| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
10049 21 | kradnie, na koniec rozbija - umiera nie opamiętawszy się. Sprawiedliwość 10050 20 | oddycham. Tego wspólnego życia umierając żaden z nas nie straci, 10051 17 | opuścił: starzeli się i umierali u niego, a byli przywiązani, 10052 20 | dopisze, że się w jakim dworze umieścisz, a dobrze, nie zapominaj 10053 23 | co z nim się stawi. Ja go umieszczę między moimi paziami i posunę 10054 10 | waszej książęcej mości być umieszczonym.~- Gdzie wasze służył?~- 10055 10 | żałowali i wszyscy są godni być umieszczonymi w dziejach polskich. Był 10056 14 | przyszedł u niego, iż go nieraz umitygował. Puhaczew, że był prosty 10057 10 | biskupowi ani członkom trybunału umknąć, jak wybuchnie powstanie 10058 13 | francuskiej do nas, co tu umknęli w czasie koliszczyzny francuskiej, 10059 12 | szlacheckie] do naszych umknęło i zaciągnęło się pod znaki 10060 11 | księcia kasztelana jego umocowanemu sto batogów odliczyli po 10061 16 | a lubo jeszcze nie byłem umocowanym księcia wojewody wileńskiego, 10062 18 | do końca jej żywota.~Tak umówiwszy się z starostą a przyszłym 10063 8 | na przeżycie. Ja pierwej umrę: wszystkie moje dobra twoje; 10064 8 | między swoimi z głodu nie umrze. Pan Fabian Wojniłowicz, 10065 24 | wojewody rodzona siostrzenica, umyślnym uwiadomiona, pojechała. 10066 9 | wszystkie warunki do kierowania umysłów słabych. Najprzód próbował 10067 15 | sprawa, od której Piłat ręce umywał, a Żydzi położyli jeden 10068 6 | naszym województwie, że unanimitate wszystko się odbywało, ale 10069 23 | obrządek łaciński i wszystkim uniatami zostać dla zachowania rodu 10070 10 | uniwersytet i sejm, żeby unicki obrządek został rządowym, 10071 5 | za gwardianem do cerkwi unickiej, niedaleko dworu będącej, 10072 23 | uchodziłaby za największe uniesienie:~- Z jakiego powodu, łotrze, 10073 12 | rękach w las piechotąśmy unieśli i pierwszą noc przepędziliśmy 10074 13 | monarchowie nawet od krewnych unikać musieli, bo za takie kazirodztwa 10075 17 | żaden urząd nie prosił i unikał nawet dotąd sejmików, podał 10076 15 | niżeli to, które chciał uniknąć. Był wielki bohater w dziejach 10077 25 | ja samym instynktem tylko uniknąłem napaści. Jeden słup był 10078 25 | Byłeś świadkiem, że choć tak uniosłem się na ekonoma, skoro tylko 10079 22 | zaczynają biegać po kraju uniwersały powołujące szlachtę do pospolitego 10080 10 | hetmana, podskarbiego, wojsko, uniwersytet i sejm, żeby unicki obrządek 10081 10 | szkoły powiatowe powierzyć, a uniwersyteta i gimnazja świeckim, a przy 10082 10 | funduszów kościelnych uposażyć uniwersytety i szkoły. Chciał także zniesienia 10083 25 | a wnet tak się przed nim uniży, tak się spłaszczy, takimi 10084 5 | zrozumieli, że książę się niby uniżył dla sędziego, a nie dla 10085 4 | przyszło do Francji, zaczął się unosić nad Wolterem, jak on niszczy 10086 5 | nad naszymi wszystkimi się unosiły. Klęczeliśmy cztery godzin 10087 10 | potwarz, która sama z siebie upada. Książę, co wolał na Białej 10088 5 | niesprawiedliwością narody upadają. I ja, dzięki Bogu, w cierpieniach 10089 10 | ale widocznie na siłach upadał. Był stary loch warzywny 10090 11 | już widno, że Bóg ze mną. Upadam do nóg twoich, panie krajczy, 10091 4 | była pierwsza przyczyna upadku ojczyzny! Tak to dobrowolnie 10092 21 | dla samowładców, bo nim upadlają ludzi niepodległych, a na 10093 13 | żonom; na umyśle zupełnie upadli. Już za granicą tylko mieszczuki 10094 6 | ode mnie. "A ja Mu na to upadłszy krzyżem o ziemię: "Panie! 10095 25 | spaskudziło, obaczysz, że i kraj upadnie. Szczoż robyty. jaki pan, 10096 9 | ruszyć z powodu niesłychanego upału. Ale nie miałem potrzeby 10097 17 | przemóc nie mogło. Jak się uparł, stał jak opoka nieporuszony. 10098 8 | jeno książąt~Radziwiłłów, upartych kalwinów, co go z powodu, 10099 13 | jaką modlitwę czyta: taką upatruje pobożność i duch Boży. I 10100 11 | powierzyć, to widać, że muszę upatrywać jakąś pewność. Oto masz 10101 17 | do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką klęskę dla kraju - 10102 9 | matki. Całe moje szczęście upatrywałem w tym związku, bom szczerze 10103 25 | na tych, do których coś upatrzył, co nie było trudno, bo 10104 12 | ku Warszawie, jako Sawa upewniał, że stolica dostanie się 10105 24 | tego kawalera; jakoż mnie upewniali świadomi przytomni, że ta 10106 8 | łaskę, listem własnoręcznym upewniła księcia, że ani ona, ani 10107 20 | gospodarz rad by siebie upiec, aby dogodzić gościowi, 10108 8 | Bartłomiej Chodźko, sędzię upiekł. Bądźcie więc panowie łaskawi 10109 8 | jego miał znaczne dobra w Upiekłem i po kilkakrotnie deputatował 10110 17 | jego sprawiedliwość, że się