Part

 1 Ambr|   radzi;~Bo snadź każdy może temu sprostać:~Co złe, ganić,
 2 Ambr|        Bo więc mówią: "Iście temu kotki ~Darły we łbie, kto
 3 Rozp|  radzi?~Bo nas sam Pan uczył temu:~Chcesz li sam brać, daj
 4 Rozp| wieczerzy~(Kto chce, niechaj temu wierzy), ~A iż za płaszcz
 5 Rozp| drugiemu: ~"Bógże pomóż panu temu; ~Iście mu wszytko przystoi,~
 6 Rozp| każdy chce być nad nim pan. ~Temu daj gęś, temu kokosz,~Zać
 7 Rozp|      nim pan. ~Temu daj gęś, temu kokosz,~Zać więc z nimi
 8 Rozp|    Pan siedzi jako starosta:~Temu gody, swatkom chłosta. ~
 9 Rozp|  wszytkich dosięże, ~Ale coż temu mamy rzec!~Trudnoć suche
10 Rozp|      Bo co panom nalewają,~K temu się więc wszytcy mają, ~
11 Rozp| sygnet z niego;~Barzo by rad temu sprostał, ~By mu jako stryjem
12 Rozp|  cały dzień swarzył. ~A to k temu ma na pomoc,~Iż to już nie
13 Rozp|      ruszasz zuchwałych,~A k temu stanów niemałych:~Graczów,
14 Rozp|   stan właśnie rozezna, ~A k temu na nim przestawa, ~Ciągnie
15 KuTe|                           KU TEMU, CO CZEDŁ~ ~Mój towarzyszu,