| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
10549 23 | Wielu z nas udało się na to widowisko, ponieważ pan Tadeusz nas 10550 13 | monarchów, co to ich posągi widujem, a o których tyle wielkich 10551 8 | przypomniawszy sobie, że i widywał mnie w bitwach, i że parę 10552 15 | że potem z przyjemnością widywałem go nieraz. Ale pan regent 10553 10 | przybiega do Nieświeża dla widzenia się z panem Wołodkowiczem 10554 8 | świat i Korona polska nie widziały. Ojciec jego miał znaczne 10555 9 | Pannie boruńskiej, gdzie ją widziano zawieszoną przed jej obrazem, 10556 24 | odgłos wielkiego króla. Jakoż widzieliśmy rozmaitych władców, którzy 10557 24 | ale dawać się wiązać przez widzimisię jednej osoby. Pan Butrymowicz, 10558 5 | dworach bywa, czy z jakiegoś widzimusię, wie Bóg, jaki rozkaz na 10559 25 | cuchnąca duma. Alboż to nie widzimy codziennie, że ekonomskie 10560 8 | mnie:~- Waćpanowie może nie wiecie, że to jest młyn palestry, 10561 10 | bronić będzie.~Dopiero pan Więcławowicz i pan Wazgird porwali pisarza, 10562 10 | dwóch z bandy albeńskiej: Więcławowicza i Wazgirda, którzy byli 10563 1 | zamieni koronę doczesną na wieczną i będzie to, co jest: rząd 10564 21 | kraść i byłby może uszedł wiecznego zatracenia. Toż i inni, 10565 13 | nędznego żywota, który i tak wiecznie trwać nie będzie - żyć w 10566 20 | gwardiana siedziałem, a wieczorem poszedłem do jezuitów, których 10567 23 | pamięci, bywało, czy na wieczory bachusowe, czy na św. Karol, 10568 24 | Rzeczypospolitej biegnąc na ratunek Wiednia? Dlaczego konfederacja barska 10569 17 | bisurmanów, a które pod Wiedniem całe chrześcijaństwo z ostatniej 10570 23 | na półgłówka natrafił. A wiedź o tym, że ja twojej klątwy 10571 24 | świadków, a wielu z nas o tym wiedziało, ale tylko jak o słyszanej 10572 23 | Starczycy, gdzie miał domek wiejski, a raczej folwark, porządnie 10573 11 | Albie, ogrodzie i domie wiejskim pod Nieświeżem, a jej przepisy, 10574 23 | życia nie przyjmę, kiedy wiek nieco czuprynę przyprószył. 10575 9 | zgoła strój skromny, ich wiekowi przystojny; ale mołodyce 10576 20 | dopełnić mogli. Oni będą więksi od was, a przecie wy będziecie 10577 24 | tak zepsutych ogarnąć może większość izby sejmowej, słysząc to, 10578 17 | lasach, i Pan Bóg, co go do większych rzeczy gotował, nie dopuścił 10579 23 | dziwniejszą, że ludzie z większymi i dawniejszymi zasługami 10580 8 | i pany, i my, szlachta, wielceśmy się z postępku pana Kurdwanowskiego 10581 14 | prócz generała gubernatora wieleśmy znaleźli ludzkości i w innych 10582 23 | zapytał podkomorzy, skąd to że Wielkanoc raz tego dnia, raz owego, 10583 8 | trybunale to szlachcic poznawał wielkość swojego narodu. To kiedy 10584 22 | szanowny łowczy tu zostawi, a wielmożnej łowczynie nie zapomni moje 10585 2 | nim zażyłym, ile że on był wielomownym, mógłbym jego kronikę napisać. 10586 20 | nie wiedzie, dlatego że wielomówstwem ciągle ostrzegamy naszych 10587 4 | zamykać swoją myśl, a gdzie wielomówstwo jest w obrzydzeniu i pogardzie, 10588 19 | jedynie dla dogodzenia swojemu wielomówstwu, aby żartować około swojego 10589 8 | wokandę, a sprawa JW. margrabi Wielopolskiego, marszałka nadwornego koronnego, 10590 16 | Jeszcze to przy oddawaniu wieńca miał mowę pan Jakub Wereszczaka, 10591 8 | Litwie w młynach miernik i wieprze, a nie marszałkowie siedzą.~ 10592 9 | Azulewiczowi, który oprócz wieprzowiny, resztę z nami dobrze zajadał. 10593 9 | jaglaną, kluskami, pieczeniami wieprzowymi i baranimi, z których każdy 10594 17 | Nie ma sejmu! - powtarzają wierne męczennik!.~- Panowie bracia - 10595 24 | zawsze będziemy w waćpanu wiernego sługę i przyjaciela.~Klęknąłem 10596 14 | mądrość, aby małości i plotki wiernemu słudze przed nią uszkodzić 10597 23 | organistowie śpiewają i grają, wierni wtórują, a tak wszystko 10598 10 | przykładnie, a był wielkim wierszopisem i w Rzymie nawet uchodził 10599 7 | Napisałem mu po polsku kilka wierszy z Kochanowskiego, a niżej 10600 20 | w czasie odpustu.~- Nie wierz waćpan temu, panie Kaźmierzu! 10601 3 | albo nie tak, jak potrzeba, wierzą? Jak kto przeczyta kiedy 10602 22 | kiedy taka była wola Boża! Wierzajcie, panowie bracia, mnie staremu, 10603 9 | jary zieleniały olszyną i wierzbiną; to tylko było smutno, że 10604 25 | podróże, chociażby najdłuższe, wierzchem odbywał. Tak więc, listami, 10605 5 | koniuszego swego, aby mu konia wierzchowego podał A że sędzia nalegał, 10606 11 | słuszność panu Sołohubowi i Wierzejskiemu, ale nawet oddalił pana 10607 4 | wielki człowiek, któremu wierzono, jakby był prorokiem! Co 10608 5 | majątek poszedł na satysfakcję wierzycieli; nawet kilkanaście tysięcy 10609 12 | przyznaję, że sam temu wierzyłem, a to mniemanie bardzo jego 10610 9 | śpiewy wieśniaków i uroda wieśniaczek świadczą błogość ich życia. 