Part

  1 Ambr|    ludzkiej sprawie. ~Rozmawia tu z sobą trojaki stan:~Pan,
  2 Ambr|          Pan, Wójt prosty, trzeci z nimi Pleban, ~Wyczytając
  3 Ambr|        szkody. ~Bo snadź człowiek z przyrodzenia każdy ~Nawięcej
  4 Ambr|       dzieje: ~Więc jedno chwali, z drugiego się śmieje.~Bo
  5 Ambr|       mistrza poznać, ~Który umie z miedzi złoto kować, ~Takież
  6 Ambr|       miedzi złoto kować, ~Takież z prostych rzeczy wżdy co
  7 Rozp|       dzieje?~Aboć się ten ksiądz z nas śmieje? ~Mało śpiewa,
  8 Rozp|          Bychmy jedno na lewicy~I z księdzem nie byli wszytcy! ~ ~
  9 Rozp|           dam li dobrą kolędę,~Że z nogami w niebie będę. ~Abo
 10 Rozp|         na stole leży,~To ją wnet z stołu ogoli, ~A mnie kęs
 11 Rozp|          mię pokropi wodą,~To już z Bogiem idę zgodą. ~Alić
 12 Rozp|        gdy wszytko spłacę,~Iż się z świętymi pobracę. ~ ~PLEBAN~
 13 Rozp|          nachyleniem~Byłby tańszy z tym zbawieniem! ~A jeszczeż
 14 Rozp|          mało was tym zubożył,~Iż z jego hojnego dobra~Słabo
 15 Rozp|           tym opatrzujecie, ~Czym z niego obfitujecie.~Bo byś
 16 Rozp|         wam dostanie wełna,~Wierę z ostatka ty owce ~Niechaj
 17 Rozp|      Pismo uczy,~A każdy człowiek z krewkości~Więcej się ciągnie
 18 Rozp|          nic żadny próżno,~Chocia z sobą siedzą różno.~Aboć
 19 Rozp|           liczy dusze.~Alić Masia z gęsią kłusze,~Bo już sobie
 20 Rozp|          dusze gęsi jadły, ~A ona z tego gorąca ~Nie jadłaby
 21 Rozp|          wszytko sprawiła,~Że tam z tą kobiałką była,~Że już
 22 Rozp|          tak Dawid czynił,~Zawżdy z arfą Boga chwalił.~Także
 23 Rozp|          chwalił.~Także idą precz z tą wiarą,~Iż wygrali tą
 24 Rozp|          szyję nalewają.~A rzadki z onej odpłaty,~Aby doczekał
 25 Rozp|        mało o Boga dbają,~Gdy się z plebanem zjednają,~Bo się
 26 Rozp|     zaklęto.~Wójt, Bartek, Maciek z Grzegorzem ~Nie uleży przed
 27 Rozp|          ofiarę, ~A czekajcie mię z obiadem,~Boć nam barzo grożą
 28 Rozp|     potrzebuje.~A wżdy nie chciał z tym omieszkać: ~Co jest
 29 Rozp|       inszemu komu, ~Jedno sługam z jego domu.~Abo tym kęsem
 30 Rozp|        napraszczali.~Acz to idzie z boskiej mocy, ~Ale wżdy
 31 Rozp|           niemu ma każdy pop, ~Bo z tym wijatyk leci w kąt: ~"
 32 Rozp|            Bo je ojcy nazywają.~A z onych wielkich obietnic, ~
 33 Rozp|          w zysku będzie, ~Gdy już z tobą we wsi siędzie;~Już
 34 Rozp|      poznasz! ~Pójdzieć gonionego z tobą,~Ma dwoje prawo za
 35 Rozp|         się do powiatu:~Kłusz się z miasta, Benedykcie,~Boś
 36 Rozp|           każdy widzi proście,~Iż z roztyrku gniew uroście, ~
 37 Rozp|           uroście, ~A boski gniew z nienawiści, ~Możemy być
 38 Rozp|           Możemy być tego iści.~A z jednej szkody dwie mamy: ~
 39 Rozp|       pieczy,~A snadź nie wszytko z dowodem. ~Zabrnąłeś jako
 40 Rozp|          dowodem. ~Zabrnąłeś jako z niewodem:~"Karasia, lina
 41 Rozp|        też przychodzą,~Bo się tak z wami nie rodzą!~A ze sta
 42 Rozp|          wami nie rodzą!~A ze sta z was jeden siędzie ~Takim
 43 Rozp|          być jednak w toni.~A gdy z wiatru przydzie snadnie,~
 44 Rozp|         co się go boi; ~Drugi się z daleka kłania,~Choć na nim
 45 Rozp|        szuba barania, ~Alić worek z niej wygląda, ~Przedsię
