Part

 1 Ambr|       temu kotki ~Darły we łbie, kto pisał ty plotki."~Lecz iż
 2 Ambr| powiedacze stawię. ~Jam napisał, kto chce, niechaj wierzy:~Co
 3 Rozp|       Musi wszytkiego zaniechać,~Kto się chce wami opiekać,~A
 4 Rozp|       owce ~Niechaj skubie, jako kto chce.~Bo dziś prawie prości
 5 Rozp|     prawda, miły ojcze! ~Niechaj kto powiada, co chce,~Że nam
 6 Rozp|         zjadł wołu na wieczerzy~(Kto chce, niechaj temu wierzy), ~
 7 Rozp|      wszak wam też dają!'' ~Ano, kto chce rzecz utwierdzić, ~
 8 Rozp|        też nie wszytko k rzeczy,~Kto by to chciał mieć na pieczy,~
 9 Rozp|         szkoda pracej,~Kiedy już kto pewien płacej.~Bo uźrzysz
10 Rozp|        gorsze niż pacierze, ~Gdy kto urząd na się bierze,~W którym
11 Rozp|     miestcu ciśnie, ~Choć czasem kto za to piśnie,~Aby z niego
12 Rozp|         jednak przedsię skwarzy,~Kto co piecze abo warzy.~Zlezie
13 Rozp|       też będzie wołał,~Iżby się kto k niej przyznał. ~"Choć
14 Rozp|     Warujże ceduły stracić!"~Coż kto wie, co na cedule,~A co
15 Rozp|           Bo trzeba rozumu użyć,~Kto dzisia chce co wysłużyć.~
16 Rozp|           nieboże,~Zwłaszcza gdy kto wręcz nie może.~Ale co ma
17 Rozp|          tako pochlebuje,~Gdy co kto smacznego czuje. ~Bo acz
18 Rozp|        acz to jest wielki urząd,~Kto chce łatać ten spólny błąd, ~
19 Rozp|          panie, wielka to rzecz,~Kto chce tego prawie ostrzec, ~
20 Rozp|        co się upiecze, ukęś.~Ale kto by się chciał obaczyć, ~
21 Rozp|          łacniej z tego wyniść, ~Kto ma z trochy liczbę czynić; ~
22 Rozp|      Rychlej się więcej uplecie,~Kto wiele rządzi na świecie. ~"
23 Rozp|          przydą pobory, ~Snadnie kto zdrów, będzie chory.~Bo
24 Rozp|       dziwne ręce. ~Poprawi więc kto kołnierza, ~Niżli dojdzie
25 Rozp|       Patrzajże jedno po chwili,~Kto cię potka, ten nachyli.~
26 Rozp|         to nowina na świecie,~Iż kto kogo może, gniecie? ~Tak
27 Rozp|       Tak ci się chudzina żywi, ~Kto kogo może, nakrzywi.~Lecz
28 Rozp|         Aby wżdy mógł apelować. ~Kto umrze, kto się urodzi, ~
29 Rozp|       mógł apelować. ~Kto umrze, kto się urodzi, ~Kto ślubi,
30 Rozp|          umrze, kto się urodzi, ~Kto ślubi, kto się rozwodzi,~
31 Rozp|          się urodzi, ~Kto ślubi, kto się rozwodzi,~I cokolwiek
32 Rozp|        się rozwodzi,~I cokolwiek kto chce sprawić, ~Musi okrążne
33 Rozp|          zawojek w zimie, ~Kiedy kto weń grzbiet uwinie.~Nie
34 Rozp|      gębę wzgórę wznosi, ~Gdy go kto o swą rzecz prosi. ~Tu wnet
35 Rozp|          się tam nie nasiedział,~Kto o tym przedtym nie wiedział.~
36 Rozp|      uzdy, czapki tracą.~Co więc kto może, to chwyta,~Drugi swego
37 Rozp|       księdza, kmiecia łupią. ~A kto by mógł oszacować,~Co samych
38 Rozp|          czasem pomoże:~Podleźć, kto skoczyć nie może. ~A wielki
39 Rozp|      Wylecę by bąk ze trzciny.~A kto ma motyla gonić,~Woli się
40 Rozp|       rad widział -~Czynić może, kto będzie chciał.~Bo snadź,
41 Rozp|          mierżąc,~Może, co chce, kto chce mówić, ~Wszak z tej
42 Rozp|     krzyw. ~Każdy swego strzeże, kto żyw.~Tknicie się też jedno
43 Rozp|       strzeże tego wina.~A iście kto kogo chce czcić, ~Musi się
44 Rozp|          wedle starych kwotacyj:~Kto nie ma zacz, ten piwo pij. ~
45 Rozp|          daj piszczkowi; ~Każdy, kto może, ułowi.~Prawie to na
46 Rozp|      komu nie bywa krzyw, ~Kiedy kto swym poczciwie żyw.~A tak
47 Rozp|          każdemu zdrowo,~A snadź kto się w nie prawie wda, ~Już
48 Rozp|      doma w dole.~Bo więc każdy, kto się w to wda, ~Snadź o żadną
49 Rozp|          trzeba w gębę sparzyć, ~Kto ji chce dobrze uwarzyć.~
50 Rozp|         z wioski zsiędziesz! ~Bo kto pierno jada, chce pić,~A
51 Rozp|       więc odmieniać twarzy,~Gdy kto już w swym garnku warzy. ~
52 Rozp|         więcej milczeć przystoi,~Kto gędzie, ten niechaj stroi. ~
53 Rozp|         Ano to wielkie kochanie,~Kto ma wszędy zachowanie. ~I
54 Rozp|         nadzieje,~Bo słabo żnie, kto nie sieje. ~A to w obyczaju
55 Rozp|         człowieka, ~Aby mię wżdy kto z łaską wspomionął, ~Bacząc,
56 Rozp|         inne rzeczy wszytki.~Ale kto zna krótkość wieku swego, ~
57 Rozp|       skaczą.~Zaż się u nas wżdy kto w sprawach ćwiczy?~Snadź
58 Rozp|         ćwiczy?~Snadź to rycerz, kto więcej naliczy,~A gdzie
59 Rozp|       się snadź z rozumem mija, ~Kto jedno drze, a drugie pobija.~
60 Rozp|    doczesne zbieranie, ~Wie Bóg, kto w nim będzie miał kochanie. ~
61 Rozp|      swój stan nalepiej sprawi, ~Kto ją po sobie w skarbie zostawi.~
62 KuTe|     ludzioch znamy, ~Ale gdy też kto z miary wykroczy,~Nieźle