| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
8548 17 | legalnego chwyta się Rejten:~- Sisto activitatem! - mówi. - Sejm 8549 9 | złotymi i czapki wysokie z siwego baranka, a z wierzchu których 8550 22 | to mi się dostał ten mój siwosz, coście go wszyscy znali 8551 16 | ludzie mówią, że do panny z siwym włosem to jak do psa z jeżem. 8552 3 | drzewo, jak mówią, i kozy skaczą; dość, że widząc pan Bielecki, 8553 6 | kilkakrotnie w różnych czasach skakał [wojewoda] przed szlachtą 8554 9 | siczowych Kozaków. Tam między skałami były porobione jazy, czyli 8555 17 | oswobodzić grunt ojczysty, skalany najezdniczym przechodem. 8556 22 | prawdziwie z pieca na łeb, pod skałę, gdzie był otwór tak niski, 8557 22 | Jeszczem go prosił, aby mnie skałek przywiózł, anim mu macał 8558 10 | służbę starający się stał jak skamieniały i blady gdyby trup. Ponure 8559 6 | bo nieboszczyk pan był skąpy, a do tego tak groźny, że 8560 15 | siebie, aby nas Pan Bóg nie skarał!~Dopiero kazał mi się położyć 8561 11 | zaufany w to, iż służył w skarbie książęcym, pokazał się raz 8562 21 | mieć środki gotowe dla skarbienia sobie na wszelki przypadek 8563 20 | coraz zwiększającej się skarbnicy. A jeżeli niektórzy z nas 8564 9 | wyprawił nas z. gorzałką skarbową do Siczy jako sług ekonomii 8565 9 | tylko z ogromnej karczmy skarbowej nad samą Siniuchą i kilku 8566 22 | trzem twoim parobkom ze skarbowymi podwodami iść do Krymu za 8567 22 | a ten do mnie się uda ze skargą, zaraz posyłam, żeby mu 8568 25 | a miałem w lejcu klacz skarogniadą, która w potrzebie niezgorzej 8569 24 | łzami płakałaś przede mną, skarżąc się na jej niegrzeczność. 8570 15 | nawet zaprzyjaźnili się? Skarżmy siebie, aby nas Pan Bóg 8571 9 | Riczypospolitoj Polskoj, tobi skazał, szczo maty persze pobyje, 8572 13 | niektórzy bracia pana Samuela skazani później na banicją, ale 8573 18 | domagał w jego sądzie o skazanie jej na gardle, czego on, 8574 8 | przechodzą, że trybunał, skazawszy na śmierć pisarza Chojeckiego 8575 4 | niżeli narodowość polską skazić. Był to, mówią, fanatyk, 8576 11 | już do tego zgromadzenia, skażonego parcjalnością jego naczelnika, 8577 8 | ogłasza marszałek dekret skazujący na śmierć pana Chamca; a 8578 21 | mu wszystkie okoliczności skieruje, aby w nich zbawienie swoje 8579 11 | ale nawet oddalił pana Skirmunta, bo sam ściśle przestrzegał 8580 15 | oni słuszność, bo na taki skład rzeczy, jaki po zaborze 8581 23 | się, że dobra sława, która składa całkowitą jego ojcowiznę, 8582 24 | obmierzł dawny porządek, nie składają cnotliwszej części narodu, 8583 6 | sędziego Uzłowskiego, iż składając się zbytnią delikatnością, 8584 17 | były przeznaczone na sądy, składające się z prezydenta, czterech 8585 9 | sadów. Dziesięcina pszczelna składała dochód pisarza i sędziego. 8586 9 | jarmarku. Lubo miasteczko składało się tylko z ogromnej karczmy 8587 6 | wojewodzie wileńskim i oto one składam; krwawo czuję się być uciśnionym 8588 10 | nauczyciela. Potem sylaby składano na tablicy, potem wyrazy, 8589 24 | urzędnicy zbierali między sobą składkę, my, szlachta, bardzo się 8590 22 | spiżarnie, a kuchnie, a składy, a piwnice, zgoła jakby 8591 24 | partii Czartoryskich, do nich skłaniał przyszłe nadzieje. Spostrzegłszy 8592 21 | że nawet mnóstwo popów skłaniali się do unii, a cóż dopiero 8593 8 | a przechodziliśmy popod sklepami, gdzie Niemcy i Francuzi 8594 13 | korzennych i z bławatnych sklepów wychodzą tam prawodawce, 8595 25 | nadskakiwania-mi jego uwagę ku sobie skłoni, żeśmy o tym nigdy i wyobrażenia 8596 5 | do Omniewicz, ale z żoną.~Skłoniłem się sędziemu dziękując mu 8597 9 | zasłonić, i chociaż Zaporożce skłonni są do rozboju, z tym buzdyganem 8598 3 | Kościoła świętego nieco skłonności do rozwiązłego życia. Pewnego 8599 6 | nie może poświęcić prawa skłonnościom własnym: otóż że prawo wyraźnie 8600 2 | Patrz!~W istocie ramię miał skłute i krew się sączyła, a na 8601 4 | naród podbity myślą się nie skojarzy z narodem podbójczym, ani 8602 16 | naszą przyjaźń ściślejszym skojarzyć węzłem; a panna Magdalena 8603 15 | znieść, że jedynak jego skojarzył się z ubogą szlachcianką, 8604 6 | zaprzeczeniu forum, innego skoku próbowałem. Podałem obmowę 8605 6 | z Radziwiłłowskim nawet skoligaconego. Wszakże Naliboki Tryznianka 8606 20 | związane, że ojczyzna musi skonać i po drugi raz się odrodzić, 8607 12 | zakłuć kazał, i ci przy mnie skonali mając oczy obrócone na JW. 8608 12 | świętego Wojciecha; jak skonam, zdejmiesz go i zaklinam 8609 17 | bo w kilka godzin przed skonaniem zupełna przytomność mu wróciła 8610 8 | przerwali granie, póki nie skończą zdrowia. A tak nawrzeszczawszy 8611 5 | poszliśmy drabanta, po skończeniu którego-natychmiast muzyka 8612 11 | opisu naszego rzecz nasza skończona i mam już niezaprzeczone 8613 24 | chwała na wieki wieków! Po skończonych szkołach, że miał ochotę 8614 11 | ludźmi determinowanymi, skończyłoby się jeszcze na gorszym. 