Part

 1 Ambr|       ludziom zysk i szkody. ~Bo snadź człowiek z przyrodzenia
 2 Ambr|          snadnie ma na pieczy.~A snadź na tym więcej mistrza poznać, ~
 3 Ambr| przygodziło schować. ~A tak i to snadź przeczyść nie wadzi, ~Jako
 4 Ambr|       głupi niemądremu radzi;~Bo snadź każdy może temu sprostać:~
 5 Ambr|          plotki."~Lecz iż się ja snadź snadnie wyprawię, ~Zwłaszcza
 6 Rozp|     Waruj na rynku zabłądzić,~Bo snadź nie dziś twój dzień rządzić. ~ ~ ~
 7 Rozp|       ksiądz nie wyprawi.~Ano by snadź tak miało być:~Jednego wiarą
 8 Rozp|       tam przednowia nie znać.~A snadź, co ma, wszytko nam dał,~
 9 Rozp|      Miły panie, Bógżeć zapłać! ~Snadź by tobie lepiej gęś dać, ~
10 Rozp| częstokroć swój gniew mienił. ~A snadź za świeżej pamięci~Co dziwów
11 Rozp|         Bo naszy mili przodkowie~Snadź nie wszytkich mieli w głowie~
12 Rozp|         chciał mieć na pieczy,~A snadź nie wszytko z dowodem. ~
13 Rozp|        Dobrze nie idą za włosy. ~Snadź to gorsze niż pacierze, ~
14 Rozp|   Przedsię nań sędzia pogląda.~A snadź trudno w to ugodzić, ~By
15 Rozp|          tego chleba, ~Który nam snadź nie tak szkodzi,~Bo dobrowolnie
16 Rozp|         narzekają na nie:~"Wierę snadź z sejmu naszego~Nie słychamy
17 Rozp|          tę sieć lepiej kryć,~Bo snadź wstyd jednego zdradzić, ~
18 Rozp|        Bo świebodę za to dali.~A snadź co dobra myśl płodzi, ~Wszytko
19 Rozp|        jaką też czcią tu byli,~A snadź wszytek świat rządzili! ~
20 Rozp|     świeczki, dzwonka strzeże,~A snadź jeszcze więcej wieże; ~Ksiądz
21 Rozp|          swarzą panowie. ~"Wierę snadź nasze wiardunki~Idą też
22 Rozp|      nigdziej nie zabieżą." ~Ale snadź co nam do tego?~Niechaj
23 Rozp|  pierwszy rok wszytko zdadzą. ~A snadź lepiej, co dać, to dać,~
24 Rozp|          ginie. ~A ze sta by się snadź ozwał,~By już na tym, co
25 Rozp|         Jaka życzność pana mego!~Snadź by lepiej patrzał swego, ~
26 Rozp|          w tym doczesnym żywocie~Snadź o mniejszym wiem kłopocie. ~
27 Rozp|         miłych pieniędzy,~Co ich snadź nazbierał w nędzy; ~Bo czasem
28 Rozp|       Tedy więc worka dołożyć;~A snadź więcej sam im służył, ~Niżby
29 Rozp|        by tak wiecznie rządził. ~Snadź podobno sam wyleci,~Niż
30 Rozp|    Sąsiad się k wiosce przymyka.~Snadź by się tam nie nasiedział,~
31 Rozp|          weźmiesz egzekucyją. ~A snadź, co utracisz na to, ~Kupiłby
32 Rozp|        Ukaże to sposób wszytek. ~Snadź tknąwszy wszytki osoby, ~
33 Rozp|       Chocia tam sami bywamy.~Bo snadź lepsza rządna trocha,~Niżli
34 Rozp|         Ale tknąwszy równo osób,~Snadź by się mógł znaleźć sposób, ~
35 Rozp|         tego próżnego chleba. ~A snadź bychmy lepszy byli,~Gdybychmy
36 Rozp|  Ostrzegajcie z ordy mnichów. ~A snadź by więtsza przyczyna~Dać
37 Rozp|       się z jastrząbem łomić. ~A snadź snadniej bogacz zginie, ~
38 Rozp|      Ginie pospolity użytek.~Ano snadź lepiej przeboleć,~Niż krótko
39 Rozp|         Bo gdyby nie było dachu,~Snadź by pan piec był w przestrachu. ~