10611 9 | okrywają pastwiska, a śpiewy wieśniaków i uroda wieśniaczek świadczą 10612 25 | Jeszcze za to na mnie psy wieszają, taka to tutaj wdzięczność, 10613 20 | jakimi jesteście. Na tych wieszczach nie poznają się zrazu, a 10614 16 | błogosławieństw i dobrą onych wieszczbę zwiastując w wybraniu na 10615 17 | przed śmiercią czasem duch wieszczy ogarnia: nasi wnukowie doczekają 10616 24 | nasze, iż ledwo nie duchem wieszczym przeczuwał, w co się one 10617 10 | skrzywdzenie więc pisarza grzywny i wieża po sprawiedliwemu, a nic 10618 20 | do ojczyzny i moskiewskie więzienie w niej znachodzę. Radomska 10619 14 | Grużewskim; i trzymano mnie w więzieniu, gdzie prócz chleba suchego 10620 25 | tenże JW. Żaba pięć lat więził okutego w piwnicy, że aż 10621 14 | się obchodził z niektórymi więźniami; bo byli Polacy, co mieli 10622 14 | moje, padnijcie do nóg temu więźniowi! -i sam do nóg mu padł.~ 10623 25 | pajęczyny, w której mucha się wikła, a bąk ją przebija. Nie 10624 16 | znaleźć by nie mogła. A na wiktuałach się nie skończyła niektórych 10625 6 | Kazimierz Haraburda, starosta wiladymowski. Zatem, panowie bracia, 10626 17 | Kazimierza Haraburdy, starosty wiladymowskiego, którego ród w całej Litwie 10627 10 | Tyszkiewicz, później starosta wilatycki, a natenczas podpułkownik 10628 22 | w Cudnowie. Hajdamaka ma wilczą naturę: nigdy szkody nie 10629 23 | wypuścił mu dożywociem Wilczyznę, wioseczkę niewielką, a 10630 20 | ale późna jesień i taka wilgoć, że ognie nas dosuszyć ledwo 10631 3 | żeć obsypano złotem jak na wilii szczupaka szafranem? Czyż 10632 24 | niedługo potem starostą wiłkomierskim. Młodzi to byli panicze, 10633 12 | słucha jakby o żelaznym wilku jej pleciono; albo ona rozumie, 10634 6 | zdjął na pierwszej sośnie za Wilnem; a potem pojechałbym do 10635 24 | przeciwny; ani wam to za winę przypisujemy, boś szedł 10636 11 | swego chłopca posłał do winiarza, dając mu czerwony złoty 10637 11 | mi przymawiasz. Gadać o winie takiemu, co dwa złote niespełna 10638 22 | żalu po zwrocie szkody, a i winko było smaczne, i rozmowa 10639 22 | nad moją żoną. Co ci ona winna, że ją w łyżce wody chcesz 10640 23 | pieczenia, nie zachowuje winnego względu dla członka familii, 10641 11 | przeciwną delikatności winnej tak wielkiemu mężowi; że 10642 15 | Nie, panie Sewerynie! My winni. Wszak to nas w szkołach 10643 13 | Kalinowski, starosta grodowy winnicki, skrzywdzony został na publicznym 10644 14 | spadają na naród, tyle tylko winny, że ich znosi. Ale to jest 10645 6 | jako my odpuszczamy naszym winowajcom."~- Otóż ja odtąd pacierza 10646 24 | do mnie sąsiedzi, by mi winszować zaszczytu, i niemało kosztu 10647 24 | króla. Łaskawi przyjaciele winszowali mi, że jakoś nie najgorzej 10648 16 | czasem mnie nadokuczano tymi winszowaniami, gdzie bez jakiego siakiego 10649 23 | organisto. Z tym wszystkim winszuję temu, kto waści zrozumie, 10650 2 | trzeba było powiedzieć.~- Winszujęć, pułkowniku, trzech położyłeś.~- 10651 17 | co, panie Sewerynie, nie winszujesz mi szczęścia, żem postąpił 10652 8 | pieniactwa poprzestał i wiódł życie prawdziwie chrześcijańskie. 10653 4 | ani w Moskwie mu się nie wiodło. I cóż to znaczy? Trzeba 10654 6 | to na swoim dziedzińcu i wióry biją, a ja u was na gościnie: 10655 4 | sąsiedztwie na dziedzicznej wiosce osiadł. Nasza znajomość 10656 8 | gdzieś pod Berdyczowom kilka wiosek, które potem dzieci jego 10657 12 | nie tylko urzędziku, ale wioski dzierżać by nie pozwoliła 10658 20 | Kiedy szlachcic przyjdzie do wioszczyny, jako zwykle w niej domu 10659 8 | doniesieniem, że pan Chamiec, wioząc pana pisarza Chojeckiego 10660 25 | A Żyd, cerulik, sobacza wira, który miał przystęp do 10661 12 | Wyszogrodowi, gdzie się przez Wisłę przeprawili szczęśliwie.~ 10662 12 | dostać się na prawy brzeg Wisły. "Nuż nam się nie uda opanować 10663 25 | następnego powodu.~Książę Wiśniowiecki, hetman wielki litewski, 10664 10 | litewska, ostatnia z książąt Wiśniowieckich domu, ze wszystkimi tronami 10665 12 | wodza opamiętali się, który wisząc między końmi na powietrzu, 10666 19 | przeżegnał małą chmurkę, nad nami wiszącą.