| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
12068 11 | przeciw jej czynnościom, on, zastępując miejsce regenta grodzkiego 12069 24 | gospodarzowi być trzeźwym, bo jako zastępującemu miejsce podkomorzego, wypadało 12070 9 | drugie, pełne, jego miejsce zastępuje. I nas także traktowali 12071 23 | z dziwnym smakiem umiał zastosować. Nadzwyczajne przy tym miał 12072 25 | z całym rygorem do niego zastosowany został. To ledwo wyłamał 12073 10 | moskiewskie ruble, chcąc zastraszyć partię Moskwie i panu stolnikowi 12074 11 | co go pan Bonifacy był zastrzelił.~Pan Leon milczał przez 12075 20 | zbiory. To jakieś kwiatki zasuszone w papierze, to robaczki 12076 20 | to choć mu czasem język zaświerzbi, zaraz mu staje straszny 12077 9 | których natychmiast ziemią zasypano, tak że na dziedzińcu wzniósł 12078 17 | naszych dzierżaw, niedługo zasypiała. Już była zhańbiła część 12079 4 | łożyli, aby wiarę polską zaszczepić w Rusi? Tym krokiem Kozactwo 12080 24 | narodach prawdziwą wiarę zaszczepił, a ten ostatnie szczątki 12081 6 | skończyło, nie przestał mnie zaszczycać swoją przyjaźnią, a może 12082 16 | dzień nas swoją bytnością zaszczycają, a przecie majątek się robił. 12083 21 | było też kilku magnatów, zaszczycających swymi względami jej rodziców, 12084 5 | kasztelan nowogródzki, któren zaszczycał nasze towarzystwo swoją 12085 24 | łaskobierców. Orderem Orła Białego zaszczyceni wtedy zostali: JW. Gedeon 12086 25 | chyba nie wiedziałem o jego zaszczycie: natenczas ignorans peccavi . 12087 23 | zaślubiny, które książę wojewoda zaszczycił przytomnością swoją ledwo 12088 24 | same. Bo każdemu świeżo zaszczyconemu umiał coś obowiązującego 12089 5 | będzie miała syna, któren w zaszczytach przejdzie ojca swojego - 12090 25 | dostojeństwie było zaszczytem nad zaszczytami, a nyne tak go Poniatowski 12091 24 | Podobało się bardzo królowi to zaszczytne wspomnienie jego pierwszej 12092 20 | się samopas do Grójca. Tam zaszedłem na przedmieście do czynszowego 12093 22 | wyskoczyć, aż pfe! Nam nie zaszkodził, bo hultaje, po parę razy 12094 23 | szlachecku?~I tak ta burda nie zaszkodziła Rysiowi, nawet na przyszłość; 12095 21 | wznawia. Ale mu nic to nie zaszkodziło, bo duchowieństwo obrządku 12096 22 | powiesili, nimby słońce zaszło, a dopiero by mnie była 12097 6 | słychać było, jak książę zaszlochał). I czy to jeden raz za 12098 6 | On wielki jest, bo w nim zaszyta unia Litwy z Koroną. Ja 12099 12 | sobie szkaplerz, w którym zaszyte są relikwie świętego Wojciecha; 12100 22 | które w trzos własną ręką zaszywszy koszulę nim opasałem, a 12101 23 | wydobędę. Jeżeli to się zatai, to jakiem sodalis, choćby 12102 14 | podusić, boby jeszcze lepiej zatarł, co nabroił.~Tak to z najgorszego 12103 8 | obiatę tych dokumentów, a tak zatarłszy wszelki ślad nabycia wsi, 12104 19 | rękoma go porwać i z sobą zataskać, ile że koń księdza Marka 12105 11 | do Nieświeża na wesele?~- Zatęskniłem się w Słonimiu. Wykroczyłem, 12106 12 | los sobie zapewnić, ale zatęskniwszy się za ojczyzną do niej 12107 20 | Najświętszej Panny, że ani się zatnie, bo on to wszystko mnie 12108 18 | obowiązków, a pokąd one się [nie] zatrą, nie ma nic rozpaczającego 12109 20 | dostać.~I kazał trębaczom zatrąbić marsz, a my wszyscy na koń - 12110 21 | byłby może uszedł wiecznego zatracenia. Toż i inni, do których 12111 1 | grzechów, ażeby aż ojczyznę zatracić, i tym sposobem dośledzić 12112 4 | Niewdzięczni wasi rodacy zatracili pamięć nie tylko waszych 12113 10 | pisma w tym przedmiocie zatraconymi zostały. Byli Janusz Górecki 12114 20 | rozrywką w chwilach wolnych od zatrudnień. Szlachcic zajmuje się gospodarstwem, 12115 24 | sami się byli wszystkim zatrudnili, nigdy by nie zdołali popisać 12116 24 | nieprzytomnego i tylko kobietami zatrudniony. Otóż tam mój umocowany 12117 17 | wystawić przed carową i tym zatrzeć pamięć pierwszych dowodów 12118 6 | to aż lasy kołdyczowskie zatrzęsły się, a w niepohamowanym 12119 23 | szlachcica, Bóg wie, gdzie się on zatrzyma; potem, wzbiwszy się w górę, 12120 19 | muckę odebrać i przy sobie zatrzymał: "A co to - mówił - mamy 12121 7 | klasztornym, szkodę wynalazłem, zatrzymałem się nawet przez pół Zdrowaś 12122 20 | koniach, żeby czasem nie zatrzymali, by opytać, skąd, dokąd 12123 22 | wielmożnego pana puszczę, a syna zatrzymam; prędzej wykupi ojciec syna 12124 9 | odbywając, raz byliśmy tylko zatrzymani przez Dońców, którzy za 12125 20 | a przy rogatkach nas nie zatrzymano; zostawiłem imość przy Żelaznej 12126 8 | Krakowie kilka dni ledwo zatrzymawszy się, obrócił podróż na Białę, 12127 22 | cieszyli ze swojej zdrady, zatrzymując jako brańców tych, co obowiązali 12128 11 | się, na kogo chcecie, a ja zatrzymuję konie i strzelbę u siebie 12129 6 | Wóz co kilkanaście kroków zatrzymywał się, a kto chciał, kielich 12130 7 | komend, co przejeżdżających zatrzymywały i trzęsły, czy jakich listów 12131 21 | względy u nieprzyjaciela. Zatykajcie sobie uszy, jak ci bezbożnicy 12132 19 | to my nieraz uszy sobie zatykamy, tak nam dokuczy, a czasem 12133 22 | gość miał narzekać, iż mnie zaufał. Kiedyś taki nieludzki. 