 46 Rozp|      czasem kto za to piśnie,~Aby z niego był kasztelan, ~Bo
 47 Rozp|          niego był kasztelan, ~Bo z tego ziela roście pan. ~
 48 Rozp|     chudzina kokoszy,~Bo ta cześć z śmiechem na poły,~Piasek
 49 Rozp|          po obiedzie.~Ale i inszy z nadzieją ~Czasem się tak
 50 Rozp|       Zlezie wina, zlezie poczta,~Z tego gąsior, z tego kwoczka, ~
 51 Rozp|     zlezie poczta,~Z tego gąsior, z tego kwoczka, ~Zabłądzi
 52 Rozp|           tak w trupiech uleży.~I z wołkiem bądź, miły panie,~
 53 Rozp|        stroną,~Aż drugiego ściąży z żoną. ~"Mamy więźnia gotowego, ~
 54 Rozp|       zostanie w szkatule!~Furman z cedułą precz bieży, ~A szkatuła
 55 Rozp|     strzec trzeba ~Dusze, niż nam z tego chleba, ~Który nam
 56 Rozp|    narzekają na nie:~"Wierę snadź z sejmu naszego~Nie słychamy
 57 Rozp|           ma na pieczy.~Boć i owi z pustą głową, ~Co je rzkomo
 58 Rozp|        spólnej miłości, ~Przedsię z oną płochą radą ~Na chromym
 59 Rozp|       pokój dajmy, ~Bo się kocieł z garncem swarzy,~A snadziechmy
 60 Rozp|     stanów nie ruszajmy, ~Tym się z daleka kłaniajmy,~Boć też
 61 Rozp|  powiedział.~Bo trafić się czasem z wadą, ~Choć drugiego zową
 62 Rozp|           zową radą,~Ale przedsię z tą ułogą ~Ujdzie, chocia
 63 Rozp|        zbawienie.~Bo więc łacniej z tego wyniść, ~Kto ma z trochy
 64 Rozp|    łacniej z tego wyniść, ~Kto ma z trochy liczbę czynić; ~Rychlej
 65 Rozp|       prze spólne swe tracili, ~A z jaką też czcią tu byli,~
 66 Rozp|         się sprawiedliwość mnoży.~Z nas każdy, gdzie swój wrzód
 67 Rozp|           Ba, leda jakim zalotem,~Z tym o ziemię, by z wymiotem. ~
 68 Rozp|       zalotem,~Z tym o ziemię, by z wymiotem. ~Acz to nie mej
 69 Rozp|          rozmowy,~Ale łacno mówić z wami, ~Bo się szacujecie
 70 Rozp|          dzwonek, a gorsza kłoda,~Z obu stron niedobra zgoda.~
 71 Rozp|           jako pies. ~Rzadkoć mam z ciebie ten obrok, ~Boć go
 72 Rozp|            wójt, szołtys, pleban,~Z tych każdy chce być nad
 73 Rozp|        gęś, temu kokosz,~Zać więc z nimi mała rozkosz? ~A przedsię
 74 Rozp|          będzie chory.~Bo dać, by z skory wyłupić, ~By jedno
 75 Rozp|         rozleci,~By jedno wylazło z kmieci. ~Nie w jednej to
 76 Rozp|         iście mało rozkoszy ~Mają z tej cudzej kokoszy. ~Wszak
 77 Rozp|         musi i jeść,~By na koniec z białego znieść. ~A też się
 78 Rozp|         maca.~Wnet masz urzędnika z niego,~Choć tobie nie trzeba
 79 Rozp|         wszędy musisz podleźć,~Bo z obiema źle kaszę jeść. ~
 80 Rozp|      zmylisz prokuracyją,~Gdy cię z dzierżenia wybiją. ~A tak
 81 Rozp|         ma zawadzić? ~Mało mi żal z tej pociechy, ~Wylecę jako
 82 Rozp|      pociechy, ~Wylecę jako wróbl z strzechy.~Bogacza więc szczkawka
 83 Rozp|         sam im służył, ~Niżby ich z rozkoszą użył. ~Bogać sobie
 84 Rozp|           chudzina,~Wylecę by dym z komina.~Bo trudniej wozem
 85 Rozp|        pieszo skoczyć,~A snadniej z gniazda wróblowi, ~Niż skrzydłastemu
 86 Rozp|           kiedy piśnie, ~Każdegoć z nas trzewik ciśnie.~ ~PAN ~
 87 Rozp|          nic! ~Boję się, iż wilka z lasu ~Wyszczekasz na się
 88 Rozp|        mój, co porywał wodzą,~Już z nim w uździenicy chodzą. ~