~W tym momencie jak zaczęło 10667 12 | ramion zdzierał, by im wyloty wiszące robić - więc równym okrucieństwem 10668 17 | obaczył w bawialnym pokoju wiszący konterfekt Piotra Wielkiego: 10669 9 | półkontusze pąsowe z wylotami wiszącymi, żupaniki z białego atłasu, 10670 9 | poprzednika, skąd wszystek miód, wiszniak i gorzałkę wyniosło Kozactwo; 10671 9 | kęsów popijając gorzałką lub wiszniakiem, i to szklankami. Tylko 10672 5 | dyskrecji więcej dwóch godzin witania trwały, a wszystko w śniegu; 10673 6 | później za bardzo możnego Witebszczanina Syrucia, starosty czuchłowskiego, 10674 21 | niego oburzyło; nawet ksiądz Witoga, teolog biskupa wileńskiego, 10675 16 | ziemi od wielkiego księcia Witolda nadanej mojemu przodkowi 10676 19 | sprawy; za każdym zdrowiem wiwatówki się odzywały, aż ksiądz 10677 19 | huczne dadzą się słyszeć wiwaty. Proszę panów za sobą na 10678 24 | cukru misternie zrobiony, wizerunek Piasta siedzącego na wozie, 10679 8 | kamienny krzyż ze Zbawiciela wizerunkiem, a nad krzyżem był napis 10680 24 | nagrody. Z powodu tegoż wizerunku zaczęto rozprawiać, czy 10681 5 | mnie się zmełło, bo gdy wizja odkryła, że Adamowiczowi 10682 5 | z boku słyszałem, że ta wizyta kosztowała go do czterdziestu 10683 24 | województwa i tłumem szlachty, wjechał konno do Nowogródka i przed 10684 19 | wybiła, i komenda, i wóz wjeżdżają prosto do naszego obozu, 10685 8 | przyjaciela uściskać - aż wjeżdżając w miasto spotyka kondukt, 10686 16 | strach, tak że kiedyśmy wjeżdżali na dziedziniec, to żeby 10687 23 | książęcych. Wtem słyszy wkoło siebie śmiech. Nie wie, 10688 4 | żywota same z siebie tam się wkorzeniły. Ledwo obywatelstwo tameczne 10689 22 | się pokuszać. Czego innego wkrótceśmy potem dokazali. Pan Puławski, 10690 24 | się robić; bez wątpienia włada nimi, a jednak niewidocznie 10691 24 | już i to wiele, że sobą władać umie. Pytajcie naszych zakutych 10692 23 | nieświeskim, którym już władał książę Karol Radziwiłł, 10693 25 | Ale w przeciągu swojego władania wymurował zamek, wystawił 10694 24 | Jakoż widzieliśmy rozmaitych władców, którzy przed naszymi oczyma 10695 4 | senacie nie chcieli zasiadać z władykami ruskimi. Oni to sprawili, 10696 24 | monarcha uzupełnił dzieło Władysława Jagiełły: tamten w pogańskich 10697 17 | milczenie mówiąc: "Panie Władysławie, wstydź się bronić złej 10698 11 | niezawisłością sądownictw krajowych i władz prawodawczych. Bo jakaż 10699 24 | przemian, a pili, co się wlało. Choć król okazywał, iż 10700 18 | znacznie pomnożył, prawym właścicielom, a my wszyscy z tobą opuścim 10701 19 | boskiego męża, co go zwrócił na właściwą drogę, ale czy jest roztropnie 10702 6 | uczynkowa w rzeczy samej właściwie do jurysdykcji grodzkiej 10703 25 | przekonałyby o ich mądrości i właściwości. Prawo jest historią narodu, 10704 10 | nie dawał powodować, jeno własnemu światłu i sumieniowi, i 10705 5 | pisać będę. Rad jestem to własnoręczne moje pismo na pamiątkę mojej 10706 8 | się za jego łaskę, listem własnoręcznym upewniła księcia, że ani 10707 22 | dość silną, aby o swoją własność mogła się upomnieć. Wolała 10708 9 | pięknym swoim ubiorze do niej właził i zanurzywszy się w dziegciu 10709 17 | liziwem na ogromną sosnę wlazł, jakby siabr jaki, i jak 10710 10 | domu pan Ignacy, a stamtąd wleciał w ogród, próbując gęstwiną 10711 10 | będzie." To wyrzekłszy, wlecieli do sieni i bić się zaczęli; 10712 20 | tu mnie ojca w kajdanach wleczą. Konfederacja barska nastaje - 10713 17 | bywało, jak oczy w niego wlepi, to aż się śmieją koledzy, 10714 5 | obryzganym i za karę za kołnierz wlewano mu kielich wody. Wszyscy 10715 23 | kwotę odesłał księciu do Włoch, chociaż zbyt śliska była 10716 8 | się opędzić od Francuzów, Włochów i Niemców; a taki nikt z 10717 9 | zawieziesz? My naszego dziecka na włóczęgę puścić nie możem." Udałem 10718 9 | złożonego z ludzi prostych, włóczęgów i nieoświeconych.~On nam 10719 8 | ani w Żytomierzu, ani w Włodzimierzu, gdzie były jego dobra, 10720 22 | mi rękę, prowadził mnie, wlokąc nogę za nogą, prawdziwie 10721 8 | diabła kalwini, jeżeli mi włókę twojej ziemi wydrą.~- Zgoda! - 10722 9 | zapuszczonej rudawej brodzie, włosach w okrąg postrzyżonych, twarzy 10723 9 | kradzieży się dopuścił, bądź we włościach wyżej wzmiankowanych, bądź 10724 12 | Szybilskiego - prostego, jak on, włościanina - Fryderykowi pruskiemu 10725 12 | jaki Niemiec przybyły; a włościaninowi nierównie gorzej. Na Litwie 10726 16 | mówią, że do panny z siwym włosem to jak do psa z jeżem. Będę 10727 5 | wyrwano, zarzucił mnie, iż włosy w moim ręku zostały; nie 10728 12 | Kozaków, a samego siebie kazał włożyć w kołyskę, tak że między 10729 9 | wszystkie śmiecie w ten kosz włożyli, tak że go napełnili, a 10730 10 | z panem Wołodkowiczem i wmawia w niego, że jest szczerze 10731 9 | cała już zepsuta. Popi im wmawiają, że starostwa czehryńskie 10732 14 | Puhaczew jak podniósł rokosz, wmawiając, iż on jest tym carem Piotrem, 10733 9 | matki i co chciał, to jej wmawiał. Był to człowiek dość uczony, 10734 5 | do czego i kobiety się wmieszały; gdy pani sędzina powiedziała:~- 10735 4 | Francuz z Mokotowa chce nam wmówić, że wszystkie rozumy pojadł." 