12134 22 | przekór Opatrzności tyle zaufali nędznemu rozumowi. Dobre 12135 8 | accepto. Napastowana wdowa, zaufana w świętość swojej sprawy, 12136 9 | a do tego miał wielkie zaufanie u sułtana, na którym już 12137 23 | ogólnemu z przytomnością i zaufaniem w miłosierdzie Boże, bo 12138 25 | księcia koligat - to on, lubo zausznik króla, nie może wytrzymać 12139 22 | wówczas łowczy koronny, oba zauszniki króla Poniatowskiego, zniósłszy 12140 6 | się i że choć pan Michał zausznikiem nieświeskim, on nie traci 12141 14 | Razu jednego wojewodzic zauważał, że chorąży wesołość swoją 12142 8 | kondescensje, most pod nimi się zawalił i że Chamca wyciągnęli spod 12143 21 | powinszowania mu szczęśliwie zawartego karłowickiego traktatu, 12144 11 | komplanacji w Samuelowie zawartej wedle wyrazów tej komplanacji, 12145 17 | propozycją królewską, aby zawiązać sejm pod konfederacją, i 12146 22 | konfederacją słucką, toruńską lub zawiązali targowicką? Czy to kontuszowi 12147 23 | konfederacja w czasie bezkrólewia zawiązana, karząc księcia Karola za 12148 17 | że podział kraju zaraz po zawiązaniu konfederacji nastąpi!~Świętokradzkie 12149 17 | liczby pierwszych powstańców. Zawiązawszy stosunki z sąsiadami, ożywiwszy 12150 20 | wyuczyłem jego sługi, jak mu pas zawiązywać. I cały dzień [chodził] 12151 25 | słupy z uszami żelaznymi do zawiązywania przy nich koni. O, tu pan 12152 6 | wszystkie zaścianki go zawiedli; więc, żeby jakoś nie objawić 12153 20 | zapomniał. A kiedy nadzieja nie zawiedzie, to dopiero szczęście! Ugaszcza 12154 17 | corocznie u nóg tego posągu zawierać będą szluby z żołnierzami, 12155 23 | trafiwszy na sługi, którym mógł zawierzyć, kiedy niekiedy dojeżdżał 12156 7 | wojować nie będzie. My, zawierzywszy, pozwoliliśmy mu wyjść, 12157 22 | którego ufał, musiał go zawieść; bo kiedyśmy na przeciwnym 12158 16 | piją, a po ścianach nie zawiesiłem majątku. Sam widzisz, panie 12159 5 | tylko zostawało; wąs duży i zawiesisty, którego głaskał, gdy był 12160 23 | majątku, a habit zakonny zawiesiwszy na kołku, de noviter wdział 12161 17 | tylko chwilowy, że to jest zawieszenie bytu, ale nie zagładzenie, 12162 9 | boruńskiej, gdzie ją widziano zawieszoną przed jej obrazem, nim w 12163 9 | chorąży, ale gdzież nam córkę zawieziesz? My naszego dziecka na włóczęgę 12164 8 | wydźwignął majątek, nieco zawikłany], a z tego powodu wynosząc 12165 24 | ludzi przy okolicznościach zawiłych; a zbyt rzadko łączy się 12166 20 | za wiatr waćpanu do głowy zawinął, panie Cyriaku? Czy nie 12167 5 | szacunek. Jakoż się nie zawiodła, bo pewnie o własnych dzieci 12168 20 | waszego zaufania nigdy [nie] zawiodłem. Ale jeżeliście ufność we 12169 20 | szczęśliwie do Warszawy zawiózł."~I tak, mój panie Kaźmierzu, 12170 25 | częstokroć takim podlegają zawisłościom, że bez zbytecznej zarozumiałości 12171 11 | już nie żyje. Gdyby żył Zawisza lub Wazgird, lub Bohuszewicz, 12172 17 | całe życie swoje raz tylko zawitał i parę tygodni przesiedział; 12173 4 | ust człowieka ubranego w zawój i szarawary? Niech i strój, 12174 24 | rodowitym, czym do reszty nas zawojował. Potem od każdej szkoły 12175 20 | z swoją babą, która lubo zawojowana przez Poniatowskiego, niezgorsze 12176 14 | swoje granice, a za to są zawojowani przez garstkę cudzoziemców, 12177 8 | twoje; Pan Bóg cię pierwej zawoła do chwały swojej: Słuczczyzna, 12178 7 | słonimski, przesiadywał, kazał zawołać pana Szukiewicza, marszałka 12179 7 | litewskiego. Na to mój pan:~- Zawołaj go natychmiast!~A sam zerwał 12180 7 | się wychodząc z łóżka. Ja zawołałem Kozaka. Ten przyszedłszy 12181 25 | rozkazów się nie robiło. To był zawołany gospodarz, a nie tylko dyspozytorowie 12182 22 | tedy, damy rączkę ucałował, zawrócił konia i w samą porę trafił, 12183 7 | zapomniał w klasztorze, ja zawróciłem konia, wypuściłem go, piorunem 12184 17 | pięścią w ciemię go ugodził. Zawrót głowy częsty przy innych 12185 22 | ludzie przewrotni sami się zawstydzą, że na przekór Opatrzności 12186 1 | z was wolno będzie mnie zawstydzić mieniąc mnie kłamcą. Bóg 12187 5 | jak to było w obyczaju, zawszem ojczyźnie służył o swoim, 12188 23 | upokorzonym, okropnie się zawziął. Niedługo czekał. Pan Scypion, 12189 8 | No, już kiedyście tacy zawzięci, to czy nie ma jakiego Łęczycanina, 12190 14 | między nami, szlachtą nawet, zawziętości mało, a chęci przysłużenia 12191 6 | województwu, okazując szwagrów zawziętych, jawnie jeden na drugiego 12192 12 | ode mnie pamiątkę.