8615 17 | dziś tajno, na czym się skończyły te nadzieje? Trzech senatorów 8616 25 | dziś się pobawim, a jutro skończym interes.~I w samej rzeczy 8617 17 | zezwoleniem jednomyślnym skonfederowanych stanów, tego ciosu wytrzymać 8618 4 | leżała książka pięknie w skórkę oprawna, na marginesach 8619 24 | zakończył mówiąc, że:~- Sam skorzystawszy z tego nieładu, mam prawo 8620 23 | wygra, pieniądze jego; kiedy skrewi, musi księcia pijanego i 8621 23 | prośbę, by te nawiedźmy skrócił, bo nie mam czasu dłużej 8622 21 | mocno zmieszał świętobliwą i skromną panienkę, zbytnie chwaląc 8623 5 | zapewni, tak z powodu cnót i skromnego wychowania chorążanki, jako 8624 15 | kawalerowie z białym wąsem, a skromni i niewinni jak panienki. 8625 20 | sercem, z wielkim dowcipem i skromnością. Ksiądz Marek obwinął był 8626 9 | barankami podszyte, zgoła strój skromny, ich wiekowi przystojny; 8627 10 | zabił uderzeniem pięści w skronie. Ale już nic nie pomogło: 8628 8 | którego mamy zmieć, a którego skrupić?~Ja im:~- Moi panowie, już 8629 17 | przywdziane barwę umiarkowania; skrupiło się tylko na księciu Karolu 8630 15 | wojewoda trocki nie był skrupulat, użył swojego kamerdynera, 8631 15 | między skrupulatami mógłby za skrupulata uchodzić, zaczął obydwóch 8632 15 | dependowałem, a który między skrupulatami mógłby za skrupulata uchodzić, 8633 5 | rąk kielichy szły, a każdy skrupulatnie swój wypełniał, bez wylewania 8634 8 | ale z najsumienniejszą skrupulatnością wynagrodził jej wszystkie 8635 3 | w wielkiej pobożności i skrusze po kilkunastoletnim pobycie 8636 21 | może dla obywatelów oprócz skruszenia ich kajdan, a czy urzędnik 8637 1 | w obliczu was wszystkich skruszył. Dam ci więc w dniu tak 8638 25 | pieniędzy w kasie, dał mi prosty skrypt, którym do kapitalnej sumy 8639 20 | a żaden by nie zasnął. Skrzepłe dopiero członki rzeźwiły 8640 24 | żałowali i Magdusia, choć skrzętna gospodyni, tak była ucieszona 8641 7 | jako ojciec dzieciom, był skrzętny, otrzymałem od niego w darze 8642 12 | nim piechota przejdzie, i skrzydłem ją atakując, od grobli oderżnąć. 8643 23 | porwała drugi pistolet, na skrzynce leżący, i odwiódłszy kurek:~- 8644 23 | zaciął, że słowa, jakby skrzypłe, z gardła mu wyleźć nie 8645 10 | uznawał jurysdykcji; za skrzywdzenie więc pisarza grzywny i wieża 8646 17 | kazał mu klęcząc przepraszać skrzywdzonego kolegi. Ale pan Tadeusz 8647 22 | malowany, żebym dopuścił, aby skrzywdzono takiego, co pode mną służy? 8648 22 | mówił, że niemiłosiernie skrzywdzonym został. Ja go nie bardzo 8649 24 | oddzielili się od szlachty i skupili się w grono. JW. Gedeon 8650 8 | wszystkich nikczemników skusiwszy, przywiódł ich do najszkaradniejszego 8651 6 | ale im większa ofiara, tym skuteczniejsza. Niech książę pan zrobi 8652 9 | ciężkim grzechem i że nie ma skuteczniejszego sposobu, aby go Pan Bóg 8653 3 | przemienił, po wtóre, że skutek go usprawiedliwił. Tak więc 8654 4 | wielkimi dziełami, których skutki ichże samych przeżyły i 8655 18 | jasne, tak dokładne, tak skutkiem usprawiedliwione, że niczym 8656 24 | bo zasłaniało naród od skutków korupcji, która w czasach 8657 25 | za pasem nahaj w srebrną skuwkę oprawny. Zbliżyłem się ku 8658 9 | widocznie stronili i usuwali się skwapliwie, kiedy jaka z nich przypadkiem 8659 17 | przeznaczenie, że zawsze był skwapliwym poświęcać siebie dla niej. 8660 25 | osiadłym. Od Kaniowa aż po Skwyru kto didycz, to szlachtycz 8661 17 | posłowie.~- Zgoda! - jeszcze słabiej powtórzyli posłowie przelękli.~- 8662 6 | Słuszkowie, ale głosy były słabsze nierównie. Nikt z naszych 8663 12 | marszałka, który coraz był słabszy, że aż ustawicznie omdlewał. 8664 9 | warunki do kierowania umysłów słabych. Najprzód próbował mojego 8665 25 | będzie potem śmiech, że będąc słabym, przepiłem go." Na to książę 8666 8 | a tak zatarłszy wszelki ślad nabycia wsi, zapozywa W. 8667 19 | nie pobłogosławił:~on w ślady ojca nie wstępował; ale 8668 8 | duszę świadczyć, bo Biała. Sławatycze, Zabłudów i wiele innych 8669 24 | Ci byli: pan Trembecki, sławny wierszopis, już wieku dojrzałego, 8670 7 | wecować i czekałem, aż pan śledzie, by go ogolić, nie bez strachu, 8671 10 | przewodniczył i od niej ku sobie ślepe przywiązanie uzyskał, sam 8672 9 | słuchało z największą uwagą ślepego bajarza, co grając na lirze, 8673 17 | sprowadzony, będzie w ich ręku ślepym narzędziem ich może zamiarów 8674 25 | prawa jest dostateczną. Śliczna myśl, a długoli ona była 8675 9 | Szczególnie jeden Kozak ślicznej urody z dziwną lekkością 8676 23 | księciu do Włoch, chociaż zbyt śliska była nadzieja odebrania 8677 7 | zapytał.