Part

 1 Rozp|     Pan Bóg dba o datki:~Azać mu zbierać na dziatki, ~Abo
 2 Rozp|  odprawować sługi?~Nie trzeba mu się nic starać,~Nigdy tam
 3 Rozp|    święty Mikołaj. ~Bo jestli mu barana dasz,~Pewny pokój
 4 Rozp|        Wszytko chce brać, daj mu psią mać, ~A o Bogu nic
 5 Rozp| Często sobie oczy chłodzi,~Bo mu drobne pismo szkodzi. ~A
 6 Rozp|       tak ją kłusze.~Nie może mu tak wiele dać,~Jako on śmie
 7 Rozp|  pewnego sąsiada masz: ~Uczyń mu co, iście poznasz! ~Pójdzieć
 8 Rozp|    wiele trzeba myślić, ~Jako mu dosyć uczynić.~Bo weźrzy,
 9 Rozp|      szczęście wzniesie, ~Źle mu co rzec, ledwo w lesie, ~
10 Rozp|       pomóż panu temu; ~Iście mu wszytko przystoi,~Cożkolwie
11 Rozp|   gotowo,~Będzie jadł, choćby mu zdrowo,~Bo niżli więc co
12 Rozp|     swój wrzód czuje, ~Zawżdy mu więcej folguje;~Choć drugiego
13 Rozp|       niż pan wojną służą.~Bo mu już naspiżuj wozy,~Daj rydl,
14 Rozp|    jeszcze będzie grozić, ~Że mu dusznie musisz zwozić; ~
15 Rozp|       trzeciego ufukają,~Leda mu co tam zabają, ~Aż mój,
16 Rozp|      iż pociechy nie dał,~Zda mu się, iż wiele wygrał. ~Ano
17 Rozp|     dawno ta pociecha~Wszytko mu wywlekła z miecha. ~Czym
18 Rozp|   pokój a sprawiedliwość. ~To mu się działem dostało,~Nam
19 Rozp|    był łeb w silnej męce, ~By mu nie pomogły ręce.~A tak
20 Rozp|   woźnica złej nadzieje, ~Już mu droga nie tak spora, ~Kłusze
21 Rozp|     więc tą pijał liją! ~Więc mu nazajutrz smakuje,~A gdzie
22 Rozp| stracił od zamku klucze,~Więc mu leje w gardło serop, ~A
23 Rozp|    rzkomo poziewa, ~Ale bodaj mu tak psia mać,~Jakoć mu się
24 Rozp|  bodaj mu tak psia mać,~Jakoć mu się w ten czas chce spać. ~
25 Rozp|     by rad temu sprostał, ~By mu jako stryjem został.~A coż
26 Rozp|        Idzie, zbladł, spuchły mu oczy,~Jako pijany się toczy.~
27 Rozp|      wisi na brzezie),~Barzoć mu się więc chce łowić,~A on
28 Rozp|      przed sobą pędzi, ~Kiedy mu dobrze przynędzi.~Rad by
29 Rozp|       Padła, Strusie! ~Wieręć mu być tu, w tym prosie."~Ugoniwszy,
30 Rozp|      tak, ma dubiela, ~Stanie mu więc za chruściela! ~Więc
31 Rozp|     precz ucieka.~Nie dba, by mu odeczcili, ~By go jedno
32 Rozp|      różanej wodki, ~Wypędzić mu ze łba kotki.~Więc się chodząc
33 Rozp|       jadł drugą noc,~Zginęły mu skoki i moc. ~Więc się tak
34 Rozp|     myśli o wojnie, ~Zejdzieć mu się, rzeżąc strojnie.~Ale
35 KuTe|     miary wykroczy,~Nieźle by mu prawdę rzec i w oczy.~Bo