Part

 1 Ambr|              w ludzioch dzieje: ~Więc jedno chwali, z drugiego się śmieje.~
 2 Rozp|              li się na prawą? ~Bychmy jedno na lewicy~I z księdzem nie
 3 Rozp|               równej rzeczy przestał,~Jedno chce, bychmy się bali,~A
 4 Rozp|             Chocia w kościele bywamy,~Jedno kiedy przydzie święto ~Usłyszysz,
 5 Rozp|          święte mało dbacie. ~Czcicie jedno Zakon Stary: ~Więtszeć tam
 6 Rozp|             Iścieć nie inszemu komu, ~Jedno sługam z jego domu.~Abo
 7 Rozp|               poczciwie żywi!~A tkniż jedno świeckich urzędów, ~Jestli
 8 Rozp|             kstałtem na urzędzie,~Aby jedno prawdę mnożył, ~A swe pożytki
 9 Rozp|       Zwłaszcza w kącie doma siedząc,~Jedno co kęs od bab wiedząc,~Abo
10 Rozp|             daleka kłaniajmy,~Boć też jedno ten zysk mają, ~Iż się im
11 Rozp|              ledwo w lesie, ~Gdzie by jedno zając siedział,~Aby we wsi
12 Rozp|               by z skory wyłupić, ~By jedno duszę wykupić.~A nie dasz
13 Rozp|            Bóg, gdzie się rozleci,~By jedno wylazło z kmieci. ~Nie w
14 Rozp|               pana i sługi.~Patrzajże jedno po chwili,~Kto cię potka,
15 Rozp|              czym może, tym napłata. ~Jedno nam, wieśnej chudzinie, ~
16 Rozp|            wszytko najmem dzierżymy, ~Jedno iż tak nie baczymy. ~Wnet
17 Rozp|          trwać przy sprawiedliwości, ~Jedno brać Boga przed oczy,~A
18 Rozp|        głuchym lesie błędzić. ~Bo zaż jedno ten świat rządzi, ~Który
19 Rozp|           Gdybychmy społu gonili:~Nie jedno by zając wypadł, ~Czasem
20 Rozp|             szkapy nie tak wleką,~Gdy jedno jednego sieką, ~A ciężej
21 Rozp|              kto żyw.~Tknicie się też jedno sami,~A ciągnicie się równo
22 Rozp|          nierad miewa. ~ ~WÓJT~Ja już jedno łbem kołyszę, ~Dziwując
23 Rozp|             się, co tu słyszę. ~Bo my jedno przysłuchamy,~A z daleka
24 Rozp|               kiermasz.~Coż to czyni? Jedno zbytki! ~Tyć każą wszytki
25 Rozp|            pić, nie czuje: ~"Nie lza, jedno z wami płacić,~Przydzie
26 Rozp|         nastała pleura.~Coż to czyni? Jedno zbytek! ~Ukaże to sposób
27 Rozp|               by mu odeczcili, ~By go jedno w las puścili. ~Ale snadź
28 Rozp|           pozdno jadł, pyta. ~Ano, by jedno co dano,~Jadłby przedsię,
29 Rozp|               Wszytko na tobie ugoni,~Jedno funtem, drugie łokciem: ~
30 Rozp|            swym sprawam sprostał, ~By jedno w pokoju został.~Bo to pierwszy
31 Rozp|                NARZEKAJĄC MÓWI~Ja już jedno zaglądam z daleka, ~Znajdzie
32 Rozp| dobrodziejstwo znają.~A mnie nie lza, jedno w swych tesknicach ~Jęczeć,
33 Rozp|               na świecie byli,~Którzy jedno w cnotach się ćwiczyli, ~
34 Rozp|            snadź z rozumem mija, ~Kto jedno drze, a drugie pobija.~A
35 Rozp|            więc to marnie rozchodzi, ~Jedno cnota, ta w dział nie przychodzi, ~