~- Oto jakiś Kozak ze śliwkami przybył z Ukrainy do JW. 8678 10 | swojego wojewody. Był pan Ślizień, sędzię ziemski słonimski, 8679 14 | nasza ojczyzna nie była tak słodką, że do niej Polak nigdy 8680 24 | była, ale miłość, a tego słodkiego uczucia tylko dobrzy, ojcowscy 8681 5 | patrzali, rozbeczeliśmy się słodkimi łzami, ale i księciu wojewodzie 8682 11 | Radziwiłłowskiej: kontusz słomianego koloru, żupan błękitny, 8683 20 | nakarmił i dał mi się wyspać na słomie w swojej izbie. A jak by 8684 9 | nami szli, i ja, w sieniach słomy i siana hojnie namościwszy, 8685 7 | przysłużyć się. Przybywszy do Słoni-ma, gdzie często JW. wojewoda 8686 11 | Szukając ich, opytem trafił do Słonima, gdzie ich znalazł u Fejbisza, 8687 11 | JW. Bliźnia, podkomorzego słonimskiego, a stamtąd ze świtem ruszyć 8688 9 | ale w Humaniu kupili. Nym słonko zajde, to wy ich obaczyte, 8689 8 | wysłuchaniu tej sprawy w kilku słowach ogłasza marszałek dekret 8690 10 | panowało, przerywane tylko słowami: "Wołodkowicza rozstrzelali", 8691 6 | ja nigdy nie wątpiłem o słowie przez Niego danym; a moje 8692 22 | posesorce Turczynówki, na jedno słówko pańskie konie zabrane oddałem. 8693 25 | kolegiacie ołyckiej i uczyniłem ślub, że po odtrąceniu wszelkich 8694 23 | odwdzięczył się pan Ryś po ślubie, najdelikatniej asystując 8695 24 | sędziów na miejscach swoich, słuchających agitującej się sprawy. Indukt, 8696 4 | czytać głośno, z uwagąśmy go słuchali, a szczególnie pan Azulewicz, 8697 1 | jakby to się działo onegdaj. Słuchaliśmy mszy świętej w kościele 8698 9 | weszli, cale to zgromadzenie słuchało z największą uwagą ślepego 8699 24 | wszyscy byli zajęci mową i słuchaniem, gdy król wrócił na pokoje 8700 6 | przebrzydła konfederacja słucko-toruńska, by ją bies pokąsał, przywileje 8701 11 | błękitny, pas, umyślnie na to w Słucku robiony, srebrny, w orły 8702 8 | zawoła do chwały swojej: Słuczczyzna, Kojdanowszczyzna, Siebież 8703 21 | Nowochackiego, bazylianina w Słuczyźnie, że nawet mnóstwo popów 8704 14 | małości i plotki wiernemu słudze przed nią uszkodzić miały; 8705 20 | i po klasztorach kiedyś sługiwał, i lat kilka furmanką się 8706 1 | korzyści drugich niegodnym sługom swoim wielkie rzeczy objawia; 8707 25 | bramą spostrzegłem trzy słupy z uszami żelaznymi do zawiązywania 8708 6 | krzyknęli Jeśmany, Czeczoty, Słuszkowie, ale głosy były słabsze 8709 5 | kamieniu. Książę był wzrostu słusznego, otyły bardzo, głowa ogromnej 8710 5 | dopiero ostatni, wypiwszy, służącemu nalał, a ten, wypiwszy, 8711 5 | pachołek, od młodości po służbach chodził, aż przypadkiem 8712 14 | zakończa listy wyznaniem służebnictwa, jest rzetelną prawdą. Polacy 8713 23 | zmuszonego ubóstwem cudzy a służebny chleb pożywać, tak też i 8714 14 | ciągnie do lasu, a Polaka do służenia ojczyźnie. Dostaliśmy się 8715 23 | żył sobie zwyczajnie jak służka kościelny: to się zjadło, 8716 22 | popadzia Pawlikowi za kucharkę służyła. Wszystko było dobrze i 8717 24 | widno było, że mu to nie służyło, i choć w małej ilości, 8718 20 | konfederacji. Kochasz ojczyznę, służysz jej z takim poświęceniem, 8719 21 | Omiecińska nie tyle mądrością słynęła, ile miłością pałała dla 8720 17 | ręku trzymać umieją, on, co słynie z siły i wprawy: "Cóż chcecie - 8721 20 | róbmy. Czy to była rzecz słyszana, żeby Polak krwią królewską 8722 8 | deputatów i mecenasów. A ciągle słyszeliśmy harmaty, bijące na wiwat 8723 6 | książę! Bywa to, bywa.~- Słyszysz, panie Michale? Otóż to 8724 22 | zwrocie szkody, a i winko było smaczne, i rozmowa przyjemna. On 8725 22 | dwie osoby nakryć i wcale smacznym obiadem na farfurze mnie 8726 23 | miał, a wszystko z dziwnym smakiem umiał zastosować. Nadzwyczajne 8727 25 | bogaci. Na co tłusty połeć smarować!"~I tak piliśmy i gawędziliśmy 8728 7 | brechaju, to pisle bijte mene w smert, sam położu sia.~Odważyłem 8729 11 | równego nigdy nie będzie, śmią nazywać barbarzyńcem Francuzy!~ 8730 22 | bo ekonomia piatecka nie śmiała go o to napastować.~- Panie 8731 23 | jakiego powodu, łotrze, śmiałeś twojego pana znieważyć?~ 8732 6 | książę pan pozwala do siebie śmiałości, to niech wasza książęca 8733 22 | jednomyślnie obrał. Równie śmiały jak poprzednik, a daleko 8734 23 | gniewał, tym więcej się śmiano, że aż zaczął trząść się 8735 15 | wiatra w polu! Tak się ta śmieć prędko po tym kawałku wyniosła, 8736 9 | parobków lub dziewek, natenczas śmiechy i palcem pokazywanie tego 8737 12 | kadukiem pozbyć się takiego śmiecia niż lak dziś być nim obsypanym? 