10736 9 | zezwolenia. Mojej siostrze wmówili powołanie do zakonu i w 10737 11 | prawda, jaki ty mądry! Nie wmówisz we mnie, abym odstąpił od 10738 3 | sługi panu pomagał. To się wnęcał do domu wojewody, nigdy 10739 4 | mógłby nauczyć, jak się wnęcić do serduszka panienki przez 10740 11 | przywiązania.~A te słowa nam wnętrzności przeszywały jakby nożem, 10741 6 | kiedyś w dom Radziwiłłowski wnie-sła, a większa część funduszów 10742 5 | naznaczony został na dzień Wniebowstąpienia Pańskiego, z woli sędziny ( 10743 7 | przybył do Nowogródka na dzień Wniebowzięcia i z wielką solennością oddawali 10744 19 | panowie, pozwólcie mnie jedne wnieść zdrowie, po którym spodziewam 10745 24 | Grodnie na sejmie 1784 na wniesienie tegoż panu Rzewuskiego, 10746 9 | abyśmy się do jego chałupy wnieśli, i zaprowadziwszy nas do 10747 17 | wojskowy; a dobrze, niech wnijdzie.~Uprzejmie mnie powitał 10748 9 | teraz muszę iść na ceremonię wnijścia koszowego w swój obowiązek, 10749 19 | pomimowolne uszanowanie stali przy wnijściu do namiotu i żaden z nich 10750 24 | doczekać, jeśli będę posłem, wniosę, aby odjąć starostom ten 10751 25 | rzeczywiście. Cóż stąd za wniosek? Że obywatele źli byli? 10752 12 | potyczce opuścił komendę; wnioskował, że koniecznie musi się 10753 12 | świeżym potwierdzał wszystkie wnioskowania Sawy - nic nie mogło przekonać 10754 2 | miała sto tysięcy własnego wniosku i porządków mnóstwo. Otóż 10755 24 | więc, wszystko rozebrawszy, wnioskuję, że najlepiej by było, aby 10756 17 | swoją ojcowiznę Oskierkom wniosła. Był to chłopiec wielkiej 10757 24 | Bóg swój dąb broni, a inni wnosili, że być może, iż diabeł 10758 25 | interesie, że daj Boże moim wnukom każdy ich interes podobnie 10759 17 | jednego zgorzał nm magazyn wódczany, w którym kilkoletni zapas 10760 25 | ne pytaju sia, zwydki, a woddaju za swoje. Jakiś Żyd pokazał 10761 5 | w dworku, Wawrzyniec nas wódką traktuje, a sam, nie wiem, 10762 5 | bywało, od niego zaczynano wódkę, choćby prostym był księdzem; 10763 15 | tumanić jakimiś kwasorodami a wodorodami, dowodzić, jak sztuka browarna 10764 25 | nie upłynie. Dziś sobota, wodu piju jak sełczyn [kaczor], 10765 9 | w ścisłych stosunkach z wodzami konfederacji barskiej, skończył 10766 22 | uważa. Sam, panie, jesteś wodzem i wiesz dobrze, że bez posłuszeństwa 10767 8 | prezydentem był kanonik Wodzicki, opat hebdowski, u którego 10768 25 | pójdzie, a tylko panny o wodzie rozprawiają.~- Prawdziwy 10769 8 | możny obywatel, a który rej wodził partii tego hetmana Branickiego, 10770 6 | licznymi swoimi koligatami rej wodziły w partii Radziwiłłowskiej, 10771 20 | odpowiadali husarze. A wodzowie, siedząc na kłodach, przy 10772 22 | pokąd ludzi nie obaczę. To wojak, on z nami tęsknić nie będzie.~- 10773 12 | zaszyte są relikwie świętego Wojciecha; jak skonam, zdejmiesz go 10774 24 | mieszkał książę Lubomirski, woje-woda, a razem starosta kijowski, 10775 14 | stąd gubernator, co nie był Wojejkowem, ale w policji służąc, z 10776 12 | chociaż to nie było za zasługi wojenne. Była nawet czas jakiś konstytucja 10777 24 | młodzieńcowi, chcącemu go sztuki wojennej nauczyć. Owemu dowódcy nie 10778 24 | któremu u wrót Kruszwicy wojewodowie koronę i berło przynoszą. 10779 7 | poki ne podywlu sia na wojewodu. Bijte sia Boha, a pustite! 10780 12 | podobni, ale JW. Potoccy, wojewodzice wołyńscy, byli pod nim regimentarzami, 10781 12 | zapewnię spokrewnionych z wojewodzicem, a nikt nie powiedział: " 10782 12 | jednego za to, że jeden z wojewodziców nie dość prędko dopełnił 10783 12 | Dowództwo jednej oddał wojewodzicowi wołyńskiemu, a drugiej poruczył 10784 1 | w Szorstynie, kiedy pani wojewodzina, siedząc w Krystynopolu, 10785 15 | trzymała. Pamiętam, że po wojewódzkich naszych miastach o domach 10786 9 | ale którego dom ledwo do wojewódzkiego urzędu mógł się docisnąć. 10787 24 | wszyscy za królem do szkoły wojewódzkiej. Ksiądz Krysztof Haraburda, 10788 17 | jakiego letargu. W wielu województwach chwycono się oręża; konfederacja 10789 9 | za granicą wychowany. W wojnach króla Jana III się wsławił 10790 15 | zastawszy mnie u pana Fabiana Wojniłowicza, regenta ziemskiego, sędziwego 10791 22 | będąc zapisanym, w palcaty wojowałem ze studentami. I z hajdamakami 10792 25 | szlachtą, ale szablą z wrogiem wojowali. Ja jestem litewskim szlachcicem, 10793 25 | sia; na szczo nam z soboju wojowaty! - i podał mi rękę, którą 10794 12 | taki z niego był wielki wojownik i godny obywatel. - Ciągle 10795 1 | kilkanaście lat potem widział Wojskim urzędowskim na kontraktach 10796 22 | palcaty, robiliśmy obroty wojskowe i wprawiano nas do religii, 10797 24 | otrzymał urząd sędziego wojskowego. Wakujące strażnikostwo 10798 2 | wdową; a potem, panowie wojskowi żartować lubią.