Part

  1 Ambr| Towarzyszu, posłysz, nie masz li co czynić,~Postój mało, nie
  2 Ambr|      stara zawżdy,~Aby wiedział, co się w ludzioch dzieje: ~
  3 Ambr|       przydzie w proste rzeczy, ~Co lepszego, snadnie ma na
  4 Ambr|    Takież z prostych rzeczy wżdy co obrać,~Co by się wżdy przygodziło
  5 Ambr|   prostych rzeczy wżdy co obrać,~Co by się wżdy przygodziło
  6 Ambr|        każdy może temu sprostać:~Co złe, ganić, a przy dobrym
  7 Ambr|        kto chce, niechaj wierzy:~Co ma próżny czynić? Wodę mierzy.~
  8 Rozp|         mamy za wszytko zdrowie,~Co on nam w kazanie powie:~
  9 Rozp|    przednowia nie znać.~A snadź, co ma, wszytko nam dał,~Sam
 10 Rozp|    siedzą różno.~Aboć wezmę, abo co daj!~Tak kazał święty Mikołaj. ~
 11 Rozp|       Marka chwali,~Więc Piotra, co kopy pali,~Więc Michał,
 12 Rozp|          kopy pali,~Więc Michał, co liczy dusze.~Alić Masia
 13 Rozp|         w posłuch mało idzie, ~A co się przeciwić gnidzie!~Ale
 14 Rozp|         nas to wszytko za nic.~A co Bogu wdzięczniejszego~A
 15 Rozp|        Zakonie kazał, ~By każdy, co winien, to dał:~Co cesarskie,
 16 Rozp|        każdy, co winien, to dał:~Co cesarskie, to dać jemu,~
 17 Rozp|        cesarskie, to dać jemu,~A co boże, to dać samemu. ~I
 18 Rozp|         chciał z tym omieszkać: ~Co jest boże, to kazał dać.~
 19 Rozp|        tym kęsem przeklętym, ~Iż co czyni ku czci świętym, ~
 20 Rozp|         snadź za świeżej pamięci~Co dziwów czynili święci, ~
 21 Rozp|      rzekł: "To oddać we troje, ~Co uczynicie prze moje."~A
 22 Rozp|     ojcze! ~Niechaj kto powiada, co chce,~Że nam trudno k zbawieniu
 23 Rozp|     Chocia piekielne ubóstwo!~"A co to jest sto kop płatu?~Czym
 24 Rozp|     bratu~Abo onej siestrzenicy,~Co tam mieszka na ulicy? ~Choć
 25 Rozp|        Bo jakoby miał we złocie,~Co da ubogiej sierocie."~A
 26 Rozp|   ubogiej sierocie."~A gdzie się co zjawi nowo,~Już rzecznikom
 27 Rozp|         więc tam prezentują,~Gdy co smacznego poczują.~Trzykroć
 28 Rozp|    potomki mnożyć.~"Wszak jestli co skąd przypadnie,~Wszytko
 29 Rozp|          sąsiada masz: ~Uczyń mu co, iście poznasz! ~Pójdzieć
 30 Rozp|         jako stanie,~Jednak wżdy co przypadnie na nie:~Sarna,
 31 Rozp|        brat stoi, ~Pan przydzie, co się go boi; ~Drugi się z
 32 Rozp|    skwara zalatuje.~Bo więc ten, co jeszcze jedzie,~Czasem bywa
 33 Rozp|     jednak przedsię skwarzy,~Kto co piecze abo warzy.~Zlezie
 34 Rozp|         nam nie chcąc przypadło,~Co teraz nowo przysiadło."~
 35 Rozp|       Nie kazić się też surowym,~Co owo na mycie siedzi,~Słucha
 36 Rozp|        wszak dawno wiesz ustawę,~Co masz od kamienia płacić.~
 37 Rozp|    ceduły stracić!"~Coż kto wie, co na cedule,~A co zostanie
 38 Rozp|         kto wie, co na cedule,~A co zostanie w szkatule!~Furman
 39 Rozp|     Rejestr ni widzi, ni słyszy,~Co chcesz, to tam weń napiszy.~
 40 Rozp|     prost, a czasem wspak.~A ów, co wlezie do soli, ~I tegoć
 41 Rozp|         po woli.~Bo każda rzecz, co w sól wchodzi, ~Już jej
 42 Rozp|       wchodzi, ~Już jej nie leda co szkodzi.~A stara w ludzioch
 43 Rozp|        więc każą tym słono jeść,~Co się owo podszpocili,~By
 44 Rozp|  Pamiętaj, panie, me słowo!~Bo a co to wadzi duszy,~Gdy się
 45 Rozp|      miotełką zmiecie; ~Wżdy się co za to wygniecie.~Bo trzeba
 46 Rozp|     rozumu użyć,~Kto dzisia chce co wysłużyć.~Musisz przez nogę,