8738 9 | porządnie całą chałupę wszystkie śmiecie w ten kosz włożyli, tak 8739 23 | spostrzegł podkomorzy, że Ryś, śmiejąc się, ramionami wzruszał; 8740 25 | mohu, a pan Leon tylko się śmieje i mówi: "Śpij, niebożę, 8741 16 | podziękowania JW. podkomorzynie, śmielej z nim puściłem się w drogę, 8742 19 | będą nad ciemnotą naszą, że śmiemy takowe nadprzyrodzone rzeczy 8743 6 | wskórasz, tu szlachectwo śmierdzące. Ostende patrem patris to 8744 23 | jak śmiał szczekać ten śmierdziuch Scypion, do którego to nic 8745 19 | potyczce jeden ich pułkownik śmiertelnie rannym został i przede dniem 8746 24 | powagi, nie wdaje się w żadne śmieszki, każdego poddanego przyjmuje 8747 5 | pacierze odbyła, i kawę i śmietankę wszystkim gościom sama porozsyłała. 8748 9 | koszowym, z ekonomią humańska i smilańską zaprzysiągł wieczny traktat, 8749 9 | że pierwej oni rabowali Smilańszczyznę i Humańszczyznę bardzo często; 8750 9 | tylko dla handlu do Humania, Smiły i innych dzierżaw domów 8751 6 | wiersze dostał biskupstwo smoleńskie.~A tu szlachta jak zaczęła 8752 17 | którego przodek był wojewodą smoleńskim; drugą wydał za pana Kazimierza 8753 9 | bydła, łoju, ryby suszonej, smoły itp. My, z podwodami stanąwszy 8754 1 | pod Lanckoroną, a ja się smucę, bo ta łaska boska stanie 8755 22 | dopuszczę, aby pan ode mnie smutną wynosił pamiątkę. Na sercu 8756 9 | których nie-ludzkość do smutniejszego stanu przyprowadziła włościan 8757 9 | wierzbiną; to tylko było smutno, że śladu rolnictwa nie 8758 25 | na niezabud darował mnie smycz chartów personatów, co każdy 8759 8 | Sewerynie, ale taki mój smyczek musi się pobratać z koroniarzami; 8760 8 | wyskoczyć i dobył swojego smyczka, nie zapomniawszy plunąć 8761 24 | jakoś się urządziło tak snadnie, że wszystko pokazało się 8762 1 | nazywali, lubo opodal od Snarskiego siedział, usłyszał, iż ten 8763 8 | być zmęczonym tak dziwnym snem i w wielkiej niespokojności 8764 7 | wolisz napić się wódki i śniadanie zjeść niż nalegać na mnie.~- 8765 25 | ne budu maty. Buczacz i Sniatyn to mojeho bat'ka pracia, 8766 25 | kazałem naładować Żydami śniatyńskimi i buczackimi i te wszystkie 8767 25 | wigilią Najświętszej Panny Śnieżnej. Nie omieszkałem kupić po 8768 10 | długo trwała potyczka. Snopki zapalone na nich z dachu 8769 21 | każdy obudził się jak ze snu, nie pamiętając, co się 8770 14 | że po ulicach tyle się snuło, że gdyby kto z księżyca 8771 17 | cokolwiek przerwie im pasmo snute przeznaczeniem ciągle przyjaznym. 8772 8 | nam powiedzieli, że nie snycerz go tak wystawił, i owszem, 8773 24 | była dziełem wędrownego snycerza Niemca, który właśnie jakby 8774 17 | ożywić potem dziesięć razy na sób obfitszy plon. Nędza i ucisk 8775 25 | do boju. A Żyd, cerulik, sobacza wira, który miał przystęp 8776 17 | nie powiodło - wyrzekł - sobiem rad, bo Pan Bóg pamięta 8777 15 | obojętnością dla Jego praw, sobkostwem, zażyłością z nieprzyjaciółmi 8778 15 | światem, pokąd łakomstwo, sobkostwo i rozpusta nie przynęciły 8779 25 | Najświętszej Panny in gratiam soboty. W panu staroście była wielka 8780 5 | chorągiew, na czele której pod Sochaczewem poległ. Jego majątek spustoszonym 8781 7 | zaprowadzili kongregacją sodalisów Marii; byłem jej członkiem 8782 11 | się udało; wszak my obadwa sodalisy.~I tak pożegnawszy się czule, 8783 25 | gałgany?" Warszawa gorsza niż Sodoma: same farmazony i lutry. 8784 17 | Wielkie sądy Boże... Pan Bóg Sodomie był gotów odpuścić, gdyby 8785 15 | milczeniu wyszliśmy z tej Sodomy, złorzecząc panu Jelcowi 8786 9 | będzie protopopem naszym Sohaniczynem, bratem rodzonym opata perejasławskiego, 8787 10 | jak wytykać obozy, ale Sohazy był od niego jeszcze bieglejszy, 8788 14 | powiększy i że on z nią wieczny sojusz zawiera. Byliśmy świadkami 8789 22 | Ale kto ze mną je chleb i sól, do mnie żalu mieć nie będzie. 8790 1 | tameczny jak zaczął mu chleb z solą do rany przykładać, a krew 8791 7 | Wniebowzięcia i z wielką solennością oddawali mu ojcowie jezuici 8792 5 | wtorek, był obrządek z rana solenny dla gospodarstwa i ich przyjaciół: 8793 11 | temuż wyż wzmiankowanemu W. Sołohu-bowi wydane - i do nich żadnej 8794 11 | słonimskim, a W. Bonifacym Sołohubem, koniuszym nowogródzkim, 8795 4 | i wątpliwości zbawienia. Sołomereccy, Zbarascy, Dorohostajscy, 8796 22 | podwodami iść do Krymu za rybą soloną? Czy na Filipówkę nie kazałem 8797 16 | Bohuszewiczówna została panią Soplicową. Lubo przed szlubem do niej 8798 4 | iż nam był rad, kawą i sorbetem nas traktował. Obdarzył 8799 25 | to: "Uwa! A szczo to ja soroci spod chwosta wyliz, szczoby 8800 25 | Poniatowski zasmerdyw, szczo sorom do szlachectwa przyznawaty 8801 5 | był ciągle w przecudnym sosie i animował do kielicha, 8802 17 | zręczny, liziwem na ogromną sosnę wlazł, jakby siabr jaki, 8803 22 | nie poniosła; nawet pani Sosnowskiej, posesorce Turczynówki, 8804 17 | on dopiero późną nocą z sosny zlazł, a do Berezdowa nie 8805 22 | będąc dzieckiem, miałem sowity poczet z łaski JW. Denhofa, 8806 23 | wywiązywał się panu Rysiowi z tak sowitych dowodów przyjaźni, bo czymże 8807 9 | jak zaczęły piętaki w nią spadać, duchem przepełnioną została.