Part

 1 Ambr| niemądremu radzi;~Bo snadź każdy może temu sprostać:~Co złe, ganić,
 2 Rozp|       nieboże:~Prawa wiara wiele może;~Tą masz wszytkiego nagrodzić, ~
 3 Rozp|        osłem, tak ją kłusze.~Nie może mu tak wiele dać,~Jako on
 4 Rozp|      Zwłaszcza gdy kto wręcz nie może.~Ale co ma pleban prosty~
 5 Rozp|          na świecie,~Iż kto kogo może, gniecie? ~Tak ci się chudzina
 6 Rozp|         chudzina żywi, ~Kto kogo może, nakrzywi.~Lecz iście mało
 7 Rozp|          w szkodę. ~Bo gdzie nie może być zgoda, ~Lepsza szkódka
 8 Rozp|        niżli szkoda.~Każdy, jako może, łata,~Wżdy, czym może,
 9 Rozp|      jako może, łata,~Wżdy, czym może, tym napłata. ~Jedno nam,
10 Rozp|      Krótka radość, a żal długi,~Może się nakarać drugi. ~Lepiej
11 Rozp|        to przewara stara, ~Wiele może pycha szara.~Przydzie wojna,
12 Rozp|        czapki tracą.~Co więc kto może, to chwyta,~Drugi swego
13 Rozp|         Podleźć, kto skoczyć nie może. ~A wielki to rozum uciec,~
14 Rozp|        bych rad widział -~Czynić może, kto będzie chciał.~Bo snadź,
15 Rozp|          nikomu się nie mierżąc,~Może, co chce, kto chce mówić, ~
16 Rozp|           Iż mierne dłużej trwać może, ~A żadnemu nie przystoi, ~
17 Rozp|          piszczkowi; ~Każdy, kto może, ułowi.~Prawie to na nie