upierała, aby koniecznie sądził, 10111 25 | sełczyn [kaczor], ale jutro upijem się z sobą, bo ty dobra 10112 4 | wiedział, a że wierzył w upiory i mocno ich się obawiał, 10113 9 | się zrobiło. Godzina nie upłynęła, jak obrano koszowym Jura 10114 16 | jak z kłębka. Dwa lata nie upłynęły, a już i dworek, któregom 10115 25 | siebie, pokąd tydzień nie upłynie. Dziś sobota, wodu piju 10116 11 | Borowski; jeżeli zaś po upłynieniu trzech godzin, to jest o 10117 25 | oknami wróciło. To kiedy po upłynionych latach Francja przyszła 10118 23 | pomyślniej, gdy książę, upodobawszy sobie jego pisanie, zlecił 10119 8 | powiedziałem:~- Niech to panów nie upokarza, żeście nie byli szczęśliwymi 10120 24 | swego prawa, by nim nie upokarzać sąsiadki, przeczyć jej tego 10121 24 | pociecha, iż przynajmniej duma upokorzoną została. Przy obiedzie spełniono 10122 23 | wyzwania, bo czując się być upokorzonym, okropnie się zawziął. Niedługo 10123 5 | kiedy przyszedł na folwark, upominając się u dyspozytora o owies 10124 24 | swojego znaczenia otrzymał upominek - więcej dziesięciu tysięcy 10125 20 | uszczęśliwionym z mojego upominku, że ażem się ucieszył z 10126 5 | starych, wszyscyśmy się upomnieli, ażeby W. sędziemu asystować. 10127 24 | popchnął ich wszystkich upór w zamiłowaniu rzeczy godziwych 10128 11 | będziesz w Nieświeżu z twojego uporu i żeś się dał złapać. A 10129 10 | króla mianowani, krzesłami uposażeni, starostwa-mi, przy których 10130 23 | niezgorszym kawałkiem chleba była uposażona. Miał i półwiecze ornego 10131 10 | przewyżki funduszów kościelnych uposażyć uniwersytety i szkoły. Chciał 10132 2 | pułkownikiem powiatu gumbińskiego, upoważniając go do werbowania pułku i 10133 10 | kraju bez żadnego na to upoważnienia. Młodzież nowogródzka hulała 10134 17 | rozprzestrzeniała gwałty po Polsce, upoważniona poniekąd ku temu przez kilku 10135 25 | którego noszenia świeżo byłem upoważniony. Uwiązawszy tedy kobylinę 10136 11 | Birżach, nie będąc do tego upoważnionym, ale zaufany w to, iż służył 10137 24 | dziwacznego przywileju, upowszechniającego tylko nierząd i intrygi 10138 23 | pojednania stron, zatem upraszam was wszystkich tu przytomnych, 10139 24 | obywatelami rozmawiał, chwaląc uprawę roli w Nowogródzkiem, iż 10140 24 | liczni piórowi rzemieślnicy uprawiają papier pod książki, jak 10141 9 | samego gniazdo. Żył na wsi, uprawiał ziemię, pozyskał przyjaźń 10142 11 | i wielkiego charakteru, uprosiliśmy go, aby do niego się udał 10143 23 | z powierzchownością dość uprzejmą; ale skoro ten zaczął perswadować, 10144 5 | mieściło się gości! Jaka uprzejmość, jaka szczerość, jaka wesołość! 10145 22 | A Pawlik taki gospodarz uprzejmy a tak mną zajęty, że gdyby 10146 25 | że się nie zasępił, ale z uprzejmym obliczem, przyznawszy mi 10147 11 | chodził po niemiecku z ogromną upudrowaną fryzurą i z kulczykiem na 10148 5 | z nich na łono Boga mego upuściłem, błagając Go, aby te krzywdy 10149 5 | słowem. Nie można było więcej uradować księcia, bo co najwięcej 10150 24 | A tymi słowy król mocno uradował całą naszą publiczność.~ 10151 5 | sędzia wpadł z obliczem uradowanym i powiedział:~- Żono, baw 10152 11 | przy kielichu i uradzim, i uradujem się.~- Tać to i Bóg, i ludzie 10153 20 | się. Bijcie się, a starsi uradzą. A pana Puławskiego słuchajcie, 10154 20 | Poniatowskiego sprzątniecie, co uradzicie? czy nie waćpana na jego 10155 20 | powrócił do mnie z tym, co uradzili: "Panie bracie, chyba tak 10156 11 | dokumencik, a przy kielichu i uradzim, i uradujem się.~- Tać to 10157 14 | szedł, a on bez potrzeby na Uralskie Góry się rzucił, gdzie go 10158 5 | drugich żartować, nigdy sienie urażał, kiedy kto jemu się odciął. 10159 22 | oddają. A Pawlik, jak się urazi a porwie topór:~- Jak ty 10160 17 | u okna rozbiwszy, szkłem uraził sobie jelita. Dwa dni po 10161 10 | znieść liberum veto, żeby uregulować byt duchowieństwa, aby jeden 10162 15 | po dawnemu Żydek majster uregulował mnie browarek, że na nim 10163 18 | że do końca walczyć będę, uroczyście przysiągłem, i to była przyczyna, 10164 5 | Niedaleko Naci, przy karczmie w uroczysku Czarnoszczenie (tak nazwanej 10165 23 | ile razy wypadała jaka uroczystość czy kościelna, czy familijna. 10166 24 | piękną.~Ale wspomnienie tej uroczystości rozdziera moje serce! - 10167 1 | tak dla ciebie i dla nas uroczystym wiązanie, wiązanie najdroższe, 10168 23 | gruncie urodziło, a choćby urodzaj chybił, od czegóż parafianie? 10169 24 | majątki ziemskie i dobrze urodzeni] dotykali się naszego pomazańca. 