~ 8808 9 | wierzchu których koska szeroka, spadająca aż na ramię, a seledcem 8809 25 | spodu podgolona, długim spadała kudłem niżej prawego ucha, 8810 23 | został z chudego pachołka spadkobiercą jednego ze znaczniejszych 8811 23 | sprawa była z synowcem i spadkobiercem jego pana. Wręcz mu powiedział:~- 8812 13 | że majątek pana Leszczyca spadkobiercy owładali, a pan starosta 8813 23 | I tego pana szczególne a spadkowe łaski uzyskał, nie tylko 8814 13 | poradził, bo taki królowi spadkowemu potrzeba żony; a że cuius 8815 13 | wszędzie nie wybieralni, ale spadkowi królowie panowali. Więc 8816 8 | Dokuczyło mu to, a że był spadkowie przyjacielem domu Radziwiłłów, 8817 23 | kilkadziesiąt tysięcy, które spadły na jego syna. Ale ten odstąpił 8818 5 | nawet kilkanaście tysięcy spadłych długów sędzia własnym funduszem 8819 19 | szczęścia, że wielkie klęski spadną na ojczyznę, ale że trzeba 8820 6 | aby on w celi koło niego spał), i do tego Nepta, ogromna 8821 6 | na dziedzińcu klasztornym spała, na którym kilkanaście stało 8822 10 | Idźcie precz! a my za spaloną karczmę wynagrodzim; wpadniem 8823 24 | rozkaz, by ten dąb zwalono i spalono; ale było mniemanie, iż 8824 5 | wszystkie jego krotofile spamiętał. Jemu ten dowcip na dobre 8825 1 | Warszawie, a stado moje sparszywieje?"~Otóż to taka wasza miłość 8826 15 | urzędnicy jurysdykcji nie mieli. Sparzyłem się ja raz porządnie na 8827 7 | zjeść niż nalegać na mnie.~- Spasi Bih za waszu myłost', ałe 8828 24 | las, a już z całej okolicy spędzono prostaczków, ile tylko ich 8829 13 | ogłaszał, a sama strona go spełniała. Przyjeżdżał do grodu osądzony, 8830 8 | wiwat tym, których zdrowia spełniali u JW. prezydenta.~Tego wieczora 8831 22 | zdrowie wzajemnie kielichy spełniamy, pozwól siebie zapytać, 8832 14 | czasem rozkazu nie dopuści spełnić; a potem jak się tamten 8833 18 | jak mu wicesgerent doniósł spełnienie wyroku, padł bez duszy, 8834 25 | wileńskiego, po którego spełnieniu za danym hasłem wszystkie 8835 25 | nie inaczej; a ja klęcząc spełniłem kielich dziękczynny i nie 8836 15 | spostrzegli i jedna szklanka spełniona wszelką przytomność nam 8837 19 | Przenajświętszej Trójcy - i spełniwszy kielich, nim przeżegnał 8838 22 | ognia, że odgłos po całej spelunce kilkakrotnie się powtórzył. 8839 22 | zajęty, że gdyby nie widok spelunki i nie leśne facjaty jej 8840 8 | jakoś i wtedy na niczym spełzło, a wkrótce potem JW. wojewoda 8841 24 | nasze starania na niczym spełzły, na małym przestał: osiadł 8842 8 | kamienia, toś już z naszego spichlerza.~- A jakże wy mnie mleć 8843 24 | ziemstwie, z kolegami swoimi spiesznie udał się do sądu, aby króla 8844 22 | tyle koni ponadostawał, że spieszonych żołnierzy nowo w jeźdźców 8845 9 | dłużej ze mną bawić, bo spieszy do konfesjonału. Wyszedłem 8846 8 | ta sprawa była na stole. Spieszył na nią pan Kurdwanowski 8847 5 | Potem jak zaczął udawać Żyda śpiewającego majufes, ale tak zabawnie, 8848 1 | tak dobrze; ale wszyscy śpiewaliśmy ochoczo, bo też było za 8849 24 | między nami. Przy tym zdrowiu śpiewano wiersze naprędce ułożone 8850 9 | młodością, przyznam się, że śpiewem bajarza tyle byłem zajęty, 8851 23 | pasów, ani tak kosztownych spinek, ani tak pięknych aksamitów 8852 2 | chudobę mało mnie kaduk nie spiskał.~Pokazało się z jego dyskursu, 8853 22 | podziałowych? Wszystkie spiski na ojczyznę w języku francuskim 8854 9 | co ich koszowy pomer; tak spiszajut nowoho wyberaty, szczo ne 8855 16 | moja żona porządniejszej spiżami znaleźć by nie mogła. A 8856 22 | nie doszedł. Sale, izby a spiżarnie, a kuchnie, a składy, a 8857 17 | że w Nowogródku Rejten ze spiżu posąg otrzyma. Rocznicę 8858 25 | Łopuskiemu, ten gotówką spłacił mnie sumę. A tak z kabzą 8859 22 | Bądź co bądź, a honoru nie splamię - i dobywszy trzosa: - Masz 8860 25 | przed nim uniży, tak się spłaszczy, takimi nadskakiwania-mi 8861 18 | się z starościanką i z nią spłodził sześciu synów, których w 8862 6 | To, co ja, ojcze Idzi, za spoczynek duszy Wołodkowicza robiłem, 8863 5 | żadnego posiłku poszliśmy spoczywać kilka godzin. A gdy zebraliśmy 8864 9 | poddaństwa carowej. Tak to spodleni ci ludzie chcą wolność swoją 8865 23 | wyskoczyć, istny dragon w spódnicy, a z tym wszystkim urodziwa. 