~Potem zażądał wody, wziął jej do ust, 12193 5 | książę mnie ukrzywdzić chce, zażalony na mnie przez złych ludzi. 12194 17 | opanować tabor, przeciwny; i zażarcie biliśmy się, aby swojego 12195 17 | białoruskich zaprowadzić wojnę zażartą. Ale nie mógł przelać siły 12196 5 | Omniewiczach. Mocarze świata zazdrościliby szlachcicowi polskiemu, 12197 8 | nas pomyśli! sobie: "Nie zazdrościmy wam, że u was każdy w kamienicy 12198 4 | wie, iż Turczyn tak jest zazdrosny, że bratu rodzonemu nie 12199 8 | czterdziestu. Chodem starzec, nie zazdroszczę biednej młodzieży naszej, 12200 8 | stronom nie bardzo w kieszeń zazierając, szlachta mi powierzała 12201 5 | jak za dobrych czasów, i zażył go, jak by żadnemu z nas 12202 23 | że zaś miał z nim dawną zażyłość, a do tego był człowiekiem 12203 15 | dla Jego praw, sobkostwem, zażyłością z nieprzyjaciółmi wiary 12204 2 | łatwo dostać; a będąc z nim zażyłym, ile że on był wielomownym, 12205 22 | chłopa nad inwentarz nie zażywa.~Cóż powiecie, panowie bracia! 12206 15 | kolebce u nas, tak mnie zbałamucił, żem go użył na przestrojenie 12207 4 | zabija, jak Niemiec, któren zbankrutował. Otóż to wielki człowiek, 12208 4 | zbawienia. Sołomereccy, Zbarascy, Dorohostajscy, Ogińscy, 12209 22 | Porodziłaś bez boleści, ~Zbaw nas smutku i żałości,~Zdrowaś 12210 21 | bo w żadnym innym się nie zbawią. Król chciał być królem, 12211 21 | na przeszkodzie waszemu zbawieniu, wybierzcie sobie dogodniejszy, 12212 25 | mnie, sługę swojego, na zbawienną drogę naprowadzisz; przy 12213 17 | narzędziem ich może zamiarów zbawiennych - książę Karol Radziwiłł, 12214 17 | dopełnili. Silni, zwycięstwem zbawim ojczyznę; stali, cierpieniem 12215 23 | duchownym chrześcijanin mógł być zbawiony, toć by się świat za kilkadziesiąt 12216 3 | komornikiem królewskim, kazał go zbić na kwaśne jabłko i wpół 12217 12 | czy mieszczanin, czy chłop zbiegły mógł zostać jego sędzią 12218 9 | przyjmowaniem do siebie zbiegów bądź z Polski, bądź z Moskwy, 12219 19 | darem Bożym; byle uczciwie, zbierajcie je dla potomków, a godziwe 12220 16 | a imość grosz do grosza zbierała; a i wygoda w domu byłaby 12221 22 | Szyjeckiej Budy, gdzie powoli zbierałem mój oddział i nowo zaciążnych 12222 5 | porozsyłała. A tak wszyscy zbieraliśmy się około dziesiątej z rana 12223 7 | milicją księcia Radziwiłła i zbieraną drużyną szlachecką ośm godzin 12224 24 | sobą urzędnika. Srebra były zbierane z całego województwa, ze 12225 13 | Zbawiciela: "Gdzie kilku was zbierze się w moim imieniu, będę 12226 23 | opieki, tak pana stryja zbił z tropu, że sam mu został 12227 12 | Jedlińskiem Drewiczaśmy zbili i może byśmy go samego wzięli, 12228 20 | bibliotekę i różnego gatunku zbiory. To jakieś kwiatki zasuszone 12229 23 | że Pan Bóg chce, abym się zbłaźnił. O to pokój. A niech ksiądz 12230 22 | wyszedłszy z gęstwiny, zbliża się do nas i krzyczy: "Stój!" 12231 16 | pomieszania nie wydać. A im więcej zbliżaliśmy się do Gruszówki, tym większy 12232 25 | srebrną skuwkę oprawny. Zbliżyłem się ku niemu i nisko skłoniwszy 12233 8 | ogromne spuścizny miały zbogacać nieżyczliwych krewnych - 12234 20 | my pany i szlachta, a nie zbójce, a co się nie godzi, to 12235 9 | ominęłaby mnie kara przeznaczona zbójcom i świętokradcom. Kryłem 12236 22 | zgraja Pawlika, sławnego zbójcy, który jest postrachem szczególnie 12237 13 | ucięto w Krakowie, panowie Zborowscy najpierwsze urzęda piastowali 12238 13 | zwierzchność, ale pan Jan Zborowski, kasztelan gnieźnieński, 12239 13 | I kiedy panu Samuelowi Zborowskiemu głowę ucięto w Krakowie, 12240 17 | szmer powstaje, jakby na zborzyszczu piekielnych duchów.~- Nie 12241 8 | mleć którego z waszych, bo zboże litewskie dobrze osuszona 12242 16 | dworku chodzić fury, to ze zbożem, to z legominą, to z omastą, 12243 18 | widząc szczerze korzącego się zbrodniarza, użyczał mu środków, którymi 12244 9 | słucha, jest poganinem i zbrodniarzem, że prócz katolika nikt 12245 8 | główną sprężyną całej tej zbrodniczej tajemnicy, a cóż dopiero 12246 12 | starostwie, skąd był ów przeklęty zbrodzień Chmielnicki (tak to z jednego 12247 10 | dekret na niego zapadły za zbrojne najście kapturu. Układają 12248 15 | tronu do nas wprowadzić, zbrojnie na niego najechawszy. Otóż 12249 22 | rzeprawialiśmy się przez Zbrucz, trzeba było takiego nieszczęścia, 12250 4 | obawiał, więc z tego powodu zbrzydził sobie księdza i już do siebie 12251 23 | swoją zaciętością, tyle nas zbudował potem czułym sercem. Jeszcze 12252 8 | postępku pana Kurdwanowskiego zbudowali i pewnie ten dowód nowy 