Part

  1 Ambr|            Postój mało, nie wadzić to przeczcić! ~Acz są rzeczy
  2 Ambr| przyrodzenia każdy ~Nawięcej się o to stara zawżdy,~Aby wiedział,
  3 Ambr|      przygodziło schować. ~A tak i to snadź przeczyść nie wadzi, ~
  4 Rozp|           A coż wiemy, nieboracy? ~To mamy za wszytko zdrowie,~
  5 Rozp|             A kukla na stole leży,~To ją wnet z stołu ogoli, ~
  6 Rozp|            Potym mię pokropi wodą,~To już z Bogiem idę zgodą. ~
  7 Rozp|                PLEBAN~A wójtże się to jął gdakać! ~Czymże by tę
  8 Rozp|            tę gębę zatkać? ~Gdzieś to dzban piwa dobrego,~Przegadałby
  9 Rozp|           daj drugiemu. ~A wielkie to upominki~U Boga takie uczynki.~
 10 Rozp|            ludziom na pożytek, ~Na to stan duchowny sprawił,~By
 11 Rozp|        Potrzebuje płacej zawżdy.~A to jest święta utrata, ~Bo
 12 Rozp|         zbłaźnili,~Wszytkę wiarę w to włożyli,~Iż go żadna rzecz
 13 Rozp|         nagrodzić. ~Bo acz żadny w to nie łuczy,~Jako święte Pismo
 14 Rozp|          bliźniego tak szanuje,~Iż to, w czym by się kochał,~By
 15 Rozp|          bydło tak mieszkacie.~Już to rychło dwie niedzieli~Niceśmy
 16 Rozp|     słychać. ~ ~PLEBAN~A przedsięż to wójt harcuje, ~Rad, iż panu
 17 Rozp|           iż panu pochlebuje.~Lecz to w posłuch mało idzie, ~A
 18 Rozp|          panie, ~Skąd wam przyszło to kazanie, ~Bo na wszytko
 19 Rozp|            ku czci spalić.~A u nas to wszytko za nic.~A co Bogu
 20 Rozp|       kazał, ~By każdy, co winien, to dał:~Co cesarskie, to dać
 21 Rozp|      winien, to dał:~Co cesarskie, to dać jemu,~A co boże, to
 22 Rozp|            to dać jemu,~A co boże, to dać samemu. ~I niedawnom
 23 Rozp|          omieszkać: ~Co jest boże, to kazał dać.~A naczże to rozkazano,~
 24 Rozp|             to kazał dać.~A naczże to rozkazano,~I komuż to ma
 25 Rozp|       naczże to rozkazano,~I komuż to ma być dano? ~Iścieć nie
 26 Rozp|            kości napraszczali.~Acz to idzie z boskiej mocy, ~Ale
 27 Rozp|       przez ich pomocy.~Bo rzekł: "To oddać we troje, ~Co uczynicie
 28 Rozp|           wszytkiego podeprzeć, ~A to iście na pieczy mieć:~Dobrowolnie
 29 Rozp|            za płaszcz niebo kupił;~To by już Bóg komorą żył! ~
 30 Rozp|           Bóg komorą żył! ~Aleście to nań zmówili, ~Abychmy też
 31 Rozp|           czciecie o Bodze,~Iż nam to rozkazał srodze:~Wszytko
 32 Rozp|        dobre mienie,~A przedsię na to nie myślić,~Aby za to dosyć
 33 Rozp|           na to nie myślić,~Aby za to dosyć czynić.~Na ony wasze
 34 Rozp|           nas dzierżał ten błąd!''~To więc aż do dnia dopija, ~
 35 Rozp|           piekielne ubóstwo!~"A co to jest sto kop płatu?~Czym
 36 Rozp|         Gdy się do nich ubiegają, ~To się im nisko kłaniają, ~
 37 Rozp|          nie chybisz Rzyma,~Chocia to u nas źwierzyna.~To cię
 38 Rozp|         Chocia to u nas źwierzyna.~To cię będzie przez rok straszył, ~
 39 Rozp|           miała miłość mnożyć. ~Bo to każdy widzi proście,~Iż