8866 25 | czarna i kędzierzawa, u spodu podgolona, długim spadała 8867 23 | była na wierzchu, raz na spodzie, aby nikt się nie pysznił 8868 11 | opisał. Aleśmy się nigdy nie spodziewali, żeby pan Leon odważył się 8869 24 | szedł za swoim przekonaniem. Spodziewamy się atoli, iż odtąd jedna 8870 8 | którego natenczas także spodziewano się \v Lublinie. Jeżeli 8871 20 | Cyriaku?~- Łatwiej, niż się spodziewasz, księże Marku. Ja za piecem 8872 9 | naśmiewała, nie bez przyjemności spoglądała na ten nowy hołd oddany 8873 23 | się, spuszcza oczy i jak spojrzy na swoje buty: desperacja! 8874 5 | to łatwo było mu w oczy spojrzyć. A że nikt nie jest bez 8875 8 | razem? Dajcie pokój temu spokojnemu chłopcu, a pozwólcie, abym 8876 19 | o niczym nie myślili, a spokoju znaleźć nie mogli? owszem, 8877 9 | którzy, z Jagiellończykami spokrewnieni, radzi by mieć jak zwykle 8878 16 | mnie nie odmówią; a tak spokrewnim się z sobą. Jakoż odkąd 8879 10 | tronami chrześcijańskimi spokrewniona, była pani wielkiego światła 8880 12 | wielkich panów, zapewnię spokrewnionych z wojewodzicem, a nikt nie 8881 2 | prosząc o wsparcie, pan Boner spolitykował mówiąc:~- Moja córka od 8882 6 | licznym myśliwstwem, aby spolować lasy kołdyczowskie. Pan 8883 4 | światową, nie filozofami on spolszczył ruskie dzierżawy, ale religią, 8884 19 | sprawa wdać się w certamen [spór] z takim, co coś nachwytawszy, 8885 11 | ubiegam o to, abym wasze spory rozstrzygał; zapiszcie się, 8886 8 | piechotą chodzą. Ale człowiek sporządza, a Pan Bóg rozrządza. Książę 8887 23 | nie wystarczało czasu na sporządzenie tego stroju; ale ksiądz 8888 23 | Testament, jak się należy, sporządził, opiekunem nad sobą i majątkiem 8889 12 | mieście, aby natychmiast sporządziła akt powstania. Tak się podniosła 8890 23 | siódmy rok się skończył, Ryś, sporządziwszy pozytywek dla księcia chorążego, 8891 14 | trzeba wybadywać wszelkimi sposobami. Nim mnie o tej okoliczności 8892 10 | przymiotów. A każdy z nich się sposobił do rycerskiego rzemiosła 8893 17 | zachować ojczyźnie na czas sposobniejszy. Na to pan Tadeusz tak się 8894 8 | wszystkich takowych interesów był sposobny. Jakoż podobnymi na obywatela 8895 11 | umysły. Rozmaite podawał sposoby pan Jerzy, ale pan Leon 8896 10 | swoich rękach go wyniósł spośród ognia, tak że i suknie popalone 8897 9 | rolnictwa nie można było spostrzec. Żadnej pracy nie chce znosić 8898 19 | obóz pójdzie, a jak moi spostrzegą, że ciebie nie ma, to ja 8899 10 | Wołodkowicza rozstrzelali!~Wtem spostrzegliśmy, że starający się o służbę 8900 9 | 1763, ale to nie był czas spostrzeżenia robić nad jej pięknością, 8901 16 | że i tam go odbiorę; ani spostrzeżesz się, jak ciebie ożenim,~ 8902 11 | się wypróżniło i aniby się spostrzeżono, tak miło czas schodził. 8903 22 | łatwo zgadnąć, co Pawlika spotkało, lubo się z tym nie chwalił, 8904 20 | do kapucynów, jak tylko spotkamy tego, co go pan starosta 8905 7 | drugiego przejechać bez spotkania moskiewskich komend, co 8906 5 | masztami sędziego, ruszał na spotkanie JO. księcia, a niejeden 8907 25 | dobrą nadzieję o pierwszym spotkaniu, a wziąłem na siebie mundur 8908 4 | dobrowolnie zamrużacie oczy, ażeby spotwarzać to, co jest godnym waszego 8909 4 | nam zrobili przysługę ci spotwarzani biskupi, którzy w senacie 8910 8 | aż wjeżdżając w miasto spotyka kondukt, ale bardzo okazały... 8911 13 | przeciw Panu Bogu zgrzeszy, spowiada się, pokutę odbędzie i tym 8912 19 | klęczącym przy konfesjonale i spowiadającego się księdzu Markowi. Nie 8913 19 | zapytał:~- A dawno waćpan się spowiadał?~Coś mu na to odpowiedział 8914 18 | radą księdza, któremu się spowiadała, jako jedyny środek, aby 8915 9 | życie, że się nigdy nie spowiadam, że jestem kalwinem ukrytym 8916 20 | dawał rozkoszować; to twój spowiednik lepiej wie ode mnie, a coś 8917 9 | szeroko czerwonym pasem, spoza którego wyglądała nahajka 8918 12 | był się o jedną godzinę spóźnił; ale taki wzięliśmy przeszło 8919 8 | wyspowiadał, ale pora była tak spóźniona, że przyjęcie ciała i krwi 8920 6 | życie u mnie za kiepskimi sprawami patronuje. Tamtego tygodnia 8921 22 | masz we mnie wielkiego sprawcę sprawiedliwości. W całej 8922 13 | pobożność i duch Boży. I tu sprawdza się obietnica naszego Zbawiciela: " 8923 21 | żadnego urzędu zakonnego nie sprawiał, misje o zebranym chlebie 8924 23 | rachuje.~Ale ten żart w sprawiedliwą wróżbę nie został obrócony. 