Part

 1 Rozp|    powiada, co chce,~Że nam trudno k zbawieniu przyść, ~Nie
 2 Rozp|     Ma dwoje prawo za sobą.~Trudno więc naszemu bratu~Odzywać
 3 Rozp|     sędzia pogląda.~A snadź trudno w to ugodzić, ~By też miał
 4 Rozp|     A kiedy się imie igrać,~Trudno ją więc zahamować.~A tak
 5 Rozp|    na trunki, ~Abowiem w to trudno wkroczyć, ~Aby nie miał
 6 Rozp|    A tam niespora odprawa, ~Trudno do wyższego prawa,~Bo się
 7 Rozp| Wierę drugi zwierci głową. ~Trudno tam brać do powiatu,~Ćwicz
 8 Rozp|        PLEBAN~Wierę, panie, trudno snadź ksiądz ~Tak wiele
 9 Rozp| skoro Zalas ruszył,~Iże nam trudno miał uciec,~Bo mój Nieprosz
10 Rozp| zacz kupić nowych, ~Bo więc trudno bez gotowych. ~A kramarki,
11 Rozp|   by miał wiecznie chramać,~Trudno przyrodzenie złamać,~Przedsię
12 Rozp|  Jakoż się obłamał łoni; ~A trudno ji naszychtować,~Kiedy niemasz
13 Rozp|    prawym Polakiem został. ~Trudno więc odmieniać twarzy,~Gdy
14 Rozp|  miłość bez sprawiedliwości~Trudno się snadź ma umnożyć,~Nie
15 Rozp|     Iście uważyć każdy stan~Trudno ma wójt, pan i pleban. ~