Part

 1 Rozp|       nas śmieje? ~Mało śpiewa, wszytko dzwoni, ~Msza nie była,
 2 Rozp|          nieboracy? ~To mamy za wszytko zdrowie,~Co on nam w kazanie
 3 Rozp|       pachnie. ~Ja mniemam, gdy wszytko spłacę,~Iż się z świętymi
 4 Rozp| Drugiego dobrymi uczynki,~A nie wszytko upominki.~Małoć Pan Bóg
 5 Rozp|       nie znać.~A snadź, co ma, wszytko nam dał,~Sam na równej rzeczy
 6 Rozp|   gomółka a powałka.~Mniema, że wszytko sprawiła,~Że tam z tą kobiałką
 7 Rozp|       trzeba, też kęs dajcie!" ~Wszytko chce brać, daj mu psią mać, ~
 8 Rozp|     przyszło to kazanie, ~Bo na wszytko docieracie~I o święte mało
 9 Rozp|         czci spalić.~A u nas to wszytko za nic.~A co Bogu wdzięczniejszego~
10 Rozp|         słychał, ~Że, Bóg miał, wszytko rozdał,~A prawie przed swą
11 Rozp|        pieczy mieć:~Dobrowolnie wszytko czynić. ~Bo zać Bogu za
12 Rozp|        chce służbę mieć.~Ksiądz wszytko chce mieć w kłopocie, ~Stoi,
13 Rozp|         nam to rozkazał srodze:~Wszytko na ziemi opuszczać,~W niebie
14 Rozp|      jestli co skąd przypadnie,~Wszytko rozdzielimy snadnie;~Iście
15 Rozp|    rozumem ruszył.~Aleć też nie wszytko k rzeczy,~Kto by to chciał
16 Rozp|     mieć na pieczy,~A snadź nie wszytko z dowodem. ~Zabrnąłeś jako
17 Rozp|       lina i szczukę,~Tak razem wszytko potłukę." ~Takież ty teraz
18 Rozp|         się srodze sam,~A równo wszytko szacujesz, ~Nic nikomu nie
19 Rozp|        szydłem goli, ~Bowiem ma wszytko po woli.~Bo każda rzecz,
20 Rozp|   garncem swarzy,~A snadziechmy wszytko szarzy. ~Wielkich stanów
21 Rozp|    snadź co dobra myśl płodzi, ~Wszytko wielkim stanom szkodzi, ~
22 Rozp|      pomóż panu temu; ~Iście mu wszytko przystoi,~Cożkolwie na świecie
23 Rozp|      się tak zda, panie,~Żechmy wszytko nie Rzymianie. ~Jednoż ci
24 Rozp|        rządzili! ~Bo się zawżdy wszytko sporzy, ~Gdzie się sprawiedliwość
25 Rozp| niedługo radzą,~Na pierwszy rok wszytko zdadzą. ~A snadź lepiej,
26 Rozp|     Czego Bogu nie zasłużył.~Bo wszytko najmem dzierżymy, ~Jedno
27 Rozp|       kiedyć każą,~Bo bez pozwu wszytko skażą, ~A zmylisz prokuracyją,~
28 Rozp|      acz by właśnie miało być, ~Wszytko na stronę odłożyć,~Strach,
29 Rozp|           Ano dawno ta pociecha~Wszytko mu wywlekła z miecha. ~Czym
30 Rozp|       lepiej iż palec boli,~Niż wszytko ciało w niewoli. ~I mądry,
31 Rozp|        się działem dostało,~Nam wszytko inne zostało. ~Duchowny
32 Rozp|        i pieniądze traci. ~A to wszytko zbytki mnożą, ~Niejednego
33 Rozp|         polu goni,~Żyto, owies, wszytko łomi. ~"Był tu Pożar?" Owo
34 Rozp|       Bo każdy folgując sobie, ~Wszytko chce zwyszyć na tobie. ~
35 Rozp|      się sobie być wielki pan! ~Wszytko sobie lekce waży,~Ni zwiesz,
36 Rozp|   pomuskać, a czołem bić -~A to wszytko stoi za nic. ~Więc tu ze
37 Rozp|      jeszcze, co stracił łoni, ~Wszytko na tobie ugoni,~Jedno funtem,
38 Rozp|       By możny baczył chudego, ~Wszytko by udziałał z niego. ~Ale
39 Rozp|       takież z spólnej miłości ~Wszytko się snadnie urości.~I ludzie
40 Rozp|        PLEBAN~Panie, byś chciał wszytko baczyć, ~Trzeba by się dłużej
41 Rozp|        wszytkiemu zabieżeć,~Nie wszytko na piecu leżeć. ~Bielszy
42 Rozp|       na to każdy,~Iż za czasem wszytko ginie zawżdy. ~A iż skokiem
43 Rozp|      nim będzie miał kochanie. ~Wszytko się więc to marnie rozchodzi, ~