8925 8 | Żeby mnie diabli sądzili, sprawiedliwszy byłby dekret." A że sumienie 8926 7 | przybyło, to los pokazałby się sprawiedliwszym.~Wtem jak zaczęli na nas 8927 8 | taką zgrozę, że diabli byli sprawiedliwszymi niż trybunał, przenajświętszą 8928 17 | przynajmniej dziesięciu sprawiedliwych znalazło; czyż już i tak 8929 6 | dał się przekonać i był sprawiedliwym dla pana Tryzny. Jakoż się 8930 16 | Potem, że JW. podkomorzyna sprawiła wesele, był wielki zjazd; 8931 4 | władykami ruskimi. Oni to sprawili, że dotąd biją po polsku 8932 6 | nie może urzędu żadnego sprawować, a zatem książę, będąc pod 8933 24 | będąc w stanie rycerskim, sprawowaliśmy urząd stolnika litewskiego. 8934 9 | który wieczerzę całej Siczy sprawuje. Wszyscy się na śmierć popiją 8935 8 | Abramowiczowi, który był główną sprężyną całej tej zbrodniczej tajemnicy, 8936 3 | próżno od króla, pierwszej sprężyny jego nieszczęścia, był pocieszany 8937 25 | środków wykonawczych i dość sprężystych, czym prawo równano do pajęczyny, 8938 23 | tęgim do korda, rad będąc spróbować się z graczem, za jakiego 8939 15 | w straży, chronić się od sprośnych zysków, kiełznać swoje chuci 8940 17 | Litwie. Bywało, co miesiąc sprowadza zakonników do Gruszówki, 8941 25 | roku kilkadziesiąt nahajów sprowadzam. -Tu wziąwszy nahaj od kozaka: - 8942 22 | siedzieli. A czy to kontuszowi sprowadzili Moskali przy schyłku Augusta 8943 12 | Jakoż natychmiast proboszcza sprowadzono, który go wyspowiadał i 8944 17 | że najezdnik, przez nich sprowadzony, będzie w ich ręku ślepym 8945 22 | Ale już Pawlik odwagą i sprytem do takiej był wziętości 8946 22 | taki. Nie masz co mówić, sprytny chłop a barczysty, że nie 8947 23 | urodziwa. Jakżeby ją było sprząc z panem Łopotem! Ryś z nią - 8948 25 | przeniósł i tak chałupy i dwór sprzątnął, że gdzie była wieś, zostało 8949 20 | jak króla Poniatowskiego sprzątniecie, co uradzicie? czy nie waćpana 8950 20 | wódz, że jak Poniatowskiego sprzątniem, to wszyscy się na nas rzucą, 8951 23 | żółtego atłasu, które na sprzążeczce miały być ściśnione poniżej 8952 23 | ojca kochanego, tak nigdy sprzeciwiać się mu nie będzie. Niewiele 8953 23 | skromnie, że jak dotąd nie sprzeciwiała się rozkazom ojca kochanego, 8954 10 | ale bez żadnego się jemu sprzeciwiania. Znalazł się na to światły 8955 11 | konstytucji 1764 r., za sprzeciwienie się pana Leona Borowskiego 8956 5 | dotrwać do końca; bo lubo nie sprzeciwił się powołaniu boskiemu, 8957 19 | się zebrali nasi, Dońce sprzed oczu zniknęli: chyba wiatr 8958 24 | brzeskiegolitewskiego, pod regestrem szaty i sprzęty podróżne królewskie, przyjął 8959 24 | namiętność zawsze nowościom sprzyja; ale cóż na to poradzić, 8960 9 | Dziumdzuryk: Kozacy prości sprzyjają Polszcze, bo są przywiązani 8961 9 | aby wybrano koszowego nam sprzyjającego; a mieliśmy po sobie Dziumdzuryka, 8962 19 | sandecki, pan godny i nam sprzyjający. Pan Bóg jego w synie nie 8963 17 | mieszkańcami. Większa ich część sprzyjała wprawdzie sprawie publicznej, 8964 12 | kilkakrotnie pokłutego; z głową spuchniętą, z bandażem od rany oderwanym, 8965 12 | Sawy, którego udo tak było spuchnięte, że wszystko trzeba było 8966 23 | Gdyby ogniste bronie obudwóm spudłowały, szabla miała ostatecznie 8967 22 | hultaje, po parę razy do nas spudłowawszy, co do nogi poddali się, 8968 25 | się jucha. Ja w prośby! Spuścił mnie od dalszego picia wody, 8969 24 | przyszłość, jest ich, a nie naszą spuścizną. Próżna więc usilność chcieć 8970 17 | prawo i sumienie każe, a spuśćmy się na Tego, co nas nie 8971 5 | Sochaczewem poległ. Jego majątek spustoszonym okropnie został przez Moskwę, 8972 23 | wystarczyło?~Pan Ryś zmieszał się, spuszcza oczy i jak spojrzy na swoje 8973 23 | błogosławieństwa spadają na dzieci spuszczające się w postanowieniu swoim 8974 25 | ich charakter jedynie się spuszczali. Bywały czyny dowodzące 8975 25 | za równość ziomków, tak spyszniał, że ani dostąpić do niego. 8976 17 | niego nie dbał. Ani się spyta, co się na jego poletkach 8977 8 | jego antecesor za dwanaście srebrników Chrystusa Pana zdradził, 8978 5 | burka, niżej szyi przypięta srebrnym Radziwiłłowskim orłem. Przypominam, 8979 5 | jaszczur oprawna, buty żółte z srebrnymi podkówkami, a na to wszystko 8980 16 | iżby wiedziano, że i ja sroce spod ogona, jak to mówią, 8981 12 | narodowej, chcącej wszelkimi środkami rozprzestrzeniać królestwo 8982 23 | ognia. Otóż nie wiem, jakim środkiem, ksiądz Krzysztof Szukiewicz, 8983 5 | było, bo książę tego towaru srodze Żydom zakazywał i za to 8984 23 | Książę hetman, chociaż srogim był dla syna, tyle to uczuł, 8985 2 | nadrabiał fantazją, mocno to go sromało, gdyż on prawie jeden z 8986 3 | Zbawiciel zdejmie z niego sromotę. I dobrze się nagotował 8987 9 | ziemowliki im palił, bydła i stada zabierał i tych Zaporożców, 8988 1 | siedział w Warszawie, a stado moje sparszywieje?"