~I gdy na 10799 12 | naukowe zagraniczne prawidła wojskowości niżeli w instynkta polskie, 10800 17 | Soplica to kolega szkolny i wojskowy; a dobrze, niech wnijdzie.~ 10801 17 | oko panna Jewłaszewska, wojszczanka wołkowyska, co potem wyszła 10802 14 | pancerny, pan Grużewski, wojszczyc rosieński, umieścił w wojsku 10803 5 | obrazić. Rozgniewał się wójt gdański na króla polskiego! 10804 4 | długi czas; a człowiek, to wojując, to w palestrze obywatelom 10805 20 | popróbować, czy się nie uda na wołach zarobić - jakoż, po prawdzie 10806 22 | własność mogła się upomnieć. Wolała więc, wedle swojego zwyczaju, 10807 23 | księdza nie masz między nami. Wolałbyś nas oświecić niż ramionami 10808 24 | chrzest święty przyjęliśmy w Wołczynie, a będąc w stanie rycerskim, 10809 22 | Kiedyś taki nieludzki. wolejże i mnie, i syna zatrzymać, 10810 19 | wszelka nasza praca daremna; wolimy się z czartem pogodzić." 10811 7 | Parę godzin poczekaj, a wolisz napić się wódki i śniadanie 10812 9 | witebskiego, a moje nazwisko jest Wołk. Mój ojciec był szczupłego 10813 17 | Jewłaszewska, wojszczanka wołkowyska, co potem wyszła za pana 10814 7 | Aleksander Odyniec, miecznikowicz wołkowyski, co później zginął pod Stołowiczami, 10815 6 | Wieś dałem dominikanom wołkowyskim, u których groby Wołodkowiczów; 10816 24 | naprzykrzyli jemu, bośmy chwili mu wolnej nie zostawili. Co jeden 10817 24 | senator wyższy w świetle, wolniejszy od samolubstwa, równy w 10818 11 | iż ona jest niezgodną z wolnością obywatelską i z niezawisłością 10819 19 | znosicie, dzieci i wnuki będą wolnymi; bo bez ojczyzny, bez wolności 10820 9 | wsławił pod Suczawą przeciw Wołochom, że król Zygmunt ofiarował 10821 6 | wołkowyskim, u których groby Wołodkowiczów; a co mesz, egzekwiów, jałmużn, 10822 25 | pamiątka po panu Ignacym Wołodkowiczu. O, se buw mołodec i z 10823 22 | księciem wojewodą wileńskim po Wołoszczyźnie się tułało; a taki wystarczyło 10824 2 | DZIERŻANOWSKI~Bitym charakterem na wołowej skórze by nie zapisać, jak 10825 9 | Mikosza zajadał potrawę z nóg wołowych i kaszę jaglaną, co mu Syducha 10826 5 | mnie dnia wczorajszego pan Wolski, wnuk naszego niegdyś, a 10827 4 | Francji, zaczął się unosić nad Wolterem, jak on niszczy przesądy 10828 25 | jemu raz każu: "Oj mosanie Wołynecki, odczepy sia, bo dohrajeszsia. " 10829 25 | naszej Ukrainie. Mam sąsiada Wołyneckoho, dorobił się dziedzictwa, 10830 25 | najwięcej na Ukrainie i Wołyniu, co to tylko szlachcic alias, 10831 12 | JW. Potoccy, wojewodzice wołyńscy, byli pod nim regimentarzami, 10832 6 | wielka filozofia u szlachty wołyńskiej i kijowskiej, nie tak jak 10833 12 | jednej oddał wojewodzicowi wołyńskiemu, a drugiej poruczył panu 10834 25 | Świejkowskim, podstolim wołyńskim, i z Janikowskim, co to 10835 6 | Białopiotrowicz mało mi się worał w moje grunta? A pan filozof, 10836 9 | których wisiał po kark jakby worek pąsowego sukna z kutasem 10837 19 | a że było ciemno jak w worku, wkrótce zniknął przed jego 10838 6 | przeciwnej, nawet zaścianki, co Worończy tykają, tak że już można 10839 12 | i grać na bandurce, pan Woronicz, wówczas starosta czehryński, 10840 22 | żywota. Był poddanym śp. Woronicza, oboźnego koronnego, dziedzica 10841 25 | w grunta kaniowskie się worywał, to zające szczuł na moim 10842 8 | którym posiadał hrabstwo woszczatyńskie, także po Iliniczach, a 10843 25 | wziąć na obrok pański, a wózek zostawiłem z chłopcem na 10844 20 | to mówią, bywaliśmy pod wozem, czasem siedzieliśmy na 10845 16 | zapłacić, i mieć w czym żonę wozić, i taki czymkolwiek domek, 10846 5 | kilka był u niego furmanem i woził go raz do Warszawy. On był 10847 5 | dzieci złożona, ślicznie wózkami ruszała; ale że mnie brykę 10848 10 | Wołodkowicz, przymusiwszy woźnego, co mu inotescencja położył, 10849 7 | potrzeby. Otóż wujaszek żył z woźniowstwa i taki co dzień jaki tynf 10850 7 | opuszcza. Miałem wujaszka woźnym, on miał dworek i ogród 10851 14 | popisali.~Aż w nocy kwartalny wpada do naszej ciemnicy i z niej 10852 8 | miał sobie za satysfakcją wpadać między nieznajomych udając 10853 12 | Otaczają ją, a w kilku wpadają w środek. Gospodyni im grzeczności 10854 25 | po wsim. To za teje, jak wpade w moje ruki jaki Żyd, ne 10855 7 | deklamacją, tak iż zaraz wpadłem w oko JW. wojewodzie, co 10856 12 | zostałem, a kilku na mnie wpadło z postronkami i związali 10857 12 | otworzono. Liczne magazyny wpadły w jego ręce, a czego pan 10858 8 | przyjedzie do Nowogródka i wpadnie w burdę, którą lubił szukać; 10859 10 | spaloną karczmę wynagrodzim; wpadniem do sieni i bić się będziemy 10860 19 | skona, jemu nie pomożesz, a wpadniesz w ręce, co cię zamęczą. 