10170 24 | wyjdzie obcy, który się tam urodzi, gdzie go nie posiali. Ale 10171 23 | wileński, gryka miała nam urodzić, a posucha tak ją wysmaliła, 10172 8 | tegoż samego roku dziewczyna urodziła. Otóż ten antał wyprawiłem 10173 9 | SICZ ZAPOROSKA~Chociaż urodziłem się Litwinem, ziemianinem 10174 24 | wszakeśmy rodowitym Litwinem, urodziliśmy się i chrzest święty przyjęliśmy 10175 23 | zjadło, co się na gruncie urodziło, a choćby urodzaj chybił, 10176 23 | szczęśliwym małżonkiem cnotliwej i urodziwej panny, został z chudego 10177 23 | co mam karać Rysia, kiedy urodziwszy się szlachcicem, postąpił 10178 15 | jej jakoby dwom córkom, urodziwym pannom, mówiąc, że my jego 10179 16 | panna Magdalena tak zacnie urodzona, że jak ją weźmiesz, kto 10180 8 | Ogłoszenie wyroku w sprawie urodzonych Kurdwanowskiego i Abramowicza 10181 20 | nie potrafi, a któremu się uroiło nad starożytną szlachtą 10182 19 | nie ma.~Wedle ich, cuda są urojenia ciemnoty. Bóg porządku przez 10183 25 | piwnicy, że aż po pas broda mu urosła. Otóż i wszystkie gwałty 10184 7 | u prawej ręki kartacz mu urwał. Odtąd już wszystko się 10185 16 | co się w domu dzieje. Ten urwie, ten uchwyci, tamten wykpi, 10186 8 | półtorasta lat o to wszczynały i urywały się sprawy. Książę Michał 10187 14 | sąsiada; ten krewnemu swojemu urządza gospodarstwo; ten, że kilka 10188 20 | wiedzieć, jak ty byś nas urządził, panie Cyriaku?~- Łatwiej, 10189 24 | krewnych tego domu jakoś się urządziło tak snadnie, że wszystko 10190 20 | siebie powrócą, a dopiero urządzim siebie, jak sami zechcemy.~- 10191 23 | gdzie tak prawodawstwo urządzone, ażeby magnat nie obawiał 10192 16 | nadmienił on, że lubo podobnymi urzędami mój ród nie był zaszczycony, 10193 22 | Wyszedłszy ze szkół, czy wypadło urzędować, czy prowadzić chorągiew, 10194 6 | dawał pobudki, chcąc swoje urzędowanie odbyć w największym porządku. 10195 1 | przy nas bić się zaczęli. Urzędowczycy swego, Łukowczanie swego, 10196 21 | na tym się zasadza, aby urzędowi być posłusznym we wszystkim. 10197 1 | się odezwał:~"Vivat powiat urzędowski, czoło województwa lubelskiego!", 10198 1 | lat potem widział Wojskim urzędowskim na kontraktach dubieńskich, 10199 12 | przy szlachectwie; i teraz urzędują, i nosy do góry zadzierają 10200 21 | nieprawością: kto tylko u nas urzęduje, dobrowolną, a nie wymuszoną 10201 12 | sama szlachta, co nie tylko urzędziku, ale wioski dzierżać by 10202 6 | w dobrym małżeństwie się usadowić - jakoż później za bardzo 10203 17 | całego narodu przemocnie była usadowiła. Tak się podniosła konfederacja 10204 1 | stolicy naszej przemocnie usadowili? Nie, o głupstwa, aby wam, 10205 8 | wchodził; wiem tylko, że W. Usarzewski, marszałek dworu księcia 10206 3 | któremu z nas, pewnie by ręka uschła, jeno że on miał ku wszystkiemu 10207 8 | na Białę, aby przyjaciela uściskać - aż wjeżdżając w miasto 10208 20 | bez obawy.~Mojego Adasia uściskałem; przebył on wprawdzie febrę, 10209 14 | jeszcze trzymała, i tam uściskaliśmy naszych kolegów, co już 10210 22 | umiałem, tylko serdecznie go uścisnąłem. Ale aż mróz po mnie przechodzi, 10211 23 | uniesienia; a potem żeby się uścisnęli, nie dopuszczając wspólnego 10212 8 | ale pan sędzię, że na nim usiadł, od tego wykręcić się nie 10213 8 | nie żył, jak to powiadają: usiadłem jak na maku. Miałem ja chętkę 10214 15 | dworku pana regenta. Tam usiadłszy zaczęliśmy rzewnie płakać. 10215 2 | żartować lubią.~I gdy na usilne nalegania konkurenta zawsze 10216 19 | tego Pan Bóg lubi i te usiłowania nie przepadną, bo on je 10217 23 | jeszcze po raz ostatni usiłowano ich pojednać. Ale gdy oba 10218 6 | partii Radziwiłłowskiej, usiłując JW. Niesiołowski ich rozdwoić 10219 25 | zachowanie, co jej syny uskarbili sobie na Ukrainie, a które 10220 17 | myśl szczęśliwą, której uskutecznienie wyrobili u JW. Jabłonowskiego, 10221 24 | co je w rządzie naszym uskutecznił sejm 1766 roku, pan Butrymowicz, 10222 24 | znaleźliśmy wielu starych, którzy uskutecznili nasze zamiary względem rozpowszechnienia 10223 19 | mnie rady nie dadzą." My go usłuchali: a jak takiego nie słuchać? 10224 24 | urzędnikom nowogródzkim usługę królowi, który w ciągu swojego 10225 15 | jeno słudzy, chcąc lepiej usłużyć swojemu panu, utopili niebogę. 