~Otóż 8989 10 | sobą na pokoje. Massalczyk stajał jak śnieg majowy, ani się 8990 24 | królewskiego, wszystkie one stajały jak śnieg kwietniowy przed 8991 20 | łaskawcy, oprowadza się go do stajni, popisuje się przed nim 8992 9 | miał] obok chałupy wielką stajnią murowaną, w której do pięciudziesiąt 8993 8 | że u was łatwo o figielki stalowe i kościane. Co by wam było 8994 25 | zabrał mnie wtedy z sobą do Stambułu, co mi się bardzo podobało, 8995 7 | wypuściłem go, piorunem stanąłem na dziedzińcu klasztornym, 8996 7 | obrok na jednego konia, stancją z dwoma pokojowymi, obywatelskimi 8997 7 | z konwiktorów, a drugi z stancyjnych; a nasz obowiązek był nosić 8998 9 | gdzie było nasze locum standi, i tameśmy czekali na jego 8999 11 | skończyć. Ja na twoje pozwy nie stanę, bo błaźnić się nie chcę. 9000 21 | zupełnym rozstaniu się z ciałem stanęły. I każda dusza z zupełną 9001 25 | szlachty, że gwałt był ciągłym stanem narodu. Czyż to wszystkiemu 9002 8 | życie guza szukasz; jak staniemy, ja księciu panu powiem, 9003 23 | rycerskim. A jeźli mi nie staniesz, zaniechawszy ostrzyć zęby 9004 22 | pana chorążego Mikołaja Staniewicza - i doszedłem szczęśliwie 9005 24 | otwartych bojach z królem Stanisławem lub w domach jemu nieżyczliwych! 9006 20 | zaprosić.~- Diabła tam, panie Stanisławie! On, słyszę, w Warszawie 9007 8 | trybunalskie conformiter zapadłe stanowią dopiero konwikcję, wtedy 9008 25 | prawo. A kto by tam urzęda stanowił, gdyby ludzie żyli jak anieli? 9009 8 | zniszczył to właśnie, co stanowiło cały interes jego pryncypałki. 9010 17 | Moskalów, a losy ciągnione stanowiły, do których każdy z nas 9011 24 | własnego, a nie uczonego stanowiska, a dopiero, jak będzie potrzeba, 9012 24 | przecie, na jak okropne stanowisko popchnął ich wszystkich 9013 24 | dość długo rozprawiały stany koronne w połączonych izbach; 9014 7 | podarunku, powiedział mi:~- Staraj się o trzy łaski: najprzód 9015 24 | pamięć sławy naddziadów, starając się, ile możności, do nich 9016 23 | narobił, panie kochanku; starajże się to odrobić!~Perswazja 9017 3 | moich piszę, którym takie starałem się dać wychowanie, że dziada 9018 24 | parnawski - rzekł - zawsze się staramy zasłużonym obywatelom podawać 9019 18 | znaczne wywdzięczenie się za staranie swoje około jego niemowlęctwa, 9020 18 | przytomnego, i tam przy ich staraniu odzyskałem zdrowie po kilkutygodniowej 9021 10 | przepisałem go i u siebie starannie zachowuję. - Był JW. Chomiński, 9022 5 | na tandet wystawiają jak stare pludry. I na Sybir porwany 9023 16 | praca mnie żywi, ale jak stargam siły a robić nie zdążę, 9024 24 | władzy królowi; że nasze starodawne cnoty zanadto już były zbutwiałe, 9025 6 | Radziszewskim, chorążym staroduboskim, a generalnym księcia plenipotentem, 9026 11 | przywilej na krajczostwo starodubowskie.~Każda strona po jednym 9027 11 | Radziszewskiego, chorążego starodubowskiego. Wprowadzenie sprawy, inducta, 9028 15 | PALESTRA STAROPOLSKA~Zdaje mi się, że odkąd świat 9029 24 | dobył z oczu. Dopiero wedle staropolskiego obyczaju urzędnicy brzescy 9030 13 | wielki senator, umarł w starości pełen sławy i szacunku publicznego - 9031 18 | w rok potem ożenił się z starościanką i z nią spłodził sześciu 9032 24 | posłem, wniosę, aby odjąć starostom ten przywilej, tak uciążliwy 9033 24 | wymową powstał na nadużycia starostów, którzy w Warszawie przesiadują, 9034 10 | mianowani, krzesłami uposażeni, starostwa-mi, przy których zostawałaby 9035 12 | urodził się w czehryńskim starostwie, skąd był ów przeklęty zbrodzień 9036 18 | ich potęgi, lubo bardzo starownie musiały być wzniesione, 9037 20 | a któremu się uroiło nad starożytną szlachtą panować. My tu 9038 17 | całej Litwie nad sobą nie ma starożytniejszego; a trzecia poszła za pana 9039 7 | podstoli Szukiewicz był starożytny szlachcic i miał swój folwark 9040 16 | zaszczycony, jednak iż jestem starożytnym szlachcicem, że zaścianek 9041 5 | pokojowym u księcia wojewody. Starsza córka, Katarzyna, lubo trochę 9042 8 | przynajmniej jednym rokiem starsze powinno być od gospodarza. 9043 14 | co nad tym oddziałem miał starszeństwo, będąc kawalerem w swoim 9044 4 | stroił, po wtóre, że przy starszych zbyt lubił rozprawiać, mawiał 9045 19 | Otóż ten zasłużony senator starszyznę naszą zaprosił na wielki 9046 17 | żaden sługa go nie opuścił: starzeli się i umierali u niego, 9047 20 | oddarowania ustąpiłem mu moją starzyznę, ale on mnie tłomaczył,