 89 Rozp|          miły brachu, ~Jednaj się z tego przestrachu.~A drugiemu
 90 Rozp|        tam nie masz miary. ~Bo ty z dawna tę moc mają: ~Każdą
 91 Rozp|           Boga przed oczy,~A ktoż z tego nie wykroczy? ~Bo dobry
 92 Rozp|         swą rzecz prosi. ~Tu wnet z daleka załawia,~Trudnościami
 93 Rozp|         tu czcie a głową chwieje,~Z onego się prawa śmieje. ~"
 94 Rozp|           dziurę nalazł,~Kędy byś z tej sieci wylazł." ~To się
 95 Rozp|    wwiązanie zeznawa, ~Trzeci cię z boku przytyka,~Sąsiad się
 96 Rozp|    zajęczego. ~Kłusz się na wiece z powiatu,~Ćwicz się, a dziwi
 97 Rozp|           Tam więc już miej rozum z worem, ~Bo tam leda o przyczynę~
 98 Rozp|      pociecha~Wszytko mu wywlekła z miecha. ~Czym się było innym
 99 Rozp|         myszy zalągną. ~Drugi też z kijem wędruje, ~Kury po
100 Rozp|         się kaszą,~Bo go szpetnie z tyłu straszą, ~A niżli przydzie
101 Rozp|        się w łeb dostanie. ~A coż z tego za pożytek,~Ukaże to
102 Rozp|           wszytcy skupią,~To więc z księdza, kmiecia łupią. ~
103 Rozp|  Strzeżcie zamków a kościołów,~By z nich nie było popiołów,~
104 Rozp|           kielichów ~Ostrzegajcie z ordy mnichów. ~A snadź by
105 Rozp|         ma motyla gonić,~Woli się z jastrząbem łomić. ~A snadź
106 Rozp|            kto chce mówić, ~Wszak z tej rzeczy nie będzie nic. ~
107 Rozp|           ta zwada?~Pan się o tym z księdzem swarzy, ~Wójt przedsię
108 Rozp|       sami,~A ciągnicie się równo z nami, ~A zjednajcie komisyją~
109 Rozp|           skoro nastała,~Tak wnet z wiardunkiem ślub brata, ~
110 Rozp|     nierówno tańcują.~Ksiądz więc z wójtem tam herst wodzi,~
111 Rozp|          my jedno przysłuchamy,~A z daleka zaglądamy, ~Dziwując
112 Rozp|     wszytkim łupią oczy,~Bo każdy z miary wykroczy. ~Jako tako
113 Rozp|        dziś nie dziwne potrawy,~A z wielkim kosztem przyprawy? ~
114 Rozp|      wiedzą, co jedzą. ~Ano jedna z złotą głową,~A czart wie,
115 Rozp|        cenadry, ~Pozłocisty baran z fladry. ~Ano snadź lepszy,
116 Rozp|        nim nie trzeszczy, ~Bowiem z niego dwoje żniwo: ~Mięso
117 Rozp|           czuje: ~"Nie lza, jedno z wami płacić,~Przydzie się
118 Rozp|         wami płacić,~Przydzie się z mieszkiem pobracić.''~Więc
119 Rozp|           tu jako lis ciągnie, ~A z tego się szpital lągnie. ~
120 Rozp|           ten piwo pij. ~Bo barzo z owego wina ~Zamnoży się
121 Rozp|         był na biesiadzie,~Zsiadł z konia, na deszczce jedzie. ~
122 Rozp|           jakie dziś gry nastały,~Z których ginie koszt niemały. ~
123 Rozp|   drugiego,~Aby mógł wwlec sygnet z niego;~Barzo by rad temu
124 Rozp|        jako stryjem został.~A coż z tego potym roście, ~Każdy
125 Rozp|        nie bicz boży, ~Niejednego z pychy złoży.~A snadź tknąwszy
126 Rozp|       różno wszego, ~Mała rozkosz z zysku tego. ~Jakoby złe
127 Rozp|           A pan w lesie wrzeszczy z chłopy, ~Ze psy się po polu
128 Rozp|           proso łomi,~Więc się tu z chruścielem goni: ~"Padła,
129 Rozp|           tym prosie."~Ugoniwszy, z szkapy zskoczy, ~To dopierko
130 Rozp|       cały dzień mowi,~Jako Pożar z Kruczkiem łowi: ~"Wnetem
131 Rozp|     uwarzyć.~Nie oprawisz tam nic z chrzanem, ~Musisz się pobratać
132 Rozp|    chrzanem, ~Musisz się pobratać z kramem. ~Ano snadź, jestliś