12253 25 | otaczający mogli być wielce zbudowani. Bo i koronki odmówił, i 12254 21 | spowiednikiem dla większego zbudowania Kościoła, a ów kapłan to 12255 5 | Boga i przepaść nie mogą, i zbudują nam gmach - a kiedy, wie 12256 17 | że ledwo umarłego by nie zbudzili; i nieraz rekreacja się 12257 22 | rozruchów tam wszczętych przez zbuntowane chłopstwo. W samej rzeczy 12258 24 | starodawne cnoty zanadto już były zbutwiałe, byśmy się mogli na dal 12259 18 | około jego niemowlęctwa, zbytą została przez krajczego 12260 25 | podlegają zawisłościom, że bez zbytecznej zarozumiałości przyganiać 12261 16 | nie zostaje. A przecież zbytków nie robię: jem po szlachecku, 12262 24 | owszem, brzydził się w nim zbytkować. Pan Wojciech Płaskowicki, 12263 21 | świętobliwą i skromną panienkę, zbytnie chwaląc jej piękność; a 12264 5 | niczym młodemu gospodarstwu zbywać nie będzie.~- Co do mojej 12265 9 | nawrócić; ale ten zawsze go zbywał milczeniem lub odwracaniem 12266 22 | a ja to tym, to owym go zbywam, byście pokój mieli. Ty 12267 11 | między sobą szablą albo zdać się na jakiego kolegi, co 12268 19 | bez wolności na co się im zdadzą dostatki? Nie jest bogatym, 12269 24 | obyczaju urzędnicy brzescy zdali urzędnikom nowogródzkim 12270 17 | zwiedzionych, którym się zdało, że bezprawiem można ojczyznę 12271 15 | na to:~- A na co ja się zdam panu z moim starym doświadczeniem 12272 22 | przytomności trzos panu zdarłem. Tyle tylko mojego, co go 12273 11 | napadli, mundur z niego zdarli i jeszcze wyszturchali, 12274 5 | panie Ignacy, dobrze się zdarza dla Jagusi. Mogielnickich 12275 16 | nawiedzające obywatelki przyjąć. Zdarzała mi się wprawdzie grzanka. 12276 13 | przodków urzędach.~I u nas zdarzało się, że magnat żenił się 12277 8 | Lublinie cudowny wypadek zdarzył się. W. Kurdwanowski, możny 12278 24 | innego Piasta, co by był zdatniejszym do rządu od teraźniejszego? 12279 17 | poznawszy jego nadzwyczajną zdatność, wiemy swojemu powołaniu, 12280 23 | nie czuję się być winnym zdawać przed waszecią liczbę z 12281 1 | naszego świętego związku, zdawałem się na chwilę zapomnieć 12282 25 | chociażby i dziwacznymi się zdawały, zaraz przychodzi mi na 12283 22 | puściłem się w podróż, zdawszy moje chorągiew na pana chorążego 12284 16 | stargam siły a robić nie zdążę, w cóż się obrócę - takem 12285 6 | moja charcica, Wiatrówka, zdechła z łaski Grzesia, psiarza; 12286 12 | konfederat im się ukazał. I to go zdecydowało zaniechać Warszawę, której 12287 14 | odda go pod sąd, który go zdegraduje; że tym matkę w grób wpędzi; 12288 3 | tusząc, że za to Zbawiciel zdejmie z niego sromotę. I dobrze 12289 12 | świętego Wojciecha; jak skonam, zdejmiesz go i zaklinam waćpana, byś 12290 17 | nim łączyli w obronie praw zdeptanych, aby oswobodzić grunt ojczysty, 12291 12 | dopełniłem, bo szkaplerz zdjąłem i ciągle go nosiłem, aż 12292 11 | dopiero konfederacja radomska zdjęła; a dla większego dowodu 12293 17 | nieubłaganą ku niej nienawiść. Zdjęto z niego banicją, wrócono 12294 17 | poważaniu, że aż obraz jego zdobi pokój, w którym rodaków 12295 5 | porządny kawał chleba, a zdobiły ją mitry, krzesła i ordery. 12296 17 | obronić, a nieprzyjacielski zdobyć. Zwyczajnie dzielono się 12297 22 | widział i doświadczał. Po zdobyciu Krakowa, kiedyśmy tam zimowali 12298 22 | gdzie potrzeba, i nie lada zdobycz nam się dostała; siebie 12299 19 | bylibyśmy cały ich obóz zdobyli.~Ale nie na tym koniec. 12300 4 | państwa na ruskich kniaziach zdobyte w ogromie swoim o dwa razy 12301 12 | kartaczami z armat przez siebie zdobytych; natenczas wszystko się 12302 23 | chyba szablą wypadnie pannę zdobywać, a to z Rysiem była rzecz 12303 4 | wszelkich obowiązków, ten będzie zdolniejszym wszędzie je wypełniać, że 12304 22 | aby się cieszyli ze swojej zdrady, zatrzymując jako brańców 12305 17 | pomieszanie, drudzy, zalani łzami, zdradzają i poczciwe uczucia, i słabość 12306 9 | i jej srebrna rękojeść, zdradzały ukraińskiego Kozaka. A moskiewskiego 12307 22 | fabrykant hajdamaki nie zdradzi. W kasie bywa po kilka tysięcy 12308 8 | srebrników Chrystusa Pana zdradził, on za sześć całą by Świętą 12309 17 | jednej strony zatwardziałe zdrajcę, z drugiej - przybliżające 12310 17 | zapisania aktu konfederacji.~- Zdrajco! - krzyknął Rejten - jak 12311 17 | nowogródzcy są w Warszawie, oni zdrajców ojczyzny myślą rozsiekać, 12312 17 | Bywajcie, waćpanowie, zdrowi i próbujcie nową konfederacją 12313 5 | rozrzewnienia sędzia. Między innymi zdrowiami książę sam zaczął prześwietnej 12314 19 | świadkach, przy umyśle i ciele zdrowym. Mniejszać mnie o zdanie 12315 1 | same patrzanie na wasze zdrożności zmazało duszę moje. To wy 12316 15 | teraźniejsze pokolenie nowymi zdrożnościami nie przedłużyło gniew boski. 