10226 1 | od Snarskiego siedział, usłyszał, iż ten się odezwał:~"Vivat 10227 17 | nasze nowogródzkie poselstwo usłyszało głos znieważonej i konającej 10228 8 | chrześcijańskie. A te słowa we śnie usłyszane: "Odkładam wyrok Kurdwanowskiego 10229 11 | już wszyscy byli w kniei. Usłyszano strzał po niejakim czasie, 10230 10 | przez piąte i dziesiąte coś usłyszawszy twierdzi, jakoby on na czele 10231 1 | zadumali, że muchę by można usłyszeć, a przecie nas była ćma, 10232 2 | spostrzegł. Aż tu przede dniem usłyszeli żołnierze strzał. Jego sztuciec 10233 8 | nad tak dziwnym wypadkiem, usłyszeliśmy woźnych na rozmaite tony 10234 19 | idąc, a ksiądz się tylko uśmiecha, że Dońce ze złości aż z 10235 25 | ale nigdzie jeszcze nie usnuto pajęczyny na bąka, wszędzie 10236 6 | teologiem, bo i oświeci, i uspokoi. Mój ojcze Idzi, zawsze 10237 18 | jako jedyny środek, aby go uspokoić. Zagrożony taką sromotą ( 10238 22 | skończył, właśnie jakby dla usprawiedliwienia przysłowia, że kto ma wisieć, 10239 18 | tak dokładne, tak skutkiem usprawiedliwione, że niczym się nie wymówiemy, 10240 2 | książki, a k'temu na miejscu ustać nie mógł, nadto krótko się 10241 5 | szczere; każden serce na ustach nosił i nikt się nie bał 10242 8 | gdzie morowe powietrze nie ustaje, gdzie dostać się nie można, 10243 10 | był królem, więc kaptury ustały: sądom ziemskim i grodzkim 10244 5 | Chorążanka w płomieniach ustami coś ruszyła, ale nie można 10245 15 | pozwalał na sejmach, aby ustanawiano podatki i pomnażano wojsko, 10246 10 | zabezpieczającymi wolność, żeby ustanowić dziedzictwo tronu dla familii 10247 11 | opierał się, o ile mógł, jej ustanowieniu, w przekonaniu, iż ona jest 10248 19 | Bóg porządku przez siebie ustanowionego nie odmieni; módl się sto 10249 14 | utrzymać Kazania nie mógł i ustąpił, dopełniwszy cudów waleczności, 10250 20 | pretensji żadnego oddarowania ustąpiłem mu moją starzyznę, ale on 10251 5 | nie można było. Więc my ustąpili z drogi, czekając, aż sanie 10252 18 | był go sobie zobowiązał ustąpiwszy mu starostwo orszańskie 10253 15 | wkrótce ożenił się i zupełnie ustatkował, że potem z przyjemnością 10254 22 | pospolitego ruszenia: "To stara ustawa - mówili - trzeba naśladować 10255 9 | z Kozakami humańskimi o ustawach i obyczajach tego osobliwszego 10256 1 | zaklinam w imię Chrystusa, nie ustawajcie w przedsięwzięciach waszych; 10257 10 | bezkrólewia jurysdykcje sądownicze ustawały, a władza trybunalska, ziemska 10258 21 | które by im styczność dały z ustawami obcymi ich obyczajom. Żyje 10259 17 | by jego oduczyć od tego ustawicznego zamyślania się, ale przekonawszy 10260 17 | wkrótce błogosławiły tej ustawie, bo większej sprawiedliwości 10261 9 | to. że ważył się naganiać ustawom siczowym, i jako przekonany 10262 18 | jaskinie drapieżne bestie ustępowały różnego rodzaju pokutnikom, 10263 8 | księcia pieniać, jakoby takie ustępstwa kobiecie nie listem, ale 10264 8 | senatorów nawet w czasie ustępu nie wypraszano, jeno oni 10265 21 | było za żywota od tego się ustrzec. Truchlały więc dusze, że 10266 23 | mówi - jeżeli mnie korek ustrzelisz, to ci natychmiast takim 10267 17 | odstąpił, więc taki się usunął.~Jak w szkołach był zapalonym 10268 25 | zajmował się gospodarstwem, usunąwszy się od życia publicznego, 10269 9 | kobiet widocznie stronili i usuwali się skwapliwie, kiedy jaka 10270 9 | przedmieściu Humania na ich ciała usypał, ale na samą Sicz napadał, 10271 17 | przestrzeni była mogiłka usypana, którą nazywano taborem. 10272 3 | rychło się po wszystkich uszach rozeszło i rozgnieździło 10273 14 | garść złota mógł dać bez uszczerbku swoich wygód, a ta wdowa 10274 24 | trafiając w ich myśl, o uszczęśliwieniu województwa tą pierwszą, 10275 20 | przykrości, takem go widział uszczęśliwionym z mojego upominku, że ażem 10276 23 | przed ziemstwem lidzkim uszczypnął go wzmianką o organach nieświeskich, 10277 21 | szkodzić mogło; a tylko to mu uszkodziło, co z woli swojej nabył. 10278 23 | dla miłości Boga, a ja mu uszkodzone buty odsłużę i odmodlę. 10279 22 | jedna noga z naszych by nie uszła, gdybym łowczycowi był dopuścił 10280 8 | tyle ponarąbywał łap i uszów, że jednego roku trzydzieści 10281 12 | Zakroczymem. Piechota moskiewska uszykowała się w czworobok i dała ognia; 10282 21 | Massalski postanowił, aby utaić, co Bóg powiedział, aby 10283 25 | takiego przede mną by się nie utaiło. Ukraina była jedyną częścią 10284 8 | myślałem, że się panicz utemperował; bo na popasach i noclegach 10285 22 | ma wisieć, nie utonie. On utonął, bo nie miał wisieć, jak 10286 22 | przysłowia, że kto ma wisieć, nie utonie. On utonął, bo nie miał 10287 10 | siebie, kordelas w sercu mu utopił. - Pan Kostrowicki, strażni-kowicz 10288 15 | lepiej usłużyć swojemu panu, utopili niebogę. I to się działo 10289 12 | samozwaniec cały majątek utracał, który najczęściej iure 10290 9 | że przywiązanie do męża utraciła. Po daremnych usiłowaniach, 10291 11 | wzięli, i piękny majątek utraciłem, i jeszcze wcześniej czy 10292 7 | ojczyzny. Żeby trzy palce utraciły wszystkie ręce, co ruble 10293 8 | abym posłał po wino i was utraktował w tej gospodzie.