 47 Rozp|          kto wręcz nie może.~Ale co ma pleban prosty~Ugodzić
 48 Rozp|        kącie doma siedząc,~Jedno co kęs od bab wiedząc,~Abo
 49 Rozp|        Boć i owi z pustą głową, ~Co je rzkomo posły zową, ~Więcej
 50 Rozp|         też sobie folgują,~A to, co jem trzeba, kują. ~Bo jedni
 51 Rozp|      trzeba, kują. ~Bo jedni są, co się boją,~Drudzy o urzędy
 52 Rozp|        Jako tako pochlebuje,~Gdy co kto smacznego czuje. ~Bo
 53 Rozp|       pierze, niezła też gęś, ~A co się upiecze, ukęś.~Ale kto
 54 Rozp|      szczęście wzniesie, ~Źle mu co rzec, ledwo w lesie, ~Gdzie
 55 Rozp|     świebodę za to dali.~A snadź co dobra myśl płodzi, ~Wszytko
 56 Rozp|         trzeba rozumnie kryć,~Na co mają wszytcy patrzyć. ~Bo
 57 Rozp|         mu zdrowo,~Bo niżli więc co nastroi, ~Tym się na poły
 58 Rozp|         rządzi na świecie. ~"Ale co mamy, to mamy,~Gdy tu świata
 59 Rozp|          też o wieczność dbamy. ~Co zadrzemy, to zadrzemy,~A
 60 Rozp|       Jednoż ci na świecie byli,~Co prze spólne swe tracili, ~
 61 Rozp|       nie ma się bać? ~Każdy tu, co ji ksiądz liczy,~Ubogiego
 62 Rozp|         jako się tego ustrzec,~A co sobie ma prostak rzec? ~
 63 Rozp|         I on nasz domek odarty, ~Co był we troję podparty, ~
 64 Rozp|       komin w nim murowany." ~Bo co o tym sprawę mają, ~Podobnoć
 65 Rozp|         nie zabieżą." ~Ale snadź co nam do tego?~Niechaj patrzy
 66 Rozp|        każdy swego!~Niechaj oni, co chcą, czynią, ~Kiedy ja
 67 Rozp|         do końca nogę,~By ji dał co rychlej w szkodę. ~Bo gdzie
 68 Rozp|     chodząc snopki przewraca, ~A co tłuszczej kopy maca.~Wnet
 69 Rozp|         zdadzą. ~A snadź lepiej, co dać, to dać,~Aby wżdy mógł
 70 Rozp|       łakomstwo morze,~A gdzie w co nawięcej płynie,~Tedy tam
 71 Rozp|      snadź ozwał,~By już na tym, co ma, przestał. ~By nawięcej
 72 Rozp|      miał wszego, ~Znajdzie wżdy co przyległego,~Znajdzie do
 73 Rozp|        gdy się każą prowadzić,~A co mi więc ma zawadzić? ~Mało
 74 Rozp|          onych miłych pieniędzy,~Co ich snadź nazbierał w nędzy; ~
 75 Rozp|         słuchając głowa boli! ~A co ty masz więcej myślić?~Zrobiwszy
 76 Rozp|       trzeciego ufukają,~Leda mu co tam zabają, ~Aż mój, co
 77 Rozp|          co tam zabają, ~Aż mój, co porywał wodzą,~Już z nim
 78 Rozp|   weźmiesz egzekucyją. ~A snadź, co utracisz na to, ~Kupiłby
 79 Rozp|           Kiedy przydą owy roki,~Co je więc wiciami zową. ~Wierę
 80 Rozp|       szyję kapie,~Jeść nie masz co onej szkapie. ~Panowie wędzonkę
 81 Rozp|         nosi,~Lepiej ów zwyszył, co prosi. ~Bo więc każdemu
 82 Rozp|         więc uzdy, czapki tracą.~Co więc kto może, to chwyta,~
 83 Rozp|      zyskał, nasz panie!~To nic, co się w łeb dostanie. ~A coż
 84 Rozp|         A kto by mógł oszacować,~Co samych będzie kosztować? ~
 85 Rozp|          I wyliczać mało trzeba,~Co tego próżnego chleba. ~A
 86 Rozp|          Wy, duchowni a panowie,~Co macie w workach i w głowie, ~
 87 Rozp|      smakują." ~Tenże dziś błąd, co i łoni:~Każdy na swe skrzydło
 88 Rozp|         I mądry, gdy dom buduje,~Co rychlej końca pilnuje; ~
 89 Rozp|          przestrachu. ~Ja mówię, co bych rad widział -~Czynić
 90 Rozp|    nikomu się nie mierżąc,~Może, co chce, kto chce mówić, ~Wszak
 91 Rozp|       tak więc od tych słychamy,~Co je wżdy za mędrsze mamy, ~
 92 Rozp|   Kmiecia też pilna motyka.~Wam, co was rycerzmi zową,~Należy