 40 Rozp|           wszytko k rzeczy,~Kto by to chciał mieć na pieczy,~A
 41 Rozp|          pamiętnym dzielą.~A barzo to łowne pole,~Sporzej młócić
 42 Rozp|            też gdy jest elekcyja, ~To jeden drugiego mija, ~Ubiegając
 43 Rozp|           nie idą za włosy. ~Snadź to gorsze niż pacierze, ~Gdy
 44 Rozp|          pogląda.~A snadź trudno w to ugodzić, ~By też miał Salomonem
 45 Rozp|        ciśnie, ~Choć czasem kto za to piśnie,~Aby z niego był
 46 Rozp|            wszytka zejdzie, ~Wszak to na liczbę nie przydzie. ~
 47 Rozp|        Uciekł młynarz tego roku,~A to nam nie chcąc przypadło,~
 48 Rozp|       widzi, ni słyszy,~Co chcesz, to tam weń napiszy.~Ano więc
 49 Rozp|       barziej nie skazili. ~Iścieć to każdemu zdrowo, ~Pamiętaj,
 50 Rozp|           panie, me słowo!~Bo a co to wadzi duszy,~Gdy się drobiozgu
 51 Rozp|        drobiozgu nakruszy, ~Iż się to miotełką zmiecie; ~Wżdy
 52 Rozp|           zmiecie; ~Wżdy się co za to wygniecie.~Bo trzeba rozumu
 53 Rozp|         słychamy nic dobrego; ~Już to kielka niedziel bają,~A
 54 Rozp|        Więcej też sobie folgują,~A to, co jem trzeba, kują. ~Bo
 55 Rozp|           smacznego czuje. ~Bo acz to jest wielki urząd,~Kto chce
 56 Rozp|       strawę." ~Ano, panie, wielka to rzecz,~Kto chce tego prawie
 57 Rozp|            wygrali?~Bo świebodę za to dali.~A snadź co dobra myśl
 58 Rozp|        wielkim stanom szkodzi, ~Bo to trzeba rozumnie kryć,~Na
 59 Rozp|            świecie. ~"Ale co mamy, to mamy,~Gdy tu świata używamy,~
 60 Rozp|     wieczność dbamy. ~Co zadrzemy, to zadrzemy,~A wżdy świata
 61 Rozp|        ziemię, by z wymiotem. ~Acz to nie mej rozum głowy ~Wtrącać
 62 Rozp|      jednak tym pobracić, ~Wójtowi to piwo płacić!~Pan się świeczki,
 63 Rozp|             żem ten rok panem był,~To w niwecz, com się narobił.~"
 64 Rozp|          czekam przez cały rok."~A to w niwecz, com dał winę ~
 65 Rozp|            z kmieci. ~Nie w jednej to będzie męce,~Biegając przez
 66 Rozp|         sami mniej dają,~A poznasz to po rozmowie, ~Kiedy się
 67 Rozp|       czasem na trunki, ~Abowiem w to trudno wkroczyć, ~Aby nie
 68 Rozp|            wziąć pewno w róg. ~Zaż to nowina na świecie,~Iż kto
 69 Rozp|           kopie w brogu:~"Nie mnie to dasz, synku - Bogu!" ~Acz
 70 Rozp|         wiem, wie li Bóg o tym,~Aż to zrozumiemy potym. ~To wiem,
 71 Rozp|           Aż to zrozumiemy potym. ~To wiem, iż żyta nie jada, ~
 72 Rozp|          kląć. ~Przydzie spowiedź, to się jednaj,~A nie chcesz
 73 Rozp|            A snadź lepiej, co dać, to dać,~Aby wżdy mógł apelować. ~
 74 Rozp|      naszerszą dziedzinę. ~Poznasz to po jego słowie,~Bo go wnet "
 75 Rozp|          mię trochę nędza gniecie,~To też odcierpię na świecie.~
 76 Rozp|            ciśnie.~ ~PAN ~A długoż to, wójcie, ma być?~Tak masz
 77 Rozp|        onego się prawa śmieje. ~"A to, nieboże, na kroku ~Małoś
 78 Rozp|          byś z tej sieci wylazł." ~To się już ciągni jako lis,~