~Zaczęła 10294 2 | porozumieć się łatwo, ale ten utrapiony Niemiec (u niego każden 10295 14 | złotych, które musi oddać pod utratą honoru natychmiast, i że 10296 12 | świadek, że mniej czułem utratę wolności, jak że ojczyzna 10297 23 | ażeby magnat nie obawiał się utraty kiedykolwiek swego magnactwa, 10298 12 | drogą faktu dokonanego] utrzymali się przy szlachectwie; i 10299 24 | Lidzie na sejmiku, na którym utrzymaliśmy na poselstwie teraz tu obecnego 10300 13 | ciele jeszcze cokolwiek utrzymują, może dlatego, że ich matkom 10301 18 | Ciechanowiecki, ze swojego się utrzymując, składał cały dwór tego 10302 16 | konwikcie wychowuje, i żonę utrzymuje przyzwoicie, i nigdy bez 10303 7 | w wielkim rygorze umiał utrzymywać. Naznaczono mnie lafy trzysta 10304 9 | położyć. Ludność zaporoska utrzymywała się raz przyjmowaniem do 10305 24 | moim kosztem w szkołach utrzymywałem, do łez mnie rozczulił, 10306 12 | wszyscy mieli dobra na Rusi, utrzymywali Kozaków zbrojnych na koniach, 10307 9 | przeczuwają, że Moskwa, jak utwierdzi w Polsce swoje panowanie, 10308 17 | wszelki opór przygniótłszy, utwierdziła na tronie Stanisława. Po 10309 24 | Litwę i Ruś po sobie, nie utwierdzili dla siebie spadkowego tronu 10310 19 | na koniec niewinnej krwi utwierdziło? O, to bym zasłużył, aby 10311 22 | najwięcej się przyczynił do jego utworzenia.~Pan Puławski, nad nami 10312 25 | ufności w prawie świeżo utworzonym, ale co się dotyczy tych, 10313 22 | szczególne narodowości, a utworzyć jakiś naród ogólny, światły, 10314 9 | ale właśnie Sicz Zaporoska utworzyła się była niedaleko granic 10315 25 | przybyło." A ja mu na to: "Uwa! A szczo to ja soroci spod 10316 25 | mi za powrotem moim ich uwadomić, jak zachowuje ich pamięć, 10317 7 | Podstoli zawsze miał w uwadze, że i pomściłem jego sławę, 10318 4 | zaczął czytać głośno, z uwagąśmy go słuchali, a szczególnie 10319 20 | Radomska konfederacja mnie uwalnia, a tu mnie ojca w kajdanach 10320 11 | Borowskiego dobrowolnemu opisowi uwalniał go od wieży, ale nakazał 10321 24 | podzielać z ziomkami to, co uważają być błędnym.~Te były słowa 10322 24 | nalać musiał. A że my to uważali, była nam pociecha, iż przynajmniej 10323 5 | sługą, ale przyjacielem był uważany przez pana, z którym nawet 10324 25 | zasługami swoimi mógł być uważanym za głowę domu Potockich; 10325 16 | tak się zamyślił, że nie uważasz, że tu od dwóch Zdrowaś 10326 6 | ziemskiego, mam honor was uwiadomić, że na kandydatów dwóch 10327 24 | zdołali popisać się lepiej. Uwiadomił nas chorąży, że król Jmć 10328 24 | rodzona siostrzenica, umyślnym uwiadomiona, pojechała. Ale zaprosiwszy 10329 24 | jego poprzednik bywał o tym uwiadomiony i dał był rozkaz, by ten 10330 25 | trzeci czarny; przy pierwszym uwiązałem klacz i dobrze mi się udało, 10331 25 | świeżo byłem upoważniony. Uwiązawszy tedy kobylinę u szlacheckiego 10332 17 | uczuciów, złączą się, by uwieczniać pamięć naszego bohatera. 10333 20 | będziecie wzorem dla nich i uwieńczoną będzie pamięć wasza, bo 10334 24 | narodem, anibym się wahał uwieńczyć koroną to panowanie, co 10335 16 | tyle łask jego, których uwieńczył tą mową swoją. Umiałem czuć, 10336 5 | powtórzę głośno, a mnie uwierzą.~I wziąwszy ją wpół, ucho 10337 7 | zabrał, a nie mogąc ich uwieźć, zagwoździł. Pan Tadeusz 10338 11 | uciśnionych, za co został uwięziony i przez moskiewską komendę 10339 12 | obywatelów po klasztorach uwięzionych, którym natychmiast wrota 10340 17 | było pasmem nieprawości uwikłać najcnotliwszych mężów. Ułudziwszy 10341 22 | francuskim się knowały; a jeśli uwikłał się w paskudztwo jaki nieobaczny 10342 24 | gotowej sesji. I tak się uwinęli, że kiedy król przybył, 10343 25 | osądzić, dworaków się pozbyć, uwolnić się od wszystkich tych, 10344 6 | takiemu, co go obraził, a tym uwolnisz duszę przyjaciela.~- Oto 10345 10 | dziesiątych części szlachty, użalające się, iż dziesiąta część 10346 21 | ambasador moskiewski na to użalił się przed księciem biskupem 10347 22 | w pierwszych tygodniach uzbierałem ze dwadzieścia koni, ale 10348 22 | do wozów chwytać broń i uzbrajać się czym prędzej, zwłaszcza 10349 16 | przenajświętszym sakramentem uzbroiłem się na tę intencję. Kiedy 10350 3 | ludzi na dzielnych koniach uzbroiwszy, przyprowadził ich do Generalności, 10351 22 | panowie, cała nadzieja uzbrojenia ludzi jak kamień w wodę 10352 3 | których nagromadził, użyć na uzbrojenie ludzi dla konfederacji i 10353 22 | dzielnych koniach, należycie uzbrojonej i odzianej. Chciałem mu 10354 6 | dalekie, bo pan Kajetan Uzłowski, sędzia grodzki, miał za 10355 6 | obmowa zastanowiła sędziego Uzłowskiego, iż składając się zbytnią 10356 12 | szlachcicem, nim sejm ciebie takim uzna.