40 Rozp|      może, kto będzie chciał.~Bo snadź, by nalepsze zdanie, ~Przedsię
41 Rozp|      PLEBAN~Wierę, panie, trudno snadź ksiądz ~Tak wiele ma w swym
42 Rozp|        tak i my, gdychmy różno, ~Snadź zorzemy piasek próżno; ~
43 Rozp|    Kłusze milę do wieczora.~A my snadź prawie na suszy ~Uwiąznęliśmy
44 Rozp|        by goście byli.~I nie tak snadź wielka szkoda,~Gdzie się
45 Rozp|  Pozłocisty baran z fladry. ~Ano snadź lepszy, co wrzeszczy!~I
46 Rozp|   Cokolwiek nad swój stan stroi.~Snadź przystojniej po staremu ~
47 Rozp|          skazi płeć od niego. ~A snadź, jakoż to powstało,~Dziwniejszych
48 Rozp|      Niejednego z pychy złoży.~A snadź tknąwszy różno wszego, ~
49 Rozp|        toć nie każdemu zdrowo,~A snadź kto się w nie prawie wda, ~
50 Rozp|        każdy, kto się w to wda, ~Snadź o żadną już rzecz nie dba,~
51 Rozp|          pobratać z kramem. ~Ano snadź, jestliś równy pan,~Wierę
52 Rozp|        niezły z octem chrzan, ~A snadź z nim weselszy będziesz,~
53 Rozp|         uszyć nieżadnie, ~Ale by snadź cudniejszy był,~Gdyby na
54 Rozp|          ty miłe stroje, ~A tego snadź zahaczyli,~Iż niewiele naliczyli. ~
55 Rozp|          nie wyciągał, ~Wierę by snadź właśniej było,~Każdemu by
56 Rozp|        jedno w las puścili. ~Ale snadź nie wytrwa głowa,~Zwłaszcza
57 Rozp|             PAN~Wójcie, głębokoś snadź zabrnął, ~Patrzaj, by się
58 Rozp|     gdzie cię który zdłaży. ~Ale snadź, mówiąc ku prawdzie, ~Wielkieć
59 Rozp|      wżdy on nasz dawny jarmark ~Snadź wżdy nie tak krzyw nieborak. ~
60 Rozp|    Jestli go panna żałuje. ~"Ale snadź, by mi przyboleć, ~Przedsię
61 Rozp|        by skakał, ~On, by umiał, snadź by płakał, ~Bo to już nie
62 Rozp|    chciał rządnym być. ~Ano było snadź lepiej w czas~Niż teraz,
63 Rozp|        nim ciężko chodzić. ~Lecz snadź więc ciężej, mój panie,~
64 Rozp|          Bo gdy nastaną kłopoty,~Snadź więc omierzną forboty,~Rad
65 Rozp|        wżdy nie tak strach. ~Ale snadź to próżne rzeczy~Różne stany
66 Rozp|       sprawiedliwości~Trudno się snadź ma umnożyć,~Nie chcemy li
67 Rozp|         li niżej złożyć.~Abowiem snadź w każdym stanie ~Wszędy
68 Rozp|          ludzie by się szerzyli,~Snadź, kędy pierwej nie byli,~
69 Rozp|       rozkosz,~I dziś, gdzie są, snadź gęstszy grosz. ~Bo wżdy
70 Rozp|         li tak wiele rządził,~Bo snadź iście znać na oko, ~Żechmy
71 Rozp|         czym nie chramała. ~Aleć snadź i z tego gromu ~Przedsię
72 Rozp|         się zda proste bydło. ~A snadź nieborak mało krzyw,~Bo
73 Rozp|       nie mądr, aż po szkodzie. ~Snadź i wójtowi nie śmieszno, ~
74 Rozp|         przełożonych słabość! ~A snadź mię ci więcej opuszczają, ~
75 Rozp|      wżdy kto w sprawach ćwiczy?~Snadź to rycerz, kto więcej naliczy,~
76 Rozp|         kościół pobijają.~Ano to snadź niespora robota,~Gdy dziurawe
77 Rozp|      płocie wrota, ~A prawie się snadź z rozumem mija, ~Kto jedno
78 Rozp|         dział nie przychodzi, ~A snadź ten swój stan nalepiej sprawi, ~
79 KuTe|      człowiekiem się rodzi,~Lecz snadź go więcej z ćwiczenia przychodzi, ~