10861 18 | zamienić. I w to się do zbytku wpatrują miłośnicy istniejącej pory, 10862 17 | niej jak wryty i w nią się wpatruje tak zamyślony, że już nic 10863 14 | zdegraduje; że tym matkę w grób wpędzi; a nie mogąc znieść takich 10864 6 | iż go w niecierpliwość wpędzili. Odmówił im ludzi, ofuknął 10865 8 | czytać wokandę. Pierwszy wpis wypada pana Chamca. Jakież 10866 8 | kadencji bez kilkunastu jego wpisów; toż i w trybunale. Plenipotenci 10867 8 | wprowadzić sprawę następnego wpisu. Wprowadzają sprawę pisarza 10868 22 | Pokucie przed Moskalami, wpław rzeprawialiśmy się przez 10869 24 | o mężach, którzy na nie wpływali. Stąd wedle mojego zdania 10870 21 | których zguby szczególnie wpływały okoliczności, w których 10871 23 | bracią szlachtą, że jeżeli wpływam do tego pojedynku, to nie 10872 10 | czopowego z podymnym, z wpływem ceł i stempla i z podatkiem 10873 6 | wojewodzie), iż najmniejszego wpływu w sejmikach swojego województwa 10874 7 | leżącego pod koniem ubitym, wpośród ognia najokropniejszego 10875 17 | a tym sposobem młodzież wprawiała się do znajomości prawa 10876 22 | robiliśmy obroty wojskowe i wprawiano nas do religii, na której 10877 5 | że żaden jurysta gębą tak wprawnie się nie wytłomaczy jak on 10878 17 | on, co słynie z siły i wprawy: "Cóż chcecie - odpowiadał - 10879 11 | przypięto. Pan generał przed wprowadzeniem sprawy już tobie moje konie 10880 9 | obyczajów, które jezuici wprowadzili. Ksiądz Rokita, jak ją był 10881 8 | margrabstwa pińczowskiego wprowadzoną została. Pan Koźmian stawał 10882 22 | zabójcze wyrazy w nasz język wprowadzone, którymi sejmy podziałowe 10883 15 | szemrzą, że już jej nie wraca, co by mógł uskutecznić 10884 18 | ojców karmelitów bosych, wracających z kapituły do klasztoru 10885 9 | porożnemi furami na Kahorlik wracajut do Siczy. Uże dziś predali 10886 22 | mnie łatwo wziąć za serce. Wracajże pan zdrów z synem! Ale ja 10887 25 | tu nyszczeńkom pryszły wrahi do Buczacza, mene uchopyły, 10888 23 | spadkobiercem jego pana. Wręcz mu powiedział:~- Ja nie 10889 5 | wyboru Wawrzyńca, i sam wręcza jąć mu kwit, powiedział:~- 10890 11 | zróbmy opis na piśmie i wręczmy go panu generałowi. Bo jak 10891 5 | na ogólnym swoim majątku wręczone mu będą; a ja z afektu wujowskiego 10892 5 | piśnie, dobre czasy nam wrócą, a pan stolnik pójdzie fora 10893 11 | a dla większego dowodu wrócenia activitatis król Stanisław 10894 22 | myśli, bo smutek szkody nie wróci. A wielmożny pan komisarz 10895 21 | ostateczny koniec nie przyszedł, wrócicie do ciał, które na was czekają. 10896 8 | My czym prędzej z izby wróciliśmy do sali ustępczej i tam 10897 25 | wszystkimi drzwiami, oknami wróciło. To kiedy po upłynionych 10898 17 | to był największy nasz wróg. On to nieboszczyka króla 10899 17 | słyszeć zastarzałym naszym wrogom, jakoby dla nas sprawiedliwymi 10900 24 | naładowanym kołami, któremu u wrót Kruszwicy wojewodowie koronę 10901 23 | ten żart w sprawiedliwą wróżbę nie został obrócony. Wszystkie 10902 20 | zacinaj, bo żona takiego wrzasku narobi, że odrzekniesz się 10903 7 | traćcie czasu, my tu na wrzesień powstajemy, i wy powstawajcie. 10904 17 | nie słyszy, choć studenci wrzeszczą, że ledwo umarłego by nie 10905 14 | którego nie spełniono, i o to wrzeszczy, to mu w żywe oczy przeczy, 10906 14 | skoczył z krzesła i zaczął wrzeszczyć:~- Jak ty śmiesz mówić, 10907 22 | wskrzesisz, jak ich na pal wsadzą? Lepiej puść nas z Panem 10908 2 | kazał na kobyłę drewnianą wsadzić dla przykładu. A ja jak 10909 13 | małżeństwem, czego dotąd Kościół wschodni przestrzega, ale nie wiem, 10910 16 | rozmawiał. Już piąty krzyżyk mi wschodzi, a czy już pora uczyć się 10911 12 | Wolę, a przedzieliwszy się wsią od ścigającej nas kawalerii 10912 24 | piliśmy, że kiedy z rana król wsiadał do karety, zastał nas przed 10913 7 | bo Moskali po dorozi, a wsiakij zaderżuje, a pytaje sia: " 10914 25 | kuciomu do zajcia. Kołyb ja wsich moich ludę j i Żydów z ich 10915 10 | ta oświadczyła, że dwie wsie daruje takiemu, co go wyuczy 10916 25 | zapertaho, póki ne było uże po wsim. To za teje, jak wpade w 10917 25 | całą Wielkopolską rządzi: wsio drań pry Borowskim. I książę 10918 25 | szczoby pan Soplica u nas wsiu maw wyhodu! Bo to Radziwiłłowska 10919 13 | prawnie na gardło, to familia wskazanego, bywało, sama pomoże, aby 10920 15 | a wnuki na całe życie są wskazani flintę dźwigać w szeregach 10921 5 | zapale to być mogło. I za to wskazany zostałem na cztery niedziel 10922 8 | pisarza Chojeckiego na śmierć wskazuje. Czeka więc Kurdwanowski, 10923 17 | że w ogień za niego by wskoczyli, chociaż był groźny, że 10924 23 | dawniejszymi zasługami nic u niego wskórać nie mogli, gdyż on był z 10925 17 | mi się, że ojczyzna coś wskórała, a ta myśl tak mnie jakoś 10926 20 | Puławski. - A to byśmy dopiero wskórali. Ze wszystkich stron króle 10927 6 | do Litwy, bo tu nic nie wskórasz, tu szlachectwo śmierdzące. 