12317 17 | kupiących się przy Rejtenie. Zdumieli się wszyscy. Rejten porywa 12318 9 | często przechodzące na pół zdziczałe trzody, które zimą, jak 12319 12 | niewolnikom skóry z ramion zdzierał, by im wyloty wiszące robić - 12320 23 | rozbitym by został. Zgoła tak zdziwaczał, że familia nieboszczki 12321 7 | zabieraj się do golenia.~Ja, zdziwiony, posłuszny rozkazowi pańskiemu, 12322 8 | daruję; ale trzymaj język za zębami i do nas z żartami niewczesnymi 12323 21 | i słudzy, i poddani, i żebracy, których znała; było też 12324 9 | niegdyś mojej matki, tam zebrałem kilku sług mojego ojca, 12325 25 | czeladź i poddaństwo, jak się zebrało w kościele na jutrznią , 12326 10 | oszczep się złomał między żebrami, a niedźwiedź, jeszcze więcej 12327 24 | rozmaitych dworów obywatelskich zebraną dla publicznej usługi. Podzielili 12328 24 | niewiele." Ja srebra i szkła zebrane z sobą zabrałem, a chociaż 12329 21 | zakonnego nie sprawiał, misje o zebranym chlebie odbywał, od ludzi 12330 4 | zabiją się nigdy, jeżeli zechcą zrozumieć, co jest duchem 12331 20 | urządzim siebie, jak sami zechcemy.~- Ciekawy jestem wiedzieć, 12332 19 | dopiero sami zaczęli się żegnać, uciekając do swoich i krzycząc, 12333 11 | na ciebie nowej wariacji. Żegnam cię. Tylko bez ceremonii. 12334 3 | zło wynikło. Pan wojewoda, zelant o sławę swoją, jako chrześcijańskiemu 12335 11 | to na twoim łbie szyby żelazne łomie; ale jak tylko się 12336 18 | wyrobić dla niej od króla list żelazny, którego na placu kaźni 12337 25 | spostrzegłem trzy słupy z uszami żelaznymi do zawiązywania przy nich 12338 19 | że lubo bezbronny, ani żelazo, ani ołów jego nie chwyta, 12339 22 | W samej rzeczy już tam Żeleźniak koliszczyznę rozpoczynał; 12340 24 | ósmym pułku litewskim. Pod Zelwą bił się jak lew, że chociaż, 12341 12 | jęknął kilka razy, a potem zemglał, żeśmy go ledwie ocucili. 12342 25 | dohrajeszsia. " Na konec na mojej zemli ja jeho uchopył i piatsot 12343 16 | podeptał, panie Sewerynie, żeń się, pókiś czerstwy.~- Tać 12344 16 | odbyć niezbędne wydatki żeniącego się. Bo i za szlub trzeba 12345 13 | zdarzało się, że magnat żenił się z krewną; z tego bywała 12346 23 | wiedzieć, że wszyscy Rysiowie żenili się zawsze z córkami organistów, 12347 24 | Poniatowskiemu i nawet usiłował zepchnąć go z tronu, na którym wedle 12348 25 | alboli, co często bywa, zepsują. Lecz te rzeczy, co już 12349 9 | starszyzna prawie cała już zepsuta. Popi im wmawiają, że starostwa 12350 24 | korupcji, która w czasach tak zepsutych ogarnąć może większość izby 12351 6 | jednego z członków sądu (aby zerwać komplet), zadając mu, iż 12352 9 | wyzutym ze wszystkiego, zerwali mówiąc mnie: "Wybaczaj, 12353 24 | gruntownie dowodził, że zerwanie sejmu przy lada materii 12354 17 | activitatem! - mówi. - Sejm zerwany, nie ma sejmu!~- Nie ma 12355 16 | wieków - odpowiedziałem zerwawszy się ze stołka i idąc na 12356 8 | Niech to panów nie upokarza, żeście nie byli szczęśliwymi z 12357 24 | tylko się tulić do króla, zespolić wszystkie narodowe korzyści 12358 9 | sprawiedliwość robić. Zresztą zestarzałem się na Siczy, jej obyczaje 12359 20 | majątek - dwa podjezdki. Zestarzeliśmy się, krwawo pracując, a 12360 1 | panowie, czas przyjemnie zeszedł. Niech się świat poleruje! 12361 24 | jakeś mocno uczuła roku zeszłego, że nasza sąsiadka, pani 12362 24 | dębie uderzy, sam siebie zetnie. Stąd prostota myślała, 12363 18 | której ona mieszkała) i zeznaje, że pan krajczy jest jej 12364 21 | pozwoleniem to wszystko zeznała przed swoim spowiednikiem 12365 5 | dopiero książę wykrzyknął:~- Zezwala!~Biedna chorążanka ledwo 12366 5 | przyjaciele Radziwiłła się łączą. Zezwól, a prędko, bo jak zaskoczy 12367 9 | niczego się nie imała bez jego zezwolenia. Mojej siostrze wmówili 12368 2 | małżeństwo nigdy by nie zezwoliła, bo pana Franciszka miano 12369 24 | nie dostawało, że prędzej zezwoliłby na Poniatowskiego jak na 12370 22 | pod ręką będącego, a łatwo zgadnąć, co Pawlika spotkało, lubo 12371 21 | Panu Bogu dziękuj; źle, zgadzaj się z Jego wolą. A jak szemrać 12372 5 | osiny, i zapytał jej:~- Czy zgadzasz się z wolą wujaszka iść 12373 4 | ruskich. Kuncewicze, Tyrawski, Zgierski, świętobliwe dzieci wielkiego 12374 4 | brzegu Dniepru. Choć Polska zginęła, Polacy żyją i żyć będą, 12375 21 | jeżeli uważa, to ze wszystkim zginiesz. Kogo nie zmożesz, temu 12376 9 | konfederacji, do niej się ciągle zgłaszając i o każdej rzeczy jej donosząc. 12377 8 | kilkakrotnie o to do niej się zgłaszał. Ale ta wdowa, nazwiskiem 12378 17 | naukach boskich, których zgłębić nie można, jeno przez wielką 12379 18 | i o rękę jego córki się zgłosił. Już był go sobie zobowiązał 12380 9 | zaniedbuje, aby do reszty ją zgnilić. Zamiłowałem szczerze nasze 12381 17 | zbrodnia i przemoc jeszcze raz zgniotły niewinność i prawość.