~Przy tym nie byłem, ale 10357 7 | was bude żuryty sia, koły uznaje, szczo zara mene ne pustyły; 10358 4 | ledwo religią katolicką uznali za prawdziwą, z większym 10359 15 | narodów. Nie chcieli Grecy uznawać zwierzchności duchownej 10360 10 | niebytności sędziego nie uznawał jurysdykcji; za skrzywdzenie 10361 8 | ulubieniec Boży może ich uzupełnić.~Tak i trybunał, i pany, 10362 3 | grosze, których nagromadził, użyć na uzbrojenie ludzi dla 10363 19 | że są ludzie, którym Bóg użycza władzę nadzwyczajną, i cuda 10364 18 | korzącego się zbrodniarza, użyczał mu środków, którymi do cnoty 10365 24 | którym łaska Najwyższego użyczyła ich województwu nacieszyć 10366 15 | wileńskim, co ich uczą! Użyj którego z nich do interesu, 10367 7 | twojego, i ostatni raz dziś użyję władzy mojej opiekuńskiej, 10368 8 | złotych, z których tego dnia użyłem dwadzieścia cztery na kupienie 10369 9 | pochodowi porządnego wczasu my użyli.~Jeszcześmy szli dwa dni 10370 15 | sobie rozwinęli, powtórnie uzyskali przewagę na świecie. Jak 10371 24 | należnej, po dwóch kondemnatach uzyskanych na panu Romerze, marszałku 10372 12 | któremu mocno wierzył. Ten, uzyskawszy dość wziętości, iż przyczynił 10373 10 | większy szacunek kolegów uzyskiwał. Raz pan Wołodkowicz z oszczepem 10374 9 | okoliczności nie omieszkałem być użytecznym ojczyźnie i rodakom. Żadna 10375 7 | O czym? - ja, lubo byłem użyty do pióra, to ledwo przez 10376 9 | dyby zabijał i do robót używał- A że to kilkakrotnie się 10377 8 | natenczas także spodziewano się \v Lublinie. Jeżeli świadomy 10378 8 | zasiadłszy, prezydent zaintonował Veni Creator, a deputaci duchowni 10379 1 | nie słuchać, jak też i im verba veritatis prawią. Dość, 10380 11 | bo ty wiesz, że in vino veritas, cała Alba mnie do ciebie, 10381 1 | słuchać, jak też i im verba veritatis prawią. Dość, że gdy ksiądz 10382 8 | złotymi literami: Justitias vestras judicabo. To nas uderzyło, 10383 10 | saskiej i znieść liberum veto, żeby uregulować byt duchowieństwa, 10384 11 | powiedzieć, bo ty wiesz, że in vino veritas, cała Alba mnie 10385 22 | wiedzieć, co będzie. Si vis pacem, para bellum; ja bym 10386 15 | obstitit,~Hunc tangat armis, visere gestiens ~Qua parte debacchentur 10387 24 | mawiał: "Historia magistra vitae" - a przecię, lubo głęboki 10388 11 | arbitrze dodała JO. księciu cum voce consultativa [z głosem doradczym], 10389 24 | ścieśnieniem prawa de liberi vocis [o wolnym głosie] zniósł 10390 24 | Zamojskiego, że przedtem in volumine legum śladu nie było tak 10391 21 | justum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum?"~ 10392 6 | macocha strukczaszego, primo voto była za Ancutą. Jednak takowa 10393 6 | się odbywało, ale nemini vox non est deneganda: zatem 10394 24 | muzyką wszystkich serca wabił ku sobie - dopiero duchowieństwo, 10395 15 | w Nowogródku, panienkami wabiła młodzież do siebie. A chociaż 10396 5 | zobaczywszy Wawrzeńca:~- Jak się wać masz, kumie? - powiedział 10397 13 | Maksymilianowie Fredry, Wacławy Rzewuscy, Ignacowie Krasiccy, 10398 20 | gęsiami na fornalce, a ja z waćpa-nem piechotą przy koniach."~" 10399 8 | niego abo mąką, abo krupami. Waćpanów dwóch: powiedzcie, którego 10400 14 | obywatelskiego. Są zapewnię wady narodowe; ale że ten duch 10401 1 | a z jej mieszkańcami się wadzić. A wy, panowie naczelnicy 10402 9 | podnieść, a później takowej wagi z szczerego srebra odlać 10403 15 | i bezbożny obywatel nie waha się pożerać. I to złe coraz 10404 17 | naglić kolegów, aby się nie wahali w powinności swojej. Dowódca 10405 7 | na pamięć, tak że przed wakacjami na gramatykę uzyskałem promocję. 10406 24 | wypadało jemu mówić z królem o wakansach i przekładać mu życzenia 10407 24 | obywatelom i o rozdaniu wakansowych urzędów tym, co opinię publiczną 10408 24 | urząd sędziego wojskowego. Wakujące strażnikostwo i mostowniczostwo 10409 15 | Otóż za to potomkowie jego walają się po sieniach gubernatorów 10410 22 | dowódcy oddziału ochotników, walczącego w konferedacji za wolność 10411 3 | związku za wiarę i ojczyznę walczącym zyska takie same odpusta 10412 17 | I czy to w jednej bitwie walczył aż do końca! Nareszcie rozwiązała 10413 24 | partii, w której tyle lat walczyłem jako żołnierz i ziemianin, 10414 1 | wiarę, za biskupów wziętych walczymy i krew naszą przelewamy." 10415 9 | przeszkód, wytrwaniem i walecznością naszą, a za szczęściem i 10416 13 | tych rosłych, pięknych i walecznych monarchów, co to ich posągi 10417 23 | był człowiekiem dojrzałym, walecznym i w podobnych wypadkach 10418 10 | ani Pan Zaręba, ani pan Walewski, co potem został wojewodą 10419 15 | budowie nie będą ściany się walić. Zapewnię, że to niesmaczne! 10420 10 | niego się dostał i nową walkę rozpoczął, jakby w jakiej 10421 17 | przygotowani do wszelkiej walki i ofiary. Haniebnej pamięci 10422 17 | przystąpmy do wyboru marszałka walnego sejmu.