Part

 1 Rozp|           rychlej dowiera, ~Wieręć po stronach przymiera.~Trzebać
 2 Rozp|        jeszcze jedzie,~Czasem bywa po obiedzie.~Ale i inszy z
 3 Rozp|     spowiedzi.~"Chodź sam, bracie, po odprawę!~A wszak dawno wiesz
 4 Rozp|           goli, ~Bowiem ma wszytko po woli.~Bo każda rzecz, co
 5 Rozp|        barziej boli,~Niechaj cirpi po niewoli.~ ~WÓJT~Panie, słysząc
 6 Rozp|           mniej dają,~A poznasz to po rozmowie, ~Kiedy się swarzą
 7 Rozp|           i sługi.~Patrzajże jedno po chwili,~Kto cię potka, ten
 8 Rozp|           kaszę jeść. ~Potym bieży po kolędzie,~W każdym kącie
 9 Rozp|   naszerszą dziedzinę. ~Poznasz to po jego słowie,~Bo go wnet "
10 Rozp|             Ćwicz się, włócząc się po światu.~Ano więc kolasy
11 Rozp|          Ano więc kolasy skrzypią,~Po drogach się krupy sypią. ~
12 Rozp|         też z kijem wędruje, ~Kury po wsiach popisuje,~Więc też
13 Rozp|        Rzyma, ~Bo nic w rozkoszach po złocie, ~Potrzebniejsze
14 Rozp|      prawie na suszy ~Uwiąznęliśmy po uszy,~A co dalej, więcej
15 Rozp|      będzie li rozwodu,~Doczekacie po nich płodu.~Bo acz się więc
16 Rozp|            co wrzeszczy!~I mieszek po nim nie trzeszczy, ~Bowiem
17 Rozp|          stroi.~Snadź przystojniej po staremu ~Folgować stanowi
18 Rozp|    wrzeszczy z chłopy, ~Ze psy się po polu goni,~Żyto, owies,
19 Rozp|           utrata ~Zniszczyła świat po ty lata,~Wiele zacnych domów
20 Rozp|          nie wciągają.~Chodząc się po izbie kłóci,~Trzykroć się
21 Rozp|          głodzie~Bywa więc mędrszy po szkodzie. ~Jakożkolwiek
22 Rozp|      udziałał z niego. ~Ale gdy co po niewoli~Przydzie czynić,
23 Rozp|            swego zawżdy! ~Mało nam po cudzym swarze,~Snadniej
24 Rozp|           nie wiejmy, ~Bo nam mało po tym swarze,~A nikt się jem
25 Rozp|          każdy swobodę ma, ~Czasów po myśli używa. ~Bo każdy weselszy
26 Rozp|       głodzie,~A nikt nie mądr, aż po szkodzie. ~Snadź i wójtowi
27 Rozp|             Jęczeć, wołać, skarżyć po ulicach,~Bom się w rynku
28 Rozp|        czasów stali, ~A ich sprawy po światu słynęły,~I bogactwa
29 Rozp|           ty ustawy mają.~Lecz coż po tym, chocia wszytcy widzą, ~
30 Rozp|    sprawiedliwość skaził.~Coż mnie po tym, ubogiej sierocie! ~
31 Rozp|       stała twoja, ~A wielki skarb po sobie zostawisz, ~Gdy potomkom
32 Rozp|           nalepiej sprawi, ~Kto ją po sobie w skarbie zostawi.~
33 KuTe| nietrefnego naszedł,~Iżby cię wżdy po części ruszyło, ~Proszę,
34 KuTe|            ta zawsze dworstwa ma~I po śmierci z siebie szydzić