~Zbierał 12382 6 | składać.~Potem dawaj pić na zgodę. Książę był w przecudnym 12383 16 | dominikanami nowogródzkimi; a że zgodnym sposobem skończyła się ta 12384 7 | teraz, to i ja na to się zgodzę; ale dawniej jakoś to szlachta 12385 17 | pobożną maksymą, że trzeba się zgodzić z wolą Pana Boga, a więc 12386 24 | wyobrażeniami, by przy tej zgodzie zachować to, co jeszcze 12387 8 | życiu nigdy się z nikim nie zgodził, ale zawsze pieniał się 12388 18 | a która na wszystko się zgodziła, jedzie do Warszawy i powraca 12389 17 | posąg otrzyma. Rocznicę jego zgonu urząd miejscowy, rycerstwo 12390 4 | poczytuje sobie za największe zgorszenie. Otóż u pana Woltera sułtan 12391 9 | zapobieżenia tak wielkiemu zgorszeniu. Po śmierci ojca już żadnej 12392 12 | marszałka. Oficer od Dońców zgorszył się postępkiem Polaka i 12393 17 | nie przerywa. Razu jednego zgorzał nm magazyn wódczany, w którym 12394 14 | zazdrości, a patrzcie, jak on zgrabnie się wywinął:~- Najjaśniejszy 12395 9 | całej izbie z niewidzianą zgrabnością i to wszystko robił grając 12396 2 | teraz i nie widać. Między zgrabnymi jakże nie porachować pana 12397 22 | powiedzieć:~- Mości towarzyszu, zgrabnyś! O waści pamiętać będę - 12398 24 | księdzem pisarzem; i kiedy zgromadzeni poddani cieszyli się oglądaniem 12399 19 | za sobą na ganek.~Z całym zgromadzeniem wyszedłszy na dziedziniec, 12400 8 | wdowy, a Pan Jezus na taką zgrozę, że diabli byli sprawiedliwszymi 12401 17 | pana Giełguda. Tam kartacz zgruchotał głowę Odyńcowi, że pan Tadeusz 12402 5 | była u nas wielka sromota zgrywać się w karty; nie tak jak 12403 6 | wyjechał na wieś, mocno zgryziony i nie bez wielkiego żalu 12404 9 | ojczyźnie i rodakom. Żadna zgryzota mojego sumienia nie dręczy: 12405 9 | byłoby się rozeszło, gdyby zgryzoty ojcu mojemu śmierci nie 12406 13 | aniołem -przeciw Panu Bogu zgrzeszy, spowiada się, pokutę odbędzie 12407 3 | dobrego namawiał: a gdziem zgrzeszył, tam mnie Pan Bóg dotknął, 12408 22 | przyjaciele, przed Bogiem zgrzeszyłbym przywłaszczając sobie cudzą 12409 3 | wszystko się dopełniło. Zgrzeszyłem nogą, chodząc, gdzie nie 12410 20 | czterdziestu lat nie mam, a jużem zgrzybiał, tyłem cierpiał dla niej; 12411 5 | cierpieniach doczekałem się zgrzybiałości i ran kilka odniosłem, i 12412 25 | co nie będąc chorym ani zgrzybiałym, pozwala sobie podobnych 12413 9 | r. 1763 rzeczywiście nas zgubili, poczęstowano stryczkiem 12414 21 | dla | narodów wolnych jest zgubną. Jeżeli między wami znajdą 12415 21 | jeżeli w zamiarze, aby ją zgwałcił, ]est bluźniercą, depcącym 12416 17 | niedługo zasypiała. Już była zhańbiła część narodu, trzeba jej 12417 15 | a już dziś moja starość zhańbiona. Co my za to zasłużyli?~ 12418 12 | jako rycerza miał siebie za zhańbionego, iż o nim myślano, że na 12419 14 | moralni; ale ten naród jest zhańbiony przez natłok przybyszów 12420 17 | się koniecznie musi, jako ziarno w ziemię rzucone przegniwa 12421 18 | w pewności, że przyszły zięć idącą na śmierć zasłoni - 12422 23 | reszta dostatków spadła na zięcia i córkę. Jednak za życia 12423 9 | okazywały się gaje, a jary zieleniały olszyną i wierzbiną; to 12424 7 | fręzlami złotymi, czapka zielona z kasztanowatym barankiem 12425 8 | lubelskim: kontusze pąsowe, zielone obszlegi i kołnierze, białe 12426 5 | Rej ten i Korsak nasi byli ziemianie, i Bohusz, sekretarz i dusza 12427 17 | są obowiązki żołnierza i ziemianina, i zaczął naglić kolegów, 12428 22 | dotrzymujesz z leśniczym: ziemięś jadł przysięgając, że w 12429 24 | którego w imieniu palestry ziemskiej powitał. Z mocy więc prawa 12430 8 | spokojność ma powrócić. Ziemstwo nakazuje stronom zaprzysiąc 12431 25 | ze swych paziów za to, że ziewnął podczas jednej antyfony. 12432 9 | zdziczałe trzody, które zimą, jak latem pod gołym pasą 12433 25 | chuchali dla ogrzania się w zimie; bo im świeższe u nas szlachectwo, 12434 22 | zdobyciu Krakowa, kiedyśmy tam zimowali spokojnie, nim dopiero na 12435 9 | niezbicia się z drogi w czasie zimowych zamieci) i często przechodzące 12436 5 | znał, choć znaczną część zimy pod gołym niebem przepędzał, 12437 9 | dworze JW. Paca, starosty ziołowskiego, marszałka generalnego konfederacji. 12438 25 | czy generał albo jaki i ziomek silny, potężny w służbie 12439 24 | z obcymi niż podzielać z ziomkami to, co uważają być błędnym.~ 12440 25 | dla złożenia czołobitności ziomkom poświęconemu panu, po wtóre, 12441 11 | nieproszonemu przyjechać do zirytowanego na siebie gospodarza? Ale 12442 11 | do najwyższego stopnia zirytowany, zaawizował pana Leona o 12443 8 | i który w części już się ziścił - co mu wielką zjednało 12444 24 | które Opatrzność tak hojnie ziściła.