~- Tadeusza Rejtena 10423 17 | odezwał się Rejten. - Na sejm walny jesteśmy zebrani, a nie 10424 22 | w dyby zabić: cały dzień wały mi kopią około zamku, a 10425 16 | koligacje z domami Rejtenów, Wańkowiczów, Kiersnowskich, Jeśmanów, 10426 12 | Puzynowie Mickiewicze, Świrscy, Wańkowiczowie, Mirscy noszą mitry na herbach 10427 15 | najprzód się opatrzyć w cegły i wapno! Ojczyzna jest gmachem, 10428 13 | pana Puławskiego, starosty wareckiego, na którym i ja na szarym 10429 12 | Kaźmierzowi Puławskiemu, staroście wareckiemu. Jeśli ci się uda z nim 10430 11 | dopuszcza na ciebie nowej wariacji. Żegnam cię. Tylko bez ceremonii. 10431 22 | Szwedami się obwąchało pod Warką i Kaliszem, i siedmioletniej 10432 25 | że tak zbiera gałgany?" Warszawa gorsza niż Sodoma: same 10433 4 | szeroko plecie o miłości, że i warszawskiego panicza mógłby nauczyć, 10434 20 | najstarszy mój syn w konwikcie warszawskim u jezuitów. Stojąc tedy 10435 8 | swojego majątku, lubo jego wartość pewnie o wiele nie dochodziła 10436 10 | państwowych]. A z tymi warunkami zabezpieczającymi wolność, 10437 14 | mu te pieniądze, ale pod warunkiem, że syn musiał mu przysiąc 10438 24 | nadchodzi czas potrzeby nowych warunków dla społeczeństwa. Poczciwi 10439 10 | siłach upadał. Był stary loch warzywny w ogrodzie, do niego się 10440 23 | niedźwiedzia poza lasem. To waścina rzecz, panie organisto, 10441 9 | towarzyszem kniaziów Dymitra i Wasila na tym najaździe, był synem 10442 22 | bo jakaś popadzia spod Wasilkowa, zakochawszy się w diaczku 10443 20 | nawet był ofuknął żonę: "Co waspani znasz, to nie gęsi karmić; 10444 23 | być winnym zdawać przed waszecią liczbę z moich postępków, 10445 5 | jeden półsetek; wszakem waszecina dłużniczka za tulipany, 10446 23 | trochę większego zdania niż waszecine, sto tysięcy odkazałem i 10447 21 | że jest na przeszkodzie waszemu zbawieniu, wybierzcie sobie 10448 2 | szlachcic, jak ja i jak waszmość, porozumieć się łatwo, ale 10449 1 | daj tak! A to, co się u waszmości na obiedzie zrobiło dzień 10450 7 | na mnie.~- Spasi Bih za waszu myłost', ałe ny pyty, ny 10451 1 | i syzmę ogłoście królami waszymi. To będą godni was panowie: 10452 25 | kiedy już prawodawstwo wątlić się zaczęło, kiedy u prawodawców 10453 18 | jakoż i sama o tym nie wątpiła. Ale pan krajczy, chcąc 10454 4 | ohydne przypomnienie błędów i wątpliwości zbawienia. Sołomereccy, 10455 25 | w kazaniu dla niego nie wątróbek, jak to ludzie mówią, ale 10456 5 | a kitajką podszyta bez waty, którą czapkę na bakier 10457 5 | ten powiedział:~- Ale, mój Wawrzeńcu, czy nie przesadzasz? - 10458 22 | zleźć musiałem, aby jak wąż przedzierać się z waćpanem 10459 4 | i swoich wielkich mężów ważą wedle nowinek, które za 10460 9 | koniem upadła, którą to kulę, ważącą dwanaście funtów, kazał 10461 10 | albeńskiej: Więcławowicza i Wazgirda, którzy byli jedyni tam, 10462 10 | swojego narodu, i tej dla nas ważnej nauki -znajomości stosunków 10463 9 | domyślał się, że z czymś ważnym; kusił go różnymi obietnicami, 10464 19 | jemu, przepraszając, iż ważyli się gnębić cudotwórcy. A 10465 23 | strażnik klątwę za nic sobie ważysz? Przecież i dzieci wiedzą, 10466 8 | zyskał faworem siebie dekret wbrew prawu i sumieniu. Gdy go 10467 20 | bluzń, panie chorąży, i nie wchodź w rozporządzenia Boże, a 10468 5 | żony, a wszystkich, nie wchodząc w ich godności. Bo choć 10469 20 | przecie pomimo tylu, co w to wchodzili, nic się nie objaśniło; 10470 17 | On to nieboszczyka króla wciągnął w wojnę ze Szwedami, przyrzekł 10471 18 | prawdziwa, którą sam Bóg wcielony nauczył? Jakoż, co tylko 10472 19 | Bóg mnie objawił, że we wczorajszej potyczce jeden ich pułkownik 10473 15 | żyję, a nigdy przed dniem wczorajszym moja noga nie postała, tylko 10474 24 | jest pełnym powagi, nie wdaje się w żadne śmieszki, każdego 10475 25 | dziedzicznej czy zastawnej i tak wdarli się cichaczem do szlachectwa, 10476 20 | a w nie swoje rzeczy nie wdawajcie się. Bijcie się, a starsi 10477 8 | szlachectwa, aby biedną wdowę, ale prawdziwą szlachciankę, 10478 11 | ten mundur gdziekolwiek wdziać na siebie, był pewny, że 10479 23 | zawiesiwszy na kołku, de noviter wdział kontusz rycerskiego stanu 10480 23 | że jego usługi były mu wdzięczne i pożyteczne, najpiękniejsze 10481 9 | których czarność siermięgi wdzięcznie się odbijała. Głowy ogolone, 10482 24 | godności rozdawał, był nam wdzięczniejszy niż one same. Bo każdemu 10483 23 | wojewody, do której właśnie się wdzięczył, odzywa się:~- Mój strażniku, 10484 9 | ten nowy hołd oddany jej wdziękom. A ja, lubom był równy jemu 10485 23 | który w dni świąteczne wdziewał; bo co dzień i w domu chodził 10486 7 | zacząłem brzytwę o pasek wecować i czekałem, aż pan śledzie, 10487 5 | do kredensu, a wszyscy do wędlin się rzucali. A i to trzeba 10488 22 | a po zagranicach ciągle wędrowali i pudrowali czupryny, można 10489 24 | potem kielich puścił się na wędrówkę między nami. Przy tym zdrowiu 10490 24 | chowała w Snowiu, była dziełem wędrownego snycerza Niemca, który właśnie 10491 6 | Poszedłbyś precz, bernachu, i nie wędź mi głowy!