| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] isci 1 iscie 22 isciec 3 iz 64 izbie 1 izby 5 ize 1 | Frequency [« »] 99 by 79 snadz 76 tak 64 iz 62 kto 61 gdy 61 juz | Ambrozy Korczbok Rozek Krótka rozprawa miedzy trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem IntraText - Concordances iz |
Part
1 Ambr| kto pisał ty plotki."~Lecz iż się ja snadź snadnie wyprawię, ~ 2 Rozp| on nam w kazanie powie:~Iż gdy wydam dziesięcinę, ~ 3 Rozp| mniemam, gdy wszytko spłacę,~Iż się z świętymi pobracę. ~ ~ 4 Rozp| Wszakeś tak słychał o Bodze,~Iż gdy był tu, na tej drodze, ~ 5 Rozp| A mało was tym zubożył,~Iż z jego hojnego dobra~Słabo 6 Rozp| Wszytkę wiarę w to włożyli,~Iż go żadna rzecz nie zbawi, ~ 7 Rozp| chce, bychmy się bali,~A iż każdy niech go chwali,~A 8 Rozp| A bliźniego tak szanuje,~Iż to, w czym by się kochał,~ 9 Rozp| Także idą precz z tą wiarą,~Iż wygrali tą ofiarą.~Razem 10 Rozp| przydzie święto ~Usłyszysz, iż cię zaklęto.~Wójt, Bartek, 11 Rozp| przedsięż to wójt harcuje, ~Rad, iż panu pochlebuje.~Lecz to 12 Rozp| Mało nie został gołotą,~A iż wszego obfituje,~Nic od 13 Rozp| Abo tym kęsem przeklętym, ~Iż co czyni ku czci świętym, ~ 14 Rozp| Bo tak księża powiadają,~Iż go za hojnego mają, ~Iż 15 Rozp| Iż go za hojnego mają, ~Iż zjadł wołu na wieczerzy~( 16 Rozp| niechaj temu wierzy), ~A iż za płaszcz niebo kupił;~ 17 Rozp| barana drzecie, ~Powiadając, iż imienie~Przekaża duszne 18 Rozp| Przekaża duszne zbawienie, ~A iż tak czciecie o Bodze,~Iż 19 Rozp| iż tak czciecie o Bodze,~Iż nam to rozkazał srodze:~ 20 Rozp| niebie osiadłości szukać;~A iż mól gryzie skarb ziemski,~ 21 Rozp| to każdy widzi proście,~Iż z roztyrku gniew uroście, ~ 22 Rozp| jednej szkody dwie mamy: ~Iż was i Boga gniewamy. ~ ~ 23 Rozp| prze drugiego nie krzyw;~A iż się jeden obierze,~Iż wykroczy 24 Rozp| A iż się jeden obierze,~Iż wykroczy w swojej mierze,~ 25 Rozp| Nadzieją się przedsię cieszy,~Iż się wyżej wstąpić spieszy.~ 26 Rozp| w ludzioch przypowieść,~Iż więc każą tym słono jeść,~ 27 Rozp| się drobiozgu nakruszy, ~Iż się to miotełką zmiecie; ~ 28 Rozp| też jedno ten zysk mają, ~Iż się im łając kłaniają.~Bo 29 Rozp| niebo sobie zostawił.~A iż do żywota mamy,~Mało też 30 Rozp| Zaż to nowina na świecie,~Iż kto kogo może, gniecie? ~ 31 Rozp| nadzieją cieszą. ~Mniema, iż już skórę niesie,~Chocia 32 Rozp| zrozumiemy potym. ~To wiem, iż żyta nie jada, ~Bo w stodole 33 Rozp| musisz zwozić; ~Mało jeszcze, iż nań robią,~Muszą wieźć, 34 Rozp| wszytcy sąsiedzi: ~Szkoda go, iż doma siedzi." ~Jaka życzność 35 Rozp| najmem dzierżymy, ~Jedno iż tak nie baczymy. ~Wnet wypadaj, 36 Rozp| sobie za nic! ~Boję się, iż wilka z lasu ~Wyszczekasz 37 Rozp| szkoda tej starej dusze,~Iż się na złej szkapie kłusze. ~ 38 Rozp| złej szkapie kłusze. ~Wie, iż źle, czasem się boi,~A jednak 39 Rozp| onej klobie stanie. ~Ale iż pociechy nie dał,~Zda mu 40 Rozp| pociechy nie dał,~Zda mu się, iż wiele wygrał. ~Ano dawno 41 Rozp| więc doma siadają. ~Lecz iż to przewara stara, ~Wiele 42 Rozp| się mógł znaleźć sposób, ~Iż by krup wozić nie trzeba,~ 43 Rozp| a śmierć mieć, ~A lepiej iż palec boli,~Niż wszytko 44 Rozp| je wżdy za mędrsze mamy, ~Iż na każdej ziemskiej sprawie~ 45 Rozp| Bo pomni na to, nieboże,~Iż mierne dłużej trwać może, ~ 46 Rozp| zdycha, opiły chłop. ~Wygrał, iż był na biesiadzie,~Zsiadł 47 Rozp| więc kiedy się rozprawią, ~Iż już jednego odprawią;~Siedzi, 48 Rozp| A to k temu ma na pomoc,~Iż to już nie spał drugą noc. ~ 49 Rozp| dworzech bywają, ~A mówią, iż gęste cewki~Wychodzą na 50 Rozp| A tego snadź zahaczyli,~Iż niewiele naliczyli. ~Ano 51 Rozp| Bo się trafi taka wytecz,~Iż się więc obróci w niwecz.~ 52 Rozp| sukno stoi za nic,~Mówią, iż w nim ciężko chodzić. ~Lecz 53 Rozp| wójtowi nie śmieszno, ~Widzę, iż go k domu teszno.~A zatym, 54 Rozp| nierząd narzekają, ~Widzą, iż źle, coż, gdy nic nie dbają.~ 55 Rozp| za osobną rozkosz mają,~Iż, gdzie mogą, tu mię rozciągają, ~ 56 Rozp| przyszłego, ~Widzi jawnie, iż źle czyni duszy, ~Przedsię 57 Rozp| chocia wszytcy widzą, ~Iż chocia źle, przedsię się 58 Rozp| rozkoszach a w złocie,~Widzę, iż dzwonicę odzierają ~Zawżdy, 59 Rozp| proszę, pomni na to każdy,~Iż za czasem wszytko ginie 60 Rozp| wszytko ginie zawżdy. ~A iż skokiem prędkość wieku bieży, ~ 61 Rozp| czynić należy.~A baczysz li, iż cię szczęście wzniosło, ~ 62 Rozp| możesz, błędu. ~Baczysz li, iż źle wnętrzny rząd stoi,~ 63 KuTe| ćwiczenia przychodzi, ~A iż dziwnie w ludzioch różne 64 KuTe| ty miej na to baczenie,~Iż jest różne w ludzioch przyrodzenie, ~