 79 Rozp|            A snadź, co utracisz na to, ~Kupiłby tak wiele za to.~
 80 Rozp|          to, ~Kupiłby tak wiele za to.~Bo gdy przydzie na jednanie, ~
 81 Rozp|        więc doma siadają. ~Lecz iż to przewara stara, ~Wiele może
 82 Rozp|       pycha szara.~Przydzie wojna, to więc krepuj, ~Chleb susz,
 83 Rozp|            Kiedy w bęben zakołacą,~To więc uzdy, czapki tracą.~
 84 Rozp|           tracą.~Co więc kto może, to chwyta,~Drugi swego konia
 85 Rozp|         Otożeś zyskał, nasz panie!~To nic, co się w łeb dostanie. ~
 86 Rozp|           z tego za pożytek,~Ukaże to sposób wszytek. ~Snadź tknąwszy
 87 Rozp|            się już wszytcy skupią,~To więc z księdza, kmiecia
 88 Rozp|            się abo łomić las.~Bo i to czasem pomoże:~Podleźć,
 89 Rozp|        skoczyć nie może. ~A wielki to rozum uciec,~Gdzie nie równo,
 90 Rozp|           więtsza przyczyna~Dać na to, niżli do Rzyma, ~Bo nic
 91 Rozp|          piec, komin, stoły, ławy,~To już więc drobniejsze sprawy, ~
 92 Rozp|      Wszytkę wydał swą prostotę,~A to jego wszytka chciwość: ~
 93 Rozp|           pokój a sprawiedliwość. ~To mu się działem dostało,~
 94 Rozp|           głową.~Lecz gdyby tak na to przyszlo,~Tej by głowie
 95 Rozp|          uczynili,~Byście prawie w to wkroczyli,~Boście się nam
 96 Rozp|         wam zawżdy sporze. ~Bo zać to nowa biesiada,~Jako nastała
 97 Rozp|           zły na nas kiermasz.~Coż to czyni? Jedno zbytki! ~Tyć
 98 Rozp|            pinijole, w alekanty. ~"To słodkie, a to korzenne, ~
 99 Rozp|          alekanty. ~"To słodkie, a to korzenne, ~A to ma barwy
100 Rozp|         słodkie, a to korzenne, ~A to ma barwy odmienne.~Obeźrzcież,
101 Rozp|             już trzeci rok stoi." ~To więc we wsze kąty leją,~
102 Rozp|            insze picia proste~Mają to za drobne chłosty. ~Muszkatellę,
103 Rozp|            Muszkatellę, małmazyją,~To już więc tą pijał liją! ~
104 Rozp|         dług zeznawać.~Bo pomni na to, nieboże,~Iż mierne dłużej
105 Rozp|          od niego. ~A snadź, jakoż to powstało,~Dziwniejszych
106 Rozp|           Jako nastała pleura.~Coż to czyni? Jedno zbytek! ~Ukaże
107 Rozp|        czyni? Jedno zbytek! ~Ukaże to sposób wszytek: ~Pić gorąco,
108 Rozp|            deszczce jedzie. ~Każdy to sowito płaci,~Zdrowie i
109 Rozp|      Zdrowie i pieniądze traci. ~A to wszytko zbytki mnożą, ~Niejednego
110 Rozp|          wżdy nie sporo, ~Wnet się to rozleci skoro. ~Bo się wnet
111 Rozp|            kto może, ułowi.~Prawie to na nie bicz boży, ~Niejednego
112 Rozp|         się cały dzień swarzył. ~A to k temu ma na pomoc,~Iż to
113 Rozp|          to k temu ma na pomoc,~Iż to już nie spał drugą noc. ~
114 Rozp|          pijany się toczy.~Nadobny to zysk, mój panie,~Gdy każdy
115 Rozp|      Ugoniwszy, z szkapy zskoczy, ~To dopierko znowu tłoczy. ~
116 Rozp|            w kapturek. ~Jednak też to niezłe pole,~Gdy jej niemasz
117 Rozp|           Bo więc każdy, kto się w to wda, ~Snadź o żadną już