~Skoro pan Bohusz nam dowiódł, 12445 10 | razem, póki się wszyscy nie zjadą, można powiedzieć, że cały 12446 20 | jeszcze cierpiący (blisko ich zjadałem chleb ze schabem, co go 12447 22 | kilka razy, ale jeszcze nic zjadła, jak widzicie, i Deus me 12448 23 | służka kościelny: to się zjadło, co się na gruncie urodziło, 12449 6 | do celi, gdzie podkurek zjadłszy i z ojcem Idzim pacierze 12450 9 | że dziewki ledwo go nie zjadły oczyma i do której się zbliżał, 12451 3 | szlachta godzić; aż ledwo się zjawił pan Bielecki, jednomyślnie 12452 24 | Dajmy na to, że takowe zjawisko się uiści, jakże trudno 12453 23 | wielce oszczędnym, tych zjazdów u siebie nie lubił. Pojechał 12454 5 | zakryty i częste tam bywały zjazdy, a każden był nakarmiony, 12455 23 | obwiniętą; a kiedy w piątek ryby zje odrobinkę, to już nazajutrz 12456 9 | mizernych domostw żydowskich, zjechały się na jarmark tłumy Tatarów, 12457 23 | rzecz rozwiązać. Jak się zjechano, broń ponabijano a zapaśnicy 12458 8 | się ziścił - co mu wielką zjednało sławę; bo przyznanie się 12459 24 | będziesz służył królowi, ściśle zjednoczonemu z całkowitym narodem, jakeś 12460 24 | Książęcych z Polską nie zjednoczył? Dlaczego Zygmunt III nie 12461 19 | to ja rady nie dam. Czart zjedz Moskala, a idź spać.~- A 12462 8 | posiadasz, będą moje; a zjedzą diabła kalwini, jeżeli mi 12463 8 | trybunalscy. Aż tu zaczęli się zjeżdżać w ogromnym mnóstwie karety 12464 10 | powiedzieć, że cała Litwa zjeżdżała się do Nieświeża. Książę, 12465 15 | można przegrać, ani tak zła, aby jej nie wygrać. Najlepsza 12466 6 | koszulę i tam kazał się zlać wodą. Czym się wytrzyźwił 12467 17 | wyświadczeniu ogólnych uczuciów, złączą się, by uwieczniać pamięć 12468 18 | w Krakowskie, gdzie się złączyłem znowu z konfederacją, w 12469 6 | Ale przynajmniej dobrze złajałem księdza Kantenbrynga; on 12470 11 | pięciu diabłów by się nie zląkł, przed nim boi się usta 12471 25 | wielkich przodków na nich się zlała. Uchowaj nas Boże od podpan-ków, 12472 24 | całą Litwę zajmowała, nie złamali mu wiary i poddaństwa. Owszem, 12473 15 | ladaszczyce. Szukano ich tam, ale złap wiatra w polu! Tak się ta 12474 15 | podwoić wydatek i tym mnie złapał. Jak zaczął psuć a niszczyć, 12475 12 | zakroczymskiemu Lelewelowi, zlecając mu, by ścigał pierzchającą 12476 23 | upodobawszy sobie jego pisanie, zlecił mu, aby księcia Hieronima 12477 17 | a pan Gurowski, któremu zlecono było ich wywieźć do pierwszej 12478 3 | ręką, bom nosił listy ku złemu, a gębą, bom nie do dobrego 12479 7 | Wszystkie moje opiekuńskie prawa zlewam na JW. wojewody, pana twojego, 12480 22 | koń mój gniady, z którego zleźć musiałem, aby jak wąż przedzierać 12481 25 | za wniosek? Że obywatele źli byli? Owszem, musieli być 12482 3 | przekonania, i stąd wielkie zło wynikło. Pan wojewoda, zelant 12483 24 | ozdoby kościelne kształcił i złocił. A że, jako Niemiec, do 12484 22 | konie przed Moskalem, a złodziej mi je zabierze.~- Pan porucznik 12485 22 | statutu i naszych konstytucji złodzieje bezkarnie gospodarują i 12486 22 | chwila przypominały, żem u złodziejów na gościnie, mógłbym myśleć, 12487 10 | ugodził; ale oszczep się złomał między żebrami, a niedźwiedź, 12488 15 | wyszliśmy z tej Sodomy, złorzecząc panu Jelcowi za jego nieuczciwy 12489 3 | Coc z tego, żeć obsypano złotem jak na wilii szczupaka szafranem? 12490 5 | to byli możni ludzie, po złotemu tylko grali, bo to była 12491 11 | sakiewkę, z której wypadła złotówka i kilka srebrnych groszów. - 12492 6 | jeżeli ona do waćpana należy, złóż ustępstwo od W. Tryzny; 12493 25 | więc do Morafy, raz dla złożenia czołobitności ziomkom poświęconemu 12494 6 | Prosiemy pana Haraburdy o złożenie kondemnaty, jaką uzyskał 12495 25 | z zanadrza list z Morafy złożyłem go w jego ręce. Ale ledwom 12496 22 | gdyż niejedne miasteczko złupił. Jakoż przed dwoma tygodniami, 12497 20 | porozproszane, mój majątek złupiony. A ja jakież życie prowadzę? 12498 9 | ubierał w koszulę w łoju zmaczaną i siermięgę, w której z 12499 16 | domowym pożyciu najmniejszego zmartwienia nie doświadczyłem. Ośmnastu 12500 14 | okazywał jakoby głębokie zmartwienie. Zaczął go więc pocieszać 12501 11 | już dawno nie bywało, więc zmartwieniom zrobi się przerwa. Jest 12502 11 | gdyby pan Ignacy Wołodkowicz zmartwychpowstał! Wszyscy albeńczykowie moje 12503 8 | młody, ale umarł w sam dzień Zmartwychwstania Pańskiego, jako mu było 12504 25 | synu, szczoby z ekonomom ne zmawlaty sia na szkodu pańsku; szlachtycz 12505 17 | że Najświętsza Panna tego zmazać nie potrafi, co carowa jejmość 12506 1 | patrzanie na wasze zdrożności zmazało duszę moje. To wy Ją nazywacie 12507 20 | Panem Bogiem rachunek do zmazania. Teraz cierpisz na ciele, 12508 20 | dosuszyć ledwo mogły. Byliśmy zmęczeni; duch nas tylko pokrzepiał, 12509 8 | przebudził. Uczuł się być zmęczonym tak dziwnym snem i w wielkiej 12510 8 | powiedzcie, którego mamy zmieć, a którego skrupić?