 93 Rozp|          Uwiąznęliśmy po uszy,~A co dalej, więcej lgniemy, ~
 94 Rozp|        się więc wszytcy znoszą, ~Co ich na ty gody proszą, ~
 95 Rozp|          kołyszę, ~Dziwując się, co tu słyszę. ~Bo my jedno
 96 Rozp|        zaglądamy, ~Dziwując się, co się dzieje, ~A czemu tak
 97 Rozp|       przyprawy? ~Aż czasem owi, co siedzą,~Nie zawżdy wiedzą,
 98 Rozp|       siedzą,~Nie zawżdy wiedzą, co jedzą. ~Ano jedna z złotą
 99 Rozp|         Żacy więc nam powiadają,~Co im tam w garnki dawają. ~
100 Rozp|       fladry. ~Ano snadź lepszy, co wrzeszczy!~I mieszek po
101 Rozp|     zawżdyć zdrowy jelenie. ~Nuż co kosztuje piwnica,~Toć więc
102 Rozp|           A jakie picia nastają,~Co je dziwno przezywają! ~Bo
103 Rozp|       nasz szołtys ma tam syna, ~Co więc strzeże tego wina.~
104 Rozp|       drzy łyka, póki się drą,~A co wiedzieć, kiedy pomrą.~A
105 Rozp|        żniwo, ~Już więc zadziera co żywo.~A czasem drudzy nie
106 Rozp|            Ipokras abo trywijał:~Co on dba, gdy szyję nalał! ~
107 Rozp|        dba, gdy szyję nalał! ~Bo co panom nalewają,~K temu się
108 Rozp|     przyrodzonego.~I na tym się, co uwarzysz, ~Natańcujesz i
109 Rozp|       się pocierają.~I ci tracą, co nie grają. ~Bo więc kiedy
110 Rozp|       skoro. ~Bo się wnet zbieży co żywo:~Daj od kart, dajże
111 Rozp|         siwy barzo sadniwy.~Trąb co rychlej, a psy zwieraj, ~
112 Rozp|        Nasze to niewiasty znają,~Co więc w tych dworzech bywają, ~
113 Rozp|          namilejszy panie,~Dajże co narychlej na nie!~A wszak,
114 Rozp|          na nie!~A wszak, jestli co zostanie, ~Wam się kołnierzyk
115 Rozp|       skrzyni próżny worek.~"Ale co wadzi skosztować? ~Owa nam
116 Rozp|       bez gotowych. ~A kramarki, co je znają,~Więc im bryże
117 Rozp|      bryże wywieszają, ~A jestli co na borg dadzą, ~Przedsię
118 Rozp|        płatów przypisują,~A ono, co nakupili, ~Dawno drudzy
119 Rozp|       pan ich czasem nie czeka, ~Co nadalej precz ucieka.~Nie
120 Rozp|   chodząc za bok chwyta, ~Jestli co pozdno jadł, pyta. ~Ano,
121 Rozp|       jadł, pyta. ~Ano, by jedno co dano,~Jadłby przedsię, chocia
122 Rozp|         Aleć i w owych przemory,~Co się cisną między dwory, ~
123 Rozp|      naszychtować,~Kiedy niemasz co weń schować. ~Bo to złe
124 Rozp|         zszywa drugi ony płaty, ~Co leda nacz podarł szaty, ~
125 Rozp|     zwetuje swego. ~Ten jeszcze, co stracił łoni, ~Wszytko na
126 Rozp|        ten czas smukierza miał, ~Co by żelazem haftował,~Bo
127 Rozp|      którego się zgoda mnoży, ~A co z tego roście potym,~Mało
128 Rozp|       udziałał z niego. ~Ale gdy co po niewoli~Przydzie czynić,
129 Rozp|          mi się to chytrszy zda,~Co swój stan właśnie rozezna, ~
130 Rozp|         Onym to więcej przystoi,~Co je na to szczęście stroi,~
131 Rozp|        dobra noc! ~Radź o sobie, co będziesz moc. ~W szczęściu
132 Rozp|         karz się onych przygodą,~Co się przelękli tą wodą.~Nie
133 Rozp|      piecu leżeć. ~Bielszy bywa, co się myje,~A i wilk, leżąc,
134 Rozp|        bieży, ~W tym się kochaj, co czynić należy.~A baczysz
135 Rozp|      nieprzyjaciel stroi, ~Czyń, co słusze, a nie folguj sobie, ~
136 Rozp|         zostawisz, ~Gdy potomkom co dobrego sprawisz.~W nic
137 Rozp|       sobie! ~Pomóż ty mnie, ja, co mogę, tobie.~ ~KONIEC~
138 KuTe|                         KU TEMU, CO CZEDŁ~ ~Mój towarzyszu,
139 KuTe|  jestliżeś to już czedł, ~A iżeś co nietrefnego naszedł,~Iżby