Part

 1 Rozp|    Wszytkę wiarę w to włożyli,~Iż go żadna rzecz nie zbawi, ~
 2 Rozp|          rzecz nie zbawi, ~Jestli go ksiądz nie wyprawi.~Ano
 3 Rozp|        się bali,~A iż każdy niech go chwali,~A prawym sercem
 4 Rozp|         ziemię szyją porze.~Wloką go za łeb do chrustu:~Nie mógł
 5 Rozp|      drugie czasem palili. ~A tym go chcieli wyznawać,~Bo nie
 6 Rozp|          tak księża powiadają,~Iż go za hojnego mają, ~Iż zjadł
 7 Rozp|       stoi, ~Pan przydzie, co się go boi; ~Drugi się z daleka
 8 Rozp|           tyka łokciem,~A szepcąc go zowie nogciem.~Więc nie
 9 Rozp|          z ciebie ten obrok, ~Boć go czekam przez cały rok."~
10 Rozp|          w prawie ćwiczy?~Snadnie go każdy wyliczy.~A zawżdy
11 Rozp|     Poznasz to po jego słowie,~Bo go wnet "nierządnym" zowie. ~"
12 Rozp|         wszytcy sąsiedzi: ~Szkoda go, iż doma siedzi." ~Jaka
13 Rozp|        lepiej patrzał swego, ~Aby go pobożnie użył,~Czego Bogu
14 Rozp|           szczkawka minie, ~Kiedy go teskno od skrzynie, ~Od
15 Rozp|           nierad, tedy musi,~Azać go więc jeden kusi? ~Bo owy
16 Rozp|          gębę wzgórę wznosi, ~Gdy go kto o swą rzecz prosi. ~
17 Rozp|           popluskał się kaszą,~Bo go szpetnie z tyłu straszą, ~
18 Rozp|       snadniej bogacz zginie, ~Bo go więc teskno od skrzynie,~
19 Rozp|       Bronić kmieci i plebana.~Bo go pan i ksiądz używa,~A teraz
20 Rozp|        myśliwiec słabo trąbi:~Zać go jedna nędza gnąbi?~Mróz
21 Rozp|       boki odrze szkapie, ~Czasem go przed sobą pędzi, ~Kiedy
22 Rozp|         ja, Matuszu, tuszył, ~Gdy go skoro Zalas ruszył,~Iże
23 Rozp|        lepak drugi wisi, ~Zawiódł go zawojek lisi.~Ale bychmy
24 Rozp|         dba, by mu odeczcili, ~By go jedno w las puścili. ~Ale
25 Rozp|           wioskę mija, ~Rozwiodła go z nią delija.~Ów wżdy on
26 Rozp|         pod rękę upatruje,~Jestli go panna żałuje. ~"Ale snadź,
27 Rozp|          nie śmieszno, ~Widzę, iż go k domu teszno.~A zatym,
28 KuTe| człowiekiem się rodzi,~Lecz snadź go więcej z ćwiczenia przychodzi, ~