~Ja im:~- 12511 24 | egzekucji swego dekretu, przecie zmiękczał i ze mną wszedł w układy. 12512 15 | ułagodził karę, nie dał się zmiękczyć; klęcząc i płacząc przepraszał 12513 17 | twojego ojca." Dopiero się zmiękczył pan Tadeusz i rzucił się 12514 21 | proś, błagaj, póki Go nie zmiękczysz, bo On jest Pan dobry, miłościwy, 12515 22 | wszystkie wielkości mędrków nie zmienią wyroku, który Duch Święty 12516 22 | nazajutrz, kiedy już dobrze zmierzchało, o ćwierć milki od Chodorkowa 12517 25 | utkwił we mnie wzrok swój, zmierzywszy mnie wprzód od głowy do 12518 11 | się udaje księcia z błotem zmieszać nieraz, jak książę go zniecierpliwi, 12519 5 | a ta jeszcze więcej się zmieszała. A książę: - No, kiedy się 12520 23 | odpowiedział chłopiec nie zmieszawszy się.~- Kiedy mnie tak zuchwale 12521 14 | kiedyś Pan Bóg nad nim się zmiłuje, bo w nim jest wielki duch 12522 9 | koszem do izby koszowego i zmiótłszy porządnie całą chałupę wszystkie 12523 20 | wszystko jego bólów nie zmniejszało, stękał a stękał. Na koniec 12524 4 | siła, i ochota do pracy się zmniejszyła, człowiek rozrywki zaczął 12525 9 | którego krew o pomstę woła na zmoskwiciałego szlachcica, który szeregiem 12526 20 | więcej trzechset było nas w zmowie; ale żeśmy przysięgli sobie 12527 5 | poszedł do sędziny, z nią zmówił litanię do Najświętszej 12528 17 | mnie powie, że godzi się w zmowy wchodzić z najezdnikami 12529 21 | wszystkim zginiesz. Kogo nie zmożesz, temu ulegaj. A módl się 12530 6 | co trwał sejmik, oka nie zmrużył: takie okropne było chrapanie 12531 9 | pozbędzie się Moskalów, to Sicz zmusi do unii. Zupełnie się powodować 12532 12 | złamał szyk moskiewski i zmusił ich do ucieczki. Ale wszystko 12533 18 | odumarł mu ojciec, co go zmusiło opuścić Warszawę, aby ostatnie 12534 21 | Jego nie nastraszysz ani zmusisz. Jeżeli nie uważa [na] twoje 12535 23 | powołanie moje do tego mnie zmusza, ale każdy chrześcijanin 12536 4 | rzeczami obcymi - dzieci swoje zmuszają niedojrzałą jeszcze mową 12537 10 | ich kaleczył i do odwrotu zmuszał. Rady by jemu tam nie dali, 12538 23 | panu podziękuję i ciebie zmuszę, byś mi stanął, jak przystoi 12539 23 | się na potomka magnatów zmuszonego ubóstwem cudzy a służebny 12540 14 | zwierza mu się, że jest zmuszonym życie sobie odebrać, z powodu 12541 11 | sobą w Nieświeżu niż być zmuszonymi gdzieś tobie drogę poniewolnie 12542 24 | mi kłamstwo zada, jeśli zmyślam. Siła była dominikanów, 12543 14 | jak długi padł mu do nóg, zmyśliwszy, że się ograł w karty, że 12544 15 | cokolwiek czy kieszeni, czy zmysłom idzie na korzyść, samolubny 12545 17 | Poniński - widać, że ci panowie zmysły mają pomieszane. Nie oglądajmy 12546 20 | moskiewskie więzienie w niej znachodzę. Radomska konfederacja mnie 12547 14 | kilkuset konfederatów barskich znachodzi się, większą ich część swobodnie 12548 24 | sprawę dość z siebie mało znaczącą. Rzecz chodziła o otrzymanie 12549 7 | Nieświeża z listem nic nie znaczącym, ale z obszerną instrukcją; 12550 22 | kazałem wam wydać na twój znaczek z magazynu całej kufy gorzałki? 12551 23 | spadkobiercą jednego ze znaczniejszych na Litwie majątków.~Huczne 12552 9 | szlacheckiego, i posiadać znaczny majątek. Jestem urodzonym 12553 12 | więc od siebie pułkownika z znacznym oddziałem i kazał mu stanąć 12554 11 | już nikt dziś nie wie, co znaczyła ta banda, do której tak 12555 4 | stań nad brzegami Dniepru i znaj, dlaczego tu się kończy 12556 11 | mąż wysokiego światła i znający, że w narodzie żadna władza 12557 3 | trzy razy osobiście w boju znajdować się będzie. Jakoż w ciągu 12558 21 | okoliczności, w których się znajdowali. Ta myśl ciągle ją dręczyła 12559 5 | wszystkie damy także się znajdowały dla powitania gościa. Książę, 12560 3 | Mohilowie nad Dniestrem znajdującej się. A choć, od młodości 12561 8 | wojewody i innych senatorów znajdujących się za kratą, by raczyli 12562 23 | z jego przodków, jeszcze znajdujesz dość czasu nade mną rozciągnąć 12563 17 | na sejmikach nie chciał znajdywać. Siedział w Gruszówce, z 12564 6 | Porcjunkuły, a między nimi znajdywali się oba szwagrowie, i tam 12565 14 | rządowe, które się u niego znajdywały. A nie majac czym je zastąpić 12566 9 | A wy czużyi, szczo ne znajete zaporoskich Kozaków? Oni 12567 11 | nie mając tu, jeno mnie znajomego, garniec wódki starej mnie 12568 2 | piatyhorców, któren mi z małego znajomy, opiekował się mną i mnie