10928 22 | się ona i udała, swoich wskrzesisz, jak ich na pal wsadzą? 10929 17 | jego pokora, umarłych by wskrzeszał! On to był szczególnym dobrodziejem 10930 15 | jeszcze mniej by ją poznał wskrzeszony starzec, co przeżywszy panowanie 10931 12 | godny obywatel. - Ciągle się wsławiał marszałek zakroczymski; 10932 23 | Dość że pan Ryś, że był wspaniałomyślnego animuszu, stu tysięcami 10933 25 | katolikiem, że było w nim wiele wspaniałomyślności, jest to prawda, o której 10934 23 | ale z dobrymi gruntami. Ta wspaniałość księcia wydawała się tym 10935 11 | więcej do oszczędności niż do wspaniałości nakłonić. Ile razy książę 10936 11 | a do-do- a dopiero bądź wspaniałym." Pan Michał Rejten, co 10937 9 | ale ja się nie dał: za wsparciem Brzostowskich, krewnych 10938 8 | Kurdwanowski w dobrej nadziei, bo wsparty dekretem ziemskim i jednym 10939 23 | ubogą matkę, czym mógł, wspierał. To był całą gębą poczciwy 10940 9 | szczerze byli przywiązani do wspólnej naszej ojczyzny Przybywszy 10941 23 | serc więcej się ściskają wspólnictwem niedoli niż pomyślności. 10942 16 | wspólnie zapisać dożywocie na wspólnych nadziejach, bo nadzieja 10943 20 | nie samoistnym życiem, ale wspólnym wszystkim obywatelom, tym 10944 23 | kusego kontusza. Namówić współzawodników w wykwintności, aby w podobnym 10945 20 | ale! Dobrze, że mnie o tym wspominasz, panie regimentarzu, bo 10946 6 | rozmowie, którą dopiero wspomniałem, a o której pana Tryznę 10947 24 | iż żartując, tak lekko wspomniałeś, mości księże pisarzu litewski, 10948 15 | z nimi obchodzili! Wstyd wspomnieć! Toteż Pan Bóg i nas samych 10949 6 | zaszczytu takowej koligacji wstaje; a że już kompletu nie było, 10950 25 | chłopowi za ławę. A jak oba wstali, przysiężnemu powiedział:~- 10951 8 | grobli, prawdziwym cudem wstaliśmy wszyscy bez szwanku. Ale 10952 13 | ojciec piastował. Wkrótce po wstąpieniu swoim na urząd pokazuje 10953 21 | JO. panie, będą chromi wstawać na twoje słowa, byle były 10954 8 | się z nią masz obchodzić. Wstawaj i dobywaj szabli!~- A kiedy 10955 24 | od dwóch lat z łóżka nie wstawał, nie mógł osobiście zjechać 10956 21 | Surge et ambula", chromi wstawali, to ja jak apostołowie na 10957 11 | nikim, jak wiesz, się nie wstawia i rad by księcia więcej 10958 14 | pierwszej klasy, mający błękitne wstęgi, są poddam carowej; a ty, 10959 12 | siły, odważył się pójść wstępnym bojem. Mszczonów był w ręku 10960 19 | pobłogosławił:~on w ślady ojca nie wstępował; ale pokój umarłym. Otóż 10961 23 | bez istotnego powołania wstępują, albo idą do wojska, ucieka 10962 5 | Niemców i popowiczów, czuł wstręt i nigdy do siebie przystępu 10963 15 | zaczęli Rzymianie zapominać o wstrzemięźliwości przodków i wodze puszczać 10964 20 | Żydka najął dla mnie. Ale wstrzymałem się, bo taki diabeł nie 10965 12 | objętą została płomieniem; to wstrzymało czas jakiś Moskalów. Dopiero 10966 4 | żonę patrząc, a kutemu tak wstydliwy w mowie, że nie tylko kobiety 10967 17 | mówiąc: "Panie Władysławie, wstydź się bronić złej sprawy, 10968 23 | naczelnictwem możnego ordynata, wstydząc się rzemiosła i kupieckich 10969 11 | chcesz mnie konie zabrać. Wstydziłbyś się z taką sprawą przed 10970 5 | książę: - No, kiedy się tak wstydzisz, powiedz mnie do ucha, ja 10971 5 | ojcze, jeden półsetek; wszakem waszecina dłużniczka za 10972 24 | widzę, masz nas za obcego; wszakeśmy rodowitym Litwinem, urodziliśmy 10973 15 | doszperają się do waszych serc; wszakżeście oba kawalerowie. Ja was 10974 22 | wielmożnemu panu już nie wierzę. Wszakżeśmy obiecywali nie dokuczać 10975 22 | dla ukojenia rozruchów tam wszczętych przez zbuntowane chłopstwo. 10976 8 | Przez półtorasta lat o to wszczynały i urywały się sprawy. Książę 10977 15 | jednym skinieniem swojej wszechwładnej woli. Abo my zasługujemy 10978 8 | się ukłonił, oni mnie i wszedłem do szynku. Opowiedziawszy 10979 5 | i mojej Magdusi. Potem, wszedłszy do pokoju i zobaczywszy 10980 8 | odmienił prowadzenie swoje: wszelkiego pieniactwa poprzestał i 10981 15 | przodków i wodze puszczać wszelkiemu wszeteczeństwu, najprzód 10982 9 | największym zaszczytem, a wzdłuż i wszerz kilkakrotnie całą Polskę 10983 15 | panom nie uchodzi broić wszeteczeństwa, w wielkiej obyczajności 10984 15 | wodze puszczać wszelkiemu wszeteczeństwu, najprzód wolność utracili, 10985 1 | łagodnego serca ma panować nad wszetecznikami i burdami? Złoży Ona wkrótce 10986 9 | swojego poprzednika, skąd wszystek miód, wiszniak i gorzałkę 10987 1 | a my, szlachta, śpiewali wtór i niektórzy panowie, jako: 10988 3 | dworzaninem u króla Augusta Wtórego i wielkie miał u niego względy. 