. 1989 1 | nieraz powtarzał, że JW. Granowski tak się pocił, jak gdyby 1990 1 | się natenczas działo z JW. Granowskim, marszałkiem koronnym lubelskim, 1991 25 | cześć Najświętszej Panny in gratiam soboty. W panu staroście 1992 15 | upadek narodów. Nie chcieli Grecy uznawać zwierzchności duchownej 1993 7 | przyszedłem do kontusza gredyturowego, żupana dymowego i pasa 1994 17 | postawił w tym stopniu, że ani Grekom Arystydesów, ani Rzymianom 1995 17 | narodach wolnych zapory grobowe się zwyciężają. Nieraz pomimowolna 1996 6 | dominikanom wołkowyskim, u których groby Wołodkowiczów; a co mesz, 1997 24 | wojewodzie połocki, pan Grocholski, kasztelanie bracławski. 1998 6 | wrażenia zrobiły, ile garść grochu rzucona o ścianę. Gdy obywatele 1999 10 | przyjaciół. Po wszystkich grodach były na to manifesta zaniesione 2000 6 | ale dam ja jemu, jak do Grodna na sejm przyjedzie, podrapię 2001 18 | a między tymi starostwo grodowe orszańskie. Tak więc w młodym 2002 13 | JW. Kalinowski, starosta grodowy winnicki, skrzywdzony został 2003 14 | konfederacji barskiej starostą grodowym chełmińskim, a którego niewolę 2004 10 | starostw grodowych, żeby grody tak jak ziemstwa od wyboru