Part

 1 Rozp|     Masia z gęsią kłusze,~Bo już sobie tak spopadły,~Iżby dusze
 2 Rozp|        wasza Alleluja ~Jako pani sobie buja,~A Collecta za nią
 3 Rozp|      Collecta za nią chodzi,~Też sobie na starość godzi.~Amen,
 4 Rozp|     Odpoczywa ubogi żak. ~Często sobie oczy chłodzi,~Bo mu drobne
 5 Rozp|       się w tę niewolą wdali,~Na sobie ten szańc wygrali. ~Bo się
 6 Rozp|          posły zową, ~Więcej też sobie folgują,~A to, co jem trzeba,
 7 Rozp|        panie, jednajmy, ~Radszej sobie pokój dajmy, ~Bo się kocieł
 8 Rozp|        ludziom sprawił, ~A niebo sobie zostawił.~A iż do żywota
 9 Rozp|      jako się tego ustrzec,~A co sobie ma prostak rzec? ~Azać się
10 Rozp|  pokryślają tramy;~Bo więc kiedy sobie radzi,~I nędza im nie zawadzi;~
11 Rozp|        nie zawadzi;~A jeszcze ją sobie śmieszą,~Rzkomo się nadzieją
12 Rozp|          z rozkoszą użył. ~Bogać sobie nie przekłada,~Kiedy więc
13 Rozp|         ma być?~Tak masz wszytki sobie za nic! ~Boję się, iż wilka
14 Rozp| gospodarzowi mniej wadzi, ~Kiedy sobie goście radzi,~Ale gdy jeden
15 Rozp|          ręce,~Bo każdy folgując sobie, ~Wszytko chce zwyszyć na
16 Rozp|       nie baczymy,~Acz złe, wżdy sobie tuszymy. ~Ale by się każdy
17 Rozp|     myśliwców, pijanic -~Wszytki sobie tu masz za nic.~Utratniki,
18 Rozp|         tych każdy stan ~Zda się sobie być wielki pan! ~Wszytko
19 Rozp|         być wielki pan! ~Wszytko sobie lekce waży,~Ni zwiesz, gdzie
20 Rozp|         by lepiej zwać nędzą,~Bo sobie szkapy wywędzą.~Azać ich
21 Rozp|      czasem na czczo spiją, ~Łby sobie piwem pomyją,~Kampustem
22 Rozp|        panie, dobra noc! ~Radź o sobie, co będziesz moc. ~W szczęściu
23 Rozp|          mię rozciągają, ~Czynią sobie rozliczne pożytki, ~Zabaczając
24 Rozp|       źle czyni duszy, ~Przedsię sobie jednak dobrze tuszy.~Dzisia
25 Rozp|     wszech stron ćchają, ~Za nic sobie ty ustawy mają.~Lecz coż
26 Rozp|          więcej naliczy,~A gdzie sobie hojniej nalewają, ~Tu każdego
27 Rozp|          co słusze, a nie folguj sobie, ~Boć się hojniej to nagrodzi
28 Rozp|        twoja, ~A wielki skarb po sobie zostawisz, ~Gdy potomkom
29 Rozp|      nalepiej sprawi, ~Kto ją po sobie w skarbie zostawi.~A tak
30 Rozp|          A wszakeśmy nie Żydowie sobie! ~Pomóż ty mnie, ja, co