133 Rozp|       równy pan,~Wierę też niezły z octem chrzan, ~A snadź z
134 Rozp|          z octem chrzan, ~A snadź z nim weselszy będziesz,~Niż
135 Rozp|        weselszy będziesz,~Niż gdy z pieprzem z wioski zsiędziesz! ~
136 Rozp|      będziesz,~Niż gdy z pieprzem z wioski zsiędziesz! ~Bo kto
137 Rozp|        owe białe głowy!~I toć nie z pożytkiem łowy. ~Tam nic
138 Rozp|      wackiem, ~Szofać Grzegorzowi z Maćkiem.~Bo więc ów ślężak
139 Rozp|        Maćkiem.~Bo więc ów ślężak z forbotem, ~Lisztewka, bryżyk
140 Rozp|         ze złotem, ~Nuż kaplerzyk z obojczykiem,~Teperelle z
141 Rozp|          z obojczykiem,~Teperelle z gorgulikiem... ~Iścieć skarbu
142 Rozp|           jałowicą~Abo siemieniem z nabiałem,~A przedsię nierównym
143 Rozp|         tam więc przygody: ~Jedni z wiosek postępują, ~Drudzy
144 Rozp|       pycha minie,~Gdy razem bram z wioską zginie. ~My, chudzina,
145 Rozp|           słowy.~Byś wiedział, że z tych każdy stan ~Zda się
146 Rozp|         chudym wadzi~I zszkapieją z tego radzi.~A iście rzadki
147 Rozp|        tego radzi.~A iście rzadki z tej drogi,~Aby nie zepsiał
148 Rozp| przyrodzenie złamać,~Przedsię się z tłustymi równać,~Jako w
149 Rozp|        wioskę mija, ~Rozwiodła go z nią delija.~Ów wżdy on nasz
150 Rozp|           wczora?~Zaż to inny rok z wieczora? ~Więc do każdej
151 Rozp|     podgina nogi,~Choć ma na łbie z pierza rogi, ~A na szyi
152 Rozp|         garnku warzy. ~Więc i owi z niższych stanów,~Choć nie
153 Rozp|      stanów,~Choć nie mają płatów z łanów, ~Uprzejmie się na
154 Rozp|           łokciem: ~Trudna sprawa z chytrym nogciem. ~Bo, by
155 Rozp|         to pierwszy klenot boży, ~Z którego się zgoda mnoży, ~
156 Rozp|    którego się zgoda mnoży, ~A co z tego roście potym,~Mało
157 Rozp|     chudego, ~Wszytko by udziałał z niego. ~Ale gdy co po niewoli~
158 Rozp|      jedna drugą umywa, ~A takież z spólnej miłości ~Wszytko
159 Rozp|          grosz. ~Bo wżdy snadniej z osiadłego~Bronić się, gdy
160 Rozp|      kłopota, ~Bo barzo zły wiatr z tej dziury,~A strzeż, Boże,
161 Rozp|          stodole,~Niż się ciągnąć z wilkiem w pole. ~Bo słaby
162 Rozp|      Kiedy nędze nie używa.~A tak z nas z osobna każdy ~Rzadszej
163 Rozp|      nędze nie używa.~A tak z nas z osobna każdy ~Rzadszej patrzaj
164 Rozp|        przełożył,~By się na wszem z nich rząd mnożył, ~A Rzecz
165 Rozp|           chramała. ~Aleć snadź i z tego gromu ~Przedsię na
166 Rozp|        gruszki w popiele.~Już tam z wójtem, jako mogę,~Bądziem
167 Rozp|        MÓWI~Ja już jedno zaglądam z daleka, ~Znajdzie li też
168 Rozp|      człowieka, ~Aby mię wżdy kto z łaską wspomionął, ~Bacząc,
169 Rozp|           niewdzięczną macochą.~A z jakąż też czcią na świecie
170 Rozp|            że ty krótkie rozkoszy~Z nimi razem szczęście z czasem
171 Rozp|   rozkoszy~Z nimi razem szczęście z czasem spłoszy ~Prawie według
172 Rozp|        wrota, ~A prawie się snadź z rozumem mija, ~Kto jedno
173 KuTe|           znamy, ~Ale gdy też kto z miary wykroczy,~Nieźle by
174 KuTe|       rzec i w oczy.~Bo acz rozum z człowiekiem się rodzi,~Lecz
175 KuTe|       rodzi,~Lecz snadź go więcej z ćwiczenia przychodzi, ~A
176 KuTe|          dworstwa ma~I po śmierci z siebie szydzić nie da. ~