118 Rozp|           Nieprosz stoi za sieć." ~To już na to do dnia pije. ~
119 Rozp|          stoi za sieć." ~To już na to do dnia pije. ~Wyga się
120 Rozp|          kłódkę stłuczy. ~Bo iście to zasłużyli,~Aż do południa
121 Rozp|           skarbu nie umnoży,~Niżli to na szyję włoży. ~Nasze to
122 Rozp|          to na szyję włoży. ~Nasze to niewiasty znają,~Co więc
123 Rozp|  węgierskim szyciem snadnie~Mógłby to uszyć nieżadnie, ~Ale by
124 Rozp|        święto w żałobie!~Nie mnieć to sromota - tobie!" ~Więc
125 Rozp|           niewiele naliczyli. ~Ano to niecudny wzorek,~Kiedy w
126 Rozp|        sukniej, wdziej kaptur. ~Bo to już nastało dzisia:~Leda
127 Rozp|           jako chce, skacze. ~Owym to więc chudym wadzi~I zszkapieją
128 Rozp|           rajtarką przezwali. ~Ano to stara przewarka:~Rad bywa
129 Rozp|         czemu nie jako wczora?~Zaż to inny rok z wieczora? ~Więc
130 Rozp|         pomuskać, a czołem bić -~A to wszytko stoi za nic. ~Więc
131 Rozp|            do wsi jadą~I przezwali to biesiadą!~Ano by lepiej
132 Rozp|    Przedsię za jej zdrowie wypić!"~To się czasem na czczo spiją, ~
133 Rozp|        umiał, snadź by płakał, ~Bo to już nie jadł drugą noc,~
134 Rozp|        niemasz co weń schować. ~Bo to złe nastało na nas,~Ten
135 Rozp|           łanów, ~Uprzejmie się na to sadzą, ~Nikomu naprzód nie
136 Rozp|         nie tak strach. ~Ale snadź to próżne rzeczy~Różne stany
137 Rozp|          jedno w pokoju został.~Bo to pierwszy klenot boży, ~Z
138 Rozp|            niedostatek.~Ale mi się to chytrszy zda,~Co swój stan
139 Rozp|          się jem nie ukarze. ~Onym to więcej przystoi,~Co je na
140 Rozp|          więcej przystoi,~Co je na to szczęście stroi,~A Bóg je
141 Rozp|       szczęście stroi,~A Bóg je na to przełożył,~By się na wszem
142 Rozp|           im prawda sprzykrzy.~Ano to wielkie kochanie,~Kto ma
143 Rozp|            żnie, kto nie sieje. ~A to w obyczaju miewaj: ~Nigdy
144 Rozp|       dbają.~Ach, niestotyż, jakaż to ma żałość, ~Patrząc na swych
145 Rozp|        Dzisia prawie się wszytcy w to wdali, ~W rozkoszach wieczne
146 Rozp|           Przedsię jednak bujno na to skaczą.~Zaż się u nas wżdy
147 Rozp|           w sprawach ćwiczy?~Snadź to rycerz, kto więcej naliczy,~
148 Rozp|          ten kościół pobijają.~Ano to snadź niespora robota,~Gdy
149 Rozp|            A tak, proszę, pomni na to każdy,~Iż za czasem wszytko
150 Rozp|     nadzieje.~Bo jestli cię Bóg na to przełożył, ~Aby przez cię
151 Rozp|            sobie, ~Boć się hojniej to nagrodzi tobie.~Za żywota
152 Rozp|        sławny, długi. ~Nie myśl na to doczesne zbieranie, ~Wie
153 Rozp|        kochanie. ~Wszytko się więc to marnie rozchodzi, ~Jedno
154 KuTe|          Mój towarzyszu, jestliżeś to już czedł, ~A iżeś co nietrefnego
155 KuTe|      sprawy, ~Przy lepszych stać - to jest rozum prawy. ~Bo cożkolwiek
156 KuTe|            da. ~A tak i ty miej na to baczenie,~Iż jest różne