Part

 1 Ambr| Nawięcej się o to stara zawżdy,~Aby wiedział, co się w ludzioch
 2 Rozp|        A rzadki z onej odpłaty,~Aby doczekał komplaty.~Bo więc
 3 Rozp|      przedsię na to nie myślić,~Aby za to dosyć czynić.~Na ony
 4 Rozp|     Takim kstałtem na urzędzie,~Aby jedno prawdę mnożył, ~A
 5 Rozp|        czasem kto za to piśnie,~Aby z niego był kasztelan, ~
 6 Rozp|        by jedno zając siedział,~Aby we wsi nie powiedział.~Bo
 7 Rozp|  Abowiem w to trudno wkroczyć, ~Aby nie miał w ptaki wskoczyć,~
 8 Rozp|         lepiej, co dać, to dać,~Aby wżdy mógł apelować. ~Kto
 9 Rozp|       by lepiej patrzał swego, ~Aby go pobożnie użył,~Czego
10 Rozp|      musi strzec twej krzywdy, ~Aby jej niskąd nie miał nigdy,~
11 Rozp|    Szukajcie też czasem drogi, ~Aby wżdy wytchnął ubogi. ~Bo
12 Rozp|      Ciągnie za palec drugiego,~Aby mógł wwlec sygnet z niego;~
13 Rozp|       iście rzadki z tej drogi,~Aby nie zepsiał na nogi,~Bo
14 Rozp|        czuba, dołoman. ~Drugiej aby nie poznali,~Więc ją rajtarką
15 Rozp|         Niewysoko wznosić nogi,~Aby brząkały ostrogi,~Wąs pomuskać,
16 Rozp|        stało, nieboże?" ~Trzeba aby różanej wodki, ~Wypędzić
17 Rozp|       jeszcze gdzie człowieka, ~Aby mię wżdy kto z łaską wspomionął, ~
18 Rozp|       cię Bóg na to przełożył, ~Aby przez cię w ludzioch sprawę