10989 23 | kościele Panu Bogu śpiewał z wtórem, czy koło gospodarstwa się 10990 8 | duchowni i niektórzy świeccy wtórowali, jako wielu z palestry i 10991 5 | nas do modlitw. Wszyscy my wtórowaliśmy mu Gorzkie żale, aż ściany 10992 23 | śpiewają i grają, wierni wtórują, a tak wszystko się obraca 10993 21 | rodziców, i sam król August Wtóry, szczęśliwie wówczas panujący, 10994 22 | śmiesz - mówi - sobaczy synu, wtrącać się do moich czynności!~ 10995 23 | przyznaję, bym się w cudzą rzecz wtrącał; bo nie tylko powołanie 10996 6 | przerwał książę:~- Co ty się wtrącasz nie w swoją rzecz, klecho! 10997 24 | swoim w przepaść jej nie wtrącili, woląc się chętniej złączyć 10998 7 | pieląc, z małego do pracy wtrawiałem się, co mi potem posłużyło. 10999 7 | czułości, żegnając się z wujostwem, a drugi raz z bólu, bo 11000 7 | jego karecie, a lubo oprócz wujowskie dwa podjezdki, co czasem, 11001 6 | tymi słowy:~- JJOO. JJWW, i WW. nasi wielce mościwi panowie 11002 15 | takąż samą liczbą batogów wy-wzajemnić się, ile że mnie na rany 11003 16 | się mówi. Jako juryście, wybacz, że zbyt ostrożny. Mam twoje 11004 21 | ani nikogo nie zwodzi. Wybaczam młodzikowi, że się ułudzać 11005 5 | szanowni goście, raczcie mnie wybaczyć, iż w ich przytomności sam 11006 9 | jutrzejszy dzień wszystko lepiej wybadam; a potem niech który z panów 11007 10 | został zaprowadzony do sądu, wybadany, osądzony, dekretowany i 11008 22 | Berdyczowie, tuszył, że go wybawi ogólne powstanie z Kijowskiego 11009 9 | pomer; tak spiszajut nowoho wyberaty, szczo ne mili czasu prepit' 11010 24 | uchwalili fundusz na coroczne wybicie medalu złotego a cztery 11011 21 | się służy; jest to podły wybieg. Odwołuję się do sumienia, 11012 24 | która na przyjęcie moje wybiegła, były:~- Żonko, dziękuj 11013 5 | cię przed kapitułą, że nam wybiera takich gwardianów, co na 11014 11 | nowego do głowy taki dzień wybierać! Nieproszonemu na wesele 11015 13 | i Węgrzynów wszędzie nie wybieralni, ale spadkowi królowie panowali. 11016 3 | sejmik, gdzie podkomorzego wybierano. Kilka było partii i nie 11017 5 | Iwieńca.~A pani sędzina:~- Wybierz sobie, ojcze, jeden półsetek; 11018 21 | przeszkodzie waszemu zbawieniu, wybierzcie sobie dogodniejszy, a który 11019 25 | trzeci dla Żydów; a jak kto wybierze słup niewłaściwy swojemu 11020 21 | sobie dogodniejszy, a który wybierzecie, tego ja wam dam.~A wszystkie 11021 20 | panie chorąży? Jak sam wybierzesz pokutę, to jeszcze zadanie, 11022 5 | posadziłam.~A pan sędzia:~- Wybierzże, księże gwardianie, najlepszy 11023 25 | co jesieni pszczoły nie wybijają swoich trutniów co do nogi, 11024 1 | wszystkie moje niedźwiedzie wybije." Udałem się do wojewody 11025 19 | ku Lwowu, aż ledwo siódma wybiła, i komenda, i wóz wjeżdżają 11026 9 | będącego w samej Siczy na wyborach, było dowództwo pułku korsuńskiego, 11027 16 | Bożych, aby mną kierował w wyborze stanu, ofiarując mu i ten 11028 5 | będących, a gdy pan stolnik wybrał Borowicze, tęgi folwark 11029 17 | urzędników, ale jakeśmy raz wybrali prezydentem pana Tadeusza, 11030 10 | połowa członków byli [by] wybrani przez sejmy prowincjonalne, 11031 6 | wasze w sejmikowaniu w celu wybrania pisarza ziemskiego, mam 11032 16 | onych wieszczbę zwiastując w wybraniu na dzień szlubu święto świętej 11033 21 | ich kajdan, a czy urzędnik wybrany może się o to pokusić? " 11034 17 | studentów spomiędzy siebie wybranych, co by wszelkie ich sprawy 11035 5 | przypominał. Otóż, kiedy wybranym został sędzią ziemskim, 11036 20 | pałac jaki wyglądała, tam wybrawszy najpiękniejszych dwanaście 11037 10 | członkom trybunału umknąć, jak wybuchnie powstanie pułku - i żywcem 11038 7 | wszystko się gotowało do wybuchnięcia. Ale nie tak łatwo było 11039 17 | Jak to u nas zwykle, po wybuchnięciu wielkiego zapału następuje 11040 10 | pola, na którym mógł się wyburzyć, na czele młodzieży, można 11041 8 | nic z tego nie będzie. Wychodź, bo inaczej, ilu nas jest, 11042 25 | dziedziniec, gdzie zastałem wychodzących z kaplicy zamkowej i rozpierzchających 11043 9 | innego pułku; a z tego rynku wychodziły trzy gościńce: jeden popod 11044 23 | żony utrzymać, ani dziatwy wychować stosownie do swego rodu 11045 22 | którego dworze mój ojciec się wychował. Rychło po zameldowaniu 11046 25 | województwa, a z którymi wychowałem się i kolegowałem, a nawet 11047 4 | serduszka panienki przez madam wychowanej, ale rycerzy chrześcijańskich, 11048 5 | przybliżyć; a jego dzieciom dał wychowaniu kierunek przystojny. Starszy 11049 9 | nas w wierze macierzystej wychowano, sam zaś kilka razy na rok 11050 16 | nowogródzką, a i synów w konwikcie wychowuje, i żonę utrzymuje przyzwoicie,