~Tu milczenie chwil 10492 20 | tydzień i Prusacy, i królowa węgierska do nas przyjdą, a tu z jednymi 10493 10 | pojedynku z rąk jakiegoś węgierskiego magnata, do najpierwszych 10494 8 | cztery na kupienie u Jokisza, Węgra, antałka maślaczu, bo mi 10495 13 | jak się potem okazało, na Węgry i śladu o sobie nie zostawił. 10496 8 | sieniach hajduki, pajuki, węgrzynki, a strzelce, a laufry; a 10497 14 | wysłała do Smoleńska, aby w to wejść i donieść jej natychmiast, 10498 9 | ucałował go, czego nawet z wejzyrem nie robił, i natychmiast 10499 7 | naówczas tytułowano podstolim wendeńskim, a który umarł podstarostą 10500 20 | nie był - i jechałem na Wenecję, gdzie króla nie ma, tylko 10501 2 | gumbińskiego, upoważniając go do werbowania pułku i wszystkich oficerów 10502 16 | wieńca miał mowę pan Jakub Wereszczaka, wicesgerent nowogródzki, 10503 24 | brzęczączek padła u pana Stefana Wereszczaki, skarbnego nowogródzkiego, 10504 17 | tylko braciom: "Ja mam się weselić, kiedy nasz wódz na wygnaniu?" 10505 17 | niego wszyscy się w domu weselili. To mu upadło jak kamień 10506 22 | przyniesie. Bądź, panie, weselszej myśli, bo smutek szkody 10507 17 | wszyscy płakali, a on był weselszy niż kiedykolwiek i powtarzał: " 10508 25 | opowiadaniu! Ciągle coś wesołego miał do mówienia.~- Mospanie 10509 10 | my z księciem cały dzień wesoło przepędzili, ani on, ani 10510 5 | księcia wojewody, aby raczył wesprzyć tę prośbę sługi swego dobrym 10511 9 | nic nie powiedział, tylko westchnął i łzy mu się puściły.~Otóż 10512 23 | ostatnim sądzie, teraz zaś westchnęli przynajmniej do Pana Boga, 10513 11 | która - dodał z głębokim westchnieniem - wcześniej czy później 10514 11 | twoich, panie krajczy, a westchnij no za mną czasem do Pana 10515 24 | młodzieżą. Bo bez pomocy tych weteranów, o których, widno, iż żartując, 10516 24 | kilkakrotnie coś mnie chciał wetknąć w ręce. Otóż pan Bohusz 10517 6 | zapraszam panów braci do wetowania.~Szlachta zaczęła głosować, 10518 7 | na środku pokoju, który wewnątrz na klucz pozamykał pan Bohusz, 10519 19 | owszem, niczym Bóg oschłości wewnętrznej nie raczył odwilżać. A czyż 10520 22 | tylko do urządzenia siebie wewnętrznie. Nie temu, co na łożu boleści 10521 10 | odezwał się książę. ~ Weźcie serce z papieru czerwonego 10522 16 | przyjaźń ściślejszym skojarzyć węzłem; a panna Magdalena tak zacnie 10523 15 | cegielni wiary i cnoty, a potem weźmiemy się do budowy, i w samej 10524 7 | interes do niego?~- Oto wezu jemu hostyneć od pana mojeho, 10525 23 | nasz pan się oświadczył. Wezwał więc pana Moniuszkę, majora 10526 24 | Jakoż po obiedzie król, wezwawszy JW. wojewodę i kasztelana 10527 24 | kieliszek, gdyż król nie był wezwyczajony do trunku, owszem, brzydził 10528 16 | wiatr północny przestał mnie wiać w uszy! Żeby przynajmniej 10529 16 | świadectwo, co mógł dać z wiadomością niepłonną, znając mnie od 10530 24 | przecię ani rozumem, ani wiadomościami, ani łagodnością obyczajów 10531 19 | wielkie dziwy, co im były wiadomymi. Obskaczali go, my też dzielnie 10532 9 | ale tak, że Żyd arendarz wiadrami na ich rozkaz gorzałkę i 10533 9 | gorzałkę i miód nosił, a co wiadro przyniesie, natychmiast 10534 15 | siebie, dobrze musieliśmy się wiarować od złego. A rzadki był przykład 10535 15 | Szukano ich tam, ale złap wiatra w polu! Tak się ta śmieć 10536 19 | za sprawą pomyślną, co z wiatrem nie popłynie. Ale kto się 10537 6 | najlepsza moja charcica, Wiatrówka, zdechła z łaski Grzesia, 10538 14 | Motłoch tylko do niego się wiązał i hultajstwo, a z tym daleko 10539 10 | nieświeska, do której się wiązało, co było poczciwego na Litwie.~ 10540 1 | że w tej prawdzie, w tym wiązaniu tobie ofiarowanym inni dostojni 10541 13 | stopnia pokrewieństwa nie wiązano się małżeństwem, czego dotąd 10542 23 | Leon Borowski, pan Piotr Wiazewicz i inni, starali się mieć 10543 17 | wojewoda wileński, porozsyłał wici powołujące do pospolitego 10544 25 | proczytaj no, czoho choczet wid nas pan podczaszy.~Odczytał 10545 25 | morafskiego zamku. Za jednego Żyda widdaju bilsze sto, a odczepy sia! 10546 3 | to i ludzi gorszyły, i widoczne kary od Boga ściągały; a 10547 22 | rządców. Otóż Pawlik bardzo w widokach swoich upadł, zamiast u 10548 24 | pochlebstwa ani z podłych widoków pochodziły, ale były istnym