Part

 1 Ambr|      rzeczy, ~Co lepszego, snadnie ma na pieczy.~A snadź na tym
 2 Ambr|           chce, niechaj wierzy:~Co ma próżny czynić? Wodę mierzy.~
 3 Rozp|   przednowia nie znać.~A snadź, co ma, wszytko nam dał,~Sam na
 4 Rozp|           to rozkazano,~I komuż to ma być dano? ~Iścieć nie inszemu
 5 Rozp|         jako chłop,~Bo się k niemu ma każdy pop, ~Bo z tym wijatyk
 6 Rozp|         Pójdzieć gonionego z tobą,~Ma dwoje prawo za sobą.~Trudno
 7 Rozp|          ten szydłem goli, ~Bowiem ma wszytko po woli.~Bo każda
 8 Rozp|         kto wręcz nie może.~Ale co ma pleban prosty~Ugodzić w
 9 Rozp|   Pospolitej Rzeczy ~Żadny tam nie ma na pieczy.~Boć i owi z pustą
10 Rozp|        łacniej z tego wyniść, ~Kto ma z trochy liczbę czynić; ~
11 Rozp|           stać! ~Jakoż prostak nie ma się bać? ~Każdy tu, co ji
12 Rozp|           tego ustrzec,~A co sobie ma prostak rzec? ~Azać się
13 Rozp|           podparty, ~Już wżdy dziś ma gładsze ściany~I komin w
14 Rozp|          się też wymówi wojną,~Acz ma wymówkę niestrojną; ~I tam
15 Rozp|           ozwał,~By już na tym, co ma, przestał. ~By nawięcej
16 Rozp|            prowadzić,~A co mi więc ma zawadzić? ~Mało mi żal z
17 Rozp|          PAN ~A długoż to, wójcie, ma być?~Tak masz wszytki sobie
18 Rozp|            I ta nie zawżdy miestca ma. ~Kładziesz na słowa pokrywkę,~
19 Rozp|          kusi? ~Bo owy prokuratory~Ma na się tęgie doktory. ~Bo
20 Rozp|           by bąk ze trzciny.~A kto ma motyla gonić,~Woli się z
21 Rozp|            snadź ksiądz ~Tak wiele ma w swym łbie dosiąc, ~A iście
22 Rozp|       przezywają! ~Bo nasz szołtys ma tam syna, ~Co więc strzeże
23 Rozp|      słodkie, a to korzenne, ~A to ma barwy odmienne.~Obeźrzcież,
24 Rozp|          starych kwotacyj:~Kto nie ma zacz, ten piwo pij. ~Bo
25 Rozp|        dzień swarzył. ~A to k temu ma na pomoc,~Iż to już nie
26 Rozp|          Już wszytkiego za nic nie ma. ~Już wyprzągaj naręczniego,~
27 Rozp|      pieszki tłucze.~A dobrze tak, ma dubiela, ~Stanie mu więc
28 Rozp|            się świat toczy:~Krzywe ma fortuna oczy, ~Choć nic
29 Rozp|           stoi, podgina nogi,~Choć ma na łbie z pierza rogi, ~
30 Rozp|   sprawiedliwości~Trudno się snadź ma umnożyć,~Nie chcemy li niżej
31 Rozp|           uważyć każdy stan~Trudno ma wójt, pan i pleban. ~Waruj,
32 Rozp| dziesięciny.~Niechaj każdy swobodę ma, ~Czasów po myśli używa. ~
33 Rozp|           to wielkie kochanie,~Kto ma wszędy zachowanie. ~I wójt,
34 Rozp|           Ach, niestotyż, jakaż to ma żałość, ~Patrząc na swych
35 KuTe|          cnota